Hier volgen de antwoorden op de 87 vragen die een moslim per e-mail heeft gestuurd.
V1: Waarom spreken de twee stambomen van Jezus in Matteüs en Lucas [blijkbaar] elkaar tegen? Als iemand tot zoon van God wordt uitgeroepen, moeten zijn referenties toch
onberispelijk zijn, nietwaar? Twee verschillende stambomen [zouden] twijfel zaaien over de ware afkomst van deze man, nietwaar?
A: Jezus had zowel een biologische moeder, Maria, als een wettelijke (maar geen biologische) vader, Jozef. Matteüs beschrijft Jezus’ stamboom volgens de „wet“ (d.w.z. via zijn adoptievader, Jozef), en Lucas beschrijft de stamboom volgens de „natuur“, d.w.z. de biologische stamboom van Maria. Historisch gezien vermeldde Irenaeus, bisschop van Lyon in Gallië (die schreef tussen 182 en 188 n.Chr.), dat de stamboom van Jozef volgens Matteüs teruggaat via Jojachin, waarmee die vloek werd ongedaan gemaakt. Irenaeus, *Tegen de ketterijen*, boek 3, hoofdstuk 21.9, p. 453, geschreven tussen 182 en 188 n.Chr. Vervolgens vermeldt hij dat de stamboom van Maria in Lucas teruggaat tot Adam en Eva, in Irenaeus’ *Tegen de ketterijen*, boek 3, hoofdstuk 22.3, blz. 455. Raadpleeg voor een uitgebreidere uitleg Eusebius’ *Kerkgeschiedenis*, boek 1, hoofdstuk 7, *The Complete Book of Bible Answers*, blz. 97-98, *Bible Difficulties & Seeming Contradictions*, blz. 170-171, en *When Critics Ask*, blz. 385-386.
Wat betreft Jezus’ geloofsbrieven: mis hier een cruciaal punt niet. In de ogen van de Joden had Jezus GEEN onberispelijke geloofsbrieven, maar dat lag niet aan zijn stamboom. Zij dachten dat Hij onwettig was, omdat zij niet wilden accepteren dat Hij uit een maagd was geboren. Niet alleen dat, maar wie zou zich kunnen voorstellen dat een Koning en Messias uit zo’n arm gezin zou worden geboren, nota bene in een stal. Degenen die Jezus werkelijk wilden volgen, deden dat vanwege Hem en Zijn boodschap, niet omdat het politiek correct of populair was.
V2: Waarom blijkt uit de stamboom in Mattheüs 1 dat Jezus [niet-biologisch] afstamde van een vervloekte geslachtslijn? (zie Mattheüs 1:11-12 + Jeremia 22:28-30 en 1 Kronieken 3:16 + Jeremia 36:30 versus Lucas 1:32. Jekonja (Jojachin) en zijn vader Jojakim waren beiden door God zelf vervloekt; Hij had gezegd dat geen van deze mannen een nakomeling op de troon van David zou hebben. Hoe zou Jezus dan de Messias kunnen zijn, voorbestemd om voor eeuwig op de troon van David te regeren, als Hij afstamde van een van deze mannen?
A: Lucas laat met de stamboom van Maria zien dat Jezus NIET biologisch afstamde van Jeconiah en Jehoiakim, omdat de voorouders van Maria afweken van de koninklijke lijn. Jezus stamde wettelijk (niet biologisch) af van Jeconiah en Jojakim via Jozef. Het citaat in Lucas 1:32 zegt eenvoudigweg dat Jezus op de troon van David zou zitten. Terugkijkend zien we dat David en Salomo enigszins verschillende beloften kregen. Alleen Jozef stamde af van Salomo, en zowel Jozef als Maria stamden af van David.
Historisch gezien beantwoordde Irenaeus, bisschop van Lyon in Gallië, dit bezwaar tegen de stamboom van Jozef in Matteüs in zijn werk *Irenaeus Against Heresies*, boek 3, hoofdstuk 21.9, blz. 453, geschreven tussen 182 en 188 n.Chr.
V3: Als de stamboom in Lucas die van Maria is en niet die van Jozef, waarom wordt dan Jozef in de afstammingslijn vermeld in plaats van Maria? Waarom wordt er nergens anders in de Schrift een stamboom van een vrouw vermeld? En als dit de stamboom van Maria is, dan stamt Jezus af van Natan, niet van Salomo, waardoor de profetieën in 2 Samuël 7:12-16 en 1 Kronieken22:10 onjuist zouden zijn.
A: Om juridische redenen erfden zij via de vader. Mensen legden in die tijd nooit de stamboom van een vrouw vast; Lucas is de eerste historicus van wie bekend is dat hij dat deed. Ook de stamboom in Lucas vermeldt alleen vaders, en noemt de vader van Maria (Heli), niet de moeder. Daarom staat er „zoals men dacht“, de zoon van Jozef. Overigens staat de Griekse uitdrukking voor „zoals men dacht“ (wz enomi zeto) in het vroege Griekse manuscript p4, dat volgens The Text of the earliest Greek Manuscripts, p. 43, waarschijnlijk dateert uit ca. 150-175 n.Chr.
2 Samuël 7:12-16 en 1 Kronieken22:10 verwijzen naar Salomo die na David regeerde, hoewel Jezus natuurlijk juridisch gezien via Jozef een „zoon“ van Salomo was. Het was Salomo die Gods tempel bouwde, niet Jezus. Wat betreft iemand uit Davids eigen geslacht [afstammeling] die voor altijd zou regeren: bedenk dat die bijzondere belofte aan David werd gegeven, NIET aan Salomo.
V4: Als, volgens de stamboom in Lucas, Jezus’ aanspraak op afstamming van David, uit de stam van Juda, via Maria is in plaats van via Jozef, hoe kan het dan dat Maria’s nicht, Elisabeth, afstamde van het huis van Aäron, uit de stam van Levi (Lucas 1:5)?
A: Dat komt doordat mensen twee ouders hebben. Elisabeth en Maria hoeven geen nichtjes te zijn aan vaderszijde, maar wel aan moederszijde. Je moet wel heel hard je best doen om problemen in de Bijbel te vinden, om dit eenvoudige punt over het hoofd te zien.
V5: Hoe kan het dat Jezus [naar verluidt] in tegenspraak is met het Oude Testament (1 Samuël 21-22), door [naar verluidt] te zeggen dat Abiathar David het toonbrood gaf in plaats van Ahimelech, en door te zeggen dat David mannen bij zich had, terwijl hij in werkelijkheid alleen was (Marcus2:25 -26)? Verwacht de kerk van mij dat ik vertrouw op de leer van een „zoon van God“ die aantoonbaar de plank mis slaat wat betreft wat Gods Woord zegt?
A: Ik ben het ermee eens dat het moeilijk is te vertrouwen op wat mensen beschouwen als de leer van de Bijbel, wanneer mensen er onjuiste dingen over beweren. Laten we eerst de fout in deze vraag rechtzetten voordat we hem beantwoorden. In Marcus 2:25-26 wordt nergens vermeld wie David het toonbrood gaf. Zowel Abiathar als Ahimelech leefden toen nog, hoewel Abiathars vader Ahimelech kort daarna werd gedood. David was alleen toen hij bij Ahimelech was; Marcus2:25 -26 zegt alleen dat David een deel van het brood aan zijn metgezellen gaf, die waarschijnlijk vlakbij hun kamp hadden opgeslagen.
V6: Waarom citeert Jezus een niet-bestaand vers uit het Oude Testament (Johannes 7:3)? Is het mogelijk dat hij ook andere niet-canonieke geschriften als Gods Woord beschouwde?
A: Jezus citeerde geen enkel niet-bestaand vers uit het Oude Testament. In Johannes 7:3 zijn het juist Jezus’ broers die spreken, en ook zij citeren niets. Misschien bedoelde u een ander vers. Jezus bevestigde de Schrift die vóór Hem kwam. Hij deed dit met name in Lucas11:51 ; 24:27,44; en Matteüs 23:35. Hij verdedigde Zichzelf tegen Satan door Gods Woord te citeren met de woorden „Er staat geschreven…“ in Matteüs 4:4,7,10 en Lucas 4:4,8,12. Jezus verklaarde in Johannes 10:35 dat de Schrift niet kan worden gebroken, en in Marcus 4:8-9 werd de Schrift „de geboden van God“ genoemd. Zijn hele leven stond in het teken van het citeren, naleven en vervullen van de Schrift, zoals uit alle evangeliën blijkt.
Jezus berispte de Sadduceeën, die alleen de Thora (Wet) als het Woord van God aanvaardden. In Mattheüs22:29 , zegt Jezus: „Jullie vergissen zich, omdat jullie de Schrift noch de kracht van God kennen.“ Jezus zei dat de volgende personen hun boeken schreven:
Mozes in Marcus 10:3,5; Lucas 20:37
David in Matt22:43 -5; Marcus 12:36-7; Lucas 20:42-4
Jesaja in Mattheüs 15:7
Daniël in Mattheüs 24:15
Jezus zwijgt over de noodzaak om de Schrift, die destijds in Judea werd aanvaard, te corrigeren, er iets aan toe te voegen of er iets uit weg te laten. Het Oude Testament dat goed genoeg was voor Jezus, is goed genoeg voor mij.
V7: Waarom zou Jezus het evangelie opzettelijk verduisteren door in gelijkenissen te spreken, zodat mensen het niet zouden begrijpen, zich niet zouden bekeren en niet vergeven zouden worden (Marcus4:11 -12)? Kwam Hij niet opdat alle mensen gered zouden worden?
A: Jezus verwees naar Jesaja 6:9,10. Jezus sprak in gelijkenissen uit barmhartigheid! Hier zijn vier punten die het antwoord onderbouwen.
1) God wil dat iedereen gered wordt (2 Petrus 3:9; Ezechiël17:23 ).
2) Maar sommigen hebben ervoor gekozen Gods woord te verwerpen en daar zijn in dit leven gevolgen aan verbonden. Dit soort mensen wordt verhard in het horen en verhardt hun hart. (Exodus8:15 ,32;9:17 ,34; Spr. 28:14; Romeinen 1:18-20; Hebreeën 3:12-15; Zach. 7:12)
3) Voor mensen die God verwerpen, is het beter dat zij de waarheid niet kennen dan dat zij de waarheid kennen en zich ervan afkeren, volgens 2 Petrus 2:20-22.
4) Een gelijkenis is geschikt omdat degenen die God willen volgen, kunnen worden geleid om de betekenis ervan te begrijpen, en een gelijkenis zal niet worden begrepen door degenen die God niet willen volgen.
Als iemand de waarheid die hij over God kent al heeft verworpen, is God niet verplicht hem meer waarheid te geven.
V8: Waarom lag Jezus hooguit tweeënhalve dag in het graf, terwijl Hij zei dat Hij daar drie dagen en drie nachten zou blijven (Matteüs 12:40)? De Zoon van God zou toch zeker precies zeggen wat Hij bedoelt, nietwaar?
A: Omdat in Lucas 24:21 staat dat de dag van de opstanding de derde dag was. Jezus stierf op vrijdagmiddag en stond op zondag rond zonsopgang op. 'Na drie dagen’ was een bekend Hebreeuws idioom dat 'een deel van of alle drie de dagen’ betekende. Hier volgen drie voorbeelden van het 'driedaagse idioom’. Aangezien de Engelse vertalingen verschillen, zijn al deze citaten ontleend aan de Letterlijke Vertaling van Green.
1. Rehabeam zei in 2 Kronieken 10:5 tegen het volk: „Keer binnen drie dagen naar mij terug”. Maar in 2 Kronieken10:12 keerde het volk terug „op de derde dag, zoals de koning had bevolen”.
2. Met betrekking tot de dood en opstanding van Christus zei Jezus zelf in Mattheüs 12:40 „drie dagen en drie nachten“, in Marcus 8:31 „op de derde dag zal Hij opstaan“, in Marcus 14:58 „gedurende drie dagen“, in Johannes 2:19 „in drie dagen“ en in Lucas 24:21 „Deze derde dag is vandaag“.
3. In Esther 4:16 zegt Esther dat men voor haar moet vasten „drie dagen, dag en nacht“, en dat zij hetzelfde zou doen. Toch staat in Esther 5:1 dat het „op de derde dag“ gebeurde dat Esther een banket hield, dus dit is een gelijkwaardige tijdsduur.
Samenvattend hebben we aangetoond dat dit Hebreeuwse idioom 'binnen drie dagen’ kan betekenen, en dat deze uitdrukking herkenbaar was vanaf de tijd van Rehabeam tot aan de tijd van Jezus. Zie '1001 Bible Questions Answered’ p. 192, 'Hard Sayings of the Bible’ p. 380-381, en 'Bible Difficulties & Seeming Contradictions’ p. 176-177 voor meer informatie.
V9: Waarom zou Jezus profeteren dat zijn koninkrijk in heerlijkheid zou komen voordat sommigen van zijn toehoorders zouden sterven, terwijl het koninkrijk nog steeds niet is gekomen (Matteüs 16:18, Matteüs 10:23, Marcus 9:1, Lucas 21:31-32)? De Zoon van God kan toch zeker geen valse profetie hebben uitgesproken?
A: Nee, deze verzen verwijzen naar verschillende zaken. Hier volgt de betekenis van elk vers.
Matteüs10:23 zegt dat zij niet alle steden van Israël zullen hebben doorkruist voordat de Mensenzoon komt. Christenen die getuigen van Christus hebben nog niet alle steden van Israël doorkruist. Overigens geldt er in het huidige Israël een wet die het verbiedt mensen van het jodendom tot het christendom te bekeren.
Marcus 9:1 zegt dat sommigen daar de dood niet zullen smaken voordat zij het koninkrijk van God met macht zien verschijnen. Veel van de toehoorders waren getuigen van Jezus na Zijn opstanding. Jezus verscheen aan meer dan 500 mensen in 1 Korintiërs 15:6.
In Lucas 21:31-31 staat dat wanneer je de tekenen uit Lucas 21 ziet gebeuren, je moet weten dat dit „geslacht“ niet zal voorbijgaan voordat al deze dingen plaatsvinden. Dit verwijst naar de eindtijd. Het Griekse woord „geslacht“ kan zowel een volk als een generatie betekenen.
Matteüs 16:18 „op deze rots zal Ik Mijn kerk bouwen“ verwijst naar het feit dat Christus Petrus „rots/steen“ noemde, en dat Hij de kerk van Christus bouwde op de „rots/kei“ van de belijdenis die Petrus aflegde.
Vraag 10: Waarom gedroeg Jezus zich respectloos tegenover zijn moeder? (zie Matteüs 12:46-50, Marcus 3:31-35, Lucas 8:19-21, Johannes 2:4) In Johannes 2:4 gebruikt Jezus tegenover zijn moeder dezelfde woorden als die de demonen gebruiken wanneer ze Jezus ontmoeten. (Vergelijk Johannes 2:4 met Matteüs8:29 , Marcus 5:7, Lucas4:34 en Lucas8:28 in letterlijke vertaling). De Zoon van God wist toch zeker wel dat Maria de zegen van de Vader had, nietwaar? Om nog maar te zwijgen van het feit dat de Zoon van God nooit onbeleefd zou zijn?
A: Jezus was niet respectloos tegenover Zijn moeder, en dat zouden wij ook niet moeten zijn. Maar als God ons opdraagt iets te doen of na te laten, heeft Gods gebod voorrang boven dat van onze ouders. Evenzo stonden in Mattheüs 12:46-50, Marcus 3:31-35 en Lucas 8:19-21 de moeder en broers van Jezus buiten terwijl Jezus sprak. Toen Jezus hiervan op de hoogte werd gesteld, deed Hij Gods wil en sprak Hij verder. Jezus zei dat degenen die het dichtst bij Hem stonden in Gods familie niet de mensen waren die biologisch het dichtst bij Hem stonden, maar degenen die Gods wil deden.
In Johannes 2:4 zei Jezus tegen Zijn moeder dat Zijn tijd nog niet was gekomen.
Misschien begreep de vraagsteller het niet. In Matteüs 8:29; Marcus 5:7; Lucas4:34 ; zijn het de demonen, niet Jezus, die spreken. In Lucas8:28 is het de door demonen bezeten man die spreekt. Ik heb in de letterlijke vertaling van Green gekeken; ik zag niets dat relevant was voor de vraag.
