< Varnarfræði íslams (Röð K – hluti 2)

Íslamsk kennsluefni (Jamal A. Badawi)

Pakki 9: Jesús: Ástkæri sendiboði Allah – 2. hluti (16 segulbönd)

Spóli #1 Síðari einingatrúarmenn VII - Þrenningin, sáttargreiðsla og blóðfórn 1

a) Badawi lofar enn og aftur öðrum einstaklingi, William Channing, sem ræðst gegn þrenningunni

b) Badawi segir að kenningin um þrenninguna kom frá gnostískri og austrænni heimspeki.

c) Badawi líkar alls ekki Athanasiusatrúnaðinum.

d) Badawi segir að öll sönnunargögn sem fólk leggur fram til að sanna guðdóm Jesú séu óákvörðunargjörn, mjög veikburða og misskild innan samhengis alls Biblíunnar og séu í raun einfaldlega allegórísk.

e) 1. Jóhannesarbréf 5:7 var "fellt út", sem sýnir að þrenningin er ekki sönn. (Endurtekning á þessum punkti hans í Seríu 8, spólu #10a).

f) Engin stoð er fyrir kenningu þrenningarinnar í Biblíunni, aðeins er stutt við algjöra eðli Guðs. Þrenningin er hvorki rökrétt né skynsamleg.

a) Ennfremur er það undarlegt að Badawi styðji trú Unitarista, sem felur í sér að margar trúarbrögð leiði til Guðs.

Annars vegar vitnar Badawi í Channing og aðra eininguhyggjumenn og tilvitnanir þeirra í biblíuvers til að ráðast á þrenninguna. Hins vegar ræðst Badawi á biblíuvers (svo sem Jóhannesarguðspjallið 1:1,14; Filippíbréfið 2 o.s.frv.) sem honum líkar ekki, og á höfunda þeirra (svo sem Jóhannes og Pál).

b) Þrenningin gat ekki komið frá gnostíkum, þar sem gnostismi var sekta sem átti rætur í kristni. Það er einnig undarlegt að Badawi haldi því fram að kenning kristni komi frá austrænum trúarbrögðum, þar sem meiri sönnunargögn eru fyrir því að íslam hafi lánað sér frá zoroastrisma og öðrum austrænum trúarbrögðum en að kristni hafi gert það.

c) Badawi kannski líkar ekki við neina kristna trúarjátningu, ekki bara Athanasiusar (Níkeu) trúarjátninguna. Margir kunna að vera ómeðvitaðir um að Níkeu trúarjátningin var ekki fyrst sett fram árið 325 e.Kr. Hún var smávægileg breyting á hinni gömlu trúarjátningu Jerúsalem og mjög svipuð eldri trúarjátningu frá Sesareu. Sjá Apostolic Fathers, bindi 7, bls. 524, fyrir frekari upplýsingar um þetta.

d) Eins og bent var á í síðustu seríu, segir Badawi annars vegar að engin merki séu í Nýja testamentinu um guðdóm Krists. Hins vegar gagnrýnir hann Pál og guðspjallanna höfunda í Matteusi og Jóhannesi harðlega fyrir að kenna um guðdóm Krists.

e) 1. Jóhannesarbréf 5:7 nefnir þrenninguna skýrt. Heldur Badawi virkilega að þessi vers eigi heima í Biblíunni? Vart. Þvert á móti er engin sönnun þess að þessi vers hafi verið "togð út" úr upprunalegu handritinu. Þvert á móti var þessi vers bætt við, eins og sannað er af því að engin biblía innihélt þessi vers fyrr en þau birtust í jaðri í einu handriti frá 10. öld og öðru frá 14. öld, og ekki í megintexta biblíu fyrr en á 16. öld.

f) Í svari okkar við 8. þáttar, 10. spólu, lið 8, eru yfir 100 vers sem styðja ýmsa þætti þrenningarinnar. Við höfum áður sýnt hvernig þrenningin er boðuð í Gamla testamentinu, opinberuð skýrt í Nýja testamentinu, rituð um af fyrstu kristnum mönnum og jafnvel heiðingjar vissu að kristnir menn tilbáðu Jesú sem Guð. Badawi á í raun mikla erfiðleika með að útskýra þrennu vatnsins og hlustandinn myndi telja rök hans hér mjög veik og óákveðin.

