< Astronomie en de Koran

Juni 2006

Sommige moslims beweren dat de Koran wetenschappelijke waarheden bevat over de banen van de zon, de maan (en soms ook planeten). Ik was geïnteresseerd om dit te onderzoeken, en we zullen een aantal omwegen moeten maken voordat we tot een conclusie komen. Maar het komt erop neer dat, tenzij een moslim deze verzen zou beschouwen als de ' '-taal van de schijn, deze verzen de wetenschappelijke nauwkeurigheid van de Koran juist zouden weerleggen in plaats van bewijzen.

Soera 36:37-40 luidt: „En een teken voor hen is de nacht: Wij trekken de dag daaruit terug, en zie, zij worden in duisternis gehuld; 38 en de zon volgt haar baan gedurende een voor haar vastgestelde periode; dat is het besluit van (Hem), de Verhevene in macht, de Alwetende. 39 En de maan – Wij hebben er fasen voor vastgesteld (die zij moet doorlopen) totdat zij terugkeert als het oude (en verdorde) onderste deel van een dadelstengel. (40) Het is de zon niet toegestaan de maan in te halen, noch kan de nacht de dag voorblijven: elk (zwemt) gewoon in (zijn eigen) baan (volgens de wet).” (Vertaling van Yusuf Ali, oorspronkelijke uitgave) [Woorden tussen haakjes staan ook tussen haakjes in de vertaling.]

Sommige moslims wijzen op „de zon volgt haar baan gedurende een voor haar bepaalde periode“ en het woord „baan“ aan het einde. We mogen echter niet te veel belang hechten aan de „baan“ van de zon, omdat de vertaling van Yusuf Ali bij dat woord een voetnoot (17) heeft met de vermelding: „cirkel, koers“. Bovendien staat er in de herziene uitgave van Yusuf Ali „rustplaats“ in plaats van „periode“.

Hoe vrij vertalen sommige moslims de Koran?

De soefi-website http://www.sufi.co.za/modern_science_and_islam.htm gaat zelfs nog verder en zegt

„Al deze – de aarde en de hemellichamen (het zijn allemaal planeten) – zijn voortdurend in beweging in hun banen (of om hun as); het zijn zwevende bollen“ (Ansari)

Er worden de woorden „(het zijn allemaal planeten)” en „(of om hun as)” tussen haakjes toegevoegd, omdat dit helemaal niet in het Arabisch staat. Laten we deze vertaling dus negeren omdat ze te vrij is, en ons afvragen: „Wat leert Soera 36:37-40 nu werkelijk?” Er zijn drie mogelijkheden:

Banen van zon en maan: De Koran leerde dat de zon en de maan zich in een ononderbroken baan/pad rond de aarde bewogen gedurende een bepaalde, vastgestelde periode

Zwemmen naar hun rustplaats: De zon zwemt overdag door de hemel en gaat ’s nachts naar haar rustplaats, om bij de volgende dageraad weer terug te keren naar haar plaats. Evenzo zwemt de maan langs haar baan.

Taal van de schijn: Hetzelfde als het vorige, maar dit is bedoeld als een beschrijving van hoe de dingen lijken, niet hoe ze werkelijk zijn.

Laten we teruggaan naar het Arabisch

Baan/Cirkel: Yusuf Ali bespreekt het betreffende Arabische woord in voetnoot 3983 op blz. 1326. Hij zegt: „Mustaqarr kan betekenen: (1) een tijdslimiet, een vastgestelde periode, zoals in vers 67, of (2) een plaats van rust of stilstand; of (3) een verblijfplaats, zoals in vers 36. Ik denk dat de eerste betekenis hier het best van toepassing is; maar sommige commentatoren kiezen voor de tweede betekenis. In dat geval zou de vergelijking zijn dat de zon een race loopt zolang hij voor ons zichtbaar is, en ’s nachts rust neemt om zich voor te bereiden op het hervatten van zijn race de volgende dag. Zijn verblijf bij de antipoden lijkt voor ons zijn rustperiode te zijn.”

Bewegen/zwemmen/draaien: yasbahuna kan 'zich haasten’ betekenen, hoewel de meest directe betekenis 'zwemmen’ is.

Zwemmen/draaien: De beroemde islamitische commentator Ibn Taymiyah (overleden in 1328 n.Chr.) schreef: „hemellichamen zijn rond (istidaaratul-aflaak) – zoals astronomen en wiskundigen (ahlul-hay’ah wal-hisab) beweren..... Het [woord] falak [in de Arabische taal] betekent 'dat wat rond is’“ (Majmu’ul-Fatawa, deel 6, blz. 566-567)

Het is geen „wetenschappelijk wonder“ dat de zon en de maan „falak“ zijn, omdat

a) De Arabische term voor de baan van de aarde rond de zon is niet 'falak’ maar 'mahrek’.

b) Het woord falak is niet afkomstig uit de Koran; het was een leenwoord uit een andere taal.

Iemand droeg het volgende bij: „De stam [Arabisch – falaka] … uit dezelfde primitieve Semitische stam krijgen we [Akkadisch – pilakku]; [Hebreeuws – pelek]; [Arabisch – falkatun], die allemaal de draaiing van een spil betekenen, en via een andere afleidingslijn [Arabisch – falakun]; [Ethiopisch – falaka] voor de hemisfeer. De filologen trachten dus in de regel [Arabisch – falkun] van deze stam af te leiden, in de veronderstelling dat het zo genoemd is vanwege zijn ronde vorm.”

Ook werd het woord falak door Arabieren, vóór de tijd van Mohammed, gebruikt om te verwijzen naar de baan van de hemellichamen in de „hemelkoepel“. De mensen geloofden zowel vroeger als in de tijd van Mohammed in het Aristotelisch-Ptolemaïsche model van het universum, waarin de aarde in het middelpunt stond en omringd werd door zeven bolvormige koepels. Men geloofde dat hemellichamen zich binnen deze bollen bewogen, of dat de bollen zelf een baan volgden. Het feit dat de Koran spreekt over zeven hemelen wijst er sterk op dat Mohammeds „astronomie“ aansloot bij de Ptolemaeïsche en Aristotelische modellen, die op dat moment in de geschiedenis als feitelijke waarheid werden beschouwd.

Mijn conclusie (tot nu toe): Hoewel de Arabische tekst vaag is, zeggen deze woorden niets wat mensen uit de oudheid vóór Mohammed niet al hadden gezegd.

Als we echter aannemen dat Mohammed en zijn vroege volgelingen de Koran konden begrijpen (een vrij veilige aanname), en dat de wetenschappelijke visie van de Koran redelijk consistent is, dan hebben we twee manieren om tot een redelijke conclusie te komen. Ten eerste: wat zeiden vroege moslims hierover, en ten tweede: wat zegt de rest van de Koran.

Wat Mohammed en de vroege moslims over de zon zeiden

Waar zou je heen gaan om de juiste betekenis van de Koran te vinden? Zamakhshari? al-Tabari? Baidawi? Als je een vroege moslim was, zou je gewoon naar Mohammed zelf gaan! Dit is wat Mohammed uitlegde, volgens zowel Bukhari als al-Tabari.

