< De vervalsing van het Evangelie van Barnabas

Versie van september 2010

Stel je voor dat iemand beweerde een nieuwe soera in de islamitische Koran te hebben gevonden. Het vroegste exemplaar was echter niet in het Arabisch, noch in een taal van de Bijbel, maar in het Italiaans uit de Middeleeuwen. Stel je voor dat er dingen in de soera stonden die in tegenspraak waren met wat er in de rest van de Koran stond, en ook met de Bijbel. Stel je voor dat er ook historische fouten in stonden, en dat eruit bleek dat mensen in de tijd van Mohammed op dezelfde manier leefden als Europeanen tijdens de Middeleeuwen.

Je zou op zijn zachtst gezegd wel wat vragen hebben! Wat is het bewijs (als dat er al is) voor de authenticiteit en de overleveringsketen, en waarom zou het niet moeten worden verworpen, net zoals andere historisch late, fantasierijke hadiths en andere vermeende geschriften van Mohammed worden verworpen?

De rest van dit artikel geeft de precieze redenen waarom alle orthodoxe moslims en christenen het erover eens zouden moeten zijn dat het Evangelie van Barnabas een middeleeuwse vervalsing is.

Algemene achtergrond

Het Evangelie van Barnabas is alleen in het Italiaans bekend, en geen enkele schrijver uit de oudheid heeft er ooit naar verwezen. Het vermeldt zaken die pas eeuwen later in gebruik kwamen. Bovendien zijn er in Granada ook andere, in het Arabisch geschreven vervalste evangeliën gevonden. Deze werden na 1588 ontdekt, en de vervalsers waren Moren. Hoewel één moslimschrijver, Ata ur-Raham, dit heeft verward met een ander geschrift genaamd de Brief/Epistel van Barnabas, is er geen enkele overeenkomst behalve de naam.

In tegenspraak met zowel de Bijbel als de Koran

Jezus is niet de Messias. hfst. 83, blz. 181; hfst. 97, blz. 223; hfst. 42, blz. 97 (Jezus wordt de Messias/Christus genoemd in de soera’s 5:75;5:17 (2x),3:45 ; 4:157, 171, 172,9:30 )
De Messias is Mohammed. hoofdstuk 97, blz. 225-227
De woorden van een profeet zijn alleen bestemd voor het volk waarnaar zij zijn gezonden. hoofdstuk 43, blz. 101 (Soera 4:150-151 zegt dat er geen onderscheid mag worden gemaakt tussen boodschappers)
Ismaël was de voorvader van de Messias. hoofdstuk 190, blz. 425; hoofdstuk 191, blz. 407; hoofdstuk 208, blz. 459; hoofdstuk 43, blz. 103
God heeft alle dingen voor de Messias geschapen. hoofdstuk 191, blz. 427
God heeft alles geschapen voor Mohammed. Hoofdstuk 39, blz. 91: “[Mohammed] zal mijn boodschapper zijn, voor wie Ik alle dingen heb geschapen; die de wereld zal verlichten wanneer hij komt; wiens ziel zestigduizend jaar voordat Ik iets schiep, in hemelse pracht werd geplaatst.”
„De boodschapper van God [Mohammed] zal antwoorden: 'O Heer, ik herinner mij dat toen Gij mij schiep, Gij zei dat Gij uit liefde voor mij de wereld en het paradijs, en engelen en mensen had willen scheppen, opdat zij U zouden verheerlijken door mij, Uw dienaar.’ Hoofdstuk 55, blz. 131. Zie ook hoofdstuk 56, blz. 133
Zonder geloof in Mohammed zal niemand worden gered. (De meeste moslims geloven niet dat men een reddend geloof in Mohammed moet hebben.) hfst. 192, blz. 429

Enkele andere verschillen met de Bijbel

Jezus is een stem in de woestijn. hfst. 42, blz. 97
Engelen „rolden“ de soldaten voor Jezus opzij. Hoofdstuk 153, blz. 355
Mohammed komt. Hoofdstuk 44, blz. 105

Enkele andere verschillen met de Koran

Deze tegenstrijdigheden met de Koran of ongebruikelijke leerstellingen die niet in de Koran voorkomen, kunnen er ook toe leiden dat moslims terughoudend zijn om zich tot dit 'Evangelie’ te wenden.

Gelovige moslims die geen goede daden hebben verricht, zullen 70.000 jaar in de hel verblijven. Hoofdstuk 137, blz. 319

Mohammed zal naar de hel gaan en doodsbang zijn wanneer hij de straf van anderen aanschouwt. Hoofdstuk 135, blz. 315

Maria bracht Jezus zonder pijn ter wereld. Hoofdstuk 3, blz. 9

Het is verboden om iets te haten, behalve de zonde. Hoofdstuk 86, blz. 199

God is een vader. Hoofdstuk 133, blz. 307

God is onze Vader. (-maar geen zonen) hoofdstuk 17, blz. 31, 33

Er zal geen afgunst zijn in de hemel. Hoofdstuk 177, blz. 401

Jezus zou op dezelfde manier in slaap vallen [sterven] en spoedig weer worden gewekt. Hoofdstuk 193

'Huil niet, want Lazarus slaapt, en ik ben gekomen om hem te wekken.’ De Farizeeën zeiden onder elkaar: 'Zou je toch maar zo slapen!’ Toen zei Jezus: 'Mijn uur is nog niet gekomen; maar wanneer het komt, zal ik op dezelfde manier slapen en spoedig worden gewekt.’ Toen zei Jezus opnieuw: 'Haal de steen weg van het graf.’ Martha zei: 'Heer, hij stinkt, want hij is al vier dagen dood.’ Jezus zei: 'Waarom ben ik dan hierheen gekomen, Martha? Geloof je niet in mij dat ik hem zal wekken?’

