< 'Alawieten in de moslimwereld

Juni 2026

Stel je het volgende voor: een vrome moslimreiziger komt de moskee binnen en ziet daar een groot aantal dieren en stro. Terwijl hij met zijn gebed begint, hoort hij een luide, onbeschofte stem die tegen hem zegt: „Blaat niet, het voer komt wel naar je toe.“ Die stem zou afkomstig kunnen zijn van een lid van dezelfde sekte, die, toen ze midden in het vrijdaggebed een verrassingsaanval uitvoerden op het [moslim]dorp Jabala, riepen: „Er is geen God behalve 'Ali, geen sluier behalve Mohammed en geen deur behalve Salman“, terwijl ze de mannen afslachtten en de moskeeën in tavernes veranderden – ja, wijntavernes! Wie zijn deze kerels, en toen ze christenen, joden en medemoslims aanvielen, waren ze dan wel echt moslims? Deze „moslims“ worden door veel sjiieten en sommige soennieten als ware moslims erkend. „Moslim“ staat echter tussen aanhalingstekens, omdat deze mensen door een groot aantal moslims als ketters (Ghali) worden beschouwd, die buiten de islam staan.

Wie zijn deze mensen? Wat hebben de volgende zaken met elkaar gemeen: een vervolgd volk, woeste bandieten en een op batterijen werkende elektrische messias? Wie is het die gelooft in een 'Drie-eenheid’, waarvan de hoogste manifestatie Mohammed, 'Ali en Salman al-Farisi is? Het doel van dit artikel is om zowel moslims als niet-moslims een ander perspectief op de islamitische wereld te bieden, stereotypen over moslims te doorbreken en misschien, door een korte blik op de vreemde gewoonten van de 'Alawieten, enkele diepzinnige zaken te vinden om over na te denken. We zullen al deze vragen beantwoorden, maar om dat te kunnen doen, moeten we teruggaan in de tijd en een aantal zaken over hun oorsprong begrijpen.

De oorsprong van het 'Alawitische volk

Er bestaat eigenlijk grote onenigheid over de oorsprong van het 'Alawitische volk. Tegenwoordig geven ze de voorkeur aan de naam 'Alawi (volgeling van 'Ali), maar vroeger werden ze Nusayri’s genoemd. Sommigen denken dat de Nusayri afstammelingen waren van de Nazerini in Syrië, die de Romeinse historicus Plinius in 'Geschiedenis’ 5:23 noemde. De 'Alawieten bestaan uit een aantal stammen, waarvan sommige van oorsprong uit het noordwesten van Syrië kwamen; andere stammen emigreerden in de 12e eeuw vanuit Irak. In 1516 doodde de Ottomaanse keizer Selim I „de Grimmige“ meer dan 9.400 voornamelijk 'Alawitische sjiieten, met de zegen van de soennitische religieuze leiders. Hij vestigde veel Turken in de 'Alawitische gebieden in het noordoosten van Syrië, maar na verloop van tijd sloten velen van hen zich ook aan bij de 'Alawieten.

De 'Alawieten probeerden een eigen staat op te richten, die aanvankelijk „De 'Alawitische Staat“ heette, maar waarvan de naam tussen 1920 en 1936 werd veranderd in „Sanjak van Latakia“. Tegenwoordig zijn er tot wel 3,5 miljoen 'Alawieten, en zij hadden tot 2011 de macht in Syrië.

Geschiedenis van hun religie

Volgens hun eigen zeggen is deze sjiitische groep afkomstig van God, en is hun religie gebaseerd op wat Mohammed en 'Ali onderwezen. Volgens vraag 44 van de Druzen-catechismus hebben zij zich afgescheiden van de Druzen omdat zij 'Ali aanbaden, terwijl zij in werkelijkheid Heer al-Hakim (996-1021 n.Chr.) zouden moeten aanbidden, die voor de Druzen de zichtbare God is.

Volgens Patrick Seale, in *Asad: The Struggle for the Middle East*, Univ. of Ca. Press 1968, p. 8: „Net als de verwante sekten van de Druzen en de Isma’ilieten waren de Nusayri’s een overblijfsel van de sjiitische opleving die de islam duizend jaar eerder had overspoeld. Zij waren eilanden die waren achtergelaten door een getij dat zich had teruggetrokken.”

Sommigen voeren de leer van de 'Alawieten terug op Muhammad ibn Nusayr an-Namiri (ca. 850 n.Chr.), die zichzelf de Poort (Bab) naar de Waarheid noemde. Deze leer ontwikkelde zich blijkbaar via de leer van Husayn ibn Hamdan al-Khasabi (ca. 970 n.Chr.). Toen de sjiieten hun macht verloren, werden 'Alawieten gedood door kruisvaarders, Mamelukken en Ottomanen, en vochten 'Alawieten ook onderling. Terzijde: er bestond een soennitische 'Alawiyya-dynastie in Marokko, maar die staat hier los van.