V11: Waarom loog Jezus tegen zijn broers over zijn reis naar Jeruzalem (Johannes 7:8-10)? Heeft God de Vader een leugenachtige geest gezonden, zoals Hij deed in 1 Koningen? Zo vader, zo zoon? (Het woord 'toch’, dat in sommige moderne vertalingen is ingevoegd, komt niet voor in de vroegste bewaard gebleven manuscripten. Dit is een voorbeeld van moderne wijziging van de Heilige Schrift. De eerlijkere vertalingen, zoals de King James Version, drukken 'toch’ cursief af, wat aangeeft dat het woord bij de vertaling is toegevoegd. De New American Standard Bible voegt het woord niet toe en blijft daarmee trouw aan de kritische Griekse tekst. Maar de New International Version voegt 'toch’ in normaal lettertype toe en verbant de uitleg over het twijfelachtige karakter ervan naar een voetnoot, waar veel onkritische lezers het zullen missen
.)
A: U noemt drie punten, die ik in een andere volgorde zal behandelen.
a) Heeft Jezus in de Bijbel gelogen?
b) Loog Jezus zoals God in de Bijbel loog?
c) Zijn vertalingen van heilige boeken oneerlijk in hun vertaling?
Ik wil eerst elk onderdeel met betrekking tot de Bijbel beantwoorden, en dit vervolgens vergelijken met Allah in de Koran en de hadiths, en de eerlijkheid bij het vertalen van de Koran toetsen.
Christendom-A) Jezus loog niet, want Jezus zei NIET dat Hij nooit meer naar Jeruzalem zou gaan, maar dat Hij op dat moment niet naar Jeruzalem zou gaan, en dus ging Hij niet met hen mee. Later deed Hij dat ook niet. „Nog“ na „niet“ staat in de vroegste Griekse manuscripten, maar daar zullen we later op ingaan.
Islam – A) In de Koran, soera 3:54, wordt Allah de beste van de intriganten/bedriegers genoemd. Het Arabische woord is het woord dat wordt gebruikt voor een bedrieger of leugenaar, hoewel het ook 'intrigant’ kan betekenen. De Iraakse minister van Informatie citeerde dit vers uit de Koran, en de manier waarop hij informatie verstrekte, liet zien hoe hij het interpreteerde. De islam leert dat God zijn eigen volk op ten minste twee manieren bedriegt (niet alleen intrigeert, maar bedriegt) Zijn eigen volk op ten minste twee manieren. Bij het oordeel in de eindtijd zal Allah de Joden [die naar verluidt Ezra als de zoon van God aanbaden] vragen wat zij willen, en zij zullen om een drankje vragen. Allah zal hun de hel tonen in de gedaante van een luchtspiegeling, hen zeggen te drinken, en door Allahs leugen zullen zij worden misleid om naar de luchtspiegeling te gaan en in de hel te vallen. Hetzelfde zal gelden voor christenen. Vervolgens zal Allah aan Zijn eigen volk (zowel de gehoorzamen als de onhandelbaren) in een misleidende gedaante verschijnen. Dan zal de profeet zeggen dat zij Allah zullen kunnen herkennen aan Zijn „scheenbeen“ (d.w.z. het onderbeenbot). Dus zal Allah Zijn scheenbeen blootleggen, en dan zullen zij zien dat het Allah is. U kunt dit alles lezen in Bukhari, deel 9, boek 93, nr. 532, blz. 396.
Christendom-B) God liegt niet (Numeri 23:19; 1 Samuël 15:29, Hebreeën 6:18). In 1 Koningen loog God niet, maar liet Hij een leugenachtige demon leugens in de mond van valse profeten leggen. God laat het kwaad toe, en Hij gebruikt zelfs slechte mensen en kwade demonen voor Zijn doeleinden.
Islam-B) De islam leert dat Allah toestaat dat Zijn trouwe volgelingen worden misleid en ertoe worden aangezet om shirk te beoefenen (of afgoderij en het toekennen van partners aan God). Zij leren dat Jezus niet echt aan het kruis stierf; in plaats daarvan stierf iemand anders. Nu zie ik geen probleem in het feit dat God de slechte Romeinen en de Joodse autoriteiten voor de gek hield. Maar ik zie wel een groot probleem in de stelling van de islam dat Allah toestaat dat alle volgelingen van Jezus worden misleid. Dus gedurende bijna 600 jaar liet Allah alle christenen geloven dat Jezus werkelijk stierf, terwijl Allah een bovennatuurlijk wonder verrichtte om hen te misleiden, en vertelde Hij dat aan niemand. Bovendien leren zowel het Oude Testament uit de tijd vóór Christus als de evangeliën dat God een Vader is. Als dat onjuist zou zijn, zou het geen zo ernstige zonde kunnen zijn om dat te geloven, zoals de Koran beweert, want Allah stond toe dat iedereen die Hem wilde volgen dat eeuwenlang geloofde. Ofwel was er vóór Mohammed één grote leugen, ofwel heeft Mohammed een grote leugen verzonnen. Het moet het een of het ander zijn.
Christendom-C) Ik hoop dat u deze vraag niet van een website hebt gehaald, want deze vraag gebruikt een leugen om een zware beschuldiging te uiten. „Nog niet“ (oupo in het Grieks, Strong’s 3768) staat in de vroegst bewaard gebleven Griekse manuscripten, met name p66 en p75. In plaats van zomaar het woord van Aland c.s. te geloven, heb ik het zelf opgezocht en het staat duidelijk in beide. Er zijn hier geen hiaten of leemtes in de manuscripten.
„Nog niet“ komt voor in p66, p75, Vaticanus, het Byzantijnse lectionarium, sommige Syrische, Sahidisch-Koptische en latere manuscripten.
'Niet’ (ouk in het Grieks) komt voor in de Sinaiticus, de Bezae Cantabrigiensis, het Bohairisch-Koptisch, sommige Syrische, Armeense, Ethiopische en Georgische manuscripten, het Diatessaron, Chrysostomus en latere manuscripten.
Er is dus veel bewijs voor beide standpunten, en de NIV gaat hier eigenlijk het beste mee om door 'yet’ in de tekst op te nemen en een voetnoot toe te voegen.
Islam-C) Yusuf 'Ali heeft in zijn vertaling enkele manuscriptvarianten uit de Koran opgenomen. Ik heb begrepen dat zijn Koranvertaling later in Saoedi-Arabië is verbrand. De meest recente uitgave uit Saoedi-Arabië die ik heb gezien, bevat helemaal geen manuscriptvarianten. Aan de ene kant kun je de NIV dus (ten onrechte) bekritiseren omdat er wordt vermeld dat iets een manuscriptvariant is. Aan de andere kant bekritiseer je het totale gebrek aan manuscriptvarianten in de Koran niet. Zo bevatte 'Ubay’s exemplaar van de Koran bijvoorbeeld sommige soera’s niet die tegenwoordig wel in de Koran staan. De islamitische geleerde Baidawi noemt varianten in de soera’s 3:100; 6:91; 19:35; 28:48; 33:6 en andere.
Moet soera 33:6 luiden: „De profeet staat de gelovigen dichter bij dan zij zichzelf, en zijn vrouwen zijn hun moeders”, zoals in de gestandaardiseerde tekst van 'Uthman staat?
Of zou er moeten staan: „De profeet staat de gelovigen dichter bij dan zij zichzelf, en hij is een vader voor hen, en zijn vrouwen zijn hun moeders“, zoals de tekst van 'Ubai b. Ka’b luidt?
U kunt hier meer over lezen in *The Qur’an and the Bible* van William F. Campbell, p. 123.
V11: Waarom zei Jezus dat de dochter van de overste niet dood was? (Matteüs 9:18-25; Lucas 8:41-56) Ofwel loog Jezus, ofwel verrichtte hij geen wonder, maar uit de context blijkt duidelijk dat het als een wonder werd opgevat.
A: Er zijn twee mogelijkheden. Ten eerste zou Jezus een metafoor kunnen hebben gebruikt. Zelfs in de Koran staat in Soera 2:26 dat Allah er niet voor terugdeinst om metaforen te gebruiken. Er is echter een eenvoudigere verklaring. Jezus heeft nooit gezegd dat ze dood was; het waren Jaïrus en de mensen die zeiden dat ze dood was. Ofwel verkeerde ze in feite in een gewone coma, ofwel was haar geest op een andere manier nog niet uit het lichaam geweken.
V12: Waarom was de leer van de Drie-eenheid [naar verluidt] tot de vierde eeuw onbekend bij de kerk? Waarom werd de leer [naar verluidt] vastgesteld door middel van een stemming in plaats van door openbaring? Waarom bestond het stemberecht van het concilie [naar verluidt] voornamelijk uit aanhangers van Athanasius? Waarom werd het geloof in deze [naar verluidt] toen nieuwe leer een voorwaarde gesteld voor het lidmaatschap van de kerk? Waarom werden Arianen verbannen en terechtgesteld?
A: Het lijkt gebruikelijk dat mensen onwaarheden over de Drie-eenheid verzinnen. De leerstellingen over de Drie-eenheid staan zowel in de Bijbel als in vroegchristelijke geschriften. Zelfs het woord „Drie-eenheid“ zelf is een leugen die als vraag is geformuleerd en honderden jaren te laat is. De eerste verwijzing naar de Drie-eenheid is afkomstig van:
bisschop Theophilus van Antiochië (168-181/188 n.Chr.) in zijn Brief aan Autolycus 2:15.
Hier volgen nog enkele andere verwijzingen waarin het woord 'Drie-eenheid’ wordt gebruikt
Tertullianus (200-220 n.Chr.) was de tweede van wie we weten dat hij de term 'Drie-eenheid’ gebruikte, in zijn brief Tegen Praxeus.
Novatianus (210-280 n.Chr.) uit Rome schreef een boek van 32 hoofdstukken, getiteld Verhandeling over de Drie-eenheid.
Clemens van Alexandrië (schreef 193-217/220 n.Chr.) sprak ook over 'de Heilige Drie-eenheid’ in Stromata 5:14.
Origenes (230-254 n.Chr.) noemt de Drie-eenheid in *De Principiis*, boek 1, 3:7.
Er zijn nog vele, vele andere vroege verwijzingen die aantonen dat mensen geloofden dat Jezus God was en andere belangrijke aspecten van de Drie-eenheid. Hier volgt een gedeeltelijke opsomming.
| Leider | Verwijzingen | Uitspraken en geloofsovertuigingen |
| Ignatius: leerling van de apostel Johannes, overleden in 107/116 n.Chr. | 17 plaatsen: Brief aan Polycarpus, hoofdstuk 3, Efeziërs 7 | "Jezus is God" "God in menselijke gedaante" |
| Diognetus, 130 n.Chr. | Aan Mathetes | Christus gezonden als Koning, God, mens en Verlosser |
| Justin de Martelaar: 110/114-165 n.Chr. | Dialoog met Trypho, hoofdstukken 55-56, 59, 61-64, 66, 74-78 | "Verdient het om als God en Christus te worden aanbeden." Dacht ten onrechte dat er een tijd vóór Christus bestond. |
| Theophilus van Antiochië 115-181 n.Chr. | Aan Autolycus 2:22 | Wat is deze stem [in de Hof van Eden] anders dan het Woord van God, die ook Zijn Zoon is? (Hij was de eerste die de term Drie-eenheid gebruikte |
| Tertullianus 200-220/240 n.Chr. | Het gehele boek „Tegen Praxeus“ | De tweede die de term 'Drie-eenheid’ gebruikte. |
| Irenaeus: leerling van de apostel Johannes. 120-202 n.Chr. | Tegen de ketterijen 3:19:2 | “Jezus is op zichzelf, ...God en Heer, ...” |
| Clemens van Alexandrië 153-220 n.Chr. | *Stromata* 5:14, De Leraar |
“de Heilige Drie-eenheid” Lofzang ter ere van Jezus: “Heer van alle tijd en ruimte; Jezus, Verlosser van ons geslacht;” |
| Hippolytus, leerling van Irenaeus 225-236 n.Chr. | Tegen de ketterij van Noetus | “Zoon van God, die, hoewel Hij God was, mens werd.” |
| Origenes van Alexandrië, 184–254 n.Chr. | De Principis 1.3.8 Origenes was in zijn tijd zeer controversieel, maar zijn opvattingen over de Drie-eenheid werden niet in twijfel getrokken. |
„De kracht van de Drie-eenheid is één en dezelfde.“ |
| Novatianus, 210–280 n.Chr. | Verhandeling over de Drie-eenheid | Meer hoef je niet te zeggen. |
| Athanasius stierf 296-373 | Preek over Lucas 10:22 | Verenigd zonder verwarring, onderscheiden zonder scheiding, ondeelbaar zonder gradaties |
| Basilius van Cappadocië 357-379 n.Chr. | Brief 8 aan de Caesareanen, Over de Geest | De Vader is God, de Zoon is God, de Geest is God. Bespreekt de Ariaanse controverse |
| Gregorius van Nyssa 335-394 n.Chr. | Over het feit dat er geen drie Goden zijn, tegen Eunomius | De natuur van de Vader en de Zoon is dezelfde |
| Hilarius 353-368 n.Chr. | Schreef een boek over de Drie-eenheid | Genoeg gezegd |
| Ambrosius van Milaan 340-397 n.Chr. | Over het christelijk geloof | Heilig, Heilig, Heilig in Openbaring 4:8 verwees naar de Drie-eenheid. |
| Johannes Chrysostomos 370–407 n.Chr. | Preek 3 over Johannes 1:1 | De eeuwigheid van het Woord als persoon; ongeschapen |
| Augustinus van Hippo 354-430 n.Chr. | Boek: Over de Drie-eenheid | Aanvaardde geen enkel verschil in rang |
| Nestorius: Concilie van Efeze, 431 n.Chr. | Stichtte het nestorianisme | Zijn geloof dat Jezus God was, werd nooit bekritiseerd |
| Cyrillus van Alexandrië 431-444 n.Chr. | De belangrijkste tegenstander van Nestorius op het Concilie van Efeze | Legde (helaas) de nadruk op Maria, de moeder van God. |
| Patrick van Ierland 389-461 n.Chr. | schreef niet veel | Beroemde klaverblad-analogie |
De Arianen werden verbannen, maar ik ben niet op de hoogte van Arianen die ter dood zijn gebracht.
Aangezien de vraagsteller onwaarheden verkondigt, is het niet onredelijk om aan te nemen dat hij ook over de andere punten leugens heeft verteld. Men vraagt zich af of hij de verslagen van het Concilie van Nicea heeft gelezen [zoals ik]. Velen, misschien wel de meeste aanwezigen, waren zich in het begin niet duidelijk bewust van de aard van de controverse. Er werden geen substantiële conclusies getrokken totdat een Arianist de Ariaanse leer duidelijk uiteenzette. Toen was de reactie van de christenen een uitgemaakte zaak.
De leer van de Drie-eenheid werd vastgesteld door openbaring: het was een openbaring uit het verleden, die al in het Nieuwe Testament was geopenbaard.
Laten we nu eens kijken naar de islam en wat zij in plaats van concilies hadden om hun meningsverschillen op te lossen.
De Slag bij de Kameel: A’isha, de vrouw van Mohammed, en haar twee generaals, aan wie Mohammed beiden het paradijs had beloofd, vochten tevergeefs tegen 'Ali. De twee generaals werden [blijkbaar] martelaren [omdat Mohammed hun het paradijs had beloofd], terwijl ze tegen de kalief vochten.
De Slag bij Siffin: Mu’awiya en zijn leger uit Syrië vochten tegen het leger van 'Ali.
'Ali vernietigde de Kharijieten, die hem vóór Siffin nog hadden gesteund.
De Mut’zalieten werden hevig vervolgd, deels omdat zij leerden dat de Koran geschapen was.
De soefi’s werden vaak vervolgd en gedood.
Of denkt de vraagsteller misschien dat een raad zaken niet bij consensus of stemming moet regelen, maar door de tegenstanders te doden op traditionele islamitische wijze?
V13: Waarom lijkt Jezus zo sterk op de andere lijdende verlossers uit de mythologie? Waarom geloven christenen niet in de andere verhalen over maagdelijke geboorten en verlossers die in de oude literatuur zijn vastgelegd? Hoe komt het dat het ritueel van de christelijke communie [naar verluidt] al bestond in de vroegere heidense ceremonies waarbij het lichaam van hun goden werd gegeten en hun bloed werd gedronken? Hoe komt het dat het christelijke ritueel van de doop ook al bestond in de vroegere heidense culten? Zijn de meest kenmerkende leerstellingen van het christendom niet in feite overgenomen van de inheemse heidense culten? En waarom zijn Pasen, Kerstmis, de vastentijd, de rogatiedagen, de ' ’ en andere feestdagen afgeleid van heidense feestdagen? Had het christendom dan geen eigen legitieme kalender met herdenkingsdagen?
