Om de oorsprong van de islam echt te begrijpen, moet men de omstandigheden in het pre-islamitische Arabië, de persoon Mohammed en de vroege geschiedenis van de islam kennen. De archeologie, de Koran en de hadiths hebben hierover veel te vertellen, iets waarvan veel mensen zich wellicht niet bewust zijn.
Mekka vóór Mohammed
Heb je je ooit afgevraagd hoe Mekka eruitzag voordat Mohammed werd geboren? Het moet een fascinerende plek zijn geweest, want het was een handelscentrum, een smeltkroes van verschillende culturen. Er waren handelaren van allerlei verschillende religies. De Qoeraisj-stam in Mekka aanbad Hubal, Al-ilah en de drie dochters van Al-ilah. Een zwarte rots uit de hemel stond in hoog aanzien en werd in een hoek van de Ka’bah geplaatst. De Ka’bah was het centrum van de verering van 360 afgoden, volgens de Sahih al-Bukhari, deel 3, , boek 43, hoofdstuk 33, nr. 658, p. 396, en deel 5, boek 59, hoofdstuk 47, nr. 583, p. 406. De Encyclopedie van de Islam (onder redactie van Eliade), p. 303 e.v., vermeldt dat de mensen, vóór de islam, vijfmaal per dag in de richting van Mekka baden en een hele maand lang een deel van de dag vastten. De Quraysh vastten op de 10e van Muharram. Mohammed schreef dit ook voor, maar later werd het vrijwillig (Bukhari, deel 5, boek 58, hoofdstuk 25, nr. 172, blz. 109), evenals in Bukhari, deel 6, boek 60, hoofdstuk 24, nr. 31, blz. 25.
Pre-islamitische Arabieren ondernamen pelgrimstochten ('Umrah) naar Mekka. Fiqh us-Sunnah, deel 5, blz. 122, en Bukhari, deel 2, boek 26, hoofdstuk 33, nr. 635, blz. 371-372 vermelden dat zij het niet verrichten van de 'Umrah beschouwden als een van de grootste zonden op aarde. In Mekka bedekten zij de Ka’bah met doeken (Fiqh, deel 5, blz. 131), en zij kenden vóór de islam een heilige maand waarin geen oorlog gevoerd mocht worden (Bukhari, deel 2, boek 23, hoofdstuk 96, nr. 482, blz. 273).
In algemene zin was het woord „Allah“ waarschijnlijk een samentrekking van het Arabische Al-ilah, wat „de god“ betekent. Zowel Arabische christenen als heidenen gebruikten het woord Ilah voor God. Zelfs in hedendaagse Arabische en Indonesische Bijbels wordt het woord „Allah“ voor God gebruikt. In vroegere tijden betekende het vergelijkbare Midden-Oosterse woord el „god“, hetzij waar, hetzij vals, in het Ugaritisch, Kanaänitisch en Hebreeuws. Vóór Mohammed werd de Ka’bah, waarin 360 afgoden stonden, 'Beit-Allah’ of 'Huis van Allah’ genoemd. Mohammeds vader, die stierf voordat hij werd geboren, heette 'Abdullah’, wat 'slaaf van Allah’ betekent. Ook werd een joodse stam 'Abdullah bin Salam’ genoemd in Bukhari, deel 5, boek 59, hoofdstuk 13, nr. 362, blz. 241.
Een van de afgoden die in Mekka werden aanbeden, heette simpelweg „Allah“. Deze specifieke afgod was de stamgod van de Qoeraisj, en hij had drie specifieke dochters. In vergelijking met vier van de vijf zuilen van de islam vastten de Mekkanen vóór Mohammed op dezelfde dag, gaven ze aalmoezen aan hun eigen volk, baden ze in de richting van Mekka en ondernamen ze pelgrimstochten ('Umrah) naar Mekka. Er waren ook veel verschillen, maar sommigen verwonderen zich over de continuïteit van deze onveranderde praktijken die overeenkomen met de heidense verering van de Quraysh.
Zoals uit het volgende deel zal blijken, gebeurde er bij de pre-islamitische Arabieren iets soortgelijks als bij de specifieke Griekse afgod Zeus, die waarschijnlijk voortkwam uit het algemene woord voor God (theos).
Aanbidders van Allah
Veel primitieve volkeren aanbaden een zonnegod en een maangodin. De Arabieren in het westen waren een uitzondering omdat zij een maangod en zijn vrouw, de zonnegodin, aanbaden. Er zijn pre-islamitische beelden van zijn symbool: de halve maan. Deze lijkt precies op de halve maan van de sjiitische moslims, behalve dat de sjiieten er een kleine ster aan hebben toegevoegd. Volgens de Encyclopedia of Islam (p. 303) hadden de Jemenieten/Sabaeërs een maangod. De Qoeraisj hebben dit afgodsbeeld mogelijk van hen overgenomen.
