< Het druzische geloof

Versie april 2013

Er zijn maar weinig mensen die iets weten over de Druzen, een mysterieuze, 1.000 jaar oude religie in Libanon. Ook wel Druse, Duruz, Duroz en het Tawhid-geloof genoemd, telt deze gemeenschap vandaag de dag ongeveer 750.000 tot 800.000 aanhangers, voornamelijk in Syrië, Libanon en Israël. De Druzen noemen zichzelf Muwahhidun (unitaristen). Hoewel zij geloven dat Mohammed van God afkomstig was, kunnen zij niet als moslims worden beschouwd, net zomin als zij joden of christenen zijn. Om hun oorsprong te begrijpen, moeten we teruggaan in de tijd naar het tijdperk van de Egyptische Fatimiden-kaliefen.

De Fatimiden-dynastie van kaliefen

Na de eerste paar kaliefen (de zogenaamde Umayyaden-dynastie) hadden de corrupte Abbasiden de moslimwereld zo goed als bewezen dat macht corrumpeert. Sommigen zouden kunnen denken dat het kalifaat misschien toch aan de afstammelingen van Mohammed had moeten toekomen. De Abbasiden werden opgevolgd door de Fatimiden, die vanuit Noord-Afrika regeerden en zich later in Egypte vestigden. Hun naam was afgeleid van het feit dat de heersers afstammelingen waren van Fatima, de dochter van Mohammed en zijn eerste vrouw Khadija. Hoewel 'Abd al-Rahman 100 kamelen vol kleding en 10.000 dinars aanbood om met Fatima te trouwen, en 'Uthman hetzelfde aanbood, gaf Mohammed haar ten huwelijk aan een arme man, 'Ali bin Abi/Abu Talib. Vrome sjiitische moslims geloofden in vele legendes over Fatima. Volgens deze legendes wilden de Qoeraisj niet helpen toen Khadija zwanger was, waarop vier vrouwen uit de hemel neerdaalden om te helpen: Sara, de vrouw van Abraham, Asiya, Maria en Safira, de vermeende vrouw van Mozes. Fatima zou nooit ongesteld zijn geweest; zij zou via haar linkerdij zijn bevallen, terwijl Maria Jezus via haar rechterdij ter wereld bracht. Fatima werd een hoeri van de hemel. Alle moslims in de hemel zullen zoveel houri’s als vrouwen hebben als zij wensen, behalve dat 'Ali geen andere vrouw zou hebben dan Fatima. Sommigen zien een overeenkomst tussen de verering van Fatima en de rooms-katholieke verering van de Maagd Maria. Fatima wordt door de twaalfversjiieten „de moeder van haar vader“ genoemd (Encyclopedia of Islam, deel 2, blz. 845-846), wellicht als een profetie dat de twaalfde imam Mohammed zou heten.

Fatima zal na Mohammed als eerste het paradijs binnengaan bij de opstanding. Dit wordt ook vermeld in de soennitische hadith van Bukhari, deel 4, boek 56, hoofdstuk 24, nr. 819-820, blz. 527. Gabriël zal haar kameel naar de troon van Allah leiden. Daar zal zij afstappen en Allah vragen gerechtigheid te doen aan degenen die schuldig zijn aan de dood van haar zonen Hasan en Husayn/Husain. Fatima zal al haar volgelingen het paradijs binnenleiden, en net zoals katholieken tot Maria bidden, richten sommige Isma’ilieten hun gebeden tot Fatima.

Even terzijde: er is in het katholicisme ook een verschijning die „Onze-Lieve-Vrouw van Fatima“ wordt genoemd, maar dat staat hier volstrekt los van.

Hier volgt een overzicht van alle Fatimidische kaliefen

1. Al-Mahdi 'Obaidallah/’Ubaydullah, kalief van 297 A.H./909 n.Chr. tot 322 A.H./3/4/933/934. Hij veroverde het Abbasidische Egypte bij zijn tweede poging in 919-920 n.Chr. Hij beweerde de Mahdi te zijn.