“Overgeleverd door Abu Dhar: De Profeet vroeg mij bij zonsondergang: 'Weet je waar de zon heen gaat (bij

zonsondergang)?’ Ik antwoordde: 'Allah en Zijn Boodschapper weten dat het beste.’ Hij zei: 'Zij gaat (d.w.z. reist) totdat zij zich onder de Troon neerwerpt en toestemming vraagt om weer op te komen, en dat wordt haar toegestaan; en er zal een tijd komen dat zij op het punt staat zich neer te werpen, maar haar neerwerping zal niet worden aanvaard, …’” Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 4, nr. 441, blz. 283

Een andere vertaling van dezelfde passage uit al-Bukhari luidt als volgt:
“Abzur Ghifari (ra) vertelde: op een dag vroeg de Profeet Mohammed (vzmh) mij: 'Abzar, weet je waar de zon na zonsondergang heen gaat?’ Ik antwoordde: 'Ik weet het niet, alleen de boodschapper van Allah kan dat beter zeggen.’ Toen antwoordde de Profeet (vzmh): 'Nadat de zon ondergegaan is, blijft zij in aanbidding onder Allah’s Aro’sh (Allah’s troon) en wacht zij op Allah’s bevel om weer in het oosten op te komen. Er zal een dag komen, de , waarop de zon geen toestemming meer van Allah zal krijgen om weer op te komen en de Qeyamot (de Dag des Oordeels) over de aarde zal komen.’“

Al-Tabari, deel 1, blz. 231, zegt: „Ik vroeg de Boodschapper van God [Mohammed]: ‚Waar gaat zij [de zon] onder?' Hij antwoordde: ‚Zij gaat onder in de hemel en wordt vervolgens van hemel naar hemel opgetild, totdat zij is opgetild naar de hoogste, zevende hemel. Uiteindelijk, wanneer zij zich onder de Troon bevindt, valt zij neer en werpt zich neer, en de engelen die erover gaan, werpen zich samen met haar neer. De zon zegt dan: 'Mijn Heer, vanwaar beveelt U mij op te komen, vanwaar ik onderga of vanwaar ik opkom?’ Hij vervolgde. Dit is (wat bedoeld wordt met) Gods woord: 'En de zon: zij snelt naar een plaats waar zij (’s nachts) zal verblijven’, waar zij onder de Troon wordt vastgehouden – 'Dat is verordend door de Almachtige en Alwetende’; met 'dit’ wordt de gang van zaken bedoeld van de Almachtige Heer in Zijn koninklijke autoriteit, de Heer Die 'alwetend’ is over Zijn schepping. Hij vervolgde. Gabriël brengt de zon een gewaad van helderheid uit het licht van de Troon, naar gelang de duur van de uren van de dag. Het is langer in de zomer en korter in de winter, en van gemiddelde lengte in de herfst en de lente. [lente-, herfst- en wintermode!] Hij vervolgde. De zon trekt dat gewaad aan, zoals iemand van jullie hier zijn gewaad aantrekt. Vervolgens wordt zij vrijgelaten om door de lucht van de hemel te zwerven totdat zij opkomt waar zij opkomt. … De maan volgt dezelfde baan bij haar opkomst … Maar Gabriël brengt haar een gewaad uit het licht van de Voetbank. Dit is (wat bedoeld wordt met) Gods woorden: 'Hij maakte de zon tot een stralende kracht en de maan tot een licht.’”

De zon en de maan zijn tekenen van Allah. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1173, blz. 304;

Sunan Nasa’i, deel 2, nr. 1462, 1464, p. 272; deel 2, nr. 1465, 1466, p. 273; deel 2, nr. 1475, blz. 278; deel 2, nr. 1477, blz. 280; deel 2, nr. 1481, blz. 283; deel 2, nr. 1485-1486, blz. 286-287; deel 2, nr. 1488-1489, blz. 287, 289; deel 2, nr. 1500, blz. 297; deel 2, nr. 1502, blz. 299; deel 2, nr. 1505, blz. 300; deel 2, nr. 1506, blz. 301

Dhu al-Qarnaiyn [Zul Qarnain] „zag hoe de zon onderging op haar rustplaats, in een poel van zwart en stinkend slijk.” al-Tabari, deel 5, blz. 173-174 (zie Soera 18:82-97)

al-Tabari, deel 1, blz. 234, vermeldt ook dat de zon ondergaat in een modderige bron. Het woord „modderig“ is hami’ah, wat „donkere klei“ betekent, maar hamiyah is een soortgelijk woord dat „heet“ kan betekenen. (Zie voetnoot 442, blz. 234)

„Hij [Mohammed] vervolgde: Wanneer de zon opkomt, rijst zij op haar strijdwagen op uit een van die bronnen, vergezeld door 360 engelen… Wanneer God de zon en de maan wil beproeven, Zijn dienaren een teken wil tonen en hen daarmee vraagt om te stoppen met Hem ongehoorzaam te zijn en te beginnen Hem te gehoorzamen, tuimelt de zon van de strijdwagen en valt zij in de diepte van die oceaan, die de hemelbol is. Wanneer God de betekenis van het teken wil vergroten en Zijn dienaren ernstig wil laten schrikken, valt de hele zon naar beneden en blijft er niets van over op de strijdwagen. Dat is een totale zonsverduistering, wanneer de dag verduistert en de sterren tevoorschijn komen.” al-Tabari, deel 1, blz. 236

Wat Mohammed en de vroege moslims ons vertellen over de hemelen

De Profeet [Mohammed] antwoordde: 'Ali, het zijn vijf sterren: Jupiter (al-birjis), Saturnus (zuhal), Mercurius (utarid), Mars (Bahram) en Venus (al-zuhrah). Deze vijf sterren komen op en bewegen zich net als de zon en de maan, en racen samen met hen. Alle andere sterren hangen aan de hemel zoals lampen aan moskeeën, …“ al-Tabari, deel 1, blz. 235-236

„God schiep een oceaan op drie fasrakhs (18 kilometer) afstand van de hemel. De golven worden in bedwang gehouden en de oceaan blijft in de lucht staan op bevel van God. Er wordt geen druppel van gemorst. Alle oceanen zijn onbeweeglijk, maar deze oceaan stroomt met de snelheid van een pijl. Hij is vrij om zich gelijkmatig door de lucht te bewegen, alsof het een touw is dat is uitgespannen tussen oost en west. De zon, de maan en de retrograde sterren [5 planeten] bewegen zich in de diepe golven ervan. Dit is (wat bedoeld wordt met) Gods woord: 'Elk zwemt in een bol.’ 'De bol’ is de baan van de wagen in de diepe golven van die oceaan.” al-Tabari, deel 1, blz. 235

Conclusie van vroege moslims: De zon gaat ’s nachts letterlijk naar een rustplaats, en de zon en de maan 'zwemmen’ letterlijk in een oceaan van water aan de hemel.

Wat de rest van de Koran zegt

Let op: de versnummers verschillen in verschillende vertalingen van de Koran. Deze versnummers en citaten zijn afkomstig uit de Yusuf 'Ali (herziene uitgave). Ik heb de hoofdlettergebruik gecorrigeerd.

Soera20:53 „Hij die voor jullie de aarde heeft gemaakt als een uitgespreid tapijt“

Soera 50:7 „En de aarde – Wij hebben haar uitgespreid4946 en daarop bergen geplaatst…”

In voetnoot 4946 van Yusuf 'Ali staat: „Zie xiii. 3; en xv. 19 en n.1955. De aarde is rond, en toch lijkt ze uitgestrekt als een uitgestrekte vlakte, als een tapijt dat op zijn plaats wordt gehouden door het gewicht van de bergen.” Dus ongeacht of je nu gelooft dat hiermee een platte aarde wordt onderwezen of niet, zegt Yusuf 'Ali dat dit vers in ieder geval aangeeft dat de aarde eruitziet als een plat tapijt.

Soera 67:15 „Hij is het die de aarde beheersbaar 5571heeft gemaakt…“ Andere vertalingen gebruiken „vlak“. In voetnoot 5571 van Yusuf 'Ali staat: „Zalul wordt in ii 71 gebruikt voor een getraind en volgzaam dier: hier wordt het gebruikt om de aarde te beschrijven, en ik heb het vertaald met 'beheersbaar’…“

Soera 71:15 „Ziet gij niet hoe Allah de zeven hemelen boven elkaar heeft geschapen, en de maan tot een licht in hun midden heeft gemaakt, en de zon tot een schitterende lamp?“ Zelfs als we aannemen dat dit beeldspraak is, is er geen spoor van moderne astronomie te bekennen.

Soera 71:19 “'En Allah heeft de aarde voor jullie gemaakt als een (uitgespreid) tapijt,5718 …’ In voetnoot 5718 van Yusuf 'Ali staat: “zie xx 53.