A: Laten we deze vraag eerst bekijken in relatie tot het christendom en vervolgens tot de islam. Hoewel Satan vervalsingen kan voortbrengen, is het een feit dat de profetie over de lijdende dienaar in Jesaja 53 dateert van vóór alle Romeinse, het grootste deel van de Griekse en alle Noorse literatuur. Waarom geloven moslims de Koran wanneer daarin staat dat Jezus uit een maagd is geboren, en waarom zijn ze het eens met de Koran die zegt dat Jezus de Messias is?
V14: Als de Vader en de Zoon gelijkwaardige personen zijn, waarom bad Jezus dan tot de Vader en smeekte Hij Hem? (Matteüs 11:25). Kan God tot God bidden?
A: Dit is een goede vraag; de sleutelbegrippen die hier van belang zijn, zijn onderwerping op aarde en communicatie binnen de drie-eenheid van God.
Onderwerping: Voordat Hij naar de aarde kwam, heeft Jezus Zich vrijwillig ontledigd (Filippenzen 2:6-8) en is Hij aan ons gelijk geworden (Hebreeën 2:17)
Op aarde onderwierp Jezus Zich aan God de Vader (Hebreeën 5:7)
Toen Hij wegging, vroeg Jezus de Vader om Hem de heerlijkheid terug te geven die Hij had voordat de wereld bestond (Johannes 17:5).
Communicatie: Zelfs in de hemel is er volledige communicatie tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. God kan met God communiceren, aangezien God een drie-eenheid is.
Drie-persoonlijke God: God kan alles zijn wat Hij wil zijn, en God heeft ons in het Nieuwe Testament geopenbaard dat Hij niet hetzelfde is als wij; Hij is een drie-persoonlijke God, die wij de Drie-eenheid noemen. Er is niets en niemand op aarde zoals God. We moeten niet proberen te beperken wat God is op basis van onze eigen ervaring, maar juist leren wat God heeft geopenbaard.
V15: Hoe kan er een eeuwige Zoon zijn als de Bijbel spreekt over de 'geboren Zoon’, waarmee duidelijk wordt aangegeven dat de Zoon een begin had? (Johannes 3:16; Hebreeën 1:5-6). Daarom is het woord 'geboren’ weggelaten uit alle nieuwe versies van na 1971!!!
A: Ik weet niet precies waar de vraagsteller het over heeft. Ik weet niet zeker of de vraagsteller wel weet waar hij het over heeft. Een van de twee populairste Bijbels voor volwassenen van dit moment is de New King James Bible (Nieuwe Testament copyright 1979). Daarin staat in beide verzen 'geboren’.
In Jay P. Green’s Interlinear Translation of the Bible (oorspronkelijk copyright 1976) staat op beide plaatsen het woord 'begotten’.
Het is waar dat andere vertalingen 'enige’ zoon zeggen, maar dat betekent nog steeds 'als enige verwekt’ of, zoals de Wuest-vertaling zegt, 'de enige en enige’.
Het klinkt alsof de vraagsteller denkt dat als de Zoon van de Vader kwam, de Zoon dan een beginpunt moest hebben waarop Hij geschapen werd. Mag ik de moslimlezer eraan herinneren dat bijna alle moslims (met uitzondering van de Mut’zalieten en enkele anderen) geloven dat de Koran ongeschapen is, terwijl de Koran toch van Allah afkomstig is.
V16: Als Jezus op de troon zit, hoe kan Hij dan aan de rechterhand van God zitten? (Marcus 16:19). Zit Hij of staat Hij aan de rechterhand van God? (Handelingen 7:55). Of is Hij in de schoot van de Vader? (Johannes 1:1)
A: In het christendom kan Hij aan de rechterhand van God zijn op een manier die grofweg vergelijkbaar is met hoe Allah in de islam een troon kan hebben – beide zijn metaforen. Aangezien Soera 2:26 zegt dat Allah er niet voor terugdeinst om gelijkenissen te gebruiken, denkt u dan dat God ooit gelijkenissen heeft gebruikt toen Hij de Thora en de evangeliën gaf?
V17: Wie heeft Jezus uit de dood opgewekt? Was het de Vader (Efeziërs 1:20), of Jezus (Johannes 2:19-21), of de Geest (Romeinen 8:11)?
A: Ze hebben er allemaal aan meegewerkt!
V18: Als de Zoon en de Heilige Geest gelijkwaardige personen in de Godheid zijn, waarom is lastering van de Heilige Geest dan onvergeeflijk, maar lastering van de Zoon niet? (Lucas 12:10).
A: Gelijk betekent niet identiek of niet-onderscheidbaar. De drie zijn gelijk in wezen en op andere manieren, maar verschillen in rol en rang. De Heilige Geest is het lid van de Drie-eenheid dat in de harten van mensen werkt om hen tot verlossing te brengen. Als zij de Heilige Geest opzettelijk en definitief verwerpen, is er geen hoop. Als zij sterven terwijl zij de ware Jezus verwerpen, gaan zij ook naar de hel, maar als zij Jezus verwerpen, kan de Heilige Geest in hen werken om hun hart en geest te veranderen.
V19: Als de Heilige Geest een gelijkwaardig lid van de Drie-eenheid is, waarom spreekt de Bijbel dan altijd over Hem als gezonden door de Vader of door Jezus? (Johannes 14:26; 15:26).
A: Zij zijn gelijk van aard, maar verschillen in rol en rang. Jezus werd ook door de Vader gezonden. De Vader is nooit door iemand gezonden. We kunnen God geen beperkingen opleggen met betrekking tot de rol die elk lid van de Drie-eenheid op de een of andere manier „gedwongen” is te vervullen. In plaats daarvan kunnen we eenvoudigweg leren wat de Bijbel ons vertelt over hoe de delen van de Drie-eenheid samenwerken.
V20: Volgens Matteüs werd Jezus geboren tijdens het bewind van Herodes de Grote (Matteüs 2:1). Volgens Lucas werd Jezus geboren tijdens de eerste volkstelling in Israël, toen Quirinius gouverneur van Syrië was (Lucas 2:2). Dit is onmogelijk, omdat Herodes in maart van het jaar 4 v.Chr. stierf en de volkstelling plaatsvond in de jaren 6 en 7 n.Chr., ongeveer 10 jaar na Herodes’ dood.
A: Nee, er waren meerdere volkstellingen. Eerst zullen we de volkstellingen bespreken, en daarna Quirinius.
De volkstellingen: Josephus vermeldt een volkstelling door „Cyrenius“ rond 6/7 n.Chr. (Antiquities of the Jews 17.13:5, geschreven rond 93-94 n.Chr.).
Volgens het Wycliffe Bible Dictionary, blz. 319,414, vermeldt Papyrus Oxyrhynchus 225 (in Milligan, Greek Papyri, blz. 44-47) dat er om de 14 jaar een volkstelling werd gehouden. Suetonius en Tacitus laten zien dat Augustus bijvoorbeeld drie volkstellingen liet houden, waarvan de tweede plaatsvond tussen 8 en 4 v.Chr.
Quirinius: Uit een inscriptie blijkt dat Quirinius vanaf 6 n.Chr. gouverneur van Syrië was (wat te laat is voor de geboorte van Jezus). Dit was echter de tweede keer dat Quirinius gouverneur was. De eerste keer was tussen 12 en 6 v.Chr., toen hij een veldtocht leidde tegen de Homanadensen in Anatolië. We weten echter niet van welke provincie Quirinius de eerste keer gouverneur was. Er zijn twee standpunten:
Sir William Ramsay stelt dat Quirinius de eerste keer gouverneur van Syrië was. (Syrië grenst aan de bergen van Anatolië.) Hoewel we een volledig overzicht hebben van de gouverneurs van Syrië in deze periode en Quirinius pas in het jaar 6 n.Chr. wordt genoemd, zou Quirinius een speciale, extra gouverneur voor deze militaire veldtocht kunnen zijn geweest.
F.F. Bruce stelt dat Quirinius waarschijnlijk gouverneur van Galatië was. Galatië ligt in Anatolië. In zijn boek *The New Testament Documents: Are They Reliable?* (IVP), blz. 86-87, vermeldt F.F. Bruce dat veel grammatici Lucas 2:2 vertalen als „voordat“ Quirinius gouverneur van Syrië was, en niet als „terwijl“.
Tertullianus (200-240 n.Chr.) zegt in *Against Marcion* 4:19 dat de naam „Quirinius“ in de plaats is gekomen van „Saturninus“. Historisch gezien weten we dat Saturninus van 8 tot 6 v.Chr. gouverneur van Syrië was.
Even terzijde: er is veel over de antieke wereld dat we niet kunnen bewijzen. Zo zwijgen de munten uit Damascus bijvoorbeeld over de Romeinse bezetting van Damascus tussen 34 en 62 n.Chr. Toch weten we zeker dat de Romeinen toen over Damascus heersten.
Zie *The New Testament Documents: Are They Reliable?* door F.F. Bruce (blz. 86-87) voor een bespreking van al deze standpunten, en *Encyclopedia of Bible Difficulties* (blz. 365-366) en *When Critics Ask* (blz. 383-385) voor meer informatie.
V21: Johannes doopte tot bekering (Matteüs 3:11). Aangezien Jezus verondersteld werd zondeloos te zijn, had hij niets om zich voor te bekeren. Het feit dat hij door Johannes werd gedoopt, is altijd [eigenlijk nooit] een bron van verlegenheid voor de kerk geweest. De evangeliën bieden geen verklaring voor de doop van Jezus, afgezien van de [naar verluidt] betekenisloze verklaring in Matteüs 3:14-15: „om alle gerechtigheid te vervullen“. Andere passages, die aangeven dat Jezus zichzelf niet als zondeloos beschouwde, zijn eveneens [naar verluidt] een bron van verlegenheid voor de kerk (Marcus 10:18, Lucas 18:19).
A: Laten we het eerst hebben over het christendom, en daarna over de verlegenheid binnen de islam rond de „zondeloze“ profeet die herhaaldelijk om vergeving en reiniging van zijn zonden moest vragen.
Wanneer iemand een deel van de Schrift afdoet als „zinloos“ en vervolgens zegt dat er geen betekenis in zit, is het misschien simpelweg zo dat diegene de betekenis niet wil begrijpen.
Jezus werd gedoopt als voorbeeld voor ons en om zich met ons te identificeren. Als de vraagsteller kan begrijpen waarom Jezus aanwezig was bij het Laatste Avondmaal – toen het nuttigen van het brood en de wijn de herdenking van Jezus’ lichaam en bloed betekende – dan zou de vraagsteller wellicht ook kunnen begrijpen waarom Jezus werd gedoopt.
Laten we een eenvoudige vraag stellen: heeft Allah het herhaalde verzoek van Mohammed ingewilligd of afgewezen? Toen Mohammed bad om vergeving van zijn zonden, toen Mohammed bad om gereinigd te worden, en toen Mohammed bang was voor de kwelling van het graf [niet de hel, maar het graf], zei Allah toen tegen Mohammed: 'Houd op deze mensen te misleiden. Ik kan je zonden niet vergeven, want je hebt geen zonden die vergeven moeten worden’? Zei Allah: „Ja, ik vergeef je je zware zonden“, of zei Allah helemaal niets? Zie Soera 40:55; 48:1-2; Bukhari deel 1 nr. 711 blz. 398; deel 1 nr. 7, 19, 781; deel 6 nr. 3; deel 8 nr. 319, deel 8 nr. 407 (eerder).
Heeft Mohammed hier gelogen? Mohammed bad: „Ik heb onrecht aan mijzelf gedaan en beken mijn zonde. Vergeef al mijn zonden, …“ Bukhari, deel 1, nr. 7, 19, 711, 781; deel 6, nr. 3; deel 8, nr. 319, en deel 8, nr. 407 (eerder) vermelden ook de zonden van Mohammed. Specifieke zaken die worden genoemd in de Bukhari, deel 1, nr. 234, en deel 8, nr. 794 en 795, zijn onder meer het afhakken van ledematen van mensen, het uitbranden van hun ogen en hen laten sterven van de dorst. Zie Bukhari, deel 9, nr. 117; deel 6, nr. 198 (eerder), evenals Fiqh us-Sunnah, deel 1, blz. 133.
Mohammed bad tot Allah om vergeving voor zijn zonden uit het verleden en de toekomst. Bukhari, deel 8, nr. 407, blz. 269. Mohammed kreeg vergeving voor zijn zonden uit het verleden en de toekomst. Abu Dawud, deel 3, nr. 4945, blz. 1380
Bukhari, deel 9, nr. 532 (blz. 400) vermeldt dat Jezus in de hemel zei dat Mohammeds zonden uit het verleden en de toekomst door Allah waren vergeven. Denkt een moslim dat Jezus hier loog, omdat Allah niets hoefde te vergeven?
Bukhari, deel 6, nr. 236, blz. 201, vermeldt dat Mohammeds zonden in de hemel werden vergeven, maar opvallend genoeg wordt er met geen woord gerept over vergeving van enige zonde van Jezus. Hij hoefde nooit om vergeving voor zonden te vragen, terwijl Mohammed dat wel moest doen.
Mohammed beefde bij de gedachte aan zijn kwelling in het graf. Sahih Muslim, deel 1, nr. 1214, blz. 290. Misschien zouden Mohammeds volgelingen dat ook moeten doen. Zie ook Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1479, blz. 281-282.
V22: In Matteüs, Marcus en Lucas vindt het Laatste Avondmaal plaats op de eerste dag van het Pascha [in werkelijkheid niet, maar op het Feest van de Ongezuurde Broden] (Matteüs 26:17, Marcus 14:12, Lucas 22:7). In het evangelie van Johannes vindt het [naar verluidt] een dag eerder plaats en wordt Jezus gekruisigd op de eerste dag van het Pascha [in werkelijkheid niet, maar op de voorbereidingsdag van het Pascha] (Johannes 19:14).
A: Mattheüs 26:17, Marcus 14:12 en Lucas 22:7 spreken NIET over de eerste dag van het Pascha, maar over de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden. Dat was donderdag, de dag waarop het Paschalam werd geslacht, niet vrijdag, toen het Paschamaaltijd werd gegeten. Jezus werd niet op de dag van het Pascha gekruisigd; Johannes 19:14 zegt juist dat Hij op de voorbereidingsdag van het Pascha aan het kruis hing. Wat betreft het Laatste Avondmaal en de kruisiging: wanneer begint een dag? Voor de Joden begon die bij zonsondergang, en het Laatste Avondmaal en de kruisiging vonden plaats op dezelfde dag.
V23: Wanneer bracht David de Ark van het Verbond naar Jeruzalem? Voordat hij de Filistijnen versloeg of daarna? (a) Daarna (2 Samuël 5 en 6). (b) Daarvoor (1 Kronieken 13 en 14).
A: De reis van de ark bestond uit twee etappes, en de echte vraag is of de eerste etappe plaatsvond vóór de strijd tegen de Filistijnen, erna, tegelijkertijd, of dat dit niet gespecificeerd is. Er is geen probleem zodra je beseft dat de passages niet per se in chronologische volgorde hoeven te staan. Tenzij een passage overgaat met „toen“ of „daarna“ of iets dergelijks, kunnen ze tegelijkertijd plaatsvinden of in willekeurige volgorde.
Eerste fase van de reis: David bracht de ark vanuit Kiriath-Jearim, maar nadat Uzza was gedood, liet hij de ark achter in het huis van Obed-Edom, de Gittiet. (1 Kronieken 13; 2 Samuël 6:1-11)
Gevechten: De Filistijnen trokken ten strijde tegen David en vochten bij Baäl-Perazim en vervolgens in de vallei van Refaim. (1 Kronieken 14; 2 Samuël 5:20-25
Tweede etappe van de reis: David bracht de ark vanuit het huis van Obed-Edom naar Jeruzalem. 1 Kronieken 15:1-29; 2 Samuël 6:12-18
In 2 Samuël 6:1 komt het woord „opnieuw“ voor, maar dat „opnieuw“ betekent niet noodzakelijkerwijs „na de gevechten“. Ook in 1 Kronieken staat er geen woord dat de tijdsvolgorde aangeeft.
V24: Hoe heette de moeder van koning Abia? (a) Michaïa, dochter van Uriel uit Gibea (2 Kronieken 13:2). (b) Maacha, dochter van Absalom (2 Kronieken 11:20). Maar Absalom had slechts één dochter, die Tamar heette
A: Hoewel 2 Kronieken 11:20 niet specifiek vermeldt dat deze Absalom dezelfde was als de zoon van David, was het hoogstwaarschijnlijk wel dezelfde persoon.
In *735 Baffling Bible Questions Answered*, blz. 137, staat dat het Hebreeuwse woord voor 'dochter’, *bet*, ook 'afstammeling’ kan betekenen, en dat Maacha wellicht de kleindochter van Absalom was. Ook in *Hard Sayings of the Bible*, blz. 245, wordt vermeld dat Genesis 46:15 een voorbeeld is waarbij de 'zonen van Lea’ de afstammelingen van Lea betekenen.