2. Al-Ka’im biamr Allah (Abu’l-Kasim), overleden in 334 A.H. (18 mei 945)

3. Mansur (Abu Tahir Isma’il), overleden op 19 maart 952.

4. Mu’izz lidin Allah (Abu Tamim Ma’ad), 952–976. Hij was 22 jaar oud toen hij aan de troon kwam

5. Al-’Aziz, kalief 976–996 n.Chr., veroverde Syrië

6. Al-Hakim bi’amr Illahi, 996–1021 n.Chr.

7. al-Zahir, kalief van 1021 tot 1036 n.Chr.

8. al-Mustansir, 1036–1094 n.Chr., zwak bewind.

9. al-Musta’li, kalief van 1094 tot 1101 n.Chr.

10. al-Amr, 1101–1130 n.Chr.

11. al-Hafiz, 1130–1140 n.Chr.

12. al-Zafr, 1149–1154 n.Chr.

13. al-Fa’iz, 1154–1160 n.Chr.

14. Al-’Adid, de laatste Fatimidenkalief, 1160-1171 n.Chr., afgezet door Saladin en het Abbasidenleger.

Al-Hakim

Al-Hakim bin-Amr Allah werd geboren in 985 n.Chr. en werd op 11-jarige leeftijd (996 n.Chr.) de zesde Fatimidenkalief. Al-Hakim stond berucht om zijn wreedheid, tirannie en mysterieuze verdwijning terwijl hij in februari 1021 n.Chr. alleen aan het wandelen was. Hij was een van de belangrijkste vervolgers van christenen en joden, hoewel zijn moeder een christin uit Rusland was. Velen beschouwen hem als een krankzinnige ismaïlitische sjiiet. Aan de andere kant wordt hij door anderen bewonderd.

Iemand zei ooit dat elk slecht ding een goede verklaring heeft. Volgens *The Encyclopedia of Religious Knowledge*, blz. 277-278, geloofde men dat „zijn daden, hoewel ze soms wreed leken, het begrip te boven gingen en dat hun creatieve symboliek alleen bekend was bij Hamza als imam.“

De beroemde wiskundige Alhazen (overleden in 1038) beweerde dat hij een machine kon uitvinden om de overstromingen van de Nijl te reguleren. Hakim (overleden in 1021) nodigde hem uit naar Egypte te komen om dit te doen. Toen Alhazen aankwam en zag dat dit onmogelijk was, deed hij alsof hij gek was totdat Hakim stierf.

Een tijdlijn van de vervolging van Hakim

1003 Een kerk gesloopt en op die plek de Rashid-moskee gebouwd

1004 Christenen en joden werden gedwongen zwarte riemen en tulbanden te dragen

1005 Al-Hakim was een sjiiet en sprak vervloekingen uit tegen de eerste kaliefen en metgezellen van de profeet, en dwong deze op moskeeën te laten aanbrengen.

1007 Hij trok het voorschrift om deze inscripties op moskeeën aan te brengen in. Hij verbood eerst, en versoepelde vervolgens de wetten tegen wijn, bordelen, zingende slavinnen, muziekinstrumenten, zangers en muzikanten.

Hij verbood vrouwen om naar buiten te gaan. Al-Hakim verbood schoenmakers om schoenen voor vrouwen te maken. (Ze zouden sowieso niet naar buiten hoeven te gaan.)

Op een gegeven moment moedigde al-Hakim zijn aanhangers aan om hem onder meer te aanbidden als de zichtbare God. Het druzische geloof is vernoemd naar een van deze aanhangers, Ismail al-Darazi / ad- -Darazi. Volgens de latere druzische theologie waren er tien incarnaties van God, en was al-Hakim de laatste, zo staat vermeld in The Encyclopedia of Missions, deel 1, blz. 341 (Funk and Wagnalls 1891).