Algemene fouten – Zeilen naar steden in het binnenland

Deze fouten tonen aan dat de auteur zeer weinig wist van de geografie en geschiedenis van Palestina.

Jezus ging naar het Meer van Galilea en voer, nadat hij aan boord van een schip was gegaan, naar zijn stad Nazareth. hfst. 20, blz. 41 (Nazareth ligt in het binnenland.)
De Romeinen zeiden dat de afgoden almachtig waren. Hoofdstuk 152, blz. 353
De Kanaänieten verachtten de Farizeeën. Hoofdstuk 144, blz. 335
De Farizeeën in de tijd van Jezus waren heel vreemd in hun ascetisme. Hoofdstuk 145, blz. 337-339
Grappige dingen over de Farizeeën. hfst. 143, blz. 343-345
Rome heeft 28.000 goden. hfst. 152, blz. 353
De Romeinse Senaat vaardigde een decreet uit dat niemand Jezus 'God’ of 'Zoon van God’ mocht noemen. hfst. 98, blz. 227, of over Jezus mocht spreken. hfst. 157, blz. 367
Besluit van de Romeinse Senaat. hfst. 210, blz. 461
Mensen die boetedoening predikten, werden ' ’ Nazareners genoemd (naar Jezus). hfst. 194, blz. 433
Judas glimlachte toen de discipelen hem voor Jezus aanzagen. hoofdstuk 216, blz. 471
Israël zegt dat Jezus God of de Zoon van God was. hoofdstuk 138, blz. 321
Barnabas was een van de discipelen van Jezus. hfst. 83, blz. 191; hfst. 88, blz. 205; hfst. 19, blz. 39; hfst. 72, blz. 167
In de tijd van Jezus heerste er een grote hongersnood in Israël. hoofdstuk 138, blz. 321
God legde Jezus straffen op omdat anderen Jezus God noemden. hoofdstuk 112, blz. 257
De bergen (meervoud) van Samaria. hfst. 81, blz. 189

Historische anachronismen

Historische onjuistheden hebben betrekking op Europese zaken uit de Middeleeuwen, die niet thuishoren in de tijd van Jezus.

De munten in hoofdstuk 54 (een gouden denarius verdeeld in zestig minuti) waren Spaans.
Abrahams vader beweerde dat er een oneindig aantal goden bestond. (De Sumeriërs kenden het begrip 'oneindigheid’ niet.) Hoofdstuk 26, blz. 57
„Toen het voedsel [in Adams keel] gleed, herinnerde hij zich de woorden van God; daarom stak hij, in een poging het voedsel tegen te houden, zijn hand in zijn keel, waar ieder mens het merkteken heeft.“ („Adamsappel“ was oorspronkelijk een middeleeuwse Europese uitdrukking) hfst. 40, blz. 93
Pilatus was gouverneur toen Jezus werd geboren. hoofdstuk 3, blz. 7
Joden leerden vasten, aalmoezen geven, bidden en op bedevaart gaan. hoofdstuk 89, blz. 207
Het jubileum vindt nu om de 100 jaar plaats. hoofdstuk 83, blz. 191-193
De baronnen van de koningen. Hoofdstuk 131, blz. 301
Jullie verlangen naar paarden zoals ridders. Hoofdstuk 69, blz. 159
De last van de republiek. hfst. 69, blz. 161
Hoflieden. hfst. 133, blz. 307
Na het avondgebed. hfst. 131, blz. 299
De toren waar de schriftgeleerden vroeger predikten. Hoofdstuk 127, blz. 291, hoofdstuk 129, blz. 297, hoofdstuk 12, blz. 19
De verloren zoon, nieuwe [been]kousen. hfst. 147, blz. 241
God is niet samengesteld. hfst. 161, blz. 377
De mens is samengesteld. hfst. 168 p. 389
Lazarus en zijn twee zussen waren eigenaars in andere steden, Magdala en Bethanië, net als in de Middeleeuwen! hfst. 194 p. 433
Jezus (eigenlijk Judas) was gekleed als een jongleur. hoofdstuk 217, blz. 475
Fistel (een medische term die pas in de Middeleeuwen werd gebruikt voor een afvoeropening in het lichaam) hoofdstuk 120, blz. 275
Jezus kon op 12-jarige leeftijd niet lezen. hoofdstuk 9, blz. 15
Doe boete. hfst. 121, blz. 277
Jezus bad in eenheid met de boodschapper van God en hoorde de stem van Mohammed. Hoofdstuk 84, blz. 195

Deze „meer dan enkele“ fouten bewijzen dat het boek tijdens de Middeleeuwen in Europa is geschreven.