Er zijn minstens drie eenvoudige mogelijke oplossingen waarbij geen sprake is van kopieerfouten.
Absalom -> Uriel -> Maacah Absalom had een zoon, Uriel, die in Gibea woonde en een dochter had, Maacah.
Uriel -> dochter + Absalom -> Maacah Uriel, die in Gibea woonde, had een dochter die met Absalom trouwde. Zij kregen een dochter genaamd Maacah.
Absalom -> dochter + Uriel -> Maacha Absalom had een dochter die trouwde met Uriel, die in Gibea woonde, en zij kregen een dochter genaamd Maacha.
V25: Hebben Jozua en de Israëlieten Jeruzalem veroverd? (a) Ja (Jozua 10:23, 40). (b) Nee (Jozua 15:63).
A: Het is niet genoeg om de Bijbel te lezen; je moet hem zorgvuldig lezen. Het is een vergissing om te beweren dat Jozua 10:23,40 zegt dat zij Jeruzalem veroverden. De Israëlieten versloegen de legers in een veldslag, zij namen vijf Kanaänitische koningen gevangen uit een grot en zij onderwierpen het land, maar er is geen vers in Jozua dat beweert dat zij Jeruzalem veroverden.
V26: Wie was de vader van Jozef, de echtgenoot van Maria? (a) Jakob (Matteüs 1:16). (b) Heli (Lukas 3:23).
A: Jakob was de vader van Jozef, en Heli was de naaste biologische voorvader, de vader van Maria. In Lucas 3:23 staat dat Jezus de zoon was – zo werd aangenomen – van Jozef. Dit staat in het Grieks, en de vraagsteller heeft al een soortgelijke vraag gesteld in Vraag 3.
V27: Van welke zoon van David stamde Jezus af? (a) Salomo (Matteüs 1:6). (b) Nathan (Lucas 3:31).
A: Biologisch gezien stamde Jezus af van Nathan. Juridisch gezien had Jezus het recht op de Davidische lijn als de wettige (niet biologische) zoon van Jozef, een afstammeling van Salomo.
V28: Wie was de vader van Sealtiel? (a) Jekonja [Jeconja] (Matteüs 1:12). (b) Neri (Lucas 3:27).
A: Er waren meerdere personen met de naam Shealtiel en Zerubbabel.
In Mattheüs 1:12 luidt de volgorde: Josia (grootvader) -> Jeconiah -> Shealtiel -> Zerubbabel -> Abiud -> Eliakim
In Lucas 3:26-27 luidt de stamboom: Melchi -> Neri -> Shealtiel -> Zerubbabel -> Rhesa -> Joannas -> Juda -> Jozef
In 1 Kronieken 3:15-17 luidt de stamboom: Josia -> Jojakim -> Jekonja -> Shealtiel en Pedaia. Van Shealtiel worden geen kinderen genoemd, maar de volgende in de koninklijke lijn is Pedaia’s zoon Zerubbabel.
De stambomen van Maria en Jozef waren tot aan David hetzelfde, maar liepen daarna uiteen. Daarna is er geen overeenkomst meer in voorouders of nakomelingen. Misschien zijn de Shealtiel en Zerubbabel in Lucas genoemd ter ere van de gouverneurs die worden genoemd in 1 Kronieken 3:15-17 en Matteüs 1:12. Merk ook op dat Lucas 3:26-27 Juda en Jozef noemt, maar dit waren andere personen dan Juda, de zoon van Jakob, Jozef, de zoon van Jakob, en Jozef, de echtgenoot van Maria.
V29: Welke zoon van Zerubbabel was een voorvader van Jezus Christus? (a) Abiud (Matteüs 1:13). (b) Resa (Lucas 3:27). Maar de zeven zonen van Zerubbabel zijn als volgt: i. Mesullam, ii. Hananja, iii. Hasuba, iv. Ohel, v. Berechja, vi. Hasadja, viii. Jushabbesed (1 Kronieken 3:19, 20). De namen Abiud en Resa passen nergens in dit rijtje.
A: Beide, want zoals uit het vorige antwoord blijkt, waren er twee mannen met de naam Zerubbabel, dus mag men niet verwachten dat Rhesa in 1 Kronieken 3:19,20 voorkomt, aangezien de zonen in 1 Kronieken 3:19 de zonen van de gouverneur Zerubbabel waren. De naam Abiud zou moeten kloppen, dus het zou ofwel een schrijffout in het Grieks kunnen zijn, ofwel een schrijffout in het Hebreeuws. Als we naar de Dode Zeerollen kijken, zou dat ons moeten laten zien wat het is, maar het enige deel van 1 Kronieken dat in de Dode Zeerollen bewaard is gebleven, is 1 Kronieken 7:24.
V30: Wie was de vader van Uzzia? (a) Joram (Matteüs 1). (b) Amazia (2 Kronieken 26:1).
A: Matteüs heeft niet elke generatie opgenomen, maar sommige overgeslagen, wat hij kon doen omdat „vader“ in het Grieks en Hebreeuws ook „voorvader“ betekent. 2 Kronieken 22:1; 22:11; 24:27 en 26:1 laten zien dat de stamboom als volgt verloopt: Jehoram/Joram -> Ahazia -> Joas- > Amazia -> Uzzia. Ook hier betekent 'vader’ voorvader, en Joram was de voorvader van Uzzia.
V31: Wie was de vader van Jeconia? (a) Josia (Matteüs 1:11). (b) Jojakim (1 Kronieken 3:16
A: Het woord „vader” betekent vaak voorvader, net zoals het woord „zoon” vaak nakomeling betekent, zoals Jezus, de zoon van David. 1 Kronieken laat ons zien dat de goede koning Josia de grootvader van Jekonja was, en de slechte Jojakim zijn vader.
V32: Hoeveel generaties waren er tussen de Babylonische ballingschap en Christus?
(a) Matteüs zegt veertien (Matteüs 1:17).
(b) Maar als we de generaties zorgvuldig tellen, komen we uit op slechts dertien (zie Matteüs 1:12-16).
A: Er zijn drie reeksen van 14 namen, maar deze zijn niet bij elkaar op te tellen, aangezien de eerste lijst loopt van Abraham tot en met David, en de tweede lijst van David tot aan de ballingschap. We zouden nu een probleem hebben als Matteüs had beweerd dat er 42 generaties waren, maar Matteüs heeft nooit gezegd dat de som 42 was. Matteüs noemde vermoedelijk terloops drie reeksen van 14 namen als een geheugensteuntje.
Vraag 33: Wie was de vader van Sela? (a) Kenan (Lucas 3:35-36). (b) Arfaxad (Genesis 11:12).
A: Dit is bijna hetzelfde antwoord als dat op vraag 31. 'Vader’ kan 'voorvader’ betekenen en 'zoon’ kan 'afstammeling’ zijn.
Arphaxad was de vader/voorvader van Shelah in Genesis 10:24.
Lucas laat zien dat Sela een zoon/afstammeling was van Kainan, die op zijn beurt een zoon/afstammeling was van Arphaxad.
V34: Op hoeveel dieren reed Jezus Jeruzalem binnen?
(a) Eén – een veulen (Marcus 11:7; vgl. Lucas 19:35). „En zij brachten het veulen naar Jezus en legden hun kleren erop; en Hij ging erop zitten.”
(b) Twee – een veulen en een ezel (Matteüs 21:7). „Zij brachten de ezel en het veulen en legden hun kleren erop, en Hij ging erop zitten.”
A: Er waren twee dieren aanwezig, een ezelin en haar veulen/nakomeling, zoals Matteüs 21:2-6 vermeldt. Zowel in Marcus 11:7 als in Lucas 19:35 staat dat Jezus op het veulen/de nakomeling ging zitten. Even terzijde: de eerste persoon van wie bekend is dat hij deze vermeende tegenstrijdigheid heeft beantwoord, is Justinus de Martelaar in „Dialoog met Trypho de Jood“, hoofdstuk 53, geschreven rond 138-165 n.Chr.)
V35: Hoe kwam Simon Petrus erachter dat Jezus de Christus was? (a) Door een openbaring uit de hemel (Matteüs 16:17). (b) Zijn broer Andreas vertelde het hem (Johannes 1:41).
A: Petrus hoorde in Johannes 1:41 op basis van de (beperkte) getuigenis van zijn broer Andreas dat Jezus de Christus was, maar pas later, in Matteüs 16:17, wist Petrus met zekerheid dat Jezus de Christus was, dankzij de ingeving van de Heilige Geest.
V36: Stond Jezus zijn discipelen toe om tijdens hun reis een staf bij zich te hebben? (a) Ja (Marcus 6.) (b) Nee (Matteüs 10:9; Lucas 9:3).
A: Jezus zou voor verschillende reizen verschillende aanwijzingen kunnen hebben gegeven. Aan de andere kant zou het waarschijnlijk gewoon een schrijffout kunnen zijn, waarbij in de kopieën die we van Marcus hebben het woord „alleen“ in plaats van „niet“ is ingevoegd. In het Grieks is het verschil tussen „alleen“ en „niet“ de toevoeging van het uit twee letters bestaande Griekse woord ei.
V37: Dacht Herodes dat Jezus Johannes de Doper was? (a) Ja (Matteüs 14:2; Marcus 6:16). (b) Nee (Lukas 9:9)
A: Volgens Lucas 9:7 was Herodes in verwarring, dus wist hij niet wat hij ervan moest denken. In Lucas 9:7-9 staat: „Toen Herodes, de tetrarch, hoorde wat er allemaal gebeurde, raakte hij in verwarring. Sommigen zeiden namelijk dat Johannes uit de dood was opgestaan, anderen dat Elia was verschenen, en weer anderen dat een profeet uit vroeger tijden was opgestaan. 'Ik heb Johannes onthoofd,’ zei Herodes, 'maar wie is deze man waarover ik zulke dingen hoor?’ En hij bleef proberen Jezus te zien.”
In Matteüs 14:2 zegt Herodes tegen zijn dienaren: „Dit is Johannes de Doper; hij is uit de dood opgestaan!”. Marcus 6:16 zegt iets soortgelijks: „Johannes, die ik heb onthoofd, is opgestaan!” Houd er rekening mee dat er in het Grieks geen leestekens werden gebruikt. Wat hier als een uitroepteken wordt weergegeven, had ook een vraagteken kunnen zijn.
V38: Herkende Johannes de Doper Jezus vóór diens doop? (a) Ja (Matteüs 3:13-14). (b) Nee (Johannes 1:32, 33).
A: Bedenk dat Johannes de Doper en Jezus neven waren, dus Johannes kende Jezus al. De Geest bevestigde echter tijdens de doop dat Jezus de Messias was, op het moment dat Jezus uit het water opstond (Matteüs 3:13-14). Johannes zou die bevestiging niet hebben gezien als hij niet had gezien dat de Geest als een duif op Jezus neerdaalde. Johannes 1:32,33 vermeldt niet wanneer Johannes de Geest op Jezus zag neerdalen. Het vermeldt veeleer dat Johannes aan anderen vertelde dat hij had gezien dat de Geest als een duif op Jezus was neergedaald. Aangezien het evangelie van Johannes niet specificeert wanneer Jezus werd gedoopt, is het onjuist te beweren dat Johannes zegt dat dit na Zijn doop was.
V39: Herkende Johannes de Doper Jezus na Zijn doop? (a) Ja (Johannes 1:32, 33). (b) [naar verluidt] Nee (Matteüs 11:2).
A: Mattheüs 11:2 zegt niet dat Johannes Jezus niet meer herkende. Johannes bevond zich veeleer in een periode van twijfel en daagde Jezus uit om aan de wereld te bewijzen wie Hij was.
V40: Wat zei Jezus volgens het Evangelie van Johannes over het getuigen van Zichzelf? (a) „Als Ik van Mijzelf getuig, is Mijn getuigenis niet waar” (Johannes 5:31).
(b) „Zelfs als ik van mezelf getuig, is mijn getuigenis waar“ (Johannes 8:14).
A: In Johannes 5:31 bedoelde Jezus dat als iemand, inclusief Hijzelf, de enige getuige van zichzelf zou zijn, het getuigenis in een onpartijdige rechtbank niet als geldig zou worden beschouwd. Het is absurd om te denken dat Jezus hiermee zegt dat Hij weigert te beweren dat Hij de Messias of de Zoon van God is.
Evenzo zegt Jezus in Johannes 8:14 dat Hij weliswaar een getuige is, maar niet de enige getuige voor Zichzelf; ook de Vader is een getuige voor Hem. Dit getuigenis werd bevestigd door de wonderen van Jezus.
V41: Toen Jezus Jeruzalem binnenkwam, heeft Hij toen nog diezelfde dag de tempel gereinigd?
(a) Ja (Matteüs 21:12).
(b) Nee. Hij ging de tempel binnen en keek rond, maar omdat het al erg laat was, deed Hij niets. In plaats daarvan ging Hij naar Betanië om daar de nacht door te brengen en keerde de volgende ochtend terug om de tempel te zuiveren (Marcus 11:1-17).
A: Jezus trok Jeruzalem binnen met de triomftocht en bracht vervolgens de nacht door. De volgende dag trok Jezus opnieuw Jeruzalem binnen en verdreef toen de geldwisselaars uit de tempel. Mattheüs 21:11-12 laat de nacht en de hernieuwde intocht in Jeruzalem weg, maar het weglaten van details is geen fout.
V42: In de evangeliën staat dat Jezus een vijgenboom vervloekte. Verdorde de boom onmiddellijk?
(a) Ja. (Matteüs 21:19).
(b) Nee. Hij verdorde 's nachts (Marcus 11:20).
(Tot nu toe begreep ik niet waarom Jezus de vijgenboom midden
de lente?????)
A: Marcus 13:28-29 laat zien dat de vijgenboom het Joodse volk symboliseerde, en het ontbreken van vruchten staat symbool voor het gebrek aan aanvaarding dat de meeste Joden jegens Jezus zouden hebben.
Jezus heeft de vijgenboom waarschijnlijk twee keer vervloekt. Hij vervloekte hem op een ochtend [maandag of dinsdag] in Marcus 11:12-14, en vervolgens de volgende dag in Matteüs 21:18-19a. Hoewel er niet wordt vermeld wanneer het afsterven begon, verdorde de boom onmiddellijk nadat hij voor de tweede keer was vervloekt in Matteüs 21:19b-22. (zie ook Marcus 11:20-25). Dat is wat er met de Joden gebeurde. Het volk stond onder een vloek omdat het Jezus op Golgotha had verworpen, maar er waren geen onmiddellijke gevolgen zichtbaar. Daarna volgde echter een periode van onrust tegen de Romeinen en Joodse vervolging van de kerk. Later kwamen de Joden in opstand tegen de Romeinen en werd Jeruzalem in 70 n.Chr. verwoest.
De vijgenboom werd vervloekt omdat hij een symbool was van het volk van Israël, maar er is hier meer informatie. In *Hard Sayings of the Bible*, blz. 441-442, dat informatie ontleent aan een artikel getiteld „The Barren Fig Tree“ van W.M. Christie, worden meer details gegeven. Daarin staat dat tegen het einde van de maand maart er bladeren aan vijgenbomen beginnen te verschijnen, en dat er kleine knopjes groeien, 'taqsh’ genaamd in het Palestijns-Arabisch, ter grootte van groene amandelen. Deze vallen af, omdat het geen echte vijgen zijn, maar boeren eten ze toch als ze honger hebben. Als de vijgenbladeren echter verschijnen zonder 'taqsh’, dan zullen er geen vijgen zijn.
V43: Toen Paulus op weg was naar Damascus, zag hij een licht en hoorde hij een stem. Hebben degenen die bij hem waren die stem ook gehoord? (a) Ja (Handelingen 9:7). (b) Nee (Handelingen 22:9).
A: In Handelingen 9:7 hoorden de mannen die bij Saul/Paulus waren alleen een geluid/stem (Handelingen 9:7). Maar , in tegenstelling tot Handelingen 22:9, hoorden zij Zijn stem niet die tot Saul/Paulus sprak. Mensen kunnen een hoorbaar geluid waarnemen zonder de woorden te verstaan.
V44: Toen Paulus het licht zag, viel hij op de grond. Vielen zijn reisgenoten ook op de grond? (a) Ja (Handelingen 26:14). (b) Nee (Handelingen 9:7).
A: Wanneer mensen op de grond vallen, kunnen ze later weer opstaan en sprakeloos blijven staan.
V45: Heeft de stem ter plekke precies uitgelegd wat de taken van Paulus zouden zijn? (a) Ja (Handelingen 26:16-18).
