De hadiths zijn verzamelingen van de uitspraken en daden van Mohammed, evenals van zijn vroege volgelingen. De verzameling van Abu Dawud is een van de zes geautoriseerde verzamelingen van hadiths in de soennitische islam. (Enkele moslims erkennen een zevende, de Muwatta Malik, maar de meesten erkennen slechts zes.) De hadiths vormen samen met de Koran de basis voor de islamitische sharia. Hier volgen enkele interessante uitspraken uit de hadiths van Abu Dawud.
Elke nieuwigheid is een vernieuwing, en elke vernieuwing is een dwaling. Abu Dawud deel 3 nr. 4590 blz. 1294
Er is geen innovatie nadat de Sunnah is vastgesteld. Abu Dawud, deel 3, nr. 4595, blz. 1296
Pas in de toekomst op voor mensen die zich alleen aan de Koran houden en de Sunnah verwerpen. Abu Dawud, deel 3, nr. 4587-4589, blz. 1293-1294
Net zoals het noodzakelijk is de Koran te gehoorzamen, is het eveneens noodzakelijk de inhoud van de hadiths en de Sunna te volgen. Abu Dawud, deel 2, voetnoot 887 van de vertaler, p. 405
Wat maakt een soennitische moslim tot een soenniet?
De eerste drie kaliefen waren Abu Bakr, 'Umar en 'Uthman. 'Uthman standaardiseerde de Koran door alle eerdere exemplaren te laten verbranden, en 'Uthman werd ervan beschuldigd familieleden en favorieten aan de macht te hebben gebracht. Toen enkele moslims 'Uthman doodden omdat zij vonden dat hij ongeschikt was als kalief, nam 'Ali die rol over. Daarna volgden vier belangrijke burgeroorlogen:
'Ali tegen het leger van A’isha in de Slag bij de Kameel
'Ali tegen de Kharijieten (Khwaraj)
'Ali tegen Mu’awiyah om het kalifaat in de Slag bij Siffin
Mu’awiyah en latere kaliefen tegen de Kharijieten
Hierna wilde Mu’awiyah dat het kalifaat erfelijk zou worden, en zijn corrupte zoon Yazid werd de volgende kalief. Maar als het kalifaat werkelijk erfelijk had moeten zijn … liet Yazid Husain, de zoon van 'Ali en kleinzoon van Mohammed, vermoorden.
De Kharijieten, voornamelijk in Irak, vermoordden 'Ali en probeerden Mu’awiyah te vermoorden. Ze vormden geen erg hechte groep, maar leken meer op anarchistische terroristen en guerrillastrijders. Het kostte veel tijd om van hen af te komen, en dat lukte pas door degenen te executeren die de Kharijieten steunden en nalieten de autoriteiten hiervan op de hoogte te stellen.
De factie die loyaal was aan 'Ali en zijn nakomelingen werd „aanhangers“ genoemd, waaraan het woord sjiiet is ontleend. Zij bevonden zich voornamelijk in Irak, Perzië en delen van Egypte, hoewel zij ongeveer 400 jaar later de dominante moslimgroep zouden vormen. Alle sjiieten (behalve de Ziyaditische sjiieten) geloven dat de andere moslims ongelijk hadden door 'Ali, de schoonzoon van Mohammed, het kalifaat te ontzeggen. Onder het hoogste gezag van de opvolgers van Husain ontwikkelden zij vele tradities, enigszins vergelijkbaar met die van de katholieke kerk.
De soennieten geloven dat Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman, (meestal) 'Ali en (meestal) Mu’awiyah rechtmatige kaliefen waren, hoewel ze het er over het algemeen over eens zijn dat Yazid slecht was. Zij waren voornamelijk te vinden in Syrië en delen van Egypte. Sommige soennitische kaliefen raakten zeer corrupt; één van hen verdronk zelfs in een bad vol wijn. Opstanden zorgden voor wisselingen in de dynastieën van de kalifaten, en vaak stond de kalief, de hoogste soennitische leider, in een slecht daglicht. Iets meer dan 200 jaar na de dood van Mohammed schreven soennitische geleerden zes verzamelingen van gezaghebbende hadiths op, oftewel overleveringen van wat Mohammed zei en deed. Deze hebben niet dezelfde gezaghebbende status als de Koran, en soennieten geven vrijuit toe dat er enkele fouten in kunnen zijn geslopen. Maar deze vormen de basis van de islamitische wet, de sharia. Ze zijn te vergelijken met het orthodoxe christendom, dat een omvangrijk corpus aan tradities kent dat voor hen zeer gezaghebbend is. Ook sjiieten accepteren veel van wat in de hadiths staat, hoewel zij uiteraard enkele hadiths niet zouden aanvaarden die een anti-sjiitische inslag lijken te hebben.
Wat is het belangrijkste verschil?
Wat is dan het verschil tussen een soenniet en een sjiiet of een Ghulat-moslim? Er zijn drie antwoorden
1) Op het eerste gezicht hebben ze verschillende geloofsovertuigingen en gebruiken: de verering van 'Ali, het aangaan van een „tijdelijk huwelijk“ (mu’tah), het bezoeken van graven van islamitische heiligen, zelfkastijding en het vieren van Ashura zijn enkele sjiitische gebruiken die soennieten niet in acht nemen. Een klein aantal soennieten beschouwt sjiieten helemaal niet als echte moslims, hoewel de meesten dat wel doen, en het is hen toegestaan om naar Mekka te gaan, hoewel ze in het verleden een extra belasting moesten betalen.
2) Achter deze kwesties schuilt echter de echte kwestie van het gezag. Is de religieuze wet buiten de Koran om – inclusief de vraag wie er leeft en wie er sterft – gebaseerd op wat de sjiitische imams zeggen, met hun tradities, of is deze gebaseerd op de soennitische tradities waaruit de sharia is ontstaan? Of is het gezag buiten de Koran om afkomstig uit de geschriften van iemand anders, die misschien zelf een boek heeft geschreven?