Conflict over de 'Alawitische religie

De 'Alawieten zijn een afsplitsing van de twaalfvers-sjiieten. Zij werden in 1974 door de Libanese twaalfvers-sjiitische leider imam al-Sadr erkend als legitieme moslims, nadat de 'Alawiet Hafez Assad in 1971 de macht had gegrepen in Syrië. Zijn zoon, Bashar, is eveneens een 'Alawiet. Ook andere, kleinere groeperingen geloven in de vergoddelijking van 'Ali, en deze groeperingen worden, samen met de 'Alawieten, 'Alawi genoemd.

Ibn Taimiya/Taymiyya (overl. 1328), orthodoxe islamitische geleerde en grondlegger van het wahhabisme, vaardigde een fatwa (juridisch oordeel) uit tegen de 'Alawieten in vrij harde bewoordingen. Hij zei dat zij onbetrouwbaar waren: „zij waren grotere ongelovigen dan de christenen en joden… zelfs groter dan afgodendienaars.” Hij gaf toestemming voor de jihad tegen hen en verklaarde dat het geoorloofd was hun bezittingen in beslag te nemen en hun bloed te vergieten, tenzij zij berouw toonden. Zie The Encyclopedia of Islam, New Edition 1995, deel 8, blz. 146-148 voor meer informatie hierover.

In 1097 slachtten de kruisvaarders aanvankelijk een groep Nusayri’s af, maar toen ze hoorden dat het geen echte moslims waren, tolereerden de kruisvaarders hen en hielpen ze hen zelfs in de strijd tegen de Isma’ili’s. In 1120 versloegen de Koerden en de ismaïlitische moslims 25.000 Nusayri’s, maar in 1123 versloegen de Nusayri’s, met de hulp van enkele overgelopen ismaïlieten, de Koerden. In 1291 kwamen Alawitische en ismaïlitische leiders tevergeefs bijeen in 'Ana om te proberen zich te verenigen (ibid., p. 147). De Egyptische (moslim) Mamelukken-heersers vervolgden hen van 1260 tot 1518. Toen de Ottomanen vanaf 1516 Syrië overnamen, vervolgden zij ook de 'Alawieten. In 1832, nadat de Nusayri het Isma’ilische dorp Masyaf hadden aangevallen, stuurde de pasja van Damascus duizenden troepen om tegen hen te vechten. Ook in 1870 en 1877 werden zij vervolgd. De Fransen brachten de 'Alawitische gebieden in tussen 1918 en 1922 tot rust. Nadat 'Alawieten op 27 april 1924 christelijke nonnen hadden afgeslacht, doodden de Fransen nog meer 'Alawieten. Onder leiding van Sliman Murshad vochten veel 'Alawieten tegen de nationalistische Syrische troepen, totdat Sliman in 1946 werd opgehangen. 'Alawieten maken tegenwoordig 8-12% van de Syrische bevolking uit. Ze vormen 65% van de bevolking in de regio’s rond Latakia in Oost-Syrië en een klein deel van Zuid-Turkije.

Nadat Hafez Assad aan de macht was gekomen, pleegde de soennitische Moslimbroederschap (Ikwan) op 26 juni 1980 bijna een aanslag op Assad. Veel leden van de Ikwan bevonden zich in de stad Hama, en de regering stuurde 500 Syrische soldaten om hen te straffen. De Ikwan doodden hen allemaal. Uit alle moskeeën van Hama klonk luid de boodschap dat de guerrillaoorlog tegen Assad voorbij was; nu was het tijd om de Ikwan openlijk te steunen en de „ongelovigen“ te verdrijven. De straten van Hama waren te smal voor tanks, dus gaf de broer van Assad het bevel om de stad met artillerie met de grond gelijk te maken, waarna hij troepen stuurde om de overige inwoners te doden. Tussen de 20.000 en 38.000 mensen kwamen om het leven. Een 'alawiet’ vertelde mij dat de broer van Assad hierdoor uit Syrië werd verbannen. Syrië had daarna echter meer dan dertig jaar lang geen last meer van soennitische heilige strijders.