(b) Nee. De stem gebood Paulus naar de stad Damascus te gaan en daar zou hem worden verteld wat hij moest doen. (Handelingen 9:7; 22:10).
A: Er is geen tegenstrijdigheid tussen deze verzen: Allereerst zijn hier de genoemde verzen.
Handelingen 9:7 „De mannen die met Saulus reisden, stonden daar sprakeloos. Ze hoorden de stem, maar zagen niemand.”
In Handelingen 26:16-18 spreekt Jezus tot Saul: „Maar sta op en ga rechtop staan. Want Ik ben aan jou verschenen om je aan te stellen als dienaar en als getuige van wat je van Mij hebt gezien en wat Ik je nog zal laten zien. Ik zal je redden uit je eigen volk en uit de heidenen. Ik zend je naar hen toe om hun ogen te openen, zodat zij zich mogen bekeren van de duisternis tot het licht en van de macht van Satan tot God, opdat zij vergeving van zonden mogen ontvangen en een erfdeel onder degenen die geheiligd zijn door het geloof in Mij.”
Handelingen 22:10 'Sta op en ga naar Damascus. Daar zal je alles worden verteld wat je is opgedragen.’
Handelingen 26:16-18 geeft zo’n breed overzicht van wie Saulus van Tarsus zal worden. Er zijn geen details over wat Saulus moet doen, behalve dat hij op de een of andere manier hun ogen zal openen en hen zal doen overgaan van de duisternis naar het licht. Nee, er was niet alleen studie in Damascus voor nodig, maar ook zeven jaar studie in Arabië voordat Paulus precies zou weten wat hij moest doen en hoe hij dat moest doen.
V46: Wat deed Judas met het bloedgeld dat hij ontving voor het verraden van Jezus?
(a) Hij kocht een akker (Handelingen 1:1)
(b) Hij gooide het allemaal in de tempel en ging weg. De priesters konden het bloedgeld niet in de tempelschatkist stoppen, dus gebruikten ze het om een akker te kopen om vreemdelingen te begraven (Matteüs 27:5).
A: Beide, hoewel het eerste indirect is. Judas gooide het geld in de tempel. De priesters gebruikten het geld om het veld op naam van Judas te kopen.
V47: Hoe stierf Judas?
(a) Nadat hij het geld in de tempel had gegooid, ging hij weg en hing zichzelf op (Matteüs 27:5).
(b) Nadat hij het veld had gekocht met de opbrengst van zijn slechte daad, viel hij voorover, barstte in het midden open en al zijn ingewanden stroomden eruit (Handelingen 1:1).
A: Sta mij toe een gruwelijke vraag te stellen. Als iemand zich ophangt en niemand het lichaam naar beneden haalt, en geen dieren het meenemen terwijl het aan een boom hangt, wat gebeurt er dan met het lichaam? Denkt u dat het voor altijd intact blijft? – Natuurlijk niet.
Het is ook mogelijk dat Judas probeerde zich boven een klif op te hangen, maar dat dit mislukte omdat het touw brak.
V48: Waarom wordt het veld „Bloedveld“ genoemd?
(a) [Naar verluidt] omdat de priesters het kochten met het bloedgeld (Matteüs 27:7-8).
(b) Vanwege de bloedige dood van Judas op dat veld (Handelingen 1:19).
A: Er is geen tegenstrijdigheid tussen de twee passages.
Matteüs 27:7-8 zegt niet dat het uitsluitend was omdat de priesters het met bloedgeld kochten. Matteüs 27 zegt: a) Judas hing zichzelf op, b) het werd gekocht met bloedgeld, en c) het was een begraafplaats voor vreemdelingen.
Handelingen 1:19 zegt alleen dat de mensen van Jeruzalem hoorden over a) de dood van Judas, b) dat het met bloedgeld was gekocht, en daarom noemden zij het het bloedveld.
V49: Wilde Herodes Johannes de Doper doden? (a) Ja (Matteüs 14:5).
(b) Nee. Het was Herodias, de vrouw van Herodes, die hem wilde doden.
Maar Herodes [vreesde Johannes en] wist dat hij een rechtvaardig man was en hield hem in veiligheid (Marcus 6:20).
A: Herodes was hier dubbelzinnig. Herodes wilde dat Johannes werd gedood, maar hij wilde niet overkomen als degene die dat wilde. Herodes vreesde Johannes wellicht om twee redenen. Als Herodes gewoon een willekeurig ogende executie had laten plaatsvinden, zouden de mensen geen enkel respect voor hem hebben gehad. Maar ook nadat Herodes Johannes in de gevangenis had gezet om hem te laten doden, zou Herodes misschien twijfels hebben gekregen. Als Johannes werkelijk een profeet was, hoe zou Herodes dan voor God staan? Herodias loste echter alle problemen en aarzelingen van Herodes op door haar dochter Herodes te laten beloven dat hij Johannes de Doper zou doden. Dat wil zeggen, Herodias loste in ieder geval de problemen van Herodes in dit leven op.
V50: Wie was de tiende discipel van Jezus in de lijst van twaalf?
a) Taddeüs (Matteüs 10:1-4; Marcus 3:13-19).
(b) Judas, de zoon van Jakobus, is de overeenkomstige naam in het evangelie van Lucas (Lucas 6:12-16).
A: Thaddaeus is dezelfde persoon als Judas, de zoon van Jakobus, in Lucas 6:16 en Handelingen 1:13, net zoals Petrus en Simon dezelfde persoon zijn. Misschien wilde Thaddaeus na de kruisiging niet meer Judas genoemd worden, vanwege mogelijke verwarring met Judas Iskariot. Judas is een Hebreeuwse naam. Sommige Griekse manuscripten vermelden Thaddaeus, andere „Lebbaeus“, en weer andere „Lebbaeus, genaamd of bijgenaamd Thaddaeus“. In Asimovs Guide to the Bible, blz. 908, staat dat „Lebbaeus“ de Griekse vorm is van „Levi“.
V51: Toen Jezus Kapernaüm binnenkwam, genas Hij de slaaf van een centurion. Kwam de centurion persoonlijk naar Jezus toe om Hem hierom te vragen? (a) Ja (Matteüs 8:5).
(b) Nee. Hij stuurde enkele Joodse oudsten en zijn vrienden (Lucas 7:3, 6).
A: De centurion stuurde de Joodse tussenpersonen; Matteüs heeft het detail over de tussenpersonen waarschijnlijk weggelaten omdat hij, volgens The Expositor’s Bible Commentary, deel 8, blz. 200, niet de indruk wilde wekken dat Jezus een niet-Jood hielp. De NIV Study Bible, blz. 1453, voegt hieraan toe dat, net zoals toen Pilatus Jezus liet geselen in Mattheüs 27:26, Mattheüs NIET zegt dat Pilatus Jezus persoonlijk geselde, maar dat hij Jezus liet geselen.
V52: Is er, behalve Jezus, nog iemand anders naar de hemel opgevaren? (a) Nee (Johannes 3:13).
(b) Ja. „En Elia steeg in een wervelwind op naar de hemel” (2 Koningen 2:11).
A: Dit antwoord vereist een grondig begrip van de christelijke theologie. Nadat het aardse leven van de gelovigen uit het Oude Testament voorbij was, gingen zij bij God wonen in het paradijs, in Lucas 16:22 ook wel 'de schoot van Abraham’ genoemd. Niemand ging echter naar de hemel waar Jezus nu is, totdat Jezus stierf en weer opstond. Daarom zei Jezus tegen de dief aan zijn rechterhand: 'Vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn.’
V53: Aan wie verkochten de Midianieten Jozef? (a) „Aan de Ismaëlieten“ (Genesis 37:2). (b) „Aan Potifar, een ambtenaar van de farao“ (Genesis 37:36).
A: Het antwoord ligt voor de hand. De andere zonen van Jakob reisden op dat moment niet naar Egypte, waar Potifar woonde. Zij verkochten Jozef rechtstreeks aan de Ismaëlieten, die hem vervolgens aan Potifar verkochten. De Ismaëlieten wilden Jozef niet als slaaf; zij waren slechts de tussenhandelaren die hem aan Potifar doorverkochten.
V54: Wie bracht Jozef naar Egypte?
(a) De Ismaëlieten kochten Jozef en „brachten Jozef vervolgens naar Egypte” (Genesis 37:25,27).
(b) 'De Midianieten hadden hem in Egypte verkocht’ (Genesis 37:36).
(c) Jozef zei tegen zijn broers: „Ik ben jullie broer, Jozef, die jullie
naar Egypte hebben verkocht“ (Genesis 45:4).
A: Hoewel zowel 'Midianieten’ als 'Ismaëlieten’ een schrijffout zou kunnen zijn, is er nog een andere verklaring. De Midianieten en Ismaëlieten stonden niet los van elkaar, en de twee termen werden door elkaar gebruikt. Zelfs vandaag de dag stammen Arabieren af van neven van de Kanaänieten die in Bahrein woonden, en van andere Semitische en Hamitische volken, en van andere voorouders die niet van Ismaël afstammen. Wanneer Arabieren zeggen dat zij van Ismaël afstammen, zit daar ook een kern van waarheid in, omdat deze volken allemaal onderling trouwden. Bovendien had Abraham nog zeven andere zonen bij Ketura, en enkele daarvan waren Midian, Seba en Dedan.
Wat betreft c): Jozefs broers verkochten hem indirect aan Egypte, via de Arabische handelaren.
V55: Wie heeft Goliath gedood? (a) David (1 Samuël 17:23, 50). (b) Elhanan (2 Samuël 21:19).
A: Onze bewaard gebleven versies van 2 Samuël 21:19 bevatten blijkbaar een kopieerfout, waarbij de zin „Lahmi, de broer van“ is weggelaten
1 Kronieken 20:5 zegt dat Elhanan Lahmi, de broer van Goliath, doodde.
Deze kopieerfout is gemakkelijk te traceren, volgens *Hard Sayings of the Bible*, blz. 212-213, waarin een volledige Hebreeuwse analyse wordt gegeven.
V56: Wie heeft Saul gedood? (a) „Saul nam zijn eigen zwaard en wierp zich erop. . . . Zo stierf Saul
stierf...” (1 Samuël 31:4-6). (b) Een Amalekiet doodde hem (2 Samuël 1:1-16).
A: Saul pleegde zelfmoord. 2 Samuël 1:1-16 zegt niet dat een Amalekiet Saul doodde. Het laat veeleer zien dat een Amalekiet tegenover David beweerde dat hij Saul had gedood. De Amalekiet loog, in de hoop op een beloning, maar David liet hem in plaats daarvan executeren.
V57: Waarom leert het Oude Testament [naar verluidt] dat er geen hel is, terwijl het Nieuwe Testament leert dat die er wel is? Het idee van „geleidelijke openbaring“ verklaart de tegenstrijdigheden in de bijbelse teksten niet.
A: Het Oude Testament leert wel degelijk over de hel, zij het niet zo duidelijk.
„Maar jij zult worden neergestort in het dodenrijk, in de diepste diepten van de afgrond.“ Jesaja 14:15
„Wie van ons kan bij een verterend vuur verblijven? Wie van ons kan bij eeuwige vlammen verblijven?“ Jesaja 33:14
De afgrond: Job 33:24; Psalm 30:9
Ezechiël 32:18-31 is een uitgebreide beschrijving van degenen in de afgrond. Er staat over de farao, die zich al in de afgrond bevindt, dat hij de anderen daar zal zien en getroost zal worden door hun grote aantal.
Jesaja 66:24 zegt dat de worm niet sterft en het vuur niet dooft voor hen die tegen God hebben gestreden.
Tot slot: hoe lang zal de hel duren? Het vuur dat God heeft aangestoken tegen degenen die Hem haten, zal voor eeuwig branden. (Jeremia 17:4)
V58: Waarom leert het grootste deel van het Oude Testament dat er geen hiernamaals is (zie bijvoorbeeld Prediker 9:5-6), terwijl latere geschriften uit het Oude Testament en het Nieuwe Testament dat wel doen?
A: Het leert geen hiernamaals in het graf zoals de islam dat doet, maar het leert wel dat er een hiernamaals is.
„En velen die in het stof van de aarde slapen, zullen ontwaken, sommigen tot eeuwig leven, maar anderen tot schande en eeuwige verachting.” Dan. 12:2
„Maar God zal mijn leven uit het dodenrijk verlossen, want Hij zal mij zeker tot Zich nemen.” Ps. 49:15
„De weg des levens leidt de wijze omhoog, opdat hij niet naar het dodenrijk hoeft af te dalen.” Spreuken 15:24
Job 19:26-27 – „Zelfs als mijn huid vernietigd is, zal ik toch in mijn vlees God zien. Ik zal Hem met eigen ogen zien; mijn ogen zullen Hem aanschouwen, en niet als een vreemdeling. Hoe smacht mijn hart in mij!”
Er is een plaats voor hen in het hiernamaals, Job 26:6; Psalm 139:8
In 2 Samuël 12:23, toen David zei dat hij naar zijn overleden zoon zou gaan, maar dat zijn zoon niet naar hem terug zou komen, ging David ervan uit dat de zoon nog steeds bestond en niet volledig was vernietigd.
In Psalm 23:6 zei David dat hij voor altijd in het Huis van de Heer zal wonen
David profeteerde in Psalm 16:10 dat God zijn [de Heilige’s] ziel niet in het dodenrijk zou achterlaten.
Hoewel de rechtvaardige dienaar gedood zou worden, zou hij zijn nageslacht zien in Jesaja 53:10-11:
(citaten zijn afkomstig uit de BSB)
Hoewel het Oude Testament niet zo duidelijk is als het Nieuwe Testament, ontbreekt in zowel het Oude als het Nieuwe Testament een ander concept, namelijk de kwelling van mensen die zich nog in hun ontbindende lichamen op het kerkhof bevinden, volgens de islamitische theologie. Excuses voor de lengte van het volgende gedeelte, maar dit is noodzakelijk om dit in de islamitische theologie adequaat vast te stellen.
De kwelling in het graf is een feit. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1311, blz. 199
Mensen bevinden zich eerst in het graf. Daarna gaan ze naar de hemel of de hel. Ibn-i-Majah, deel 5, nr. 4268, blz. 500, 501
Alle moslims, behalve martelaren, worden in hun graf berecht. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2057, blz. 533; Bukhari, deel 1, nr. 184, blz. 126
Er is enige kwelling voor moslims in hun graven. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2066, blz. 536
De lichamen van de profeten leven in hun graven en zij kunnen horen. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 514, blz. 269
Op een nacht zag Mohammed dat Mozes in zijn graf aan het bidden was. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1637, blz. 1640
Moslims horen in hun graf het geluid van mensen die lopen. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2054-2055, blz. 531-532
Ongelovigen worden in hun graven gestraft als hun families om hen rouwen. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1851-1862, blz. 477-451
Mohammed hoorde hoe twee overledenen in hun graven werden gekweld. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2072A, deel 2, nr. 2072B, p. 539
Een joodse vrouw stierf, en Mohammed zei dat het weeklagen van haar familieleden haar in haar graf kwelde. Ibn-i-Majah, deel 2, nr. 1595, p. 446
De joden worden in hun graven gekweld. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2063, blz. 535
Een joodse vrouw zou hebben gezegd dat mensen in het graf werden gemarteld omdat ze zichzelf met urine hadden bevuild. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1348, p. 217
Iemand werd in zijn graf gemarteld omdat hij zichzelf met urine had bevuild. Bukhari 1 nr. 215, 217, blz. 141, 142; Ibn-i-Majah 1 nr. 347-349, blz. 198-199
Een jood die de andere joden verbood zichzelf te snijden op de plek waar urine was gevallen, werd in het graf gestraft. Abu Dawud 1 nr. 22, blz. 6
Als Mohammed een vers takje op een graf legt, kan dit de ongelovige doden ten goede komen. Sahih Muslim, deel 1, nr. 575, 576 en voetnoot 496, blz. 171-172
Zelfs Mohammed zocht toevlucht tegen de kwelling van het graf. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2065, blz. 535; deel 2, nr. 2069, blz. 537; deel 2, nr. 2071, blz. 538
“…ze had gehoord hoe de Profeet bij Allah zijn toevlucht zocht tegen de straf in het graf.” Bukhari, deel 2, nr. 458, blz. 258.