3) De bron van de scheiding tussen soennieten en sjiieten was gebaseerd op
de vraag wanneer een kalief moest worden afgezet en gedood,
hoe je kunt bepalen welke rivaliserende kalief gevolgd had moeten worden. Maar in de loop van de eeuwen raakte het kalifaat zo corrupt en verzwakt dat de Turken het uiteindelijk afschaften. Het belangrijkste verschil tussen soennieten en andere moslims vandaag de dag is dus
a) soennieten de hadiths aanvaarden als de hoogste autoriteit in de islam na de Koran,
b) soennieten erkennen geen latere boeken, profeten, Mahdi’s of andere „opvolgers“ van Mohammed.
De plaats van Abu Dawud
Van de zes hadithverzamelingen was de derde belangrijkste die van Abu Dawud/Da’ud/Daw’ud/Dawood al Sidjistani (deel 1, p. v). Hij leefde van 817-888/889 n.Chr. (of stierf in 275 A.H.). Hij voltooide zijn verzameling in 864/865 n.Chr. (241 A.H.). Abu Dawud verzamelde 4.800 hadiths uit een naar eigen zeggen 500.000. Hij hanteerde het principe dat „overleveraars als betrouwbaar worden beschouwd, mits er geen formeel bewijs is om hen in diskrediet te brengen.” In het verdere verloop van dit artikel zullen enkele interessante aspecten van deze verzameling worden belicht.
Abu Dawud kwam uit Sijistan, in Perzië. Hij leerde dat 'Ali een goede kalief was (Abu Dawud, deel 3, nr. 4614, blz. 1300). Abu Dawuds vader stond bij Siffin aan de zijde van 'Ali (deel 1, blz. iii).
Geleerden zijn het oneens over de vraag of hij een Hanbaliet of een Shafi’iet was. (deel 1, blz. iv). Toen hij zijn verzameling in 241 A.H. voltooide, presenteerde hij deze aan Ahmad Hanbal (deel 1, blz. iv, v). Hij leefde daarna nog 24 jaar en stierf in 265 A.H. 4.800. Er zijn zeven bewaard gebleven exemplaren, waarvan er vier bekend zijn (deel 1, p. vii)
Afbeeldingen in huizen
Engelen betreden geen huis waarin zich een afbeelding, een hond of een seksueel onreine persoon bevindt. (Seksueel onrein betekent hier niet immoreel; het verwijst veeleer naar iemand die zich na geslachtsgemeenschap nog niet heeft gewassen.) Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 227, blz. 55-56
Mohammed ging naar het huis van Fatimah, maar keerde om toen hij een gordijn met figuren zag. Abu Dawud, deel 3, boek 21, nr. 3746, p. 1060
Kinderen die met poppen spelen, is toegestaan; dit valt niet onder de categorie van verboden afbeeldingen van levende wezens. Abu Dawud, deel 3, nr. 4913-1914, voetnoot 4288, blz. 1373.
Tegenover niet-moslims
“… je moet weten dat het paradijs in de schaduw van zwaarden ligt.” Abu Dawud, deel 2, nr. 2625, p. 727
Mohammed voerde een verrassingsaanval uit op de stam Banu al-Mustaliq terwijl zij onoplettend waren en hun vee water dronk.” Abu Dawud, deel 2, nr. 227, blz. 727-728
Het is toegestaan om degenen die zich tegen Mohammed uitspraken te hekelen. Abu Dawud, deel 3, nr. 4997, blz. 1394-1395
Een moslim galoppeerde vooruit en waarschuwde een dorp dat ze beschermd zouden worden als ze moslim zouden worden. Dat deden ze. De andere moslims klaagden dat de eerste moslim hen van de buit had beroofd. Abu Dawud, deel 3, nr. 5062, blz. 1409-1410.
Er waren opzettelijke verschillen tussen de wetten die God aan de joden en christenen gaf en wat God aan de moslims gaf. Abu Dawud, deel 2, nr. 2336, blz. 643; deel 2, nr. 2346 en voetnoot 1678, blz. 646
„Strijd tegen de mensen totdat zij zeggen: 'Er is geen God behalve Allah’”, maakte een eerdere overlevering ongeldig. Abu Dawud, deel 2, nr. 3188, blz. 908
Iedereen die een ongelovige doodt, is verzekerd van het paradijs. Abu Dawud, deel 2, nr. 2489, blz. 690. Zie ook Abu Dawud, deel 2, voetnoot 1843, blz. 691
Vechten tegen joden en christenen levert meer beloning op dan vechten tegen anderen. Abu Dawud, deel 2, nr. 2482, voetnoot 1831, p. 688
Mohammed verdreef elke jood die in Medina woonde. Abu Dawud, deel 2, nr. 2999, blz. 802. Hij gaf opdracht om de polytheïsten te verdrijven. Abu Dawud, deel 2, nr. 3023, 3024, 3026, blz. 860
Dwing joden en christenen om op het smalste deel van de weg te lopen. Abu Dawud, deel 3, nr. 5186, blz. 1436
Mohammed offerde een kameel om de ongelovigen woedend te maken. Abu Dawud, deel 2, voetnoot 1046, blz. 459
Moslims verbraken een verdrag met christenen omdat deze naar verluidt woekerpraktijken zouden toepassen. Abu Dawud, deel 2, nr. 3055, p. 865
Men mag een moslim slechts om drie redenen doden, waaronder afvalligheid. Abu Dawud, deel 3, nr. 4487, p. 1260
Men mag een moslim niet doden omdat hij een ongelovige heeft gedood. Als iemand bescherming krijgt van een moslim, geniet hij de bescherming van alle moslims. Abu Dawud, deel 3, nr. 4515, blz. 1270-1271
Joden en het graf