Samenvatting: Niet-alawitische moslims zijn het er niet allemaal over eens of de 'alawieten’ echte moslims zijn of niet. 'Alawieten’ beweren de essentiële leerstellingen van de islam te volgen, maar er zijn duidelijk grote verschillen in interpretatie. Op dezelfde manier beweren alle moslims de leer van Jezus te volgen, maar slechts weinigen hebben die daadwerkelijk gelezen en zijn op de hoogte van de intrinsieke tegenstrijdigheden tussen de Vredevorst (dat wil zeggen: Jezus) en de islam. Terwijl veel moslims de 'alawieten beschouwden als ghulat (een sekte) die nog verder afstond van de leer van Mohammed dan zelfs christenen en joden, zouden sommigen de islam zelf als een ghulat kunnen beschouwen ten opzichte van de leer van Jezus.

Maar ongeacht de dwalingen van de 'Alawieten, soennieten, of de verschillen tussen hen of christenen, joden of druzen, is het verkeerd om iemand te doden vanwege een verschil in religie.

Overtuigingen van de 'alawitische islam

Geheimhouding: 'Alawieten hebben geprobeerd hun innerlijke leer en rituelen geheim te houden, enigszins vergelijkbaar met de vrijmetselaars of mormonen. Een van hun rituelen is een ' e communie, waarbij wijn wordt gedronken. Net als katholieken geloven zij dat de wijn wordt getranssubstantieerd in de godheid, Allah.

De vijf zuilen van de islam: de geloofsbelijdenis, het gebed, de aalmoes, de bedevaart en het vasten tijdens de ramadan worden slechts als symbolen beschouwd en hoeven niet in praktijk te worden gebracht. Zij kennen nog twee andere zuilen:

Jihad, oftewel de heilige strijd/oorlog, werd door de Kharijieten ook als de zesde pilaar beschouwd.

De verering van 'Ali (genaamd Waliya) is de zevende pilaar. Dit houdt niet alleen toewijding aan 'Ali in, maar ook de strijd tegen de vijanden van 'Ali. In de Encyclopedia of Islam, nieuwe editie 1995, deel 8, blz. 147, staat: „Als ghulat vereren de Nusayriyya 'Ali ibn Abi Talib als de allerhoogste en eeuwige God (al-ilah al-a’zam, al-kadim al-azal).”

Een „Drie-eenheid“: Bijna alle sjiieten (met uitzondering van de Zaydi’s) geloven dat 'Ali, de schoonzoon van Mohammed, de rechtmatige eerste kalief was. De Alawieten gaan echter verder en geloven dat 'Ali deel uitmaakt van een manifestatie van een „Drie-eenheid“ van Allah. De meeste moslims verwerpen elke vorm van Drie-eenheid. Net als bij de andere Isma’ili’s is Allah minstens zeven keer in een drie-eenheid verschenen. De laatste verschijning bestond uit Mohammed, 'Ali en Saliman al-Farisi. „al-Farisi“ betekent „de Perziër“. Saliman was degene die voorstelde om tijdens de Slag bij de Greppel een grote greppel rond een deel van Medina te graven.

Zeven cycli: Alawieten geloven dat Allah in zeven cycli van drie delen is verschenen.

Naam / Sluier / Verborgen (Ism) Geopenbaard / Essentie (Ma’na) Poort (Bab)
Adam Abel ?
Noach Seth ?
Jakob Jozef ?
Mozes Jozua ?
Salomo Asaf/’Asaf ?
Jezus Petrus ?
Mohammed Ali Saliman al Farisi
? 10 imams ?
? 11e imam Mohammed b. Nusayr

Merk op dat Noach en Seth bij elkaar staan, ook al leefden ze meer dan een millennium na elkaar.

Reïncarnatie (nasukkiyya): Mensen die 'Ali verloochenen, zullen worden gestraft door te worden gereïncarneerd in dieren. In de Encyclopedia of Islam, nieuwe editie 1995, deel 8, blz. 147, staat dat de Nusayri’s geloven dat de zielen van de Nusayri’s oorspronkelijk lichten waren die God prezen, maar dat zij vervolgens in opstand kwamen tegen Hem en Zijn goddelijkheid betwistten. Sindsdien zijn hun zielen verbannen naar de aarde, waar zij vele malen zullen reïncarneren, terwijl de niet-uitverkorenen eeuwig zullen reïncarneren.

Het bezoeken van de moskee is voor de meeste 'Alawieten niet belangrijk. Ze houden echter wel ceremonies in de beroemde Umayyaden-moskee in Damascus.

Feestdagen: Net als zowel soennieten als sjiieten vieren zij het offerfeest Id al-Adha. Net als andere sjiieten vieren zij de feesten Id al-Fitr, Id al-Kabir en Ashura. Zij vieren ook Kerstmis en Driekoningen. Daarnaast vieren zij Nawruz, het nieuwjaar van de zoroastriërs. Andere sjiieten vieren dit ook, omdat volgens hen dit de dag was waarop Mohammed het kalifaat aan 'Ali overdroeg.