Soera 78:6-7 „Hebben Wij [Allah] de aarde niet tot een weidse uitgestrektheid 5890gemaakt, en de bergen tot haringen?“ In voetnoot 5890 van Yusuf 'Ali staat: Zie n. 2038 bij xvi. 15. Zie ook xiii. 3 en xv. 19. De uitgestrekte vlakte van de aarde kan worden vergeleken met een tapijt, waarbij de bergen als haringen fungeren….”

Zul-Karnain in Soera 18 en de wetenschap van de astronomie

Soera 18:85-86 „Hij [Zul-qarnain] volgde een (dergelijke) weg, totdat hij, toen hij de zonsondergang bereikte, zag dat de zon onderging in een bron met troebel water; daarvandaan vond hij een volk. Wij [Allah] zeiden: 'O Zul-qarnain! (Gij hebt de macht) om hen te straffen of om hen vriendelijk te behandelen.’ 'Troebel’ is ook vertaald als 'modderig’ en 'zwart’. 'Bron van … water’ is ook vertaald als 'bron’. M.H. Skahir vertaalt dit als 'zwarte zee’.

Soera 18:89-90 „Vervolgens volgde hij [Zul-qarnain] een (andere) weg, totdat hij bij de opkomst van de zon kwam en zag dat deze opkwam boven een volk waaraan Wij geen beschutting tegen de zon hadden gegeven.”

Moslimcommentatoren verschillen van mening over wie Zul-qarnain (de man met de twee hoorns) precies is. Sommigen denken dat het Alexander de Grote is, anderen Cyrus van Perzië, en weer anderen een Jemenitische koning. Het doet er echter niet toe. Hoe dan ook, Zul-qarnain was in staat om te reizen naar de plek waar de zon daadwerkelijk opkwam. Dit ondersteunt een kosmologie van een platte aarde in de Koran. Nog belangrijker is dat hij reisde naar de plek waar de zon onderging, en ontdekte dat zij onderging in een modderige/troebele bron.

Als je astronomen vraagt of de zon werkelijk in een modderige bron ondergaat, zullen ze je misschien uitlachen.

Conclusie: De Koran leert het volgende:

De aarde is plat, uitgespreid als een tapijt en door bergen platgehouden

De zon volgt overdag een vast pad, gaat vervolgens onder in een modderige/troebele bron en keert terug naar de troon van Allah.

De zon komt vervolgens op een specifieke plek op

Behalve vijf „retrograde sterren“ (planeten) hangen de sterren als lampen.

Mohammed leerde de vroege moslims dit als een letterlijke waarheid, niet slechts als een metafoor of vergelijking.

Het doel van sterren en meteoren

'De laagste hemel heeft lampen [sterren], en “Wij hebben zulke (lampen) tot projectielen gemaakt om de Kwaadaardigen te verdrijven, en hebben voor hen de Straf van het Vlammende Vuur bereid.”’ Soera 67:5

„De schepping van deze sterren dient drie doelen, namelijk als versiering van de hemel, als projectielen om de duivels te raken, en als tekenen om reizigers de weg te wijzen. Dus als iemand een andere interpretatie probeert te vinden, vergist hij zich en verspilt hij alleen maar zijn moeite...” Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 3, vóór nr. 421, blz. 282.

Vallende sterren worden soms naar duivels geslingerd die proberen hemelse geheimen af te luisteren. Sahih Muslim, deel 1, boek 4, nr. 902 en voetnoot 674, p. 243.

Vallende sterren zijn bedoeld om [slechte] engelen te raken voordat zij verspreiden wat zij hebben gehoord. Soms vertellen de slechte engelen het echter al aan waarzeggers voordat zij worden geraakt. Ibn-i-Majah, deel 1, boek 1, nr. 194, p. 110.

Meteoren zijn bedoeld om djinn (geesten) aan te vallen. Sahih Muslim, deel 4, boek 24, nr. 5538, p. 1210

Sterren bieden bescherming tegen Satan. al-Tabari, deel 1, blz. 223

Mohammed die de maan in tweeën splitst

„Het verzoek van de afgodendienaars aan de Profeet om hun een wonder te tonen. De Profeet toonde hun de splitsing van de maan. Overgeleverd door 'Abdullah bin Massud: Tijdens het leven van de Profeet werd de maan in twee delen gespleten en daarop zei de Profeet: 'Wees hiervan getuige.’” Bukhari, deel 4, boek 56, hoofdstuk 26 en deel 4, boek 56, hoofdstuk 26, nr. 830, blz. 533.

“Overgeleverd door Anas: de inwoners van Mekka verzochten de Boodschapper van Allah om hun een wonder te tonen, en zo toonde hij hun de splitsing van de maan.” Bukhari, deel 4, boek 56, hoofdstuk 26, nr. 831, blz. 533.

“Overgeleverd door Ibn 'Abbas: De maan werd tijdens het leven van de Profeet in tweeën gespleten.” Bukhari, deel 4, boek 56, hoofdstuk 26, nr. 832, p. 534.

Het splijten van de maan. Bukhari, deel 6, boek 60, hoofdstuk 225, nr. 290, blz. 273 en voetnoot 1, blz. 273; deel 6, boek 60, hoofdstuk 287, nr. 387-391, blz. 365-366; deel 6, boek 60, hoofdstuk 261, nr. 345, 349, p. 331; Bukhari, deel 6, boek 60, hoofdstuk 265, nr. 368-370, p. 331, 336

Het splijten van de maan: Sahih Muslim, deel 4, boek 37, nrs. 6721, 6724–6730, blz. 1467–1468

Soera 54:1 luidt: „Het Uur (van het Oordeel) is nabij, en de maan werd in tweeën gespleten. (Yusuf 'Ali, herziene uitgave).

Merk op dat 'in tweeën gespleten’ betekent dat de maan in tweeën werd gesplitst, en dat het werkwoord hier in de verleden tijd staat. We hebben geen verslagen van andere volkeren in de wereld, inclusief het nabijgelegen Egypte, Syrië of Perzië, die de maan in tweeën zagen splitsen. De Koran en de hadiths vermelden evenmin hoe de maan weer één werd.

Yusuf 'Ali zegt in voetnoot 5128: „Er worden drie verklaringen gegeven in de Mufradat, en wellicht zijn ze alle drie hier van toepassing: (1) dat de maan ooit in de vallei van Mekka in tweeën gespleten leek, in het zicht van de Profeet, zijn metgezellen en enkele ongelovigen; (2) dat de profetische verleden tijd de toekomst aangeeft, waarbij het in tweeën splijten van de maan een teken is van het naderende Oordeel; en (3) dat de uitdrukking metaforisch is, wat betekent dat de zaak zo duidelijk is geworden als de maan. Dat het eerste werd opgemerkt door tijdgenoten, waaronder ongelovigen, blijkt duidelijk uit vers 2. Het tweede is een voorval van de ontwrichting van het zonnestelsel bij de Nieuwe Schepping: vgl. lxxv. 8-9.”

Niemand anders ter wereld meldde op dat moment dat de maan in tweeën was gespleten. Terzijde: de Encyclopædia Britannica, deel 13, 1972, blz. 458B, bevat een afbeelding van de astronomische sterrenwacht Chomsungdae, nabij Kyongju in Korea, gebouwd in de 7e eeuw tijdens de Silla-periode. Er is geen verslag dat zij, of wie dan ook, de maan in tweeën hebben zien splijten.

Tegenvoorbeelden in de Koran?

Laten we de voorgaande verzen even buiten beschouwing laten en andere verzen in de Koran bespreken waarvan sommige moslims menen dat ze moderne astronomische theorieën ondersteunen. Om eerlijk te zijn tegenover hen, volgen hier de verzen die zij aanhalen, samen met de reacties daarop.