Een jood die andere joden verbood zichzelf te snijden op plaatsen waar urine was gevallen, werd in het graf gestraft. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 22, blz. 6
De bloedgeldvergoeding voor een dhimmi bedroeg vroeger de helft van die voor een moslim. Kalief 'Umar verhoogde echter de bloedgeldvergoeding voor moslims met 50%, maar liet het bedrag voor dhimmi’s ongewijzigd. Abu Dawud, deel 3, nr. 4527, blz. 1274
Graven
Loop niet met schoenen aan over het graf van een moslim. Abu Dawud, deel 2, nr. 3224-3225, voetnoten 2696-2697, p. 917-918
In Banu al-Najjar namen de moslims het land in bezit en groeven ze de graven van ongelovigen op, op zoek naar schatten. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 454, blz. 118
Vermeend wonder waarbij Mohammed zou hebben aangegeven welk graf moest worden opgegraven om schatten te vinden. Bovendien is het voor moslims toegestaan om de graven van niet-moslims op te graven als zij daar voordeel uit halen. Abu Dawud, deel 2, nr. 3082 en voetnoot 2556, p. 878
Allah heeft de aarde verboden de lichamen van zijn profeten te verteren. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1042, p. 269 en deel 1, nr. 1526, p. 397
De lichamen van profeten leven voort in hun graven en kunnen horen. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 514, p. 269
Wetenschap en bijgeloof
Breng oogdruppels aan of gebruik steentjes een oneven aantal keren. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 35, p. 8
Hygiëne: Toen mensen vroegen of het goed was om water te drinken uit een put waarin menstruatiekleding, dode honden en stinkende dingen lagen, zei Mohammed dat water zuiver is en door niets verontreinigd wordt. Abu Dawud, deel 1, hoofdstuk 35, nrs. 66-67, blz. 16-17
De Mugharrihum-stam heeft voor een deel jinn-voorouders. Abu Dawud, deel 3, nr. 5088, voetnoot 4436, blz. 1415-1416
Mohammed toonde angst toen hij de regen of de wind zag. Abu Dawud, deel 3, nr. 5079-5080, p. 1414
De ene vleugel van een vlieg draagt een ziekte in zich, en de andere de genezing. Abu Dawud, deel 3, boek 21, nr. 3835, blz. 1080
Cupping is het beste medicijn. Abu Dawud, deel 3, nrs. 3848, 2850, 2851, p. 1084
Mohammed zei dat als iemand zich op de 17e, 19e of 21e van de maand laat cuppen, dit een remedie zal zijn voor elke ziekte. Abu Dawud, deel 3, nr. 3852, p. 1084
Mohammed zei tegen mensen met pijn in hun benen dat ze zichzelf met henna moesten inwrijven. Abu Dawud, deel 3, nr. 3849, blz. 1084
Na het eten moet je ofwel je hand aflikken, ofwel deze aan iemand anders geven om af te likken. Abu Dawud, deel 3, boek 21, nr. 3838, blz. 1081
Herhaling
Een man die bepaalde dingen zegt, zal die dag of nacht geen plotseling leed ondergaan. Abu Dawud, deel 3, nr. 5069, blz. 1411
Een gebed met zinloze herhalingen is niet geldig, tenzij de Fatiha al-Kitab [Soera 1] wordt gereciteerd. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 818-821 en voetnoten 371-373, blz. 208-209; deel 1, boek 2, nr. 822, blz. 210
Fatima klaagde bij Mohammed over het gebruik van de maalsteen en vroeg om een slaaf (oorlogsgevangene). Mohammed gaf haar er geen, maar hij zei dat hij haar iets beters gaf. Hij zei haar 33 keer 'Glorie zij Allah’, 34 keer 'Geprezen zij Allah’ en 34 keer 'Allah is de Grootste’ te zeggen. Abu Dawud, deel 3, nr. 5044-5045, p. 1405
Verzoening en beloningen
„Als iemand op vrijdag een bad neemt, zijn mooiste kleren aantrekt, een beetje parfum opdoet als hij dat heeft, vervolgens naar het gemeenschappelijk gebed (in de moskee) gaat en ervoor zorgt dat hij niet over mensen heen stapt, vervolgens bidt wat Allah voor hem heeft voorgeschreven, en vervolgens zwijgt vanaf het moment dat zijn imam tevoorschijn komt totdat hij zijn gebed heeft beëindigd, dan zal dit verzoening bieden voor zijn zonden van de afgelopen week.” Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 343, blz. 91.
Mannen vertellen hun vrouwen wanneer ze zich moeten wassen: „Als iemand (zijn vrouw) laat wassen en hij zichzelf op vrijdag wast, vroeg vertrekt (voor het vrijdaggebed), de preek vanaf het begin bijwoont, te voet en niet te paard, plaatsneemt vlakbij de imam van de „ ”, aandachtig luistert en zich niet overgeeft aan ijdel gepraat, dan zal hij voor elke stap die hij zet de beloning ontvangen van een jaar vasten en nachtgebed.” Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 345, blz. 91. De beloning is voor de echtgenoot: er wordt niet expliciet melding gemaakt van een beloning voor de echtgenote.
Mohammed vroeg of zijn zonden konden worden weggenomen en weggewassen met water, sneeuw en hagel. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 780, p. 200.