Hij verbood een bepaalde groente, omdat hij geloofde dat Abu Bakr, A’isha en Mu’awiya daarvan hielden.

Hij verbood het eten van schaaldieren en vis zonder schubben. Hij verbood het spelen van schaak (zoals Sahih Muslim leert), en hij gaf opdracht alle honden te doden.

Al-Hakim stak de hele Joodse wijk in Caïro in brand.

Hij stak de stad al-Fustat in brand nadat de bevolking een verklaring had verspreid waarin stond dat hij de islam had verlaten door te verkondigen dat hij goddelijk was. Al-Hakim zou zich vermaakt hebben door toe te kijken hoe de stad in vlammen opging.

1007 Verbod op de Palmzondag-processie in Jeruzalem

1008 Konfiskeerde de bezittingen van de kerken en kloosters in Egypte

1009 Dwingde christenen en joden kruisen en bellen te dragen. Vernietigde twee kerken in Caïro, één in Damascus, en ontheiligde hun begraafplaatsen. Martelde christelijke ambtenaren.

1009/1010 Vernietigde de Heilige Grafkerk in Jeruzalem (toekomstige kruisvaarders zouden zich dat herinneren). Hij verbood de viering van Driekoningen in Caïro en vernietigde christelijke kloosters.

1010 Verbod christenen wijn te gebruiken bij het Heilig Avondmaal.

1011-1012 Al-Hakim liep langs een slagerij, greep een vleesmes en doodde een van de assistenten.

1011-1012 Verbod het tonen van kruisen.

1012-1013 Christenen mogen niet te paard rijden. Hij verwoestte kerken en kloosters, waarbij hij alleen het klooster op de Sinaï spaarde.

1012-1013 Dwingde onderdanen om voor hem te buigen en hem 'onze Heer’ te noemen

1013 Sommige christenen die zich naar verluidt tot de islam hadden bekeerd, vierden nog steeds het Heilig Avondmaal in hun huis. Hij hoorde hiervan, maar liet het toe. Hij vaardigde verordeningen uit ten gunste van christenen, en liet een klooster herbouwen en vele kerken en hun bezittingen herstellen. Hij stond sommige christenen die zich tot de islam hadden bekeerd toe om terug te keren naar het christendom.

Al-Hakim verbood ook bepaalde islamitische gebeden. Hij verbood vrouwen om te huilen bij begrafenissen, aangezien Mohammed hun had opgedragen niet te huilen.

In februari 1021 ging al-Hakim op een avond op een heuvel wandelen en verdween spoorloos. Hamza zei dat hij weer zou terugkomen. (Dit komt overeen met het geloof in de wederkomst van de 12e imam.)

In het *Perennial Dictionary of World Religions* (blz. 230) staat dat het feit dat al-Hakim als God aanbeden wilde worden, een belangrijke factor was in de verzwakking van de Fatimiden-dynastie.

Hamza, al-Muqtana en de Druzen-geschriften

Sinds die tijd aanbidden de Druzen al-Hakim als de zichtbare God. Al-Hakims vizier, Hamza bin 'Ali ibn Ahmad, een Perzische mysticus, hielp ervoor te zorgen dat al-Hakim werd aanbeden als de ultieme Ene die het eerste kosmische principe schiep. In het druzische gedachtegoed is Hamza het eerste schepsel van God. De druzische kalender begint in 1016/1017 n.Chr. (A.H. 408), toen Hamza in de moskee in Caïro publiekelijk verklaarde dat al-Hakim de zichtbare God was.

Het druzische heilige geschrift, Rasahl/Rasa’il al-Hikma („Brieven van Wijsheid“) genaamd, werd voornamelijk opgeschreven door al-Muqtana (de kosmische immanentie). Het bevat ook andere brieven van al-Hakim, Hamza en anderen.

Sinds al-Muqtana verdween, zijn de Druzen geen „bekeerlingsreligie“ meer geweest.