Soera7:54 „…Hij spreidt de nacht uit als een sluier over de dag, de ene volgt de andere in snelle opeenvolging:…“

Antwoord: dat dag en nacht elkaar opvolgen is waar, maar zegt niets over wetenschap of astronomie dat primitieve volkeren niet al wisten.

Soera 13:2a en Soera 31:10 zeggen beide dat Allah de hemelen heeft opgericht zonder enige pilaar die je kunt zien”.

Antwoord: Hoewel niet alle volkeren uit de oudheid geloofden dat de hemelen door pilaren werden gedragen, zegt dit slechts dat Allah geen zichtbare pilaren had die men kon zien.

Soera 13:2b „…Hij heeft de zon en de maan onderworpen! Elk volgt zijn baan gedurende een vastgestelde termijn”

Antwoord: Dat zowel de zon als de maan een regelmatige baan hebben, was zelfs voor primitieve volkeren waarneembaar.

Soera21:30 : „Zien de ongelovigen dan niet dat de hemelen en de aarde met elkaar verbonden waren (als één scheppingsgeheel), voordat Wij [Allah] ze uit elkaar deden gaan?” Sommige moslims zien dit als een vooruitblik van de Koran op de oerknaltheorie.

Reactie: De oude Egyptenaren, Arische hindoes en anderen geloofden dat de hemelen en de aarde samen waren voordat ze werden gescheiden. Alleen maar zeggen dat de hemelen en de aarde met elkaar verbonden waren (wat helften impliceert) lijkt meer op die oude mythologieën dan op de oerknaltheorie. Maar de oerknaltheorie zegt niet eens dat de aarde van iets werd afgesplitst. Integendeel, zij stelt dat de aarde geleidelijk is opgebouwd uit ruimtestof.

Soera21:33 „Alle (hemellichamen) zwemmen voort, elk in zijn2695 cirkelvormige baan.” Voetnoot 2695 van Yusuf Ali is hier verhelderend. Daarin staat: „Ik heb, in tegenstelling tot de meeste vertalers, de metafoor van het zwemmen aangegeven die in de oorspronkelijke woorden besloten ligt:…”

In de vertaling van Malik staat: „alle (hemellichamen) bewegen zich snel in hun eigen baan.”

Reactie: Het Arabische woord werd opgevat als „zwemmen”, zoals Yusuf Ali het correct heeft vertaald, zoals blijkt uit al-Tabari, deel 1, blz. 235; al-Tabari, deel 1, blz. 236. Bovendien hebben de verzen betrekking op de zon en de maan, niet op andere hemellichamen, dus is het niet helemaal correct om (hemellichamen) tussen haakjes in de vertaling te plaatsen. De Koran zegt nergens dat er iets in een baan aan de hemel beweegt, behalve de zon, de maan en de retrograde sterren (planeten).

Soera 21:104 „De dag waarop Wij de hemelen als een boekrol oprollen”.

Reactie: Het is mij onduidelijk hoe dit de moderne astronomie zou moeten vooruitlopen, maar Mohammeds eerste vrouw nam hem mee om de evangeliën van een christen te horen, en de Bijbel vermeldt in Openbaring 6:14 en in het Oude Testament in Jesaja 34:4 dat de hemelen als een boekrol zullen worden opgerold. Christenen proberen echter over het algemeen niet de moderne astronomie in Openbaring 6:14 te passen.

Soera 22:65 „…Hij weerhoudt de hemel 2847ervan op de aarde te vallen, behalve met Zijn toestemming…“ In voetnoot 2847 van Yusuf 'Ali staat dat dit woord „samaa“ het volgende kan betekenen: (1) iets hoog, (2) een wortel, een plafond, (3) de hemel, het hemelgewelf. (4) wolk of regen. Hij zegt dat hij hier de laatste betekenis begrijpt, hoewel de meeste autoriteiten het lijken te vertalen met woorden als „hemel“.

Reactie: Volgens veel autoriteiten zou het woord dus „hemel“ zijn, wat het meest in overeenstemming is met de opvatting van een platte aarde. Hoewel we dus niet kunnen zeggen dat dit vers definitief de opvatting van een platte aarde in de Koran bewijst – vanwege de vaagheid van het Arabisch – kan dit vers zeker niet worden gebruikt om een moderne wetenschappelijke opvatting in de Koran te bewijzen.

Soera 25:61-62 „Gezegend is Hij die sterrenbeelden aan de hemel heeft geschapen en daarin een lamp en een maan heeft geplaatst die licht geven. En Hij is het die de nacht en de dag elkaar laat opvolgen:…“

Reactie: Het feit dat de zon een lamp wordt genoemd, bewijst nog niet dat de Koran moderne wetenschappelijke opvattingen bevat. Dat dag en nacht elkaar opvolgen is waar, maar dat wisten zelfs primitieve volkeren allemaal.

Soera 27:88 „…deze bergen die jullie zien en waarvan jullie denken dat ze vast staan, zullen verdwijnen als wolken…“ (Malik) Een moslimapoloog gelooft blijkbaar dat dit verwijst naar de rotatie van de aarde.

Reactie: Het voorgaande vers vermeldt de laatste bazuin, dus de context is de eindtijd, niet het heden.

Soera 29:44 zegt dat de schepping van de hemelen en de aarde een teken is voor degenen die geloven.

Reactie: De schepping van hemel en aarde toont Gods majesteit volgens Psalm 8:1,3,5; Psalm 19:1-6. Mohammed kende de Psalmen (zubur) van David, dus dit is niets nieuws.

Soera 31:29, Soera 35:13, Soera 36:37 en Soera 39:5 zeggen allemaal dat Allah de nacht in de dag laat overgaan en de dag in de nacht. Er staat ook dat de zon en de maan elk hun vastgestelde baan volgen. Soera 55:5 zegt eveneens dat de zon en de maan hun vastgestelde banen volgen.

Reactie: Er is niets dat erop wijst dat dit niet de baan van de zon en de maan aan de hemel is. Deze zaken waren ook bij oude, primitieve volkeren bekend en werden door hen waargenomen. Het vermelden van een waarheid waarin zelfs heidenen al geloofden, bewijst natuurlijk niet dat een boek onjuist is. Het herhalen van algemene kennis bewijst echter geenszins dat de Koran moderne wetenschappelijke kennis heeft voorspeld.

Soera 51:47,48 „Wij hebben het firmament met macht opgebouwd: en Wij beschikken inderdaad over enorme macht. En Wij hebben de (uitgestrekte) aarde uitgespreid: hoe voortreffelijk spreiden Wij haar uit!“ (Yusuf 'Ali). Andere vertalingen zeggen „als een tapijt“.

Reactie: Het uitspreiden van de aarde, wat door sommigen wordt gezien als een leerstelling dat de aarde plat is, bewijst geenszins dat de Koran moderne wetenschappelijke theorieën onderwees. Als niet-moslim ben ik bereid toe te geven dat dit misschien niet de onwaarheid onderwijst dat de aarde plat is, maar eerder een poëtische uitdrukking is. Moslims hebben dit gebruikt om te beweren dat de Koran de oerknal-uitdijing van het universum onderwees. Het feit dat God de hemelen heeft uitgespreid, verwijst niet specifiek naar de oerknaltheorie, en dat God de hemelen uitspant, staat ook in de Bijbel, in Jesaja 42:5. Christenen proberen echter niet zo’n vage verwijzing te gebruiken om aan te tonen dat de oerknaltheorie al was voorzien.

Soera 55:33 vermeldt zones op aarde die mensen en djinns [geesten] niet mogen overschrijden zonder toestemming.

Reactie: Deze 'zones van de aarde’ geven geen les in moderne aardrijkskunde, hoewel het een beetje klinkt alsof zeemonsters of andere barrières mensen ervan weerhouden naar andere delen van de aarde te reizen. Evenzo zeggen 'zones van de hemel’ niet veel, behalve dat zowel Mohammed als de joodse traditie spreken over zeven hemelen.