Mohammed bad om vergeving. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 849, p. 217; deel 1, boek 2, nr. 876-878, p. 224-225. Zie ook Abu Dawud, deel 2, nr. 2382, p. 655
Mohammed werd vergeven voor zijn zonden uit het verleden en de toekomst. Abu Dawud, deel 3, nr. 4945, blz. 1380
Er is op vrijdag een uur waarop Allah alles zal verhoren wat van Hem wordt gevraagd. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1043-1044, p. 270
Als iemand op vrijdag de wassing verricht, bidt en zwijgt, worden alle zonden voor een week vergeven. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1045, p. 270
“Boete van 1 dinar of een halve dinar voor het missen van het vrijdaggebed.” Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1048-1049, blz. 271-272
Als wat iemand zegt samenvalt met wat de engelen zeggen, dan worden alle zonden uit het verleden vergeven. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 847, p. 217
“Umm Salamah zei dat zij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hoorde zeggen: Als iemand de ihram aandoet voor de hadj of de 'umrah, van de Al-Aqsa-moskee naar de Heilige Moskee, zullen zijn vroegere en latere zonden worden vergeven, of zal hem het Paradijs worden gegarandeerd. De verteller 'Abd Allah twijfelde over welke van deze woorden hij precies had gezegd....” Abu Dawud, deel 2, nr. 1737, blz. 457
Er zijn tien dingen waardoor Allah je zonden kan vergeven. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1292, 1295, blz. 340-341
Als iemand ’s nachts bidt of vast tijdens de ramadan, dan worden al zijn zonden hem vergeven. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1366, 1367, p. 358-359
Zeg iets 33 keer en herhaal het daarna nog drie keer, en alle zonden zullen worden vergeven. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1499, blz. 392-393.
Een niet-huichelachtige moslim die ziek wordt, boet daarmee voor zijn zonden. Abu Dawud, deel 2, nrs. 3083, 3086, 3087, blz. 879-881
Als veertig of meer rechtschapen moslimmannen bidden bij de begrafenis van een moslim, zullen zijn zonden worden vergeven. Abu Dawud, deel 2, nr. 3164, voetnoot 2638, blz. 900
Wijn drinken
Het drinken van wijn is verboden. Abu Dawud, deel 3, nrs. 3661-3672, blz. 1041-1043
Als iemand dronken sterft, zal hij in het hiernamaals niet drinken. Abu Dawud, deel 3, nr. 3671, blz. 1043
Als iets bedwelmend is, is zelfs een kleine hoeveelheid verboden. Abu Dawud, deel 3, nr. 3673, blz. 1043-1044; deel 3, nr. 3679, blz. 1045
Als een moslim niet wil afzien van wijn, vecht dan met hem. Abu Dawud, deel 3, nr. 3675, blz. 1044
Het is verboden wijn te kopen of te verkopen. Abu Dawud, deel 3, nr. 3666, blz. 1042
Mohammed verbood de verkoop of het gebruik van wijn, vlees van dode dieren en varkens. Abu Dawud, deel 2, nr. 3478-3484, blz. 991-992
Leugens
„Hunaid bin 'Abd al-Rahman citeerde zijn moeder als volgt: „De Profeet (vrede zij met hem) zei: Wie iets verzon om de zaken tussen twee personen recht te zetten, heeft niet gelogen. De versie van Ahmad bin Muhammad en Musadda luidt: De leugenaar is niet degene die de zaken tussen mensen rechtzet, door het goede te zeggen en het goede te bevorderen.” Abu Dawud, deel 3, nr. 4902, blz. 1370-1371
“Umm Kulthum, dochter van 'Uqbah, zei: 'Ik heb de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) geen toestemming horen geven voor iets wat mensen valselijk zeggen, behalve in drie gevallen. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: „Ik beschouw niet als een leugenaar degene die geschillen tussen mensen bijlegt door een woord te spreken waarmee hij uitsluitend tot doel heeft de zaken recht te zetten, noch degene die iets zegt in oorlogstijd, noch degene die iets tegen zijn vrouw zegt en de vrouw die iets tegen haar man zegt.” Abu Dawud, deel 3, nr. 4903, blz. 1371.
Als iemand opzettelijk een leugen aan Mohammed toeschrijft, is de hel zijn verblijfplaats. Abu Dawud, deel 3, hoofdstuk 1372, boek 19, nr. 3643, blz. 1036.
Tegen het einde kon Mohammed schrijven
Mohammed werd 'ongeletterd’ genoemd. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 976, 977, blz. 250. Toch…
Schreef Mohammed later een testament voor een moslim genaamd al-Harith al-Tamami. Abu Dawud, deel 3, nr. 5062, blz. 1410, of hetzelfde of een ander document voor Bilah bin Harith al-Muzani. Abu Dawud, deel 2, nr. 3056, blz. 870
Abu Dawud, deel 2, nr. 2993, blz. 849, vermeldt een document dat door Mohammed is geschreven, evenals Abu Dawud, deel 2, nr. 3021, blz. 859-861
'Uthman en de Koran
“Yazid al-Farisi zei: Ik hoorde Ibn 'Abbas zeggen: Ik vroeg 'Uthman bin 'Affan: Wat bracht u ertoe om de (soera) al-Bara’ah, die tot de mi’in (soera’s) (die honderd verzen bevatten) en de (soera) al-Anfal, die tot de mathani (soera’s) behoort, in de categorie van al-Sab’u al-tiwal (de eerste lange soera’s of hoofdstukken van de Koran), en dat je niet 'In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle’ ertussen hebt geschreven? 'Uthman antwoordde: Toen de verzen van de Koran aan de Profeet (vrede zij met hem) werden geopenbaard, riep hij iemand om ze voor hem op te schrijven en zei hij tegen hem: „Zet dit vers in de soera waarin dit en dat is vermeld”; en wanneer er één of twee verzen werden geopenbaard, zei hij iets soortgelijks. … Daarom heb ik ze ondergebracht in de categorie van al-sab’u al-tiwal (de zeven lange soera’s), en heb ik er niet 'In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle’ tussen geschreven.” Abu Dawud, deel 1, boek 2, hoofdstuk 276, nr. 785, blz. 201-202
Variaties in de Koran
Soera1:46 Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3383, blz. 1116
Soera 18:76 Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3384, p. 1116
Soera 18:86 Abu Dawud deel 3, voetnoot 3385, p. 1116
Soera 24:35 Abu Dawud deel 3 voetnoot 3387 p. 1116
Soera 34:23 vanwege klinkers en een medeklinker. Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3392, p. 1117
Soera 39:59. Hierin wordt een vrouwelijk voornaamwoord voor 'ziel’ gebruikt, terwijl de bekende lezingen een mannelijk voornaamwoord bevatten. Abu Dawud, deel 3, nr. 3979, voetnoot 3393, p. 1117
Soera 65:1 van Ibn 'Abbas; Abu Dawud, deel 2, nr. 2192, voetnoot 1520, blz. 591-592
Soera 89:86 Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3399, blz. 1118
Soera 89:25-26 Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3408, p. 1119
Soera12:23 , vanwege de klinkers. Haita (de mensen van Kufa en Basra) of Hita (de mensen van Medina en Syrië). Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3411, p. 1120
Soera 18:86 vanwege de klinkers. Hamiya met een lange 'a’ voor warm water, of hami’ah, wat muskusachtig [troebel?] water betekent. Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3408, p. 1120
Soera2:58 Abu Dawud, deel 3, voetnoot 3413, blz. 1121
Variatie in Soera 24:1 (ontbrekende of extra „r“ in faradnaha (en wat Wij hebben voorgeschreven) versus de meer gangbare farradnaha (wat Wij in detail hebben beschreven)) Abu Dawud deel 3, voetnoot 3414, p. 1121
Het laatste deel van Soera 73 volgde 12 maanden na het eerste deel. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1337-1339, p. 352-353
Afschaffing van delen van de Koran
Soera 73:2-3 is ingetrokken door Soera 73:20. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1299, p. 343
Soera 2:184 is afgeschaft. Abu Dawud, deel 2, nr. 2308. Zie ook ibid., voetnoot 1636, p. 632.