Hljóðupptaka #2 Þrenningin, sáttargreiðsla og blóðfórn 2 og 3

a) Kóraninn í Súru 5:75 segir að Jesús sé ekki Guð

b) Súru 4:171 og 5:76 segja að engin þrennd sé til

c) Badawi segir að Heilagur Andi sé engillinn Gabríel, ekki Guð.

d) Badawi segir að íslam sé mjög skýr "neitun" þrenningarinnar, sætmælingar Jesú og blóðfórnar hans.

e) Badawi segir að þú getir verið góður kristinn án þess að trúa þessum hlutum, eða öðrum rangfærslum sem koma frá óáreiðanlegri Biblíu byggðri á gölluðum guðspjallsritum.

f) Badawi segir að Jesús hafi aldrei kennt hugmyndina um blóðfórn til fullnustu heldur að halda tíu boðorðunum og framkvæma góðverk samkvæmt Matteusi 19:16-19.

a) Þetta er líklega raunveruleg ástæða Badawi fyrir að hafna þrenningunni, þar sem hann hefur ekki sýnt fram á neinar verulegar andmæli umfram Kóraninn.

b) Málið snýst ekki um það sem Kóraninn segir, heldur um það

b1) Kóraninn er ósammála guðspjöllunum um guðdóm Krists

b2) Kóraninn segir að upprunalegu guðspjöllin hafi verið frá Guði

b3) Við getum sýnt fram á að það sem við höfum sé trúföst varðveisla upprunalegs innihalds.

b4) Þess vegna er Kóraninn falskur

c) Að halda að Heilagur Andi sé Gabríel er algeng trú meðal múslima, þó fáir múslimar séu ósammála.

d) Með sorg verðum við að vera algjörlega sammála Badawi hér. Íslam er mjög skýr "afneitun" þrenningarinnar, syndaforláts Jesú og blóðfórnar hans.

Þrátt fyrir það ætti hann að vera sammála því að ef maður gerir ráð fyrir að þetta sé satt, þá væri Kóraninn að afneita sannleikanum.

e) Þó að Badawi leitist við að endurskilgreina hvað kristinn maður er, má nefna að margir súfískir, síaískir og alawítískir múslimar halda því fram, með jafn mikilli sannfæringu og Dr. Badawi, að hægt sé að vera góður múslimi og hunsa fimm stoðir íslams og í mörgum tilfellum drekka vín.

f) Þar sem Dr. Badawi hafnar Biblíunni, er hann einungis að segja að Jesús í Kóraninum hafi kennt þetta.

Jesús kenndi einnig: "allir megi heiðra Soninn eins og þeir heiðra Föðurinn" (Jóhannesarguðspjallið5:23 )

Jesús kenndi að allir sem trúa ekki hver Jesús er í raun muni deyja í syndum sínum. Jóhannesarguðspjallið 8:24;12:47 –48;6:45 .

Jesús breytti kenningum um skilnað, mat o.s.frv.

Þó við hrósum Dr. Badawi fyrir að lesa Biblíuna, þarf hann að lesa hana gaumgæfilegri.

Band #3a Synd og sáttargreiðsla 2 og 3

a) Hann segir að helsti talsmaður kenningarinnar um blóðfórn og sætta í Nýja testamentinu hafi verið Páll, sem var hvorki lærisveinn Jesú né einu sinni augljós vitni að þjónustu Jesú.

b) Páll var skýrari í ritum sínum um blóðfórn og sætta en hinir höfundarnir í Nýja testamentinu.

c) Badawi vitnar í Jóhannesarguðspjallið 1:4 og segir að það sýni að Jesús hafi lokið sendiferð sinni áður en nokkur blóðfórn var framkvæmd og að það sé traust sönnun þess að krossfesting hafi ekki verið nauðsynleg.

d) Jakobi (2. kafli) var ósammála Páli um sætta og trú og lagði áherslu á að halda lögmálinu og framkvæma verk. Badawi reynir að setja Jakobsbréfið 2:24 upp á móti Páli í Galatíum 2:16.

e) Páll gerði ráð fyrir að mannlegt eðli (Rómverjabréfið5:18 ) væri spillt vegna falls Adams í synd (sjá einnig Rómverjabréfið5:12 )

f) Badawi segir að það sé ekki réttlátt að fordæma fólk fyrirfram í gegnum Adam.

a) Við getum verið sammála hluta af því sem Dr. Badawi segir, að blóðfórn hafi verið skýrt kennd í Nýja testamentinu í bréfum Páls. Athugið að Dr. Badawi viðurkennir skýrt að þetta hafi verið kennt í Nýja testamentinu.