Een joodse vrouw vertelde Mohammed of een moslimman dat zij in het graf terecht zouden staan. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 2068, blz. 537
Een joodse vrouw zei tegen Mohammed: „Moge Allah u beschermen tegen de kwelling van het graf.” Daarna bad Mohammed om bescherming tegen de kwelling van het graf. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1479, blz. 281-282
Mohammed beefde bij de gedachte aan zijn kwelling in het graf. Sahih Muslim, deel 1, nr. 1214, blz. 290
Moge Allah je beschermen tegen de kwelling van het graf. Sahih Muslim, deel 2, nr. 1973, blz. 428
Bij Banu al-Najjar namen de moslims het land in beslag en groeven de graven van ongelovigen op, op zoek naar schatten. Abu Dawud 1 nr. 454 p. 118
De graven van polytheïsten werden opgegraven en de plek werd gebruikt voor een moskee. Sunan Nasa’i, deel 1, nr. 705, p. 444-445
Vermeend wonder waarbij Mohammed zou hebben aangegeven welk graf moest worden opgegraven om schatten te vinden. Bovendien is het voor moslims toegestaan om de graven van niet-moslims op te graven als zij daar voordeel uit halen. Abu Dawud, deel 2, nr. 3082 en voetnoot 2556, p. 878
V59: Waarom zegt de kerk dat God niet de bron van verwarring is (1 Korintiërs 14:33), terwijl veel bijbelpassages dit ronduit tegenspreken? Zie Genesis 11:9; Exodus 14:24 en 23:27; Deuteronomium 7:23 en 28:20,28; Jozua 10:10.
A: Hoewel het Griekse woord in 1 Korintiërs 14:33 niet dezelfde betekenis heeft als het woord in het Oude Testament, is er een veel eenvoudigere verklaring. Je moet naar de context van het vers kijken, wat op zijn minst betekent dat je een paar verzen vóór en na de betreffende verzen moet lezen. 1 Korintiërs 14:33 spreekt over kerkelijke bijeenkomsten van gelovigen. Dit is niet van toepassing op degenen die God trotseerden bij de toren van Babel, het Egyptische leger dat Mozes achtervolgde, en de vijanden van de Israëlieten.
V60: Was God vóór Mozes bekend onder de naam Jahweh (Exodus 6:3), of was Hij dat niet (Genesis 4:26, 5:29, 9:24, 22:14, 27:20, 27:27, 28:20-21)?
A: Eerst een opmerking die geen deel uitmaakt van het antwoord, en daarna het antwoord. Enerzijds: aangezien Mozes Genesis in zijn eigen tijd schreef, en niet in die van Jakob, kon Mozes elke naam gebruiken die hij wilde. Mensen schrijven bijvoorbeeld terecht dat Columbus Amerika ontdekte, ook al kende Columbus de naam „Amerika“ niet. Zie *When Critics Ask*, blz. 68-69 voor meer informatie. Dit alleen al verklaart alle gevallen behalve 53, die directe citaten of iets dergelijks zijn.
Het antwoord is dat Exodus 6:3 niet zegt dat ze niet bekend waren bij Abraham, Isaak en Jakob.
Ten tweede (hiermee vallen 5 van de 53 passages weg):
Exodus zegt niet dat zij niet op de hoogte waren van Gods goddelijke naam. Er staat alleen: „Ik verscheen … maar onder Mijn naam, de HEER [Jahweh], heb Ik Mijzelf niet aan hen bekendgemaakt.” Hoewel God ten minste (8, 1, 6) 15 keer tot Abraham, Isaak en Jakob sprak of aan hen verscheen, verscheen God nooit op een bijzondere manier aan deze mannen in verband met Zijn goddelijke naam, zoals God aan Mozes verscheen. Sterker nog, toen Jakob na het worstelen in Genesis 32:29 om een naam vroeg, kreeg hij nadrukkelijk geen antwoord.
V61: Was de Wet die door Jahweh werd gegeven volmaakt (Psalm 19:7), of was die dat niet (Hebreeën 8:6-?
A: David zei dat de wet van God volmaakt was omdat deze goed was en overeenkwam met wat God wilde. Hebreeën 8:6- zegt NIET dat er iets ontbrak in wat de wet voorschreef (en verbood). In plaats daarvan laat Hebreeën zien dat de wet de kracht ontbeerde om het hart van de mens te veranderen. Het was goed dat de priesters offers brachten, maar de machteloosheid van de wet werd gesymboliseerd door het feit dat zij de offers steeds opnieuw moesten brengen.
V62: Waarom kunnen de zes verslagen over de opstanding [naar verluidt] niet met elkaar in overeenstemming worden gebracht? (zie
Matteüs 28, Marcus 16, Lucas 24, Johannes 20-21, Handelingen 1:3-12, 1 Korintiërs 15:3-8.) Paulus zegt dat zonder de opstanding het christelijk geloof tevergeefs is (1 Korintiërs 15:14). Hoe is het mogelijk dat de bijbelse verslagen op zo’n belangrijk punt van elkaar afwijken?
A: Ze hoeven niet met elkaar „in overeenstemming te worden gebracht“, omdat ze al prima bij elkaar passen. Hier volgt een volgorde van deze 25 gebeurtenissen. Cijfers verwijzen naar gebeurtenissen die in een bepaalde volgorde moeten plaatsvinden, en letters zoals a, b, c verwijzen naar gebeurtenissen die in willekeurige volgorde kunnen plaatsvinden. De vetgedrukte woorden geven tijd, volgorde en locatie aan.
Nadat Jezus uit de dood was opgestaan: Mt 28, Mk 16, Lk 24, Joh 20-21
————————————————————
R1a. Toen de sabbat voorbij was, gingen Maria Magdalena, de andere Maria [de moeder van Jakobus], Salome en de andere vrouwen op weg naar het graf. Mt 28:1b; Mk 16:1-3; Lk 24:1; Joh 20:1
R2a. Er was een aardbeving toen de engel de steen weggooide. De wachters werden als dode mannen. Mt 28:2-4
R2b. De engel wierp de steen weg. Mk 16:4; Lk 24:2
R1b. Er werd geen lichaam gevonden, en twee 'mannen’ spraken tot de vrouwen. Lk 24:3-8; Joh 20:2
R3. Op de ochtend dat Jezus opstond, verscheen er een engel aan de vrouwen en zei hij dat ze de discipelen moesten vertellen naar Galilea te gaan. Mt 28:5-7; Mk 16:5-8
R4a. Terwijl de vrouwen zich haastten om terug te keren, verscheen Jezus ook aan de vrouwen en zei hij dat ze de discipelen moesten vertellen naar Galilea te gaan. Mt 28:8-10
R4b1. Toen de vrouwen terugkwamen van het graf, geloofden de discipelen de vrouwen niet. Lc 24:9-11
R4b2. Petrus en Johannes rennen naar het graf; Johannes komt er als eerste aan. Lk 24:12; Joh 20:3-9
R4b3. Daarna keren de discipelen terug naar hun huizen [in Jeruzalem]. Joh. 20:10
R4c. De wachters vertellen het aan de priesters; de priesters kopen hen om. Mt 28:11-15
R4d. Terwijl Maria huilde, verschijnen twee mannen, en daarna Jezus, aan Maria Magdalena. Mc 16:9-11; Joh 20:11-18
R5. Diezelfde dag verschijnt Jezus op de weg naar Emmaüs aan twee discipelen (die niet tot de elf discipelen behoren). Hij blijft bij hen tot de avond. Mc 16:12; Lc 24:13-29
R6. Onmiddellijk haastten de twee discipelen zich terug naar Jeruzalem (7 mijl verderop) en vertelden het aan de elf discipelen. Mk 16:13; Lk 24:33-35
R7. In Jeruzalem, op de avond van dezelfde dag dat Jezus was opgestaan, terwijl de twee met de discipelen in gesprek waren, verscheen Jezus voor de eerste keer aan tien discipelen. Joh. 20:19-23
R8. Andere discipelen vertellen Thomas dat ze Jezus hebben gezien. Joh. 20:25
R9. Acht dagen later verschijnt Jezus voor de tweede keer aan de elf discipelen, waaronder Thomas. Mc 16:14; Joh 20:19,26-31
R10. Jezus verschijnt aan hen (voor de derde keer) aan het Meer van Tiberias [Galilea]. Ze vangen 153 vissen. Mt 28:19-20; Joh 21:1-14.
R11. Drie keer vraagt Jezus aan Petrus of hij van Hem houdt. Joh. 21:15-23
R12. In Galilea verschijnt Jezus aan de discipelen en geeft Hij de grote opdracht. Mt 28:16-20; Mk 16:15-18
R13. Ze keren terug naar Jeruzalem, waar ze ofwel daar blijven ofwel in Betanië, een voorstad.
R14. Terwijl ze aan het eten zijn, gebiedt Jezus hen in Jeruzalem te blijven totdat ze de kracht uit de hoogte ontvangen (Lk 24:49; Hand. 1:4). Ze gehoorzamen dit gebod. Lk 24:52
R15. Jezus leidt hen naar Betanië, een voorstad van Jeruzalem op de helling van de Olijfberg. Lk 24:50
R16. Veertig dagen na de opstanding (Hand. 1:3) stijgt Jezus in de wolken op naar de hemel. Mk 16:19; Lk 24:50-51; Hand. 1:9-11
R17a1. Teruggekeerd in Jeruzalem blijven de apostelen in de tempel. Lc 24:52-53
R17b. De elf apostelen kiezen Matthias als vervanger van Judas. Hand. 1:15-26
R18. In Jeruzalem, op Pinksteren (50 dagen na het Pascha), worden de apostelen vervuld met de Heilige Geest. Handelingen 2
R19. Hierna reizen de apostelen vrij rond. Marcus 16:20
V63: Waarom waren de discipelen verrast door Jezus’ opstanding, terwijl Jezus hen herhaaldelijk had gezegd dat ze die moesten verwachten? (zie Matteüs 16:21, 17:22-23, 20:17-19, Marcus 9:31, 10:34, Lucas 9:22, 18:33). Een engel herinnerde de vrouwen er zelfs aan dat Jezus hun had verteld over zijn aanstaande opstanding (Lukas 24:6-7). Hoe komt het dan dat de vrouwen zich zijn woorden herinnerden (Lukas 24), maar de discipelen niet (Johannes 20:9, Lukas 24:12)? Zelfs Jezus’ vijanden herinnerden zich dat hij had voorspeld dat hij weer zou opstaan (Matteüs 27:63).
A: Als ik een discipel was geweest aan wie dit was verteld, zou ik zeker niet onverschillig blijven bij het zien van Jezus die uit de dood opstond. Zou jij niet ook verbaasd zijn?
V64: Waarom leert Jezus [naar verluidt] in de synoptische evangeliën dat verlossing door werken wordt verkregen, terwijl Johannes hem afschildert als iemand die leert dat verlossing door geloof wordt verkregen?
A: Lucas doet precies het TEGENOVERGESTELDE van het onderwijzen van verlossing door werken in de gelijkenis van de verloren zoon in Lucas 15:11-32. Matteüs leert niet alleen dat het Gods vrijgevigheid is, en niet ons werk, in Matteüs 20:1-16 (de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard). Jezus doet in Matteüs ook iets subtielers. In Matteüs 5-6 zegt Jezus: als je volmaakt zou willen leven, dan is dit wat je moet doen. Nadat de discipelen vragen: „Wie kan er dan nog gered worden?”, toont Jezus dan verlossing door Gods vergeving? Matteüs leert verlossing door genade in Matteüs 9:12; 18:23-35, enz. Aangezien „de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en Zijn leven te geven als losprijs voor velen ”, kan dat geen verlossing zijn voor degenen die het verdienen, aangezien Jezus ons moet vrijkopen.
Zoals in het volgende antwoord wordt uitgelegd, leert Johannes 14:15-24 dat degenen die God werkelijk liefhebben, Hem zullen gehoorzamen. Noch Johannes, noch de andere evangeliën zeggen echter dat onze gehoorzaamheid of onze werken een bron of oorzaak van onze verlossing zijn.
V65: Waarom leert Johannes in zijn evangelie niet dat het noodzakelijk is om ons van onze zonden te bekeren, aangezien hij stelt dat zijn evangelie specifiek is geschreven om mensen te laten zien hoe zij gered kunnen worden (Johannes 20:31)?
A: Nog meer dan de andere evangeliën leert het Evangelie van Johannes dat als je God werkelijk liefhebt, je Hem zult gehoorzamen. Wie God niet liefheeft, zal Hem niet gehoorzamen (Johannes 14:15-24). Verschillende schrijvers gebruikten verschillende woorden om hetzelfde punt duidelijk te maken.
V66: Waarom blijven de aard en de praktijk van de twee sacramenten – de doop en het Heilig Avondmaal – in de Bijbel vaag, en zijn ze een bron van onenigheid tussen kerken?
A: Ik veronderstel dat het een beetje te vergelijken is met wat ik lees in commentaren van moslims, waarin wordt gezegd dat vrouwelijke besnijdenis, gebedstijden en voorwaarden voor echtscheiding onderwerpen van discussie zijn binnen de soennitische islamitische stromingen, omdat ze niet duidelijk gedefinieerd zijn in de Koran.
De doop is duidelijk zodra je de betekenis erachter begrijpt. De doop vindt plaats wanneer iemand deel uitmaakt van de familie van God. Sommige mensen denken dat iemand door geboorte uit menselijke ouders deel uitmaakt van de familie van God. Anderen (waaronder ikzelf) zeggen dat dit blijkt wanneer mensen geloven. Degenen in de eerste categorie hebben echter een inherente tegenstrijdigheid. Zij moeten onderscheid maken tussen degenen die geloven en deel uitmaken van Gods familie, de onzichtbare kerk, en degenen die niet geloven en op een of andere vreemde manier toch deel uitmaken van Gods familie, de onzichtbare kerk. Het Avondmaal wordt, volgens Jezus, gevierd ter nagedachtenis aan Jezus en Zijn offer. De katholieke kerk leerde ook dat het brood en de wijn daadwerkelijk het lichaam en het bloed worden (en het lutheranisme heeft dit geloof in aangepaste vorm overgenomen). Doordat zij de metafoor van Jezus niet begrijpen, moeten zij geloven dat Jezus tijdens het oorspronkelijke Laatste Avondmaal twee verschillende lichamen tegelijkertijd in dezelfde ruimte had. Dit is dus duidelijk voor degenen die geen extra vooronderstellingen hebben.
V67: Waarom voelden de schrijvers van het Nieuwe Testament zich vrij om het Oude Testament verkeerd te citeren en verkeerd te interpreteren en verzen door elkaar te halen? (zie Matteüs 3:3 versus Jesaja 40:3; Matteüs 12:17-21 versus Jesaja 42:1-4; Matteüs 13:35 versus Psalm 78:1-3; Handelingen 2:16-21 versus Joël 2:28-32; Handelingen 7:43 versus Amos 5:25-27; Romeinen 3:4 versus Psalm 51:4; Romeinen 9:33 versus Jesaja 28:16 en 8:14; Romeinen 10:6-8 versus Deuteronomium 30:12-14; Romeinen 11:9-10 versus Psalm 69:22-23; Romeinen 11:26-27 versus Jesaja 59:20-21; 1 Korintiërs 2:9 versus Jesaja 64:4; 1 Korintiërs 3:20 versus Psalm 94:11; 1 Korintiërs 15:54-55 versus Jesaja 25:8 en Hosea 13:14. )
A: Parafraseren is geen verkeerd citeren. Soms was het wellicht hun gewoonte om verzen aan elkaar te rijgen en alleen naar de bekendste bron te verwijzen. Dit was niet alleen hun gewoonte, maar een „midrashische“ praktijk van de Joden. Het evangelie van Matteüs was waarschijnlijk in de eerste plaats geschreven voor een joods publiek, en Matteüs gebruikte de literaire stijlen waarmee zij vertrouwd waren. Andere schrijvers maakten in mindere mate gebruik van joodse literaire stijlen, en natuurlijk was Paulus opgeleid als farizeeër.
V68: Waarom gebruikten de evangelieschrijvers de Septuaginta, een inferieure vertaling van het Oude Testament? (Matteüs 3:3; Lucas 4:17-21; Handelingen 7:43; Handelingen 15:17; Romeinen 10:11) Heeft de Heilige Geest nagelaten hen te inspireren met de nauwkeurigere Hebreeuwse tekst, die vandaag de dag als authentiek wordt aanvaard?
A: Uit de Dode Zeerollen is gebleken dat de Septuaginta soms dichter bij de oude tekst stond dan de Masoretische tekst, hoewel de Masoretische tekst in de meeste gevallen dichter bij de oorspronkelijke tekst lag. De overige boeken waren in het Grieks geschreven, en de schrijvers maakten vaak gebruik van de Griekse Septuaginta. Het is echter de betekenis die telt, niet de exacte bewoordingen. Overigens accepteren we de Masoretische tekst tegenwoordig niet blindelings. Hoewel deze vrij goed is, zouden we meer gewicht toekennen aan de Dode Zeerollen. Het is alleen zo dat er in de meeste gevallen geen significant verschil is.