In de druzische catechismus staat bij vraag 44 dat de 'Alawieten zich van de Druzen afsplitsten omdat zij al-Hakim niet aanbaden en in plaats daarvan 'Ali aanbaden.


Hamza’s Zeven Pijlers van het Druzen-geloof

1. (Waarheid in woorden) Spreek de waarheid tegen andere Druzen. Het is echter toegestaan om tegen ongelovigen te liegen om jezelf of de gemeenschap te verdedigen. Zij vinden het prima om zich tegenover moslims als moslims voor te doen, of tegenover christenen als christenen, en om onwaarheden te verkondigen over wat zij geloven.

2. (Waakzaamheid) Verdedig elkaar (ook met geweld) en help en steun elkaar

3. Volledige afzwering van alle vroegere religies, inclusief de niet-Druzen-islam.

4. Zet je volledig af van ongelovigen.

5. Erken al-Hakim als de enige zichtbare God. (Dit omvat ook het erkennen van eerdere manifestaties van God)

6. Volledige berusting, tevreden zijn met wat God doet

7. Volledige gehoorzaamheid, onderwerping aan de bevelen van God of zijn vertegenwoordigers, tot de terugkeer van al-Hakim.

Andere druzische geloofsovertuigingen

Al-Hakim staat centraal in het druzische geloof. Hij wordt al-wahda genoemd, de manifestatie van de goddelijke eenheid. Net als sommige Isma’ilieten geloven de Druzen dat er vele (misschien wel 70) incarnaties van God zijn geweest. De Ware Jezus was een incarnatie van de Kosmische Intelligentie, maar Mohammed niet. Al-Hakim was de laatste incarnatie van God.

Kosmische rollen: Net als de Isma’ilieten geloven zij in vijf kosmische principes (hudud). De Druzen geloven dat er vijf mensen zijn die deze rollen op zich hebben genomen.

'Akl (de ware Adam / kosmische intelligentie) werd vervuld door Hamza ibn Ali

Nafs al-Kulliyya (universele ziel / kosmisch zelf) werd belichaamd door Isma’il ibn Muhammad al-Tamimi.

Kalima (het woord / kosmische uitspraken) werd vervuld door Muhammad ibn Wahb al-Qurashi

Sabiq (rechtervleugel / voorloper / kosmisch precedent) werd belichaamd door Salam ibn 'Abd al-Wahhab

Tali (linkervleugel / volgeling / kosmische onmiddellijke aanwezigheid) werd belichaamd door Baha’ al-Din al-Muqtana.

Daarnaast waren er dais (zendelingen), ma’dhuns (predikers), mukasirs (overtuigers) en de overige ware gelovigen.

Er waren ook vijf valse kosmische principes, geschapen door al-Hakim voor de kwade kant van het universum. Al-Hakim zal deze echter in de laatste dagen loslaten.

Islamitische feestdagen: Ze vieren de meeste islamitische feestdagen, maar houden zich niet aan de ramadan en ondernemen ook geen hadj-bedevaart naar Mekka.

De materiële wereld is een „spiegel“ of emanatie van de Goddelijke Intelligentie.

Alle voorgaande religies zijn niet verkeerd; het zijn slechts 'voorbeelden’ van de ware religie en moeten allegorisch worden geïnterpreteerd. Zowel het Evangelie als de Koran zijn door God geïnspireerd, maar worden niet meer gevolgd. Druzen

Huwelijk: Zij geloven ook dat man en vrouw in het huwelijk gelijkwaardig moeten zijn.

De Khidr/Khider (de Groene). Net als de soefi’s leggen zij de nadruk op al-Khidr. Zij hebben een vermeend heiligdom van de Khidr. Al-Khidr werd in Bukhari, deel 1, boek 3, hoofdstuk 44, nr. 124, blz. 90-93 genoemd als iemand die Mozes bezocht en die dingen over God wist die Mozes niet wist. Een Druze vertelde me dat zij geloven dat hij Johannes de Doper is (Nafs al-Kulliyya, de Universele Ziel).