Soera9:44 is afgeschaft door Soera 24:62. Abu Dawud, deel 2, nr. 2765, p. 776
De leeftijd van A’isha bij haar huwelijk
“'A’isha zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) trouwde met mij toen ik zeven jaar oud was. De verteller Sulaiman zei: Of zes jaar. Hij had geslachtsgemeenschap met mij toen ik negen jaar oud was.” Abu Dawud, deel 2, nr. 2116, p. 569
A’isha speelde met poppen en met andere meisjes. Als Mohammed binnenkwam, gingen de andere meisjes naar buiten, en als Mohammed weer wegging, kwamen ze weer binnen. Abu Dawud, deel 3, nr. 4913, blz. 1373
'A’isha zei: „Ik speelde vroeger met poppen. Soms kwam de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bij mij binnen terwijl de meisjes bij mij waren. Als hij binnenkwam, gingen zij naar buiten, en als hij naar buiten ging, kwamen zij weer binnen.” Sunan Abu Dawud, deel 3, nr. 4913, blz. 1373 Let goed op: hier wordt NIET gezegd dat Mohammed geslachtsgemeenschap had met A’isha terwijl haar speelkameraadjes toekeken. Er wordt veeleer gezegd dat de speelkameraadjes met haar speelden, dat ze naar buiten gingen wanneer Mohammed langskwam, en dat ze weer terug konden komen nadat hij was vertrokken.
“'A’isha zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) trouwde met mij toen ik zeven of zes was. Toen we in Medina aankwamen, kwamen er enkele vrouwen. Volgens de versie van Bishr: Umm Ruman kwam naar me toe toen ik aan het schommelen was. Ze namen me mee, maakten me klaar en versierden me. Vervolgens werd ik naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gebracht, en hij begon met mij samen te leven toen ik negen was. Zij hield mij bij de deur tegen, en ik barstte in lachen uit.” Abu Dawud, deel 3, nr. 4915, blz. 1374
“Abu Dawud zei: Dat wil zeggen: ik kreeg mijn menstruatie, en ik werd naar een huis gebracht, waar enkele vrouwen van de Ansari (Helpers) aanwezig waren. Zij zeiden: 'Met geluk en zegen.’ De overlevering van een van hen is in die van de ander opgenomen.”
“De hierboven genoemde overlevering is ook op soortgelijke wijze door Abu Usamah overgeleverd via een andere keten van overleveraars. In deze versie staat: 'Met geluk.’ Zij (Umm Ruman) vertrouwde mij aan hen toe. Zij wasten mijn hoofd en kleedden mij opnieuw aan. Er kwam niemand plotseling bij mij, behalve d , de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), in de voormiddag. Dus vertrouwden zij mij aan hem toe.” Abu Dawud, deel 3, nr. 5916 (typefout, in werkelijkheid 4916), blz. 1374
'A’ishah zei: Toen we in Medina aankwamen, kwamen de vrouwen naar me toe terwijl ik op de schommel speelde, en mijn haar reikte [sp] tot aan mijn oren. Ze haalden me op, maakten me klaar en versierden me. Vervolgens brachten ze mij naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en hij ging met mij samenwonen, toen ik negen was. Abu Dawud, deel 3, nr. 4917, blz. 1374
“De hierboven genoemde overlevering is ook door Hisham bin 'Urwah via een andere keten van overleveraars doorgegeven. Deze versie voegt toe: Ik was aan het schommelen en ik had mijn vriendinnen bij me. Ze brachten me naar een huis; daar waren enkele vrouwen van de Ansar (Helpers). Ze zeiden: 'Met geluk en zegen.’” Abu Dawud, deel 3, nr. 4918, blz. 1374
(4919) 'A’ishah zei: “We kwamen in Medina aan en verbleven bij de Banu al-Harith bin al-Khazraj.” Ze zei: “Ik zweer bij Allah, ik schommelde tussen twee dadelpalmen. Toen kwam mijn moeder en liet me naar beneden komen; en mijn haar reikte tot aan mijn oren. De overleveraar vermeldde vervolgens de rest van de overlevering.” Sunan Abu Dawud, deel 3, nr. 4915-4919, p. 1374.