V69: Waarom haalden Matteüs en Petrus passages uit het Oude Testament uit hun context om er profetieën van te maken, terwijl de auteur van het Oude Testament nooit had aangegeven dat ze profetisch waren (bijvoorbeeld Handelingen 1:20 versus Psalm 69:25)?
A: Handelingen 1:20 verwijst naar iemand die Gods uitverkorene verraadde en vervolgde. Psalm 69:25 kan een algemene verwijzing zijn naar allen die Gods volk vervolgen. Psalm 69:25 kan dus van toepassing zijn op velen die Gods volk vervolgen.
V70: Waarom heeft Marcus [naar verluidt] een verkeerde verwijzing naar een oudtestamentische profeet opgenomen (Marcus 1:2)? (Deze verkeerde verwijzing komt voor in de kritische tekst, maar niet in de Textus Receptus, wat aantoont dat de vroege kerk bereid was de heilige geschriften te corrigeren om moeilijkheden weg te nemen.) Hoe kunnen we erop vertrouwen dat Marcus ons oudtestamentische profetieën uitlegt als hij zich zelfs vergist over de bron?
A: Enerzijds is Marcus 1:2-3 in feite afkomstig van twee profeten, Maleachi 3:1 en Jesaja 40:3, en wordt alleen de meer prominente profeet genoemd, namelijk Jesaja.
Anderzijds is dit geen kwestie van de „Textus Receptus”, want hoewel veel vroege handschriften Jesaja bij naam noemen, doen andere dat niet. Met name in de Byzantijnse handschriftenfamilie, evenals in de Alexandrinus, het oorspronkelijke Bohairisch-Koptisch, het Ethiopisch, het Armeens en andere wordt Jesaja niet genoemd.
V71: Waarom citeert Judas het niet-canonieke Boek van Henoch als profetie (Judas 14-15)? Heeft de Heilige Geest nagelaten Judas te inspireren met het besef dat het Boek van Henoch niet in de canon zou worden opgenomen?
A: Judas zei niet dat hij het Boek van Henoch citeerde; hij zei veeleer dat hij de man Henoch citeerde. Het Boek van Henoch is een mengeling van waarheid en dwaling. Het is ook een samengesteld boek, dat uit ten minste vijf delen bestaat. Dit citaat is afkomstig uit het eerste en oudste deel van het boek. Als Henoch dit daadwerkelijk heeft gezegd, doet het feit dat dit citaat in een samengesteld boek staat geen afbreuk aan de waarheid van de profetie.
V72: Waarom citeert Mattheüs 2:23 een niet-bestaande profetie uit het Oude Testament? Maakte Mattheüs ook gebruik van niet-canonieke geschriften?
A: Matteüs zegt: „Hij zal Nazarener worden genoemd”. Het Oude Testament (net als de Koran) werd oorspronkelijk zonder medeklinkers geschreven, en de woorden „Nazarener“ en „tak“ zijn in het Hebreeuws identiek zonder de klinkers. Jezus werd in het Oude Testament als de tak geprofeteerd in Jesaja 11:1, Jeremia 23:5, 33:5; en waarschijnlijk ook in Zacharia 6:12. Zacharia 3:8 is eveneens zeer interessant.
V73: Waarom schrijft Matteüs een citaat over het pottenbakkersveld toe aan Jeremia, terwijl Jeremia geen dergelijke passage bevat en de meest vergelijkbare passage in het Oude Testament in Zacharia staat (Matteüs 27:9-10; Zacharia 11:12)?
A: Eerst wat de verzen zeggen en daarna een paar antwoorden.
Matteüs 27:9-10 zegt: a) 30 zilverstukken, b) vastgesteld door het volk van Israël, c) het zilver gebruikt om het pottenbakkersveld te kopen, d) zoals de Heer mij geboden heeft.
Zach. 11:12-13 vermeldt a) 30 zilverstukken, b) vastgesteld door degenen die hem betaalden, c) naar de pottenbakker geworpen. Er wordt geen melding gemaakt van een akker, of van 'zoals de Heer hem had opgedragen’.
Jeremia 32:6-8 vermeldt de aankoop van het veld, zoals de Heer hem had opgedragen.
Christenen hebben ten minste vier antwoorden.
Kopieerfout bij Zacharia – Het zou een kopieerfout bij Zacharia kunnen zijn geweest. (Johannes Calvijn was deze mening toegedaan.) Hoewel Calvijn dit in zijn tijd nog niet kon weten, vermelden sommige Griekse handschriften inderdaad Zacharia in plaats van Jeremia, en in sommige komt geen van beide namen voor.
Vertaalfout: Papias, een leerling van de apostel Johannes, vermeldt dat Matteüs zijn evangelie oorspronkelijk in het Hebreeuws schreef. Als dit waar is en het vervolgens in het Grieks werd vertaald, zou dit detail toen gewijzigd kunnen zijn.
Een niet-opgetekende profetie van Jeremia. Zacharia 1:4 citeert zelf Jeremia 18:11. Zacharia 7:7 vermeldt dat hij woorden van vroegere profeten aanhaalt. Dit wordt vermeld in *Difficulties in the Bible*, blz. 139.
Een 'testimonia-keten’: Een gebruik in de midrasj was om verschillende profetieën te citeren en deze met elkaar in verband te brengen. Dit zou niet alleen een zogenaamde 'testimonia-keten’ kunnen zijn, het is ook niet ongekend, aangezien Marcus 1:1 waarschijnlijk eveneens een testimonia-keten is.
V74: Waarom werd Tyrus niet verwoest door Nebukadnezar, zoals door Ezechiël was geprofeteerd (Ezechiël 26)? Toen de stad door Alexander de Grote werd verwoest, waarom bleef ze dan niet verlaten, zoals door Ezechiël was geprofeteerd? (zie Ezechiël 26:14, 27:36, 28:19; Wallace B. Fleming, *The History of Tyre*, Columbia University Press, 1915, p. 64).
A: De stad Tyrus op het vasteland werd volledig verwoest door Nebukadnezar. Tijdens de 13 jaar durende belegering herbouwden de inwoners van Tyrus de stad echter op een eiland tegenover het vasteland. Daarom ontstond de paradox dat, hoewel Nebukadnezar de stad zou veroveren, in Ezechiël 29:17-18 staat dat Nebukadnezar geen buit zou krijgen.
De eilandstad werd later verwoest door Alexander de Grote, en de stad werd nooit meer herbouwd. Er werden visnetten op uitgespreid, en in feite verdween het eiland later zelfs helemaal, om plaats te maken voor een schiereiland waarvan de basis de dam was die Alexander had aangelegd.
V75: Hoe kan het dat Jesaja een tijdelijke verwoesting van Tyrus profeteerde, terwijl Ezechiël een permanente verwoesting profeteerde (Ezechiël 26:14,21; 27:36; 28:19 versus Jesaja 23:13-1)?
A: Omdat er meer dan één verwoesting van Tyrus plaatsvond, en er uiteindelijk twee locaties van Tyrus waren. In Jesaja werd geprofeteerd (en vervuld) dat de
tijdelijke verwoesting van de stad Tyrus op het vasteland onder Nebukadnezar. Let op de details in Jesaja 28:19.
Ezechiël 26:3-14 heeft een chiastische structuur, op enkele uitzonderingen na. In een perfect chiasme wordt elke gedachte parallel en symmetrisch weergegeven. De veranderingen in de voornaamwoorden in het Hebreeuws zijn hier van belang.
Ezechiël 26:3 Vele volken zullen tegen Tyrus optrekken
..Ezechiël 26:4 Zij zullen de muren en torens van Tyrus vernietigen.
… Ezechiël 26:4,5 Ik [God] zal Tyrus tot een kale rots maken, een plaats om visnetten uit te werpen.
……Ezechiël 26:6 Haar nederzettingen op het vasteland zullen worden geplunderd.
……..Ezechiël 26:7 Nebukadnezar van Babylon zal tegen Tyrus optrekken
……Ezechiël 26:8 Hij [Nebukadnezar] zal jullie nederzettingen op het vasteland plunderen.
..Ezechiël 26:8,9 Hij zal de muren en torens afbreken
..Ezechiël 26:10,11 Zijn paarden zullen de poorten van Tyrus binnendringen en een deel van de bevolking doden.
Ezechiël 26:12 Zij zullen de rijkdommen plunderen en roven. Zij zullen je muren afbreken en het puin in de zee werpen.
Ezechiël 26:13 Ik [God] zal een einde maken aan hun gezangen.
… Ezechiël 26:14 Ik [God] zal Tyrus veranderen in kale rotsen, een plek om visnetten uit te spreiden.
Terzijde: de Septuaginta heeft de voornaamwoorden tot vers 12 correct behouden. Daarna gebruikte zij twee keer „hij“ waar „zij“ had moeten staan, en één keer „ik“ [God].
2. Wat werd er geprofeteerd:
De profetie bestaat uit drie delen: vele volken (zij), God (Ik) en Nebukadnezar (hij).
Vele volken zullen komen, Tyrus plunderen, de muren van Tyrus vernietigen en het puin in de zee werpen.
God zal Tyrus veranderen in een kale rots, een plek om visnetten uit te werpen, en een einde maken aan hun liederen (de Tyrus-cultuur).
Nebukadnezar zal komen, de stad op het vasteland plunderen, de muren en torens vernietigen en een deel van de bevolking doden.
3. Wat niet werd geprofeteerd:
Er wordt nergens vermeld dat Nebukadnezar iets met het eiland zal doen, of welke natie God zal gebruiken om van het eiland een plek te maken waar visnetten worden uitgespreid. Het waren de vele volken – „zij“ – die de buit meenamen, terwijl Nebukadnezar alleen de nederzettingen op het vasteland veroverde.
4. Wat er gebeurde:
De Assyriërs probeerden, nog vóór de profetie van Ezechiël, in 726/724 v.Chr. vijf jaar lang tevergeefs de stad op het vasteland in te nemen. Ze probeerden het opnieuw en faalden in 664 v.Chr.
Nebukadnezar, koning van Babylon, belegerde Tyrus 13 jaar lang, van 586/585 tot 573 v.Chr. Ze slaagden erin de stad op het vasteland te verwoesten. De Tyrianen in Oud-Tyrus verhuisden echter naar het reeds bestaande Nieuw-Tyrus op het eiland (700-750 meter breed) tegenover de stad op het vasteland. De Tyrische vloot weerhield de Babyloniërs ervan de eilandstad aan te vallen.
Alexander de Macedoniër veroverde de stad op het vasteland en gebruikte het puin om een 200 voet (60 meter) brede dam (kunstmatige landbrug) aan te leggen, een halve mijl lang (600-750 meter), die de stad op het vasteland met de eilandstad verbond. Na zeven maanden veroverde hij de eilandstad in 332 v.Chr. De Encyclopædia Britannica vermeldt dat hij bij de verovering van Tyrus schepen uit vele landen inzette: Sidon, Cyprus, Rhodos, Mallus, Soli, Lycië en natuurlijk Macedonië. Alexanders leger doodde aanvankelijk 8.000 mensen, kruisigde later nog eens 2.000 en maakte de overige 30.000 tot slaven. (In het *Anchor Bible Dictionary*, deel 6, blz. 687, staat dat er aanvankelijk 6.000 werden gedood, later 2.000 gekruisigd, 30.000 als slaven verkocht en 15.000 door de Sidoniërs gered.)
Zie *Encyclopedia of Bible Difficulties*, blz. 276-278, en *The Bible Knowledge Commentary: Old Testament*, blz. 1279, voor meer informatie over hoe 'hij/zij’ en 'zij’ de vernietiging in twee fasen aangeven. *735 Baffling Bible Questions Answered*, blz. 187, herinnert ons eraan dat het tijdsaspect van deze twee fasen niet nader werd gespecificeerd. Zie ook *When Critics Ask*, blz. 287, voor meer informatie.
V76: Waarom was er in de geschiedenis van Egypte geen periode van 40 jaar waarin het hele land verstoken was van mensen en dieren, zoals voorspeld in Ezechiël 29:11-12?
A: Ezechiël 29:11-12 zegt alleen dat het gebied in Egypte van Migdol tot Aswan, tegenover het eiland Elephantine en (grenzend aan Kush), veertig jaar lang verlaten zou zijn. Migdol ligt waarschijnlijk in de Nijldelta. We beschikken niet over documenten uit Egypte uit de periode van de Babylonische verovering (568 v.Chr.) tot na de verovering van Babylon door de Perzen in 539 v.Chr. Over het algemeen stonden de Perzen verbannen volkeren toe om naar hun land terug te keren. Zie The Expositor’s Bible Commentary, deel 6, blz. 891-892 voor meer informatie.
V77: Toen Adam en Eva van de verboden vrucht aten, waarom loog God dan over wat de gevolgen zouden zijn (Genesis 2:17) (sommige moderne vertalingen verzachten de uitspraak van Jahweh dat Adam „op die dag“ zou sterven, en verhullen zo het probleem), terwijl de slang de waarheid sprak (Genesis 3:5, 22)?
A: Wanneer begon het vonnis en het sterfproces? Het begon op die dag, toen zij van de verboden vrucht aten. Overigens stelt ook de orthodoxe soennitische islamitische theologie dat Adam en Eva niet op die dag stierven, maar dat hun zonde langetermijngevolgen had voor hen en hun kinderen.
„Wat jullie uit het Paradijs heeft verdreven, was de zonde van jullie vader Adam.” Sahih Muslim 1:380 p.132
De erfzonde, gebaseerd op Adam, waarbij het aanbidden van anderen naast Allah en moord worden genoemd. Bukhari, deel 4, nr. 551-552, blz. 347-348
Adam draagt medeverantwoordelijkheid voor elke ziel die onrechtmatig wordt gedood. al-Tabari, deel 1, p. 315
Eva was oorspronkelijk intelligent; Allah maakte haar na de zondeval dom. al-Tabari, deel 1, blz. 280, 281
Aan de andere kant voerde Adam in de hemel tegen Mozes aan dat hij niet verantwoordelijk was voor de zondeval, omdat God dit van tevoren had bepaald. Dus in de hemel gaf Adam God de schuld! Bukhari, deel 8, nr. 611, blz. 399; deel 9, nr. 606, blz. 448-4499; Sahih Muslim, deel 4, nr. 6411, 6412, blz. 1396; Ibn-i-Majah, deel 1, nr. 80, blz. 47-48; Abu Dawud, deel 3, nr. 4684-4686, blz. 1317-1318
Adam was God ongehoorzaam en at van de boom. Bukhari, deel 6, nr. 236, blz. 199; al-Tabari, deel 1, blz. 275
Adams berouw werd echter aanvaard. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1433, blz. 259
V78: Waarom werd Lot niet veroordeeld omdat hij zijn dochters aan de mannen van Sodom had gegeven om misbruikt te worden (Genesis 19:8)? De Bijbel noemt hem zelfs rechtvaardig (2 Petrus 2:7)!
A: Lot woonde al lange tijd in Sodom, en hij wist waarschijnlijk wel dat de mannen op geen enkele manier zijn dochters zouden willen (die al getrouwd waren met mannen uit Sodom). Lot probeerde hen waarschijnlijk alleen maar tijd te rekken. Dat rechtvaardigt zijn aanbod echter nog steeds niet. Ik geloof dat hij op dat moment een wanhopige man was, en dat zijn gevoel van wanhoop hem ertoe bracht te zondigen in plaats van op God te vertrouwen. Lot was niet zondeloos, maar over het algemeen leidde hij een rechtvaardig leven, en ik geloof dat hij berouw toonde en hiervoor vergeven werd.
De Bijbel keurt Lots handeling hier niet goed; het vermeldt het slechts. Als de Bijbel louter „propaganda“ was, zou je verwachten dat er alleen maar positieve dingen in zouden staan en nooit iets negatiefs. De Bijbel is echter geen propaganda, maar Gods ware woord, en het spreekt eerlijk over het leven van mensen, met al hun gebreken.
V79: Hoe kunnen christenen beweren dat de garantie van vrijheid van godsdienst in het Eerste Amendement gebaseerd is op de joods-christelijke ethiek, terwijl Deuteronomium 13:6-10 en 17:2-7 hier ronduit mee in tegenspraak zijn?
A: Je hebt hier misschien wel een geldig punt. Deuteronomium 13:6-10 en 17:2-7 dateren uit de theocratie van het Oude Testament. Het Nieuwe Testament kent geen dwang, maar het is niet juist om te zeggen dat juist deze garantie een joods-christelijke ethiek is.