Astrologie: Hoewel Mohammed tegen astrologie was, maken de Alawieten er gebruik van; wellicht zijn ze hierin beïnvloed door de zoroastriërs. Zij geloven dat de sterren in de Melkweg in feite de vergoddelijkte zielen van gelovigen zijn. “Wie de identiteit van de ma’na herkent, is gered en kan ontsnappen aan de metempsychose [reïncarnatie]; zijn ziel, bevrijd van het lichaam en omgevormd tot een ster, hervat haar reis terug door de zeven hemelen om het uiteindelijke doel (ghaya) te bereiken, namelijk de contemplatie (my’ayana) van het goddelijke licht.” (The Encyclopedia of Islam New Edition 1995, deel 8, blz. 148)

Volgens de oude Nusayri-theologie hebben vrouwen geen ziel en worden zij niet gereïncarneerd. De Encyclopedia of Islam, New Edition vervolgt: „Vrouwen worden hiervan uitgesloten omdat zij voortkomen uit de zonden van duivels; om deze reden hebben zij geen recht op deelname aan de rechten van mannen (Sulayman, Bakura, 61).“ Ook dit wijkt opvallend af van wat Mohammed leerde, namelijk dat de meerderheid van de bewoners van de hel uit vrouwen bestond (Bukhari, deel 2, boek 18, hoofdstuk 9, nr. 161, blz. 91-92; deel 1, boek 6, hoofdstuk 8, nr. 301, blz. 181, en deel 1, boek 2, hoofdstuk 21, nr. 28, blz. 29). In de moderne tijd vertelde een 'Alawiet mij echter dat zij tegenwoordig wel degelijk geloven dat vrouwen een ziel hebben.

Wijn: 'Alawieten in Syrië drinken wijn. In het tijdschrift National Geographic staat een foto van twee Syrische mannen in traditionele Arabische klederdracht die samen wijn drinken. Een 'Alawiet vertelde mij echter dat zij er niet in geloven om dronken te worden.

'Alawitische sekten

De 'Alawieten zelf zijn verdeeld in vijf sekten: de Zon-sekte (Shamsiyya), de Maan-sekte (Qamari), de Murshids – genoemd naar hun Messias, Sliman Murshid/Murshad –, de Haidariyya en de Ghaibiyya. Ze zijn het allemaal eens over de 'alawitische 'fundamenten’, maar toen de goddelijke manifestatie van God, 'Ali ibn Abi/Abu Talib, de aarde verliet, raakten de Zon- en Maansecten het oneens over de vraag of hij nu in de zon of in de maan leeft. De Maansect bestaat uit zes stammen van 'Alawieten. De meerderheid van de 'Alawieten behoort tot de sekte van hun religie waartoe hun ouders en stam behoorden. Waarschijnlijk behoort echter een meerderheid van de mensen in de wereld tot een religie simpelweg omdat het de traditie van hun familie is. Veel mensen zijn tegenwoordig op zoek naar een traditie; hoeveel zijn er op zoek naar de Ware God?

Sliman Murshad, de Elektrische Messias

Sliman Murshad werd ergens vóór 1900 geboren. Hij riep zichzelf uit tot de Messias; veel 'Alawieten volgden hem, hoewel vermeld moet worden dat velen dat niet deden; en zijn geloofsovertuigingen zijn niet representatief voor alle 'Alawieten. Net als Mohammed vertoonde Sliman blijkbaar symptomen die leken op epileptische aanvallen. Net als Mohammed beweerden zijn volgelingen dat hij ook wonderen verrichtte. Zo begroef hij bijvoorbeeld stiekem voedsel in een lemen muur, en wanneer hij hard tegen de muur sloeg, kwam er voedsel tevoorschijn dat de dorpelingen konden eten. Zijn benen gloeiden in het donker, omdat hij ze met fosfor had ingesmeerd. De fosfor gloeide wanneer hij letterlijk oplichtte, omdat hij lampjes had aangesloten op een kleine batterij die hij bij zich droeg. Hij leidde een opstand tegen de ' -regering van Syrië; hij werd enigszins gesteund door de Fransen, en de Syriërs hingen hem uiteindelijk op in 1949.

Het merkwaardigste was dat zelfs sommige mensen die Sliman voor de rechter hadden gedaagd en niet geloofden dat hij een of andere Messias was, het jammer vonden dat hij werd gedood, omdat hij de zaak van de 'alawitische autonomie’ bevorderde. Hoe dan ook, na die tijd sloten veel 'Alawieten zich aan bij het leger en de Syrische Baath-partij. (De Iraakse Baath-partij is niet 'Alawitisch.) In 1971 werd Hafiz/Hafez Assad president van Syrië, en zijn zoon Bashar regeert vandaag de dag.