Backgammon is niet toegestaan. Abu Dawud, deel 3, nr. 4920, blz. 1375
Als iemand zich meer of minder wast dan de voorschriften voorschrijven, dan heeft hij onrecht gedaan en een overtreding begaan. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 135, blz. 33
Vrouwelijke besnijdenis wordt als gepast genoemd. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 217, blz. 53
Gebed
Allah aanvaardt het gebed van niemand die onrein is. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 60, blz. 14
Voer de wassing uit en concentreer je op het gebed, en „het paradijs zal zeker zijn deel zijn“ Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 169, p. 41
Bespreking van wat er gebeurt als iemand wind laat tijdens het verrichten van de wassing. Moet deze opnieuw worden verricht als men het alleen maar voelt, ruikt of hoort? Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 177, p. 42
Men moet de wassing opnieuw verrichten als men iets heeft gegeten dat op vuur is bereid. Later werd dit ingetrokken. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 91, blz. 46
Tussen de wassing en het gebed is het niet toegestaan de vingers te kruisen of met de vingers te knippen. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 562 en voetnoot 246, p. 148
Het in elkaar vouwen van de vingers tijdens het gebed „is het gebed van degenen die de toorn van Allah op zich halen.” Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 988 en voetnoot 479, p. 253
Modernistische moslims hebben het bij het verkeerde eind. Het dragen van een sluier en de afzondering van vrouwen van mannen in de moslimgemeenschap [vandaag de dag] is verplicht. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 506, p. 267
Citaat van een deel van Soera 2:144. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1040, p. 268
Naar verluidt liep een jongen tussen Mohammed en een boom door, waarop Mohammed hem vervloekte en zei dat hij nooit meer zou kunnen lopen, waarna hij verlamd raakte. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 707, blz. 182
Hanafieten heffen hun handen niet op voordat ze buigen. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 342, p. 193
Er bestaat onenigheid over of de handen vóór de knieën moeten worden geplaatst of omgekeerd. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 839-840 en voetnoot 383, p. 215
Het gebed telt niet tenzij men de rug recht houdt tijdens de prosternatie. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 854, p. 219
Als de imam een fout maakt, moeten mannen Allah verheerlijken en moeten vrouwen in hun handen klappen. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 439, p. 237; deel 1, boek 2, nr. 939-942, p. 239-240
Synchroon met de imam bij het 'amen’. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 936, blz. 238
Juridische opvattingen
Er waren meningsverschillen tussen de verschillende islamitische rechtsscholen over de manier waarop de sokken moeten worden afgeveegd. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 80, blz. 36
Zeg niet: „Vrede zij met u” tegen de levenden. Zeg in plaats daarvan: „Vrede zij met u.” Abu Dawud, deel 3, nr. 5190, blz. 1437
Allahs regels zouden veranderen doordat mensen vragen stelden! „… De moslim die de moslims het meest beledigt, is degene die vraagt naar iets wat niet aan mensen verboden is, en dat vervolgens verboden wordt verklaard vanwege zijn vraag.” Abu Dawud, deel 3, nr. 4593, p. 1295. Voetnoot 401 op dezelfde pagina luidt: “…de Profeet (vrede zij met hem) vroeg de moslims om niet te vaak vragen te stellen, opdat er geen moeilijkheden zouden ontstaan in de islamitische leer.”
Het slaan van vrouwen
Een vrouw heeft het recht om niet op haar gezicht geslagen te worden. Abu Dawud, deel 2, nr. 2137, blz. 574
Beledig een vrouw niet en sla haar niet in het gezicht. Abu Dawud, deel 2, nr. 2138-2139, blz. 574-575
Het slaan van vrouwen: „Iyas bin 'Abd Allah bin Abi Dhubab vertelde dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Sla de dienstmaagden van Allah niet, maar toen 'Umar naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam en zei: 'Vrouwen zijn brutaal geworden tegenover hun echtgenoten’, gaf hij (de Profeet) toestemming om hen te slaan. Vervolgens kwamen veel vrouwen naar de familie van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) om te klagen over hun echtgenoten. Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): 'Veel vrouwen zijn naar de familie van Mohammed gekomen om te klagen over hun echtgenoten. Zij behoren niet tot de besten onder jullie.’ (1467)” Abu Dawud, deel 2, nr. 2141, blz. 575
“Dit toont aan dat vrouwen hun echtgenoten moeten gehoorzamen. Indien zij niet gehoorzamen of zich brutaal gaan gedragen tegenover hun echtgenoten, moeten zij proberen hen te corrigeren door middel van vermaning en opvoeding. Slaan is het laatste redmiddel. Maar het is beter om slaan zoveel mogelijk te vermijden.” Abu Dawud, deel 2, voetnoot 1467, blz. 575.
“’Umar bin al-Khattab heeft overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: Een man zal niet worden gevraagd waarom hij zijn vrouw heeft geslagen. (1468)” Abu Dawud, deel 2, nr. 2142, blz. 575
“Dit betekent dat een man zijn best doet om zijn vrouw te corrigeren, maar als hij daar niet in slaagt, mag hij haar als laatste redmiddel slaan. Deze overlevering betekent geenszins dat een echtgenoot zijn vrouw zonder geldige reden mag slaan. Als hij haar slaat zonder dat zij enige fout heeft begaan, zal hij daarvoor verantwoordelijk worden gehouden en ter verantwoording worden geroepen.” Abu Dawud, deel 2, voetnoot 1468, p. 375
Seks met gevangenen
Seks met gevangenen: “Abu Sa’id al-Khudri zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stuurde een militaire expeditie naar Awtas ter gelegenheid van de Slag bij Hunain. Zij ontmoetten hun vijand en vochten met hen. Zij versloegen hen en namen hen gevangen. Sommige metgezellen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) aarzelden om geslachtsgemeenschap te hebben met de vrouwelijke gevangenen in aanwezigheid van hun echtgenoten, die ongelovigen waren. Daarom zond Allah, de Verhevene, het volgende vers uit de Koran neer: (Soera4:24 ) „En alle getrouwde vrouwen zijn voor jullie verboden, behalve degenen (gevangenen) die jullie rechterhand bezit.” Dat wil zeggen, zij zijn voor hen geoorloofd wanneer zij hun wachttijd hebben voltooid. (1479)” Abu Dawud, deel 2, nr. 2150, blz. 577
Salamah kreeg een gevangengenomen meisje toegewezen en had haar 'kleding nog niet losgemaakt’. Mohammed nam de vrouw van Salamah af en gaf haar aan de Mekkanen om moslimgevangenen vrij te kopen. Abu Dawud, deel 2, nr. 2691, blz. 749-750.