Soera 71:15-16 „Ziet gij niet hoe Allah de zeven hemelen boven elkaar heeft geschapen, en de maan tot een licht in het midden heeft gemaakt, en de zon tot een (glorieuze) lamp?” Sommige moslims beweren dat de zeven lagen van de aardatmosfeer (troposfeer, stratosfeer, enz.) de zeven hemelen zijn.

Reactie: Afgezien van het feit dat zeven hemelen ook in de joodse traditie voorkomen, getuigt het aanduiden van de maan als een licht en de zon als een lamp niet van moderne wetenschappelijke inzichten, hoewel dit geen onwaarheid is als het wordt opgevat als poëtische taal. Bovendien zou het, als de zeven hemelen de zeven lagen van de aardatmosfeer waren, onjuist zijn om te zeggen dat de zon, de maan en de sterren zich in de hemelen bevinden.

Even terzijde: hoewel de Bijbel nooit melding maakt van zeven hemelen, wordt er in diverse apocriefe overleveringen wel sprake van zeven hemelen: 2 Henoch 20:1; 20:1, blz. 134-135; Het Martelaarschap en de Hemelvaart van Jesaja 7:8; 9:1,6;10:17 ; Het Testament van de Twaalf Patriarchen, hoofdstuk 3.3, blz. 13. 3 Baruch 11:1, p. 675 noemt vijf hemelen, hoewel er niet wordt gezegd dat dit alle hemelen zijn. Dus zelfs als het een wetenschappelijk wonder zou zijn dat Mohammeds vermelding van zeven hemelen overeenkwam met de atmosferische lagen van de aarde, zou het een nog groter wonder zijn dat ook deze eerdere geschriften zeven hemelen noemden.

Soera 86:1-3 „Bij de hemel en bij de nachtelijke bezoeker, en wat zal u uitleggen wat de nachtelijke bezoeker is? Het is de ster met doordringende helderheid. (Net zoals Allah de Almachtige voor elke ster in de melkwegstelsels zorgt, zo) is er over elke ziel een aangewezen beschermengel.“ (Malik)

Sommige moslims beweren dat hieruit blijkt dat de zon een ster is.

Reactie: Let op twee dingen: a) de zon wordt hier niet genoemd, en b) alles tussen haakjes is in de Engelse vertaling toegevoegd; het staat niet in het oorspronkelijke Arabisch!

Yusuf 'Ali (herziene uitgave) geeft hier een veel nauwkeurigere vertaling. „Bij de hemel 6067 en de nachtbezoeker 6068 (daarin); En wat zal jou uitleggen wat de nachtbezoeker is? – (Het is) de ster met doordringende helderheid; – er is geen ziel zonder dat er een beschermer over haar waakt. 6069 ”

In voetnoot 606 van Yusuf 'Ali staat: „…De 'ster met doordringende helderheid’ wordt door sommigen opgevat als de Morgenster, door anderen als de planeet Saturnus, en weer anderen als Sirius, de Plejaden of vallende sterren. Ik denk dat het het beste is om de 'Ster’ in de collectieve of algemene betekenis op te vatten, want sterren schijnen elke nacht van het jaar, en hun doordringende helderheid is het meest opvallend op de donkerste nacht.”

Sommige interpretaties zijn werkelijk niet van deze wereld!

Hier volgen enkele andere islamitische opvattingen die zijn vastgelegd op http://debate.org.uk/topics/history/interprt.htm. Deze site bevat ook andere nuttige informatie.

“Neem bijvoorbeeld Muhammad Hanafi al-Banna, die verwijzingen ontdekte naar vliegtuigen (Soera 17:1), kunstmatige satellieten (Soera 41:53), interplanetaire reizen (Soera 55:33) en de waterstofbom (Soera 74:33-38) (Jansen 1980:48).

Het was dan ook geen verrassing dat mannen als Muhammad Kamil Daww schreven dat het wonder van de 'wetenschappelijke’ inhoud van de Koran nog groter was dan het wonder van zijn ongeëvenaarde welsprekendheid. Dit gaf Mohammed geloofwaardigheid, en daarmee ook de juistheid van alle uitspraken in de Koran.

Tegenwoordig is de Franse arts Maurice Bucaille de persoon die het meest bekend staat om het populair maken van wetenschappelijke exegese. In zijn boek *De Bijbel, de Koran en de wetenschap* tracht hij de onwetenschappelijke aard van de Bijbel aan de kaak te stellen en tegelijkertijd de status van de Koran te verhogen door dezelfde criteria te hanteren.”

Maar sommige moslims waren nuchterder

Er moet worden vermeld dat veel moslims zich niet aan de voorgaande interpretaties houden. Sommigen zien deze verzen louter als opmerkingen over gemakkelijk waarneembare verschijnselen aan de hemel.

Mohammed zei: „Spreek niet over mij, behalve over wat je weet.

Wie opzettelijk een leugen over mij verspreidt, laat hem zijn plaats in het hellevuur voorbereiden. En wie de Koran naar eigen inzicht interpreteert, laat hem zijn plaats in het hellevuur voorbereiden.” Tirmidhi, Tefsir 1, (2951) (bijgedragen)

„Neen, Wij werpen de Waarheid tegen de Leugen, en zij slaat haar hersenen in, en zie, de Leugen gaat ten onder! Ach! Wee u vanwege de (valse) dingen die gij (aan Ons) toeschrijft.” Soera 21:19

Als iemand opzettelijk een leugen aan Mohammed toeschrijft, is de hel zijn verblijfplaats. Abu Dawud, deel 3, hoofdstuk 1372, boek 19, nr. 3643, blz. 1036. Zie ook Bukhari, deel 2, boek 23, hoofdstuk 33, nr. 378, blz. 212-213

„...En wie opzettelijk valselijk iets aan mij [Mohammed] toeschrijft, die zal zeker zijn plaats in het (hel)vuur innemen.” Bukhari, deel 8, boek 73, hoofdstuk 109, nr. 217, blz. 139-140.

Een valse getuige staat gelijk aan het toeschrijven van medegoden aan Allah. Ibn-i-Majah, deel 3, boek 13, nr. 2372, blz. 414

Wat kon een christen in die tijd weten over zonsverduisteringen?

Johannes van Damascus (ca. 676-749 n.Chr.) had een zeer goede wetenschappelijke verklaring voor zonsverduisteringen. „De zon en de maan ondergaan bovendien een verduistering, en dit toont de dwaasheid aan van degenen die het schepsel aanbidden in plaats van de Schepper, en leert ons hoe veranderlijk en vergankelijk alle dingen zijn. … De oorzaak van de zonsverduistering is nu dat het lichaam van de maan zich als een scheidingsmuur ertussen plaatst en een schaduw werpt, waardoor het licht niet op ons kan schijnen; en de omvang van de verduistering is evenredig aan de grootte van het maanlichaam dat de zon verbergt. Maar verbaas je er niet over dat het maanlichaam het kleinste is. Want velen beweren dat de zon vele malen groter is dan de aarde, en de heilige Vaders zeggen dat zij even groot is als de aarde: toch verbergt een klein wolkje, of zelfs een kleine heuvel of een muur, haar vaak geheel. De maansverduistering daarentegen is het gevolg van de schaduw die de aarde op de maan werpt wanneer het de vijftiende dag van de maan is en de zon en de maan zich toevallig aan de tegenovergestelde polen van de hoogste cirkel bevinden, waarbij de zon zich onder de aarde bevindt en de maan boven de aarde. Want de aarde werpt een schaduw en het licht van de zon wordt verhinderd de maan te verlichten, en daarom is er dan sprake van een verduistering.” Uitleg van het orthodoxe geloof, boek 2, hoofdstuk 7, blz. 25

Rond 20 v.Chr. blijkt uit Chinese geschriften dat men de oorzaken van een verduistering begreep. In 8 v.Chr. voorspelden de Chinezen een zonsverduistering met een herhalingsperiode van 135 maanden. Tegen 206 n.Chr. hadden de Chinezen hun kennis verbeterd en konden ze zonsverduisteringen voorspellen door de beweging van de maan te analyseren. Zie http://www.museumeclipse.org/about/history.html. Op dit gebied liepen de Chinezen achter op de Babyloniërs en de Grieken.