Aanwijzingen over wie deze vervalsing heeft geschreven

Een Italiaanse drukker genaamd Arrivabene publiceerde in 1547 de eerste Italiaanse vertaling van de Koran. De schrijver van het Evangelie van Barnabas was niet goed thuis in de bijbelse geschiedenis, noch in de orthodoxe islamitische theologie, maar blijkbaar was hij (of zij) zeer goed op de hoogte van de Europese middeleeuwse gebruiken. Het Italiaans in het Evangelie van Barnabas vertoonde kenmerken van zowel het Venetiaanse als het Toscaanse dialect. De Latijnse spelling wijst op invloed van de Latijnse Vulgaat. Er zijn ook invloeden uit het werk van Dante.

Er stonden Arabische aantekeningen in de marge. Zoals David Sox (p. 51) echter opmerkt, waren deze niet geschreven door een orthodoxe moslim. De Raggs veronderstellen dat, aangezien de donkergroene, oosterse band sterk lijkt op de band van een Turks document uit 1575 in de Venetiaanse archieven, zowel de band als de aantekeningen in de marge in Constantinopel gemaakt zouden kunnen zijn.

Eerste verdachte: Fra Marino was van 1542 tot 1550 de hoofdinquisiteur van Venetië, en wellicht was wraak zijn motief (Sox, p. 68). Felice Peretti (de toekomstige paus Sixtus V) was een strenge, toegewijde inquisiteur van Venetië die zich veel vijanden maakte. In de zestiende eeuw waren er alleen al in Venetië 843 processen wegens protestantisme en wederdoperschap, 65 wegens godslastering en 148 wegens tovenarij (Sox p. 57). In de jaren 1530 kreeg Venetië kritiek vanwege zijn tolerantie. Een augustijner monnik werd gestraft omdat hij ketterij onderwees in de Sint-Barnabaskerk in Venetië. (Sox, p. 59) Uit een handschriftanalyse van het handschrift van Fra Marino en het Evangelie van Barnabas blijkt dat deze van dezelfde persoon afkomstig zouden kunnen zijn, aldus David Sox, p. 70.

Tweede verdachte: Anselmo Turmeda (die later Abd-Allah ibn Abd Allah werd) uit Mallorca, Spanje, studeerde tien jaar in Bologna. In zijn biografie, geschreven tussen 1383 en 1390, beweerde hij dat hij priester was geweest vóór zijn bekering tot de islam. Zijn leraar in Bologna was een crypto-moslim. De Epalza (p. 63-64) stelt dat hij een bekeerde franciscaan was die na zijn bekering tot de islam wraak nam op het christendom. De vermelding van Spaanse munten in het Evangelie van Barnabas ondersteunt deze theorie.

Andere verdachten: Andere vervalste evangeliën, deze althans geschreven door Moren in het Arabisch, zijn afkomstig uit Granada. Vóór 1588 was er echter geen enkel bekend.

Conclusie

Stel je voor dat je een moslim was aan wie werd verteld dat iemand een verloren „boek“ van God had gevonden. Deze „soera“ vermeldde onder andere dat Mohammed per boot naar Mekka voer, en deze soera was in tegenspraak met de leer van de Bijbel en op tien punten in tegenspraak met de Koran. Het oudste manuscript van de vermeende soera was in het Italiaans geschreven, een taal die niet uit het Midden-Oosten komt en in de tijd van Mohammed zelfs nog niet bestond. Ten slotte bevatte deze vermeende soera enkele historische gebruiken die pas 1.000 jaar later in Europa voorkwamen.

Men kan gerust stellen dat moslims hier op zijn zachtst gezegd waarschijnlijk wel een paar vragen over zouden hebben. Voordat u deze middeleeuwse vervalsing omarmt als een authentiek werk dat de 'ware’ leer van Jezus weergeeft, moet u bedenken dat dit werk ook in tegenspraak is met de Koran.


Aanbevolen literatuur

Geisler, Norman en Abdul Saleeb. Answering Islam. (Baker Books) 1993.

Gilchrist, John. Origins and Sources of the Gospel of Barnabas (Jesus to the Muslims) 1979.

Ragg, Lonsdale en Laura (vertalers). The Gospel of Barnabas. Bakhtyar Printers, Lahore, Pakistan, 1981.

U kunt het Evangelie van Barnabas in het Engels online lezen op

http://www.answering-christianity.com/barnabas.htm http://www.islam101.com/barnabas/chapter_index.htm

http://www.latrobe.edu.au/arts/barnabas/Barnmain.html

https://archive.org/stream/thegospelofbarn00unknuoft/thegospelofbarn00unknuoft_djvu.txt

http://www.sacred-texts.com/isl/gbar/

Het Evangelie van Barnabas wordt genoemd in de vertaling van de Koran door Yusuf Ali op blz. 268 en 334, en in Sahih Muslim, deel 4, voetnoot 2468, blz. 1254.

Zie www.MuslimHope.com voor meer artikelen.

God zegene u.