Is jouw religie waar, of heeft ook die 'batterijen’ nodig om in stand te blijven? Jezus zei: 'Ik ben het licht van de wereld’ (Johannes8:12 ). Net zoals insecten op insectenlampen afvliegen en sterven terwijl ze juist de zon zouden moeten zoeken, gaan de zielen van mensen naar de hel wanneer ze het 'insectenlicht’ zoeken dat fosfor en batterijen nodig heeft, terwijl ze juist het ware licht van God zouden moeten zoeken.

Als je genoeg hebt van religies die hulpmiddelen, dwang of tradities nodig hebben om in leven en brandend te blijven, kijk dan naar Jezus die ons verandert. Je hebt geen lange commentaren of hadiths nodig over alle fijne wettische details van de rituele religie; ook deze zijn insectenlampen, terwijl je God nodig hebt. God laat niet toe dat Zijn woord wordt verdraaid, en als je dat gelooft, vertrouw dan op Gods woord, de Bijbel.

De aantrekkingskracht van het 'alawitische geloof’

Waarom zijn mensen 'alawitische moslims’? Sommigen denken misschien dat het komt doordat je hierdoor moslim kunt zijn (met de bijbehorende voordelen in een moslimgemeenschap) zonder alle rituelen te hoeven uitvoeren en niet al te vaak naar de moskee te hoeven gaan. Alcohol (zolang je niet dronken wordt) is toegestaan voor een 'alawitische moslim’. Maar er is meer dan dat.

In de orthodoxe islam is Allah vrijwel onkenbaar. In de soennitische islam moet je, als je wilt weten wat Allah wel en niet behaagt, alles wat Mohammed deed 'indirect observeren’ zoals dat is vastgelegd in de overleveringen (Sunnah) die in de hadiths zijn bewaard. De hadiths zijn in zekere zin invloedrijker dan de Koran, omdat er in al die boekdelen zoveel meer wordt uitgelegd. De sjiitische islam heeft zijn eigen leerstellingen van Ja’far en anderen, maar voor de praktische toepassing luisteren zij naar de imams. Alawieten hebben groot respect voor de ' e Mohammed en 'Ali, en daarom aanbidden zij hen als Allah. Alawieten willen God kennen, en zij denken dat zij dat kunnen door Mohammed, 'Ali en Salman al-Farisi als een Drie-eenheid te beschouwen. Een probleem hierbij is dat Mohammed en 'Ali nooit hebben beweerd God te zijn, één met God te zijn, of te beweren zonden te vergeven. Zij hebben nooit aanbidding of de titel 'Heer’ aanvaard, noch hebben zij anderen toegestaan hen God te noemen.

De Ware God is te leren kennen in het Oude Testament. Daarin wordt getoond hoe God omging met koningen, rechters en gewone mensen. Natuurlijk is God in het Nieuwe Testament nog beter te leren kennen, aangezien Jezus naar de aarde is gekomen.

Vergelijking met de Bijbel

Geheime leerstellingen maken deel uit van de 'Alawitische’ religie. Het christendom bevat diepe waarheden die alleen door Gods openbaring bekend waren. God heeft echter alles geopenbaard wat Hij wil dat wij weten. Er is geen christelijke leerstelling, ervaring of praktijk die christenen vandaag de dag onderwijzen die niet direct toegankelijk is voor niet-christenen om te horen of te lezen. Paulus zei in Efeziërs 3:9-10 dat zijn missie was „om voor iedereen het beheer van dit mysterie te verhelderen, dat eeuwenlang verborgen was gebleven in God, die alle dingen heeft geschapen. Zijn doel was dat nu, door middel van de kerk, de veelzijdige wijsheid van God bekend zou worden gemaakt…“

Het aanbidden van anderen is uitdrukkelijk verboden in het eerste van de Tien Geboden. „Ik vrees echter dat, net zoals Eva door de sluwheid van de slang werd misleid, jullie gedachten zullen worden afgeleid van jullie eenvoudige en zuivere toewijding aan Christus.“ (2 Korintiërs 11:3)

Reïncarnatie: De Bijbel leert dat reïncarnatie verkeerd is; Hebreeën9:27 zegt dat de mens voorbestemd is om één keer te sterven. In 2 Samuël 12:23 zei David over zijn overleden baby: „Ik zal naar hem toe gaan, maar hij zal niet naar mij terugkeren.” Reïncarnatie is onlogisch, aangezien we na de dood allemaal naar de hemel of de hel gaan. Prediker 11:3 laat ook zien dat „waar een boom valt, daar zal hij blijven liggen.“

Astrologie, het vertrouwen op hemellichamen voor advies over de toekomst, is volgens de Bijbel verkeerd, zoals vermeld in Leviticus19:26 ;22:27 ; Deuteronomium 18:11-14; 2 Koningen 17:16; 21:3,5; 2 Kronieken 33:3-6.