De Babyloniërs ontdekten een cyclus van 18 jaar (in feite 6.585 ½ dag), die Saros werd genoemd, voor het voorspellen van verduisteringen. Volgens de Encyclopaedia Britannica uit 1956, deel 7, blz. 913, gaan tabellen hierover terug tot de 4e eeuw v.Chr. Om het enigszins te vereenvoudigen: terwijl er ergens ter wereld ongeveer zes keer per tien jaar een zonsverduistering plaatsvindt, komt een zonsverduistering slechts eens in de 18 jaar of zo in één bepaalde regio voor. De Griekse wetenschapper Thales van Milete verwierf bekendheid door volgens Herodotus de zonsverduistering van 28 mei 585 v.Chr. van tevoren te voorspellen. Terwijl de Lydiërs en Meden dit als een goddelijk teken van de goden zagen, wisten Thales en de Grieken dat dit een natuurverschijnsel was. Wij denken dat hij op de hoogte was van het Babylonische systeem, en er had op 18 mei 603 v.Chr. een zonsverduistering plaatsgevonden.

Anatolius van Cappadocië (270-280 n.Chr.) vermeldt in zijn *Boek over rekenkunde* in *Ante-Nicene Fathers*, deel 6, blz. 153: „En Thales ontdekte de zonsverduistering en de periode daarvan in de tropen, met de daarin liggende constante ongelijkheid… En Anaximenes [overleden ca. 570 v.Chr.] ontdekte dat de maan haar licht van de zon ontvangt, en ontdekte ook de manier waarop zij een verduistering ondergaat.” Naar verluidt gaf Thales les aan Anaximander, die op zijn beurt les gaf aan Anaximenes. Thales wordt de vader van de filosofie genoemd omdat hij voorafging aan Pythagoras, Plato, Socrates en alle andere filosofen.

Conclusie: Hoewel meer primitieve volkeren geen kennis hadden van de wetenschappelijke vooruitgang van de Grieken, waren er ten minste enkele filosofen, duizend jaar vóór de tijd van Mohammed, die een begrip van verduisteringen hadden dat wetenschappelijker was dan wat in de Koran stond.

Wat kon een christen in die tijd weten over astronomie?

Hoe primitief was de astronomische kennis van de mensen rond de tijd van Mohammed eigenlijk? Johannes van Damascus (ca. 676-749 n.Chr.) leefde niet lang na Mohammed, en eerlijk gezegd kunnen we van hem meer correcte astronomie leren dan uit de Koran. Dit is wat hij zei: „… sommigen zijn van mening dat de aarde de vorm van een bol heeft, anderen dat zij die van een kegel heeft. In ieder geval is zij veel kleiner dan de hemel en hangt zij bijna als een punt in het midden daarvan.” Verklaring van het orthodoxe geloof, boek 2, hoofdstuk 10, blz. 28-29. Johannes van Damascus leefde dus eigenlijk iets na de tijd van Mohammed; laten we daarom eens kijken naar de astronomische wetenschap bij de Grieken vóór Mohammed. De Grieken hadden uiteenlopende opvattingen, maar hier volgen de opvattingen die het dichtst bij de moderne astronomie liggen.

Voorspelling van verduisteringen: Thales van Milete (ca. 624–ca. 548/7 v.Chr.) wordt de vader van de filosofie genoemd en stichtte de Milesische filosofische school. Hij wordt beschouwd als de leraar van Anaximander (ca. 611–ca. 547 n.Chr.), die op zijn beurt Anaximenes onderwees. Zoals eerder vermeld, voorspelde hij een zonsverduistering correct, waarschijnlijk met behulp van het Babylonische systeem. Thales mat de schijnbare diameter van de zon correct, definieerde het sterrenbeeld Ursa Minor ( ) en schreef over het gebruik ervan (en de Poolster) voor navigatie. Thales dacht dat de aarde in een zee van water zweefde.

De aarde is een bol: Pythagoras (ca. 580/572–492/490 v.Chr.) was een beroemde filosoof die dacht dat getallen mystieke eigenschappen hadden. Hij wist dat je schepen niet voorbij de horizon kon zien, en leerde daarom dat de aarde een bol was. Hij ontdekte ook dat de ochtend- en avondster (Venus) dezelfde ster waren. Pythagoras’ leerling Philolaus (ca. 500 v.Chr.) stelde zich voor dat de aarde zowel door de ruimte bewoog als rond haar eigen as draaide. Hij leerde dat er een mystiek „centraal vuur“ bestond en dat alle astronomische objecten, inclusief de aarde en de zon, daar omheen draaiden. Zie http://www.skyscript.co.uk/copernicus.html voor meer informatie.

De maan heeft ravijnen en vlaktes: Anaxagoras (geboren ca. 500 v.Chr.) De maan is als de aarde, met ravijnen en vlaktes, en schijnt door gereflecteerd licht. De zon is een roodgloeiende, brandende steen, groter dan het Peloponnesische schiereiland. De opvattingen van Anaxagoras werden niet goed ontvangen; hij werd berecht wegens goddeloosheid tegen de goden. Hij werd ter dood veroordeeld, maar het vonnis werd omgezet in verbanning uit Athene.

Deels geocentrisch, deels heliocentrisch: Herakleides (ca. 388/380–ca. 310 v.Chr.) dacht dat Mercurius en Venus in een baan om de zon draaiden, terwijl de zon en al het andere in een baan om de aarde draaiden. Hij leerde ook dat de aarde rond zijn as draait.

Heliocentrisch (de aarde draait om de zon): de Grieken hadden uiteenlopende opvattingen over astronomie; volgens zijn leerling Archimedes stelde Aristarchus van Samos (ca. 310–230 v.Chr.) dat de zon om de aarde draaide. Aristarchus beoefende astronomie in Alexandrië. Hij wordt de Copernicus van de antieke astronomie genoemd, omdat hij stelde dat de zon twintig keer zo ver van de aarde verwijderd was als de maan, en dus veel groter moest zijn. [In werkelijkheid is de zon ongeveer 400 keer zo ver van de aarde verwijderd als de maan.]

Maar als de aarde zou draaien, zou ze heel snel moeten bewegen; toch zien we geen voorwerpen rondvliegen. Omdat de mensen in de oudheid geen begrip hadden van zwaartekracht, raakte de opvatting van Aristarchus bij de meeste mensen in ongenade. Zijn werk „Over de afmetingen en afstanden van de zon en de maan“ is bewaard gebleven; daarin staat dat wanneer de maan halfvol is, de aarde, de maan en de zon een driehoek van 90 graden vormen.

Later, toen Claudius Ptolemaeus in 150 n.Chr. zijn 'Syntaxis van de astronomie’ publiceerde, domineerde de opvatting dat alles om de aarde draaide het denken in Europa en het Midden-Oosten gedurende 1500 jaar. Zie http://physics.gmu.edu/~jevans/astr103/CourseNotes/history_greekGeocentricHeliocentric.html

en http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/history/HistTopics/Greek_astronomy.html voor meer informatie. Overigens, als je dit zelf opzoekt, houd er dan rekening mee dat Aristarchus van Samothrake (ca. 217–ca. 145 v.Chr.) een andere persoon is.

Getijden in de oceaan veroorzaakt door de maan en de rotatie: Een andere filosoof die de opvatting van Aristarchus aanhing, was Seleucus (150 v.Chr.). Hij stelde dat de getijden in de oceaan werden veroorzaakt door de rotatie van de aarde en de omloop van de maan. Zie http://www.perseus.tufts.edu/GreekScience/Students/Kristen/Aristarchus.html voor meer informatie.