Jezus en de Heilige Geest zijn één en dezelfde identiteit, volgens

http://ismaili.net/~heritage/mirrors/7_other_drouz/drouz.html. Daar staat ook dat de Druzen beweren af te stammen van de verloren stammen van Israël. Ook staat er dat de Druzen Socrates, Plato en Aristoteles eveneens als profeten beschouwen.

Reïncarnatie: Zij geloven dat mensen reïncarneren totdat zij volmaaktheid bereiken en opstijgen naar de sterren. Dit vertoont enige gelijkenis met de 'Alawitische leer’. In tegenstelling tot het hindoeïsme geloven de Druzen dat menselijke mannen alleen reïncarneren als menselijke mannen, en hetzelfde geldt voor vrouwen.

In China zou volgens hen nog een geheime druzengemeenschap bestaan.

Eindtijd: Wanneer de vervolging van de Druzen haar hoogtepunt bereikt, zal al-Hakim terugkeren, samen met Hamza en al-Muqtana, die in 1033 n.Chr. verdwenen. Al-Hakim zal de wereld veroveren, en de geheime Druzen-gemeenschap die zich naar verluidt vandaag de dag in China bevindt, zal zich weer bij die in Syrië voegen. Zij zullen Mekka veroveren, daarna Jeruzalem, en de hele wereld zal het Druzen-geloof aanvaarden.

Gebruiken: Zij geloven dat zowel mannen als vrouwen aan de dagelijkse gebeden moeten deelnemen. (Volgens hadiths van de soennitische islam moeten vrouwen zich onthouden wanneer ze ongesteld zijn.) De Druzen onthouden zich van stimulerende middelen, tabak en wijn. Zij vinden stelen en wraak verkeerd.

Verhulling: Net als de Ghulat-sekten in de moslimwereld geloven zij dat het toegestaan is te liegen over het feit dat men een Druze is wanneer dat om veiligheidsredenen nodig is. Bovendien is het hen toegestaan zich uiterlijk aan te passen aan de heersende religie en hun eigen geloof in het geheim te beoefenen. Zo kunnen Druzen in andere landen zichzelf bijvoorbeeld een Syrische christen of een soennitische moslim noemen.

De religieuze diensten vinden plaats op donderdagavond, het begin van hun rustdag (The Perennial Dictionary of World Religions, p. 230; Encyclopaedia Britannica, p. 684).

Ingewijden/niet-ingewijden: Sinds de 15e eeuw kennen de Druzen, net als de 'Alawieten, een innerlijke groep van ingewijden ('Uqqal/’Aql, wat 'intelligentie’ of 'wijzen’ betekent) en de meerderheid van de overige gelovigen (Juhhal/Jahil, wat 'onwetenden’ betekent). De Jahil voorzien in de materiële behoeften van de ingewijden. De Encyclopaedia Britannica schat dat ongeveer 15% uit ingewijden bestaat.

Mannelijke ingewijden dragen doorgaans een zwart gewaad onder een witte gordel. Als hoofddeksel dragen ze een rode fez met een witte rand eromheen.

Vrouwen moeten een sluier dragen, meestal zwart, en rode pantoffels. Veel druzische vrouwen zullen zelfs in het bijzijn van niet-druzische vrouwen hun sluier niet afdoen. Polygamie is niet toegestaan, en zowel vrouwen als mannen kunnen het initiatief nemen tot echtscheiding. Zij nemen samen met mannen deel aan religieuze ceremonies, hoewel gescheiden door een halfdoorzichtige zwarte sluier. Vroeger mochten vrouwen geen zijde, brokaat, goud of zilver dragen, maar tegenwoordig doen ze dat doorgaans wel.

Wetgeving: Over het algemeen volgen de Druzen vaak het Hanafitische islamitische rechtssysteem. De Hanafieten vormen de meest gangbare soennitische rechtsschool.