Allah had drie dochters, genaamd Lat, 'Uzza en Manat. Op een gegeven moment sloot de „profeet van Allah“ een compromis en zei hij in de Koran (Soera 53:19) dat „op hun bemiddeling gehoopt mocht worden“. Met andere woorden, hij zei dat we moesten hopen op de hulp van deze drie afgoden.
De volgelingen van Mohammed moeten verbaasd zijn geweest dat hij dit zei. Later veranderde Mohammed van gedachten en zei hij dat Satan hem had misleid. Omdat er een fout was gemaakt, werden deze verzen 'afgeschaft’ of verwijderd. Deze worden vaak 'de satanische verzen’ genoemd. Het is interessant om te lezen hoe Allah zogenaamde „afgeschafte verzen“ zou kunnen hebben in Soera’s 13:39; 16:101; deel 2:106. Soera 41:37 spreekt met afkeuring over aanbidders van de zon en de maan.
Kortom, Mekka was in de tijd van Mohammed een zeer kosmopolitische stad. De Sabeeërs en Mohammeds stam, de Qoeraisj, aanbaden een maanidool, genaamd Al-ilah of Allah, en zijn drie dochters. De Koran zegt dat men geen afgoden mag aanbidden, maar islamitische geleerden geven toe dat Mohammed oorspronkelijk verzen had opgenomen waarin stond dat men hoop mocht koesteren op de voorspraak van de dochters van Allah.
Mohammed de echtgenoot
Soera 4:3 zegt dat mannen maximaal vier vrouwen mogen hebben, hoewel Soera 33:50 een uitzondering maakt voor Mohammed. Volgens de islamitische geleerde Ali Dashti zijn dit de vrouwen en concubines van Mohammed.
1. Khadija b. Khuwailid (overleden als eerste) 13. Asma van Saba
2. Sawda/Sauda bint Zam’a 14. Zaynab van Khozayma
3. 'Aisha/’A’isha/Aesha (8-9 jaar oud) 15. Habla
4. Omm/Umm Salama/Salaim 16. Asma van Noman
5. Hafsa —slavinnen / concubines —
6. Zaynab/Zainab bint Jahsh 17. Maria de christin
7. Jowayriya / Juwairiya (gevangene) 18. Rayhana
8. Omm/Umm Habiba —onzekere relatie
9. Safiya/Saffiya b. Huyai (gevangene) 19. Omm Sharik
10. Maymuna/Maimuna van Hareth 20. Maimuna
11. Fatima/Fatema (kortstondig) 21. Zaynab/Zainab de derde
12. Hend/Hind (weduwe) 22. Khawla
Mohammed trouwde met Safiya nadat hij haar echtgenoot en de mannen van de Banu Quraiza-stam had afgeslacht (Bukhari deel 2, boek 14, hoofdstuk 5, nr. 68, p. 35; Bukhari deel 4, boek 52, hoofdstuk 74, nr. 143, p. 92; en Bukhari deel 4, boek 52, hoofdstuk 168, na nr. 280, p. 175-176).
Er is ophef ontstaan in Saoedi-Arabië, omdat buitenlandse vrouwen die daarheen waren gegaan als huishoudsters, gedwongen werden ingezet als seksslavinnen. Je kunt de Saoedische mannen die dit doen echter niet van hypocrisie beschuldigen. Volgens hun religieuze traditie is het moreel aanvaardbaar om vrouwelijke slaven tot seks te dwingen. Zie Bukhari, deel 3, boek 34, hoofdstuk 111, nr. 432, blz. 237; deel 3, boek 34, hoofdstuk 113, na nr. 436, blz. 239-240; deel 5, boek 59, hoofdstuk 31, nr. 459, blz. 317; deel 8, boek 76, hoofdstuk 3, nr. 600, blz. 391; Sahih Muslim, deel 2, boek 8, hoofdstuk 560, nr. 3571, blz. 732-733.
The Economist uit Londen (6 Jan 1990 ) meldde dat moslims in Soedan vrouwen en kinderen van de Dinka-stam tot slavernij dwingen. Ook de speciale uitgave van Newsweek over slavernij, getiteld 'May 4, 1992 ’, meldde dat moslims nog steeds zwarten tot slavernij dwingen, evenals de Austin American Statesman op2/2/1996 . Reader’s Digest 3/1996, blz. 77-81, 'Slavery’s Shameful Return to Africa’, is een hartverscheurend verslag van onderdrukking.