Christenen van vóór het Concilie van Nicea waren zich hiervan bewust: Anatolius van Cappadocië (270-280 n.Chr.) schreef in zijn *Boek over rekenkunde* (*Ante-Nicene Fathers*, deel 6, blz. 153): „En Thales ontdekte de zonsverduistering en de periode daarvan in de tropen, met de constante ongelijkheid die daarbij hoort. En Anaximander ontdekte dat de aarde in de ruimte zweeft en rond de as van het universum draait. En Anaximenes ontdekte dat de maan haar licht van de zon ontvangt, en ontdekte ook de manier waarop zij een verduistering ondergaat. En de overige wiskundigen hebben eveneens aanvullingen op deze ontdekkingen gedaan. We kunnen bijvoorbeeld de feiten noemen dat de vaste sterren rond de as bewegen die door de polen loopt, terwijl de planeten zich van elkaar verwijderen.”

Athenagoras (ca. 177 n.Chr.) noemt Pythagoras en vermeldt dat Philolaus leerde dat alle dingen in God zijn opgenomen, waarmee hij aantoonde dat God Eén is en God. A Plea For Christians, hoofdstuk 6, blz. 131

Clemens van Alexandrië (193-217/220 n.Chr.) noemt Philolaus in *De Stromata*, boek 3, hoofdstuk 3, blz. 384.

Hippolytus (schrijvend rond 225/235/6 n.Chr.) noemt, naast andere wetenschappers, Aristarchus van Samos en Archimedes in zijn bespreking van de astronomie in *De weerlegging van alle ketterijen*, boek 4, hoofdstuk 8, blz. 28.

Conclusie: De Grieken, die de Babylonische en Egyptische cultuur hadden overgenomen, beschikten over enkele opmerkelijke astronomische inzichten. Onder hun uiteenlopende opvattingen waren er Grieken die leerden dat de aarde een bol is die rond zijn as draait en in een baan om de zon draait. Christenen uit de pre-Nicene periode waren op de hoogte van deze opvattingen. Deze opvattingen liepen verder vooruit op de moderne wetenschap dan de uitspraken in de Koran.

Standpunten en reacties van moslims

1. De Koran loopt vooruit op de moderne wetenschap: de zon en de maan draaien in een baan om het centrum van de melkweg en draaien om hun eigen as (Soera21:33 ; 36:27-40). De Koran leert zelfs de oerknaltheorie (Soera21:30 ; Soera 51:47,48). Het Arabische woord falak betekent „baan”. Astronomen vertellen ons dat de zon om de ongeveer 250 miljoen jaar in een baan rond het centrum van de melkweg draait. Het Arabische woord yasbahuna (afgeleid van sabaha) betekent 'om zijn as draaien’.

1 Reactie: In feite is dit om twee redenen wishful thinking.

1) De woorden zijn vaag: 'falak’ betekent in het Arabisch zowel 'koers’ en 'voortgang’ als 'baan’, en 'yasbahuna’ kan 'zich haasten’ betekenen, hoewel de meest directe betekenis 'zwemmen’ is.

2) Mohammed heeft ons duidelijk verteld wat het betekent, en het betekent dat de zon en de maan over de aarde trokken, zwommen of in een strijdwagen over de hemel van de aarde reden.

3) De vroege Grieken leerden dat de zon en de maan in een baan om de aarde draaien (Aristarchus van Samos, ca. 310-230 n.Chr.) en Seleucus (150 v.Chr.).

Nogmaals, hier zijn twee bronnen van wat Mohammed zei.

„God schiep een oceaan op drie fasrakhs (18 kilometer) afstand van de hemel. De golven worden in bedwang gehouden en de oceaan blijft in de lucht staan op bevel van God. Er wordt geen druppel van gemorst. Alle oceanen zijn onbeweeglijk, maar deze oceaan stroomt met de snelheid van een pijl. Hij is vrij om zich gelijkmatig door de lucht te bewegen, alsof het een touw is dat is uitgespannen tussen oost en west. De zon, de maan en de retrograde sterren [5 planeten] bewegen zich in de diepe golven ervan. Dit is (wat bedoeld wordt met) Gods woord: 'Elk zwemt in een bol.’ 'De bol’ is de circulatie van de strijdwagen in de diepe golven van die oceaan.” al-Tabari deel 1, blz. 235

Overgeleverd door Abu Dhar: De Profeet vroeg mij bij zonsondergang: 'Weet je waar de zon heen gaat (bij

zonsondergang)?’ Ik antwoordde: 'Allah en Zijn Boodschapper weten het beter.’ Hij zei: 'Zij gaat (d.w.z. reist) totdat zij zich onder de Troon neerwerpt en toestemming vraagt om weer op te komen, en dat wordt haar toegestaan; en er zal een tijd komen dat zij op het punt staat zich neer te werpen, maar haar neerwerping zal niet worden aanvaard, …’ Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 4, nr. 441, blz. 283. Sahih Muslim, deel 1, boek 1, hoofdstuk 73, nr. 297-300, blz. 95-96, bevat eveneens veel details over dit gesprek tussen Mohammed en Abu Dharr.

2. De Koran vermeldt de baan van de zon rond het centrum van ons melkwegstelsel.

2 Antwoord: De zon heeft geen onafhankelijke baan in ons melkwegstelsel. Als de Koran moderne wetenschap had willen onderwijzen, had er moeten staan dat de zon, de maan, de aarde en de retrograde sterren (planeten) allemaal samen in een baan om het melkwegstelsel draaien. Historisch gezien was Philolaus (ca. 500 v.Chr.) de eerste die zei dat de zon, de aarde en al het andere rond een centraal vuur draaiden.

Ook hier weten we precies wat Mohammed bedoelde, omdat hij het ons zelf heeft verteld, zoals vastgelegd in Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 4, nr. 441, blz. 283, en al-Tabari, deel 1, blz. 235.

3. De rustplaats van de zon betekent dat zij aan de andere kant van de aarde schijnt.

Ook hier weten we precies wat Mohammed bedoelde, omdat hij het ons vertelde, zoals vastgelegd in Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 4, nr. 441, p. 283, en al-Tabari, deel 1, p. 235.

4. De rustplaats van de zon betekent de uiteindelijke vernietiging van de zon.

4. Reactie: Een doorsnee lezer, in welke taal dan ook, zou denken dat het hier gaat om een periodieke cyclus, niet om definitieve vernietiging.

5. Taal van verschijning: De zon, de maan en de planeten beschrijven een baan aan de hemel. Deze verzen waren niet bedoeld om de moderne wetenschap te ondersteunen of te weerleggen, maar waren poëtische uitdrukkingen die louter aangaven dat Allah achter hetgeen mensen van nature waarnamen stond.

5 Reactie: Dit zou redelijk klinken, ware het niet dat Bukhari en al-Tabari hebben opgeschreven wat Mohammed zou hebben gezegd. Als Bukhari en al-Tabari zich hierin vergisten, welke criteria zijn er dan om te zeggen dat zij ergens anders wel gelijk hadden?

Conclusie

Sommige (maar niet alle) moslims proberen deze verzen te gebruiken om de wetenschappelijke nauwkeurigheid van de Koran te bewijzen. Tenzij je een fout in deze discussie ziet, is het intellectueel niet eerlijk om te beweren dat dit de wetenschappelijke nauwkeurigheid van de Koran bewijst. In feite zijn sommige van deze verzen in tegenspraak met wat we uit de moderne wetenschap weten, tenzij je ze opvat als poëtisch en als de taal van de schijn. Bukhari en al-Tabari laten echter zien dat deze verzen vrij letterlijk werden opgevat. De zon en de maan zwemmen aan de hemel boven de aarde.

Het belangrijkste in de wereld is echter niet wat je weet, maar Wie je kent. Het gaat er niet om welke menselijke theorieën je gelooft, maar of je volgt wat de Ware God heeft geopenbaard. Elk standpunt over astronomie tot aan de negentiende eeuw bevat wel een of andere fout. Wie zegt dat mensen in de toekomst niet hetzelfde zullen zeggen over onze wetenschappelijke opvattingen? De enige manier waarop we kunnen weten wat waar is, is door wat God aan ons heeft geopenbaard. We vertrouwen erop dat God ons zal openbaren wat we moeten weten, en dat Hij de betekenis van Zijn openbaring zal bewaren.