Vrouwen: In de Bijbel hebben mannen en vrouwen verschillende rollen. Wat hun waarde betreft, blijkt echter uit Galaten3:28 , dat er in Christus Jezus geen onderscheid is tussen man en vrouw; alle gelovigen hebben het voorrecht om kinderen van God te zijn.

Wijn: Het Oude Testament laat zien dat het drinken van wijn aanvaardbaar is, maar Efeziërs 5:18 gebiedt ons niet dronken te worden. 'Alawieten drinken wijn, maar ik heb geen aanwijzingen dat zij het goedkeuren om dronken te worden.

Het evangelie voor 'Alawieten (en alle anderen)

God is groter dan onze gedachten: 'Alawieten geloven terecht dat God complexer is dan alleen Allah, maar zij aanbidden Mohammed, 'Ali en Saliman al-Farisi als God. Het is verbazingwekkend dat zij Mohammed aanbidden, die leerde dat hij niet God was, en Jezus niet aanbidden, terwijl eeuwen eerder Hij en de vroege christenen hadden onderwezen dat Jezus God was. Jezus toonde niet alleen in abstracte zin dat Hij God was, maar Hij aanvaardde aanbidding, vergaf zonden – wat alleen God kon vergeven – en accepteerde dat anderen Hem ook God noemden.

God heeft ons geschapen: Heb je je ooit afgevraagd waarom God de mens überhaupt heeft geschapen? De Koran geeft hier geen direct antwoord op, maar de Bijbel noemt een aantal redenen.

• We zijn geschapen tot Gods eer (Jesaja 43:7; 62:3) om Zijn lof te verkondigen (Jesaja 43:21) als Zijn getuigen (Jesaja 43:10)

• God houdt van ons en vindt vreugde in ons (Zefanja3:17 )

• Zoals een vader van zijn kinderen houdt (Maleachi 1:6; 1 Johannes 3:1), zo zorgt God voor ons. (Psalm 8:4; Nahum 1:7; 1 Petrus 5:7)

• God wil dat wij voor altijd bij Hem wonen (Openbaring 21:3; 2 Korintiërs 5:4)

• Onze vreugde (Filippenzen 3:1) en ons licht zal God zijn (Openbaring21:23 -25; Johannes 1:5,7-9), wat beter is dan uitkijken naar wijn (Psalm 4:7)

• Wij zijn in Christus Jezus geschapen om werken te doen (Efeziërs2:10 )

We hebben een doel, en laat religie, of wat dan ook, je er niet van weerhouden om ons doel te vervullen.

Mensen lopen weg van Gods Waarheid: We hebben geen reden om neer te kijken op 'Alawieten die geloven dat 'Ali vandaag de dag op de zon leeft, of op degenen die geloven dat 'Ali op de maan leeft, want hebben de meeste mensen niet op een bepaald moment ervoor gekozen om iets te geloven, alleen maar omdat ze dat wilden, zonder zich in de eerste plaats om de waarheid te bekommeren? Niet alleen geven mensen de voorkeur aan het geloven in gekke, verzonnen leerstellingen, maar ze willen ook niet geloven dat Gods weg de beste weg is. Wanneer iemand die de waarheid over God kent, besluit drugs te gebruiken, dronken te worden, immoreel te leven of geld als afgod na te jagen, is zijn denken dan rationeler dan dat van de 'Alawieten? Nee, zonder God zitten we allemaal in hetzelfde schuitje, en God moest niet alleen de waarheid openbaren, maar Hij moet mensen er ook naar leiden, aangezien mensen zo geneigd zijn de misleidingen van dit leven na te jagen.