Oude versus nieuwe druzische geloofsovertuigingen: In de Encyclopedia of Islam (E.J. Brill 1965), deel 2, blz. 633, staat dat gedurende de lange geschiedenis van de Druzen een groot deel van de uitgebreide hiërarchie verdween en dat er tegen de tijd van 'Abd Allah al-Tanukhi (overleden in 885 A.H., 1480 n.Chr.) een nieuw systeem van gnostische kosmologie en cyclische heilige geschiedenis de overhand had. De indeling van de Druzen in wijzen en onwetenden bestond tegen die tijd al.

Onjuiste informatie: Omdat men weinig wist over de Druzen, zijn er een aantal onjuiste dingen over hen gezegd.

Er werd beweerd dat zij afstammen van een kruisvaarder genaamd de graaf van Dreux.

Ze zouden een beeld van een kalf hebben aanbeden. De Encyclopaedia Britannica (1972), deel 7, blz. 711, zegt: „misschien een kalfsbeeld, waarvan het verband ver gezocht is en de rol onduidelijk is.” Er wordt echter aan toegevoegd dat sommige Druzen het bestaan ervan krachtig ontkennen.

De Druzen zouden immorele afbeeldingen hebben gehad, vergelijkbaar met sommige sekten binnen het hindoeïsme, maar ook dat is onjuist.

Verdere geschiedenis van de Druzen

1300 n.Chr. Maliku 'l-Ashraf, de Mamelukken-sultan van Egypte, versloeg de Druzen en dwong hen zich, althans uiterlijk, aan te passen aan de soennitische islam.

1516 n.Chr. De Maan-familie van de Druzen steunde de Turk Selim de Grimmige in zijn strijd tegen de Mamelukken.

Op het hoogtepunt van hun macht onder Fakru’d-din Maan II hadden de Druzen onder Turks bewind de controle over Antiochië, Palmyra, Beiroet, Sidon, Latakia en Tripoli. Hij kwam tweemaal tevergeefs in opstand tegen de Turken.

Er waren vele burgeroorlogen; in 1711 versloegen de Shehab-Druzen de Turken en andere Druzen bij Ein/Ain Dara.

Er waren regelmatig burgeroorlogen in Libanon. De Druzen slachtten in 1840 christenen af in Hasbeya en4/30/1845 . De Druzen en moslims werkten samen om 2.500 maronieten in Damascus af te slachten op7/9/1860 . Daarna bezetten de Fransen Libanon. De Druzen vochten tegen de Egyptenaren in 1930, tegen de Turken in 1852, en werden in 1896 door de Turken verslagen. De Turshun-Druzen probeerden in 1906 in opstand te komen tegen de Turken.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog hielpen zij Lawrence en de Britten in de strijd tegen de Turken. Nadat de Fransen geen gehoor gaven aan hun verzoeken, kwamen de Druzen in opstand tegen de Fransen in7/25/1925 , waarna zij uiteindelijk in 1927 volledig werden verslagen. Zie The First Encyclopedia of Islam, deel 2 (E.J. Brill), blz. 1075-1076 voor meer informatie.

Overeenkomsten, maar toch diepgaande verschillen

Het bijzondere aan de Druzen is dat zij Mohammed als profeet respecteren en geloven dat de Koran door God is geopenbaard, maar dat hun geloofsovertuigingen toch zo sterk afwijken van wat in de Koran wordt onderwezen. Zij geloven dat hun eigen geloofsovertuigingen voorrang hebben boven de „waarheid“ die God in de Koran heeft geopenbaard.