Bibliografie: Vertalingen van de Koran

1. Arberry, Arthur J. The Koran Interpreted. Macmillian Publishing Co., Inc. 1955.

2. Dawood, N.J. The Koran. Penguin Books. 1956-1999.

3. Malik, Farooq-i-Azam. English Translation of the Meaning of AL-QUR’AN : The Guidance for Mankind. The Institute of Islamic Knowledge. 1997

4. Pickthall, Mohammed Marmaduke. The Meaning of the Glorious Koran. Dar al-Islamiyya (Koeweit) (zonder datum)

5. Rodwell, J.M. De Koran. Eerste editie. Ivy Books, uitgegeven door Ballantine Books. 1993.

6. Shakir, M.H. De Koran. Tahrike Tarsile Qur’an, Inc. 12e Amerikaanse uitgave, 2001.

7. Sher Ali, Maulawi. De Heilige Koran. Islam International Publications Limited (Ahmadiyya) 1997

8. Yusuf 'Ali, Abdullah. De Heilige Koran: Engelse vertaling van de betekenissen en commentaar. Herzien en bewerkt door het Presidium voor Islamitisch Onderzoek, IFTA. King Fahd Holy Qur-an Printing Complex. (Al Madina, Saoedi-Arabië) 1410 A.H.

Overige bronnen

Campbell, Dr. William. De Koran en de Bijbel in het licht van de geschiedenis en de wetenschap (2e druk). Arab World Ministries 2002.

De vertaling van de betekenissen van Sahih Al-Bukhari Arabisch-Engels, deel 1, door Dr. Muhammad Muhsin Khan. Islamitische Universiteit, Al-Medina Al-Munawwara AL MAKTABAT AL SALAFIAT AL MADINATO AL MONAWART

Zonder datum, zonder copyright.

De geschiedenis van al-Tabari: een geannoteerde vertaling. Ehsan Yar-Shater, hoofdredacteur. State University of New York Press 1989-.

http://debate.org.uk/topics/history/interprt.htm

Bijlage – Vertalingen van Soera 36:38-40

„En de zon loopt voort tot een termijn die voor haar is vastgesteld; dat is de verordening van de Machtige, de Alwetende. (39) En (wat betreft) de maan: Wij hebben er fasen voor vastgesteld totdat zij weer wordt als een oude, verdroogde palmtak. (40) Het is de zon niet toegestaan de maan in te halen, noch kan de nacht de dag voorblijven; en allen zweven voort in een baan.” Vertaling van M.H. Shakir

De vertaling van Pickthall heeft één versnummer minder.

“(37) En de zon snelt voort naar een rustplaats voor haar. Dat is de afmeting van de Almachtige, de Alwijze. (38) En voor de maan hebben Wij fasen vastgesteld totdat zij terugkeert als een oud, verschrompeld palmblad.” (39) Het is de zon niet gegeven de maan in te halen, noch kan de nacht de dag voorblijven. Zij zweven elk in een baan.” (Vertaling van M.M. Pickthall)

(38) En een teken voor hen is de nacht, waaruit Wij de dag wegtrekken, en zie, zij bevinden zich in duisternis. (39) En de zon beweegt zich voort op de baan die voor haar is voorgeschreven. Dat is het besluit van de Almachtige, de Alwetende God.”

Vertaling van Maulawi Sher Ali (Ahmadiyya)

(36:37-40) Een ander teken voor hen is de nacht; wanneer Wij het daglicht daaruit terugtrekken, zie, dan bevinden zij zich in duisternis. De zon volgt haar baan; deze baan is voor haar vooraf bepaald door de Almachtige, de Alwetende. Wat de maan betreft: Wij hebben er fasen voor bepaald, totdat zij weer wordt als een oude, verdroogde palmtak. Het is noch mogelijk dat de zon de maan inhaalt, noch dat de nacht de dag voorbijstreeft; elk zweeft voort in zijn eigen baan.” Vertaling van Muhammad Farooq-i-Azam Malik.

(37) En een teken voor hen is de nacht: Wij onttrekken daaruit de dag, en zie, zij worden in duisternis ondergedompeld; (38) en de zon snelt naar een rustplaats; dat is het besluit van de Verhevene in Macht, de Alwetende. (39) En de maan – Wij hebben voor haar fasen vastgesteld (die zij moet doorlopen) totdat zij terugkeert als het oude (en verdorde) onderste deel van een dadelstengel. (40) Het is de zon niet toegestaan de maan in te halen, noch kan de nacht de dag voorblijven: elk zweeft (gewoon) voort in (zijn eigen) baan (volgens de wet).

(Vertaling van de Koran door Yusuf Ali (blz. 1326-1327), herzien en bewerkt door het Presidium voor Islamitisch Onderzoek, IFTA. Koning Fahd Holy Qur’an Printing Complex.)

(37) En een teken voor hen is de nacht; Wij onttrekken daaruit de dag, en zie, zij worden in duisternis ondergedompeld; (38) En de zon volgt haar baan gedurende een voor haar vastgestelde periode: dat is het besluit van (Hem), de Verhevene in Macht, de Alwetende. (39) En de maan – Wij hebben voor haar fasen13 (om te doorlopen) vastgesteld, totdat zij terugkeert als het oude (en verdorde) onderste deel van een dadelstengel.” (40) Het is de zon niet toegestaan de maan in te halen, noch kan de nacht de dag voorblijven: elk zwemt (gewoon) voort in (zijn eigen) baan17 (volgens de Wet).

Voetnoot 17 luidt: „Baan, koers”

Abdullah Yusuf Ali, uitgegeven door MILLAT Book Centre

Dit verschilt van de vorige (herziene) Yusuf Ali-vertaling in „voor een periode die voor hem is bepaald:“ versus „naar een rustplaats, voor hem:“ en „stations“ versus „verblijfsplaatsen“

„En een teken voor hen is de nacht; Wij onttrekken de dag eraan en zie, zij bevinden zich in duisternis. En de zon – zij snelt naar een vastgestelde rustplaats; dat is de beschikking van de Almachtige, de Alwetende. En de maan – Wij hebben haar in fasen bepaald, totdat zij terugkeert als een verouderde palmboom. Het past de zon niet de maan in te halen, noch haalt de nacht de dag in; elk zweeft in de hemel.” Vertaling van A.J. Arberry

„Ook de nacht is voor hen een teken. Wij onttrekken de dag daaraan, en zie, zij worden in duisternis ondergedompeld; en de zon haast zich naar haar rustplaats. Dit is de verordening van de Machtige, de Alwetende! En wat de maan betreft: Wij hebben er fasen voor vastgesteld, totdat zij verandert als een oude, kromme palmtak. Het is de zon niet gegeven de maan in te halen, noch haalt de nacht de dag in; maar elk baant zich een weg in zijn eigen sfeer.”

Vertaling van de Koran door J.M. Rodwell

“De nacht is een ander teken voor de mensen. Uit de nacht brengen Wij de dag tevoorschijn – en zij worden in duisternis gehuld. De zon haast zich naar haar rustplaats; haar baan is voor haar uitgestippeld door de Almachtige, de Alwetende. Wij hebben fasen voor de maan vastgesteld, die dagelijks afneemt en uiteindelijk lijkt op een kromgetrokken oud takje. Het is de zon niet toegestaan de maan in te halen, noch haalt de nacht de dag in. Elk zwemt in zijn eigen baan.”

Vertaling van de Koran door N.J. Dawood.

http://www.submission.org/efarsi/arabic/sura36.html zegt: „De zon gaat onder op een specifieke plaats, volgens het ontwerp van de Almachtige, de Alwetende.”