“Na de verdeling van de oorlogsbuit mag een man geslachtsgemeenschap hebben met de slavin nadat één menstruatiecyclus is verstreken, mits zij niet zwanger is. Als zij zwanger is, moet men wachten tot zij het kind heeft gebaard. Dit is het standpunt van Malik, al-Shafi’i en Abu Thawr. Abu Hanifah is van mening dat, indien zowel de man als de vrouw samen gevangen zijn genomen, hun huwelijksband nog steeds voortduurt; zij zullen niet worden gescheiden. Volgens de meerderheid van de geleerden zullen zij wel worden gescheiden. Al-Awza-i stelt dat hun huwelijksband blijft bestaan zolang zij deel uitmaken van de oorlogsbuit. Als een man hen koopt, mag hij hen scheiden indien hij dat wenst, en met de slavin samenwonen na één menstruatiecyclus. ('Awn al-Ma’bud II.213)” Merk op dat Mohammed direct na de veldslag met Safiyah trouwde. Abu Dawud deel 2, voetnoot 1479, blz. 577-578.
Een moslimstrijder moet wachten tot de menstruatiecyclus van een vrouw voorbij is voordat hij seks met haar mag hebben. Abu Dawud, deel 2, nr. 2153-2154, p. 578
'Amr bin Shu’aib zei op gezag van zijn vader dat zijn grootvader had overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) zei: „Als iemand van jullie met een vrouw trouwt of een slavin koopt, moet hij zeggen: ‚O Allah, ik vraag U om het goede in haar en in het karakter dat U haar hebt gegeven; ik zoek mijn toevlucht bij U tegen het kwade in haar en in het karakter dat U haar hebt gegeven.' Wanneer hij een kameel koopt, moet hij de bovenkant van de bult vastpakken en iets soortgelijks zeggen.” Abu Dawud, deel 2, nr. 2155, blz. 579
De Mustahil
Een Mustahil (iemand die kortstondig met een vrouw trouwt met als enig doel dat haar voormalige echtgenoot opnieuw met haar kan trouwen) is vervloekt. Abu Dawud, deel 2, nr. 2071, blz. 555
Een gescheiden vrouw mag niet opnieuw met dezelfde man trouwen voordat zij het huwelijk met iemand anders heeft voltrekt. Abu Dawud, deel 2, nr. 2192, blz. 592-593
Een vrouw mag niet opnieuw met dezelfde man trouwen voordat zij het huwelijk met een ander heeft voltrekt. Abu Dawud, deel 2, nr. 2302, blz. 629
Sluier
Een man doodde bijna zijn vrouw omdat ze zonder sluier buiten het huis was. Ze was buiten vanwege een slang. Abu Dawud, deel 3, nr. 5237-5238, blz. 1448-1449
“…Allah aanvaardt het gebed van een vrouw die de puberteit heeft bereikt niet, tenzij zij een sluier draagt.” Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 639, p. 168
De wet dat een vrouw haar gezicht moet bedekken, maakt deel uit van de wet dat zij haar geslachtsdelen moet bedekken. Abu Dawud, deel 2, voetnoot 2749, blz. 935
Tijdelijk huwelijk
“Al-Zuhri zei: Wij waren bij 'Umar b. 'Abd al-'Aziz. Daar bespraken wij het tijdelijke huwelijk. Een man genaamd Rabi’ b. Saburah zei: Ik getuig dat mijn vader mij vertelde dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) het had verboden tijdens de Afscheidsbedevaart (1399). (2068) Rabi’ b. Saburah rapporteerde op gezag van zijn vader: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verbood het tijdelijke huwelijk met vrouwen.” Voetnoot 1399 luidt: „Mut’ah (tijdelijk huwelijk) werd door de Profeet (vrede zij met hem) bij zes gelegenheden verboden, namelijk tijdens de slag bij Khaibar, de verzoeningsumrah ('Umrat al-Qada), de verovering van Mekka, de slag bij Awtas, de slag bij Tabuk en de Afscheidsbedevaart. Al-Thawri zei: Het juiste standpunt is dat het tijdelijke huwelijk tweemaal is toegestaan en tweemaal is verboden. Het werd toegestaan vóór de Slag bij Khaibar, maar bij dezelfde gelegenheid ook verboden. Het werd opnieuw toegestaan bij de verovering van Mekka en bij dezelfde gelegenheid ook verboden. Dit was in het jaar van de Slag bij Awtas. Vanaf dat moment werd het voor altijd verboden. Dit is het standpunt van alle metgezellen en geleerden. Sommige metgezellen achtten het weliswaar geoorloofd, maar trokken hun mening later in. Het huidige standpunt is dat het tijdelijke huwelijk volgens alle soennieten (orthodoxe moslims) voor altijd verboden is.” [In tegenstelling hiermee houden sommige hanbalieten echter vast aan mu’tah.] Abu Dawud deel 2 nr. 2067-2069 en voetnoot 1399, blz. 554
Vrouwen in de islam
'Umar beval zijn zoon 'Abd Allah om van zijn vrouw te scheiden, maar hij weigerde omdat hij van haar hield. Dus ging 'Umar naar Mohammed, en Mohammed beval hem om van haar te scheiden. Abu Dawud, deel 3, nr. 5119, p. 1422
Een vrouw mag niet extra vasten, noch iemand in haar huis toelaten zonder toestemming van haar echtgenoot. Abu Dawud, deel 2, nr. 2452, 2453, p. 677-678
Mohammed berispte een man niet die zijn vrouw sloeg omdat zij extra bad en vastte. Abu Dawud, deel 2, nr. 2453, blz. 677-678
Een zwarte hond of een vrouw onderbreekt het gebed. Of: een hond en een menstruerende vrouw onderbreken het gebed. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 702, 703, p. 181
Het is verboden te bidden na het middaggebed, behalve wanneer de zon hoog aan de hemel staat. Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1269, blz. 335. Verboden tijden voor het gebed worden ook vermeld in Abu Dawud, deel 1, boek 2, nr. 1272-1273, blz. 336
“’Abd Allah bin 'Umar heeft overgeleverd dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: 'Ik heb niemand gezien die meer tekortschiet wat betreft verstand en geloof dan de wijzen onder jullie (vrouwen).’ Een vrouw vroeg: 'Wat is de tekortkoming in verstand en geloof?’ Hij antwoordde: 'De tekortkoming in verstand is de getuigenis van twee vrouwen tegen één man, en de tekortkoming in geloof is dat een van jullie niet vast tijdens de ramadan (wanneer men menstrueert) en zich enkele dagen onthoudt van het gebed.’ Abu Dawud, deel 3, nr. 4662, blz. 1312. Voetnoot 4082 op dezelfde pagina luidt: „Dit toont aan dat vrouwen gebrekkig zijn in het geloof. Hieruit leidt Abu Dawud af dat het geloof kan toenemen en afnemen.”