Mohammed de Welvarende
Mohammed overviel met zijn mannen karavanen. In Bukhari, deel 3, boek 37, hoofdstuk 8, nr. 495, blz. 280 staat: „Toen Allah de profeet rijk maakte door middel van veroveringen...” Een vijfde van alle oorlogsbuit werd in de schatkist gestort, en in Sahih Muslim, deel 2, boek 5, hoofdstuk 401, nr. 2348, blz. 519, staat dat Mohammeds familie daar een aandeel in had. De eerste plundering door de moslims staat bekend als de Nakhla-aanval. Tijdens de traditionele wapenstilstandsmaand lokten zijn volgelingen een karavaan in een hinderlaag, waarbij ze één persoon doodden, de rest tot slaaf maakten en de buit meenamen. Mohammed leidde zelf de tweede aanval bij Badr. Mohammed breidde zijn rijkdom uit door de joodse nederzetting Khaibar aan te vallen. Hij en zijn trouwe mannen vergaarden buit en vrouwen (had Mohammed nog een vrouw nodig?) van de 700 tot 1.000 joodse mannen van de Banu Quraiza-stam, die zij onthoofden nadat zij zich hadden overgegeven.
Mohammed, de zondaar
Terwijl de Bijbel zegt dat Jezus zondeloos was, is dit wat de Koran en de Hadith van Bukhari over Mohammed zeggen. In Soera 40:55 en 48:1-2 zegt Allah tegen Mohammed dat hij om vergeving moet vragen voor zijn zonde (of zwakheid). Mensen hebben echter geen vergeving nodig voor lichamelijke zwakheden, maar voor morele. In Sahih Muslim, deel 1, boek 4, hoofdstuk 268, nr. 1695, blz. 373, staat dat Mohammed bad: „Ik heb onrecht aan mijzelf gedaan en beken mijn zonde. Vergeef al mijn zonden, …“ Bukhari, deel 1, boek 2, hoofdstuk 13, nr. 19, blz. 23; deel 1, 12, 57, nr. 781, blz. 434; deel 6, 60.3, nr. 3, blz. 4; deel 8, 75.3, nr. 319, blz. 213, en deel 8, 75.62 vóór nr. 407, blz. 271, vermelden eveneens de zonden van Mohammed. Specifieke zaken die worden genoemd in de Bukhari, deel 1.4.70, nr. 234, blz. 147-148; Bukhari, deel 8.82.1, nr. 794, 795, blz. 520, zijn het afhakken van armen en benen van mensen, het uitbranden van hun ogen en het laten dorsten terwijl ze stierven nadat hun ledematen waren afgehakt. Zie Bukhari, deel 8, hoofdstuk 82, paragraaf 3, nr. 796, hoofdstuk 4, blz. 797; Bukhari, deel 6, hoofdstuk 150, vóór nr. 198, blz. 158-159, evenals Fiqh us-Sunnah, deel 1, blz. 133.
U zult het er waarschijnlijk mee eens zijn dat dit ernstige zonden zijn. Aangezien Mohammed dit deed, had hij heel dringend vergeving nodig. Een interessante vraag is: „Wie betaalt precies de prijs voor uw zonde?“ Jezus zei dat Hij het losgeld voor onze zonden heeft betaald. De islam leert niet dat iemand de prijs heeft betaald. Hoe wordt uw zonde vergoed, of knipoogt Allah gewoon naar sommige zonden en naar andere niet?
Sommigen denken misschien dat slechtheid er niet toe doet, zolang iemand zich maar moslim noemt. Moslims doden in deze eeuw christenen en slachten hele dorpen af in Soedan, Nigeria en Indonesië. Wanneer zogenaamde christenen moslims vermoordden, konden mensen erop wijzen dat zij in strijd handelden met het karakter van Christus. Wanneer moslims christenen doden, die de Ware God aanbidden, heb ik nog nooit iemand horen zeggen dat zij in strijd handelen met het karakter van Mohammed.
Vergeef me dat ik zo bot ben, maar moslims die aanbidders van God vermoorden, moeten daarmee ophouden. Wanneer moslims dit moorden rechtvaardigen omdat hun profeet dit ook deed, dan vragen mensen zich af hoe het zit met hun profeet, hun Allah die zijn woord intrekt, en de oorsprong van de islam.
Denk aan de zondeloze profeet
In tegenstelling tot Mohammed is er Iemand die
beweerde Gods profeet te zijn,
honderden profetieën en voorspellingen vervulde,
nooit vergeven heeft, omdat Hij geen zonde had om te vergeven
nooit iemand heeft vermoord, noch het leven van een reiziger heeft bedreigd,
hoge morele normen had (nooit gedwongen seks toegestaan),
beloofde de straf voor jouw zonde te dragen,
heeft voor jullie geleden en is gestorven, en
geen graf heeft, want Hij is uit de dood opgestaan.
Deze man is Jezus Christus. Christenen zeggen niet over Jezus: „Moge Gods vrede op Hem rusten“, want Jezus is de Vredevorst; Gods vrede rust al op Hem. Ik hoop veeleer dat je zult ontdekken hoe je de vrede en liefde van Christus in je hart kunt laten leven.
Zie www.MuslimHope.com voor meer artikelen.
God zegene je.