Net als moslims respecteren de Druzen Jezus als profeet en geloven ze dat de Bijbel door God is gegeven, maar de geloofsovertuigingen van zowel de Druzen als de moslims wijken sterk af van wat in de Bijbel wordt onderwezen. In enkele opzichten staan de Druzen dichter bij de Bijbel dan moslims; zij geloven dat Jezus een manifestatie van God is. In andere opzichten staan moslims echter dichter bij de Bijbel, bijvoorbeeld doordat zij al-Hakim niet aanbidden, geen andere manifestaties van God erkennen en niet in reïncarnatie geloven. Zowel de druzen als de moslims geloven dat hun stichters en hun geschriften voorrang hebben boven de waarheid van de Bijbel. Blijkbaar baart het hen geen zorgen dat hun 'waarheid’ in tegenspraak is met de fundamentele boodschap van het Nieuwe Testament.

Is de waarheid van belang?

Het is opmerkelijk dat de Druzen al bijna duizend jaar vasthouden aan hun traditie, ondanks oorlog en vervolging. De geest achter al-Hakim zou daar erg trots op mogen zijn. Als je loyaliteit altijd als een goede deugd beschouwt, dan zijn de Druzen, de 'Alawieten in de islamitische wereld, de Thuggees en Khonds in de hindoeïstische wereld, en de mensen die omkwamen in de People’s Temple van Jim Jones in de christelijke wereld, allemaal de meest deugdzame mensen.

Nee, misplaatste loyaliteit is geen deugd. Misplaatste loyaliteit is in feite ontrouw en verraad aan datgene waaraan je loyaliteit zou moeten liggen.

Bijbelverzen met betrekking tot de Druzen

„Ik, de HEER, verander niet.“ (Maleachi 3:6a Bereaanse Bijbel)

„Jezus Christus is gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid dezelfde.” (Hebreeën 13:8, Berean Bible)

„Ik vrees echter dat, net zoals Eva door de sluwheid van de slang werd misleid, jullie gedachten afgedwaald kunnen raken van jullie eenvoudige en zuivere toewijding aan Christus. Want als iemand komt en een andere Jezus verkondigt dan degene die wij hebben verkondigd, of als jullie een andere geest ontvangen dan degene die jullie hebben ontvangen, of een ander evangelie dan het evangelie dat jullie hebben aanvaard, dan laten jullie dat maar al te gemakkelijk toe.” (2 Korintiërs 11:3-4 Berean Bible)

“Ik sta versteld hoe snel jullie afkeren van Hem die jullie door de genade van Christus heeft geroepen, en je wenden tot een ander evangelie – dat zelfs geen evangelie is. Blijkbaar brengen sommige mensen jullie in verwarring en proberen ze het evangelie van Christus te verdraaien. Maar zelfs als wij of een engel uit de hemel een evangelie zouden verkondigen dat in strijd is met het evangelie dat wij jullie hebben verkondigd, laat hem dan vervloekt zijn! Zoals we al eerder hebben gezegd, zo zeg ik het nu opnieuw: als iemand jullie een evangelie verkondigt dat in strijd is met het evangelie dat jullie hebben ontvangen, laat hij vervloekt zijn!” (Galaten 1:6-9 Berean Bible)

De Druzen van Noord-Amerika hebben een Engelstalige website op www.Druze.com.

Bronvermeldingen

Encyclopaedia Britannica. (1958) deel 7.

Encyclopaedia Britannica (1972) deel 7, blz. 711.

De Encyclopedia of Islam bevat talrijke artikelen over de Druzen. Er zijn echter meerdere edities van de Encyclopedia of Islam, allemaal uitgegeven door E.J. Brill.

Eerste Encyclopedia of Islam

Encyclopedia of Islam, onder redactie van B. Lewis, Ch. Pellat en J. Schacht. (1965)

Encyclopedia of Islam, nieuwe editie. (1995)

Douglass, J.D. (hoofdredacteur) Encyclopedia of Religious Knowledge, 2e druk. Baker Book House. 1991.

Crim, Keith, Roger A. Bullard en Larry D. Shinn (redactie) The Perennial Dictionary of World Religions. Harper & Row. 1981. (830 pagina’s)

http://ismaili.net/~heritage/mirrors/236_druz/win19b.html

door Steven M. Morrison, PhD.