Er is één weg, Gods weg: hoewel we ons allemaal van God hebben afgekeerd en onze eigen misleidingen zijn gevolgd, was God nog niet klaar met ons. Terwijl we nog Gods vijanden waren, zond God Zijn Zoon Jezus Christus om voor ons te sterven, zoals Romeinen 5:10-11 laat zien. Gewone profeten kwamen om te onderwijzen; Jezus onderwees niet alleen zoals andere profeten, Hij kwam om te sterven voor onze zonden (Johannes1:29 ; 1 Timoteüs 2:6; 1 Johannes 2:2). Jezus zei in Johannes 14:6: „Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.“

We moeten God zoeken: Jezus zei ons in Mattheüs 7:7-12 dat we Hem moesten zoeken. Mattheüs7:14 voegt hieraan toe: „Ga binnen door de nauwe poort. Want wijd is de poort en breed is de weg die naar de vernietiging leidt, en velen gaan daardoor binnen. Maar klein is de poort en smal is de weg die naar het leven leidt, en slechts weinigen vinden die.“

We moeten Jezus als Heer belijden: „Want als je met je mond belijdt: 'Jezus is Heer’, en in je hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft opgewekt, zul je gered worden. Want met je hart geloof je en word je gerechtvaardigd, en met je mond belijd je en word je gered. Het is precies zoals de Schrift zegt: 'Ieder die in Hem gelooft, zal nooit beschaamd worden.’ Want er is geen onderscheid tussen Jood en Griek: dezelfde Heer is Heer van allen, en Hij schenkt rijkelijk aan allen die Hem aanroepen, want: 'Ieder die de naam van de Heer aanroept, zal gered worden.’” (Romeinen 10:9-13)

Bronvermeldingen en weblinks Geldig vanaf 6 juli 2013

First Encyclopedia of Islam, deel 6, blz. 964-976. E.J. Brill, 1913-1936.

The Encyclopedia of Islam, nieuwe uitgave, deel 8, blz. 146-149. E.J. Brill, 1995.

www.gospelcom.net/apologeticsindex/a21.html bevat een aantal pagina’s over de islam en het Midden-Oosten.

http://www.lexicorient.com/e.o/alawites.htm biedt informatie over de 'Alawitische geloofsovertuigingen.

Neem voor meer informatie contact op met www.MuslimHope.com

Meer bronnen over 'Alawieten en vrouwen

Shorter Encyclopedia of Islam, H.A.R. Gibb en J.H. Kramers, E.J. Brill, p. 454

„Kosmogonie en eschatologie. Volgens de Nusayri’s bevindt zich direct onder de onuitsprekelijke godheid een spirituele wereld van hemelse wezens (of sterren) die vanuit hem voortkomt in de volgende hiërarchie: ism, bab en andere ahl al-maratib (van de eerste zeven klassen); dit is de 'grote lichtende wereld’ ('alam kabir nurani); wanneer zij hier beneden verschijnen, is dat om geleidelijk terug te leiden naar de 'kleine lichtende wereld’, gevallen wezens, half gematerialiseerd, gevangen in de lichamen die hun graven zijn; deze handeling doet hen herleven en brengt hen terug naar de hemel om de zeven laatste klassen van de ahl al-maratib te vormen (119.000 van in totaal 124.000 = de traditionele aantallen van de profeten); daarna volgt de 'kleine wereld van de duisternis’ (zulmani), gedoofde lichten, zielen die de verdoemenis belichamen (kumsan al-masukhiya), in de lichamen van vrouwen en dieren; en ten slotte de 'grote wereld van de duisternis’, bestaande uit alle 'tegenstanders’ (addad) van de grote lichtende wereld; demonen, die na ontelbare gedaanteverwisselingen in de lijken van vermoorde mensen of geslachte dieren, die na de dood nog steeds trillen, worden gereduceerd tot levenloze of passieve materie (gesmeed metaal, enz.). Net zoals de val plaatsvindt in zeven stadia (twijfels over goddelijke verschijningen), zo verloopt ook de terugkeer naar de hemel van de uitverkorenen via zeven cycli of adwar van goddelijke emanaties.”

The New Encyclopedia of Islam, Cyril Glassé. Rowman & Littlefield Publishers, Inc. 2008