V80: Hoe kan het door een beer worden aangevallen in vredesnaam een rechtvaardige straf zijn voor het uitschelden van iemand (2 Koningen 2:23-24)? Is dit niet in tegenspraak met Gods eigen voorschrift van „oog om oog, tand om tand“?
A: Nee, er zijn vier punten die in het antwoord moeten worden overwogen.
1. Elisa sprak Gods gebod niet tegen, omdat Elisa niemand doodde. Het was niet Elisa, maar God die de beren stuurde om de bende jongeren te doden die de profeet confronteerden.
2. Het Hebreeuwse woord voor „jongeman“ kan hier verwijzen naar mensen tot ongeveer 20 jaar oud. Jozef was een „jongeman“ in Genesis 37:2, net als de soldaten in het leger van Abram in Genesis 14:25.
3. Jeugdbendes konden toen net zo gewelddadig zijn als vandaag de dag.
4. Maar aangezien je een heilig boek ter sprake bracht dat moord goedkeurt, zou je eens kunnen kijken naar het verhaal van al-Khidr/Khadr in Soera 18:63-82. Hij was een moordenaar, die wordt genoemd als iemand die het juiste deed en die wijzer was dan Mozes, volgens Bukhari deel 1:124, blz. 92, en Abu Dawud deel 3, nr. 4688-4690, blz. 1319.
V81: Waarom zijn Mozes, Ezra, Jezus en Paulus het [naar verluidt] allemaal oneens over het huwelijk en echtscheiding? Mozes stond echtscheiding toe, Jezus verbood het en stond het tegelijkertijd ook toe, Paulus stond het toe, en Ezra gebood het zelfs om God te sussen (Ezra 10). Hoe moet een oprechte christen weten wat hij op dit gebied moet doen?
A: Laat me een zeer vergelijkbare vraag stellen in termen die moslims begrijpen, en vervolgens de vraag met betrekking tot de Bijbel beantwoorden. Waarom was Mohammed het oneens met Mohammed over het tijdelijke huwelijk (mu’tah)? Mohammed stond het tijdelijke huwelijk toe, dat wil zeggen een huwelijk dat automatisch zou worden beëindigd na een bepaalde tijd, zoals een week, maand, enz. Vervolgens verbood Mohammed (op een blijkbaar niet erg duidelijke manier) het tijdelijke huwelijk bij Khaibar. (Bukhari, deel 5, boek 59, nr. 527, blz. 372; 7:50,52, blz. 36,37; Ibn-i-Majah, deel 3, nr. 1961,1963, blz. 180,182). Dit was blijkbaar niet erg duidelijk, want sjiieten en sommige soennieten geloven vandaag de dag nog steeds dat tijdelijk huwelijk toegestaan is.
Wat de Bijbel betreft: waarom zou je vragen stellen die Jezus al heeft beantwoord? Jezus verbood echtscheiding (behalve op grond van ontrouw), en Jezus zei dat dit was gewijzigd ten opzichte van het Oude Testament. De reden dat het in het Oude Testament was toegestaan, was omdat de harten van de mensen verhard waren (Matteüs 19:7-9). Ezra gebood de Joodse mannen om te scheiden van heidense vrouwen met wie zij in de eerste plaats nooit hadden mogen trouwen. Simpel gezegd: wanneer Jezus iets uit het Oude Testament intrekt of eraan toevoegt, volgen oprechte christenen Jezus.
Als echtscheiding een punt van zorg voor je is, zou je misschien het volgende kunnen uitleggen:
Een man in de islam kan om welke reden dan ook van zijn vrouw scheiden. In Bukhari, deel 3, nr. 859 (blz. 534) staat dat een man kan scheiden vanwege „iets onaangenaams aan zijn vrouw, zoals ouderdom of iets dergelijks“.
'Umar beval zijn zoon 'Abd Allah om van zijn vrouw te scheiden, maar hij weigerde omdat hij van haar hield. Dus ging 'Umar naar Mohammed, en Mohammed beval hem om van haar te scheiden. Abu Dawud, deel 3, nr. 5119, p. 1422
Mohammed beval zijn geadopteerde zoon Zaid om van Zainab te scheiden, waarna Mohammed met Zainab trouwde. Zaid had geen keuze, omdat Mohammed Soera 33:36-38 reciteerde. Moslims geloven dat de Koran ongeschapen is en op een tablet in de hemel is gegraveerd, maar Soera 33:36-38 noemt Zaid bij naam en zegt dat hij geen keuze had bij de scheiding van Zainab. Later „pochte Zainab bint Jahsh vaak tegenover de andere vrouwen van de Profeet en zei ze: 'Allah heeft mij (met de Profeet) in de hemel getrouwd.’” Bukhari, deel 9, nr. 517, blz. 382. Zie ook deel 9, nr. 516, 518, blz. 381-383.
'Umar zei dat Mohammed van Hafsah scheidde (herroepbare scheiding) en haar vervolgens weer terugnam. Abu Dawud, deel 2, nr. 2276, blz. 619
Een man moet van zijn vrouw scheiden als zijn vader dat beveelt. Ibn-i-Majah, deel 3, nr. 2088-2089, blz. 259-260
Twee moslimmannen waren goede vrienden, dus vroeg de ene man aan de andere van welke vrouw hij moest scheiden, zodat de andere met haar kon trouwen. Bukhari, deel 5, boek 58, nr. 125, p. 82
Een man was al vele jaren getrouwd met een vrouw die hem veel kinderen had geschonken. Hij was van plan haar te „ruilen” (zoals Ibn Majah het formuleerde), maar hij hield haar toch bij zich toen zij ermee instemde afstand te doen van haar beurt bij hem. Ibn Majah, deel 3, nr. 1914, blz. 188.
V82: Waarom leert de Bijbel dat de hemel een stevige koepel is van doorzichtig materiaal met water erboven? (Het water stroomde door de 'vensters van de hemel’ om de zondvloed van Noach te veroorzaken, en stroomde vervolgens vermoedelijk van de rand van de schijfvormige aarde af in de afgrond.)
A: Dat doet de Bijbel niet. Waarom beweer je ten onrechte dat de Bijbel een massieve koepel van doorzichtig materiaal is? Ten tijde van de zondvloed van Noach (die je blijkbaar ontkent, hoewel deze ook in de Koran staat), liet God op de een of andere manier een enorme hoeveelheid water op de aarde neerkomen.
V83: Waarom leert de Bijbel dat geiten gestreepte nakomelingen zullen krijgen als ze strepen zien wanneer ze uit de drinkbak drinken, terwijl dit door de moderne genetica is weerlegd?
A: De Bijbel leert dat God wonderen kan verrichten. Hoewel de sluwe Jakob dacht dat dit op natuurlijke wijze zou werken, maakte God Jakob op bovennatuurlijke wijze welvarend.
V84: Waarom beschrijft de Bijbel wetenschappelijk onmogelijke gebeurtenissen als feiten? Bijvoorbeeld het scheppingsverhaal, de zondvloed van Noach, een vaste koepel boven de hemel, de aarde die op een fundament rust. Waarom heeft de evangelische kerk verklaringen in de vorm van 'Creation Science’ voortgebracht die volslagen onzin zijn? Waarom doorstaat geen enkele van de meer rationele pogingen om wetenschap en de Bijbel met elkaar te verzoenen de toets der kritiek?
A: Allereerst zal ik deze vraag terugkaatsen naar moslims, en vervolgens een antwoord geven voor zowel moslims als christenen. Als je een moslim bent die gelooft dat de zondvloed van Noach een mythe was, dan zou je publiekelijk moeten erkennen dat de Koran niet helemaal waar is; ook daarin staan mythen. De Koran leert specifiek over de zondvloed van Noach (niet alleen over Noach) in Soera’s 7:64; 10:71-73; 11:44; 19:58 (degenen die met Noach werden meegenomen); 21:76-77; 23:27; 26:105-120; 29:14 (950 jaar); 54:9-17
De Koran zegt dat de wereld in acht dagen is geschapen (Soera 41:9-12). Hoe zou een moslim daarop antwoorden? Als ze het probleem van de volgorde buiten beschouwing laten, zouden ze antwoorden dat een 'dag’ hier een lange periode is. Welnu, de Bijbel (niet alleen christenen) zegt hetzelfde. Niet alle christenen geloven per se dat de aarde slechts duizenden jaren oud is, zeker niet , aangezien Psalm 90:4 en 2 Petrus 3:8 laten zien dat duizend jaar bij de Heer als één dag of één nachtwake is.
V85: Hoe kan de leer van de Drie-eenheid in vredesnaam waar zijn? Elke poging om er iets van te begrijpen leidt tot tegenstrijdigheden. Als het zo belangrijk is, waarom wordt het dan niet duidelijk in de Bijbel onderwezen? Waarom zou een objectieve bestudering van deze leer niet tot de conclusie leiden dat deze door de kerk is bedacht om bijbelse inconsistenties over de aard van Christus achter een sluier van mysterie te verbergen?
A: De leer van de Drie-eenheid is waar, en ze is niet tegenstrijdig.
God is Almachtig, en niets belet God om uit twee, drie, vier of vijf delen te bestaan. Het is niet respectvol om te vragen hoe God moet zijn om aan onze opvatting te voldoen; laten we ons veeleer afvragen hoe God Zichzelf heeft geopenbaard.
God heeft Zichzelf geopenbaard als één onscheidbare God, met drie onderscheiden delen. Als iets eenvoudigs als een berg drie toppen en één voet kan hebben, hoe kunnen we dan veronderstellen dat het voor de Almachtige God onmogelijk is om uit drie delen te bestaan?
Er kan sprake zijn van een „meervoudigheid“ in de Ene God zonder dat er afzonderlijke goden zijn. Zelfs in de Koran worden, wanneer Allah spreekt, de woorden „wij“ (Nahnu) en „ik“ gebruikt.
De Drie-eenheid heeft geen perfecte analogie met iets op aarde, maar dat zou geen verrassing moeten zijn. Hier is het duidelijke bijbelse bewijs voor de Drie-eenheid.
Er is een drie-eenheid in de Schrift: Matteüs 28:19; 1 Petrus 1:2; Efeziërs 2:18; Openbaring 4:8; 2 Korintiërs 13:14; Johannes 15:26.
Er is slechts één God. Deuteronomium 4:35-39; 6:4; Jesaja 43:10-2; 44:6,8; 45:5-6,14,21; 46:9; 1 Timoteüs 1:17; 6:15-16.
Drie afzonderlijke personen: Matteüs 3:16-17; Lucas 3:21-22; Johannes 1:1; 6:38; 14:31; 15:26; 16:28; 17:5; Handelingen 5:31-32; Marcus 10:38-40
Jezus is God. Johannes 1:3; Kolossenzen 1:16-17; Hebreeën 1:6-9; Johannes 9:38; 2 Korintiërs 11:3; Johannes 20:28-29; Openbaring 5:8-9; 22:20
De Geest is God. Romeinen 8:9-16; Lucas 1:35; 1 Johannes 4:12-16; 1 Korintiërs 3:16 versus 1 Korintiërs 6:19; Handelingen 5:4;
Zij zijn gelijk in wezen, heerlijkheid en eer. Johannes 5:18; 5:23; Kolossenzen 2:9-10; (Jesaja 44:6; Openbaring 1:8 versus Openbaring 1:17-18; 22:13)
Ze verschillen in rol en rang. 1 Korintiërs 11:3; 1 Korintiërs 15:25-28; Matteüs 12:18; Efeziërs 1:3,17; Johannes 1:33; 14:16,26,28; Romeinen 8:26-27.
Overigens betekent het feit dat Jezus deel uitmaakt van de Drie-eenheid niet dat Jezus voor een derde deel God is, net zomin als de hoogte van een tafel een derde van de tafel is.
V86: Waarom zegt de kerk dat God het kwaad niet heeft geschapen, terwijl Hij zelf in Jesaja 45:7, Klaagliederen 3:38 en Amos 3:6 beweert dat Hij dat wel heeft gedaan? (Ondanks de vertalingen in de moderne versies is dit hetzelfde Hebreeuwse woord dat in talrijke andere passages met „kwaad“ is vertaald. Maar zelfs met de moderne vertalingen: hoe kan de christen verklaren dat God de eer opeist voor 'rampspoed’ (NASB), 'wee’ (NRSV) of 'ramp’ (NIV)?
A: Laat me de vraag eerst eens terugkaatsen naar moslims, en daarna zal ik een antwoord geven dat zowel moslims, christenen als joden tevredenstelt. Waarom zou Allah toestaan dat moslims 'kwaad’ doen in
Bukhari deel 3 nr. 56 blz. 35; deel 4 nr. 534 blz. 337; deel 6 nr. 454, 456 blz. 426, 427-428. „We renden erheen om het [een slang] te doden, maar het ontsnapte snel. De Profeet zei: ‚Het is aan jullie kwaad ontsnapt en ook jullie zijn aan zijn kwaad ontsnapt.'“ Als Allah alles heeft geschapen, waarom zou Hij dan [naar verluidt] het boze oog hebben geschapen?
“Het boze oog is een feit.” Bukhari, deel 7, nr. 636, blz. 427; deel 7, nr. 827, blz. 538.
Het antwoord bestaat uit twee delen:
a) Het woord 'kwaad’, of het nu in het Hebreeuws, Arabisch of moderne talen wordt gebruikt, heeft twee betekenissen: moreel kwaad en fysieke rampspoed. God in de Bijbel begaat geen moreel kwaad, en Mohammed stond moslims evenmin toe te doen wat hij als moreel kwaad beschouwde. God veroorzaakte wel rechtstreeks 'fysiek kwaad’ in de vorm van rampspoed, en de moslims probeerden 'fysiek kwaad’ aan de slang aan te doen.
b) Analogieën voor moreel kwaad zijn een schaduw, een gat of een andere tekortkoming. Deze dingen hebben geen zelfstandig bestaan, maar een parasitair bestaan. Een schaduw heeft geen gewicht, materie, energie of geest, maar bestaat toch; planten sterven in de schaduw. God heeft alles geschapen. God schiep het licht, maar een schaduw bestaat parasitair op plaatsen waar het licht niet reikt. God heeft alleen het licht geschapen; Hij heeft de duisternis niet rechtstreeks geschapen, maar er is ook geen andere schepper die de duisternis heeft geschapen. Duisternis is ontstaan als een bijproduct van het scheppen van het licht, op plaatsen waar het licht niet reikt. God heeft alles goed geschapen; Hij is niet de schepper van het kwaad. Maar er was ook geen andere schepper die het kwaad heeft geschapen. Het kwaad is veeleer ontstaan als een bijproduct van het scheppen van het goede, op plaatsen waar het goede werd geblokkeerd, verdraaid en verdorven.
V87: Waarom houdt de kerk haar eredienst op zondag, terwijl de zevende dag voor eeuwig is vastgesteld? Er is geen bijbelse grondslag voor de zondagseredienst; het is [naar verluidt] een traditie van de katholieke kerk, die door protestanten wordt overgenomen.
A: Er is bijbelse ondersteuning voor de vrijheid van dagenkeuze, de gewoonte om op zondag bijeen te komen en het voorbeeld van de vroege kerk.
Bijbelse onderbouwing:
Hebreeën 4:11 geeft aan dat we vandaag de dag een andere en betere rust hebben. We zouden elke dag van de week moeten wijden aan het verblijven in Gods rust.
In Kolossenzen 2:16 berispt Paulus de Kolossenzen omdat zij de sabbat blijven houden. Romeinen 14:5 spreekt, zonder afkeuring, over christenen die alle dagen gelijk beschouwen.
In 1 Korintiërs 16:2 legden zij op zondag de collecte opzij.
Voorbeelden van de volgelingen van de apostelen
Eerste Verdediging van Justinus de Martelaar (schreef ca. 138-165 n.Chr.) hoofdstuk 68.
Brief van Barnabas (100 n.Chr.)
Ignatius, leerling van de apostel Johannes (110-117 n.Chr.)
Apostolische Constituties (2e eeuw)
Bardesanes (180 n.Chr.)
Tertullianus’ Apologeticus (200 n.Chr.)
Petrus van Alexandrië
Laat me echter een tweede, aanvullend antwoord geven dat betrekking heeft op de islam.
Waarom liet Mohammed de moslims op vrijdag bidden en niet op de sabbat? Je kunt niet zeggen dat Mohammed hiervan niet op de hoogte was, of dat het de joden waren en niet God die de sabbat instelden, want Mohammed bevestigde dat Allah de joden de zaterdag gaf, de christenen de zondag en de moslims de vrijdag. Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1371, blz. 232. Als je kunt beantwoorden hoe moslims kunnen beweren God te aanbidden terwijl ze de sabbatwet overtreden, dan kun je begrijpen hoe christenen kunnen beweren God te aanbidden, aangezien de sabbatwet is afgeschaft.