Een menstruerende vrouw mag niet in de moskee verblijven. (Ze mag er echter wel kort binnenkomen.) Abu Dawud, deel 1, voetnoot 113, blz. 57
Een menstruerende vrouw mag de Koran niet reciteren. Abu Dawud, deel 1, voetnoot 111, blz. 56
Vrouwen hoefden niet te komen om gebeden die tijdens de menstruatie waren overgeslagen in te halen. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 262-265, blz. 65-66
Geen coïtus interruptus (een seksuele praktijk), doe gewoon alles met slavinnen en vrouwelijke gevangenen. Abu Dawud, deel 2, nrs. 2166-2168, p. 582
“Hij [Mohammed] antwoordde: 'Verberg je geslachtsdelen, behalve voor je vrouw en voor degenen die je rechterhand bezit (slavinnen).’” Abu Dawud, deel 3, nr. 4006, p. 1123. Ze hoeven niet met de slavinnen getrouwd te zijn.
Abu Dawud, deel 3, nr. 4443-4445, blz. 1244, laat zien dat seks hebben met een slavin die je bezit, is toegestaan, maar dat een man geselen zal ondergaan als hij seks heeft met de slavin van zijn vrouw.
De urine van een meisjesbaby moet grondig worden afgewassen; bij een jongetje volstaat het om er wat water overheen te sprenkelen. Abu Dawud, deel 1, boek 1, nr. 374-379, blz. 97-98
Een vrouw mag geen geschenk geven uit het gemeenschappelijk vermogen dat zij met haar echtgenoot deelt. Abu Dawud, deel 2, nr. 3539, blz. 1006. Dit komt in het algemeen doordat een vrouw het aan wijsheid en verstand ontbreekt. Abu Dawud, deel 2, voetnoot op blz. 1006
“’A’ishah zei: Habibah, dochter van Sahl, was de vrouw van Thabit bin Qais bin Shimmas. Hij sloeg haar en verwondde een deel van haar lichaam. Daarom ging ze na de ochtend naar de Profeet (vrede zij met hem) en diende bij hem een klacht in tegen haar echtgenoot. De Profeet (vrede zij met hem) riep Thabit bin Qais bij zich en zei (tegen hem): Neem een deel van haar bezit en scheid je van haar. Hij vroeg: 'Is dat juist, Boodschapper van Allah?’ Hij zei: 'Ja.’ Hij zei: 'Ik heb haar twee tuinen van min als bruidsschat gegeven, en die zijn al in haar bezit.’ De Profeet (vrede zij met hem) zei: 'Neem ze en scheid je van haar.’ Merk op dat de man zijn tuinen terugkreeg nadat hij zijn vrouw had geslagen en een deel van haar lichaam had gebroken. Abu Dawud deel 2 nr. 2220 blz. 600
Islamitische rechtsgeleerden zijn het oneens over de besnijdenis van meisjes. Abu Dawud, deel 3, voetnoot 4257, p. 1451
Referenties
Sunan Abu Dawud: Engelse vertaling met toelichtingen door prof. Ahmad Hasan. Sh. Muhammad Ashraf Publishers, Booksellers & Exporters: Lahore – Pakistan. 1984)
Een gedeeltelijke online lijst van de hadiths van Abu Dawud is te vinden op:
http://cwis.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/abudawud/
De Heilige Koran: Engelse vertaling van de betekenissen en commentaar. Vertaald door 'Abdullah Yusuf 'Ali. Herzien en bewerkt door het Presidium voor Islamitisch Onderzoek, IFTA, Oproep en Begeleiding. King Fahd Holy Qur-an Printing Complex. (zonder datum)
Al-Bukhari: Sahih Al-Bukhari. (Vertaald door Muhammad Muhsin Khan, uitgegeven door al Maktabat Al Salafiat Al Madinato Al Monawart. (zonder datum) (9 delen)
Sahih Muslim door Imam Muslim. In het Engels weergegeven door 'Abdul Hamid Siddiqi. International Islamic Publishing House. (zonder datum)
De NIV-studiebijbel: New International Version, Zondervan Bible Publishers. 1985.
Neem voor meer informatie contact op met www.MuslimHope.com