“De geloofsovertuigingen en praktijken van de 'Alawieten zijn, net als bij soortgelijke sekten, uiterst heterogeen en variëren van groep tot groep. De 'Alawieten beschikken over een verzameling geschriften, de Kitab al-Majmu’ ('Het Boek van de Verzameling’ genaamd), die hun 'heilige boek’ vormt en die, naar men zegt, onder andere fragmenten bevat van een verminkte versie van Aristoteles’ Nicomachische Ethiek. Een ander belangrijk boek, doordrongen van Perzische ideeën, is de Kitab al-Haft ash-sharif ('Het Boek van de Edele Zeven’) of Kitab al-Ashbar wa’l-Azilla, 'het boek van de schimmen en schaduwen’, waarin God in het begin 'een schaduw die licht werpt’ schept, en het licht is ingesloten in de zielen. … Er bestaat het geloof dat de Melkweg bestaat uit vergoddelijkte zielen van de ware gelovigen. Er zijn ook christelijke elementen; de 'Alawieten’ gebruiken bepaalde christelijke namen en vieren, op hun eigen manier, bepaalde christelijke feestdagen; er wordt gemeld dat de religieuze diensten van de khassah (de uitverkorenen) – de rest, die 'profaan’ is, wordt de 'ammah’ genoemd – een misachtige ceremonie omvatten, de Quddas, met een zegening (zo niet wijding) van de communie-elementen, in het bijzonder de wijn, en zelfs verwijzingen bevatten naar 'lichaam en bloed’ die 'eeuwig leven’ zijn. … De religieuze praktijken van de 'Alawieten’ worden in het geheim uitgevoerd, in hun eigen gebedsplaatsen, die niet toegankelijk zijn voor buitenstaanders. Deze praktijken omvatten stapsgewijze inwijdingen waarbij de novice geleidelijk doordringt tot de innerlijke kennis van de sekte; tegelijkertijd kan hij dan worden toegelaten tot de heersende oligarchie van de gemeenschap, die wordt gedomineerd door familieclans. De 'Alawieten’ geloven dat vrouwen geen ziel hebben (wat volstrekt in strijd is met de islamitische leer). Net als de Druzen geloven de 'Alawieten dat hun werkelijke aantal niet verandert, waarschijnlijk door reïncarnatie, en dat dit 112.000 bedraagt. (Een soortgelijk geloof komt voor onder soefi’s in Noord-Afrika en wellicht elders, namelijk dat het aantal 'heiligen’ in de islam vanaf het begin tot op heden altijd constant is.)”

Encyclopedia of Islam, nieuwe editie (11 delen), deel 8. Redactie: C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs en G. Lecomte. E.J. Brill 1995, blz. 147-148

“Net als de Ghulat vereren de Nusayriyya 'Ali b. Abi Talib als de allerhoogste en eeuwige God (al-ilah al-a’zam, al-kadim al-azal). De basis van de Nusayri-leer is een kosmogonie van gnostische aard (Sulayman, Bakura, 59-61; Halm, Gnosis, 298 e.v.). In het begin der tijden waren de zielen van de Nusayri’s lichten die God omringden en verheerlijkten; vervolgens kwamen zij in opstand tegen Hem en betwistten zij Zijn goddelijkheid. Vanaf dat moment zijn zij uit de hemelse hoogten neergeworpen en verbannen naar de aarde, waar zij gevangen zitten in materiële lichamen en veroordeeld zijn tot metempsychose [reïncarnatie] (tijdelijke nasukhiyya voor de uitverkorenen, eeuwige nasukhiyya voor de verdoemden). Tijdens hun val verschijnt de allerhoogste God zevenmaal aan hen en roept Hij hen op tot gehoorzaamheid, maar zij weigeren. Bij elke manifestatie wordt God, die 'de Essentie’ (ma’na) wordt genoemd , vergezeld door twee ondergeschikte hypostasen: 'de Naam’ (ism), die ook wel 'de Sluier’ (hidjab) wordt genoemd, en de 'Poort’ (bab). In het aardse leven openbaart dit drietal zich in talrijke gevallen: de ma’na incarneert achtereenvolgens in Abel, Seth, Jozef, Jozua, 'Asaf, de heilige Petrus en 'Ali b. Abi Talib, en vervolgens in de imams tot aan de elfde, al-Hasan al-'Askari; al deze figuren zijn derhalve manifestaties van de goddelijkheid. Hun ware aard wordt echter verhuld door de aanwezigheid van de hidjab of ism (Adam, Noach, Jakob, Mozes, Salomo, Jezus en Mohammed), en elk van hen wordt vergezeld door een bab. Het centrale drietal van de islamitische periode bestaat uit 'Ali (ma’na), Mohammed (ism, hidjab) en Salman al-Farisi (bab). … Wie de goddelijkheid van de ma’na erkent, is gered en kan aan de metempsychose ontsnappen; zijn ziel, bevrijd van het lichaam en omgevormd tot een ster, hervat haar reis terug door de zeven hemelen om het uiteindelijke doel (ghaya) te bereiken, namelijk de contemplatie (my’ayana) van het goddelijke licht. Vrouwen zijn hiervan uitgesloten omdat zij voortkomen uit de zonden van duivels; om deze reden hebben zij geen recht om deel te nemen aan de riten van mannen (Sulayman, Bakura, 61).

De verwijzing naar Sulayman betreft Sulayman Efendi, al-Bakura al-sulaymaniyya fi kashf asrar al-diyana al-nusayriyya, Beiroet 1864;