Hins vegar finnum við blóðfórn í Matteusi, Markúsi, Lúkasi, Jóhannesi, Pétur og jafnvel í Jesaja og öðrum stöðum í Gamla testamentinu.

b) Páll og Jóhannes voru báðir skýr, því báðir útskýrðu ítarlega um þau. Höfundur Hebreabréfsins var þó líklega enn skýrari.

c) Jóhannesarguðspjallið 1.4 var vissulega skrifað áður en frásögn um krossfestingu Jesú. Hins vegar ætti hver sem er að sjá að Badawi getur ekki haft rétt fyrir sér hér: 1. kafli 4. vers í Jóhannesarguðspjallinu var jafnvel skrifað áður en frásögn um fæðingu Jesú.

d) Þó að áherslurnar séu mismunandi, er engin hætta á að þessar kenningar passi ekki saman. Ekkert í Jakobsbréfinu neitar því að við séum frelsuð fyrir náð, í gegnum trú, og að það sé ekki af okkur sjálfum. Páll, sem sagði í Efesusbréfinu að við séum frelsuð til að gera góðverk, neitar ekki Jakobsbréfinu 2, sem segir að trú án verka sé dauð. Trúin er inntakið í frelsun okkar, og verkin eru nauðsynlegur útgangur.

e) Sýn Badawi hér virðist vera í ósamræmi við hefðbundna sunnítafræði. Þó að sunníta-íslam leggur ekki jafn mikla áherslu á syndugleika mannsins og kristni gerir, viðurkennir það að allir (nema Jesús) hafi verið snertir af Satan í móðurkviði.

f) Badawi virðist hér missa af meiningunni í lykilkenningu kristni. Þó að við erfðum synduga eðli, höfum við öll sjálf framið nóg af syndum. Guð væri réttlátur ef hann sendi alla sem syndga til helvítis. Lof sé Guði fyrir miskunn hans þó!

Bandupptaka #3b Synd og sáluhjálp 2 og 3

g) Hvernig getur Guð verið réttlátur ef hann skapaði manninn ófullkominn og krefst síðan að við verðum fullkomin. Guð veit að við erum ekki fullkomin.

h) Badawi segir að það sé ekki réttlátt að saklaus maður eins og Jesús deyi fyrir hina illa og seku. Það í sjálfu sér er grimmilegt og óréttlátt.

i) Væri það ekki réttlátara að fyrirgefa einlægum, iðrandi manni sem leitar fyrirgefningar en að krefjast blóðfórnar?

j) Badawi segir að þessi paulska kenning um sætmælingu, sem var kynnt eftir þjónustu Jesú, sé ósamrýmanleg guðlegum eiginleikum Guðs, réttlæti eða miskunn.

k) Hann segir að sætmælingin virki ekki því að maður fórnar ekki hinu æðra fyrir hið lægra. Það er alltaf öfugt.

l) Það er siðferðilega rangt að fremja sjálfsvíg, og því hefði Jesús verið siðferðilega rangur að vera reiðubúinn að deyja fyrir syndir okkar.

m) Badawi spyr: "Hver dó á krossinum?" Var það Guð eða maður? Badawi segir að Guð geti ekki dáið, svo það hlýtur að hafa verið aðeins maðurinn Jesús, og dauði hans gat ekki leyst syndir.

g) Kannski hjálpar dæmi hér. Ef fólk væri óviljandi komið um borð í sökkvandi skip, væri það ekki ábyrgt fyrir eigin dauða ef það drukknaði. Ef því væri hins vegar sagt að yfirgefa skipið og komast í björgunarbát sem beið, og það hafnaði tilboðinu, væri dauði þess eingöngu þess eigin sök.

h) Það var óréttlátt að Jesús dæi, en Badawi missir algjörlega kjarnann úr málinu.

Jesús átti ekki skilið að deyja, en hann kaus naglana af fúsum og frjálsum vilja; hann ákvað meðvitað að verða fórnarlamb óréttlætisins fyrir okkar sakir.

i) Badawi hefur fremur "létt" hugtak um alvarleika syndarinnar og réttlæti Guðs. Guð refsir fyrir allar syndir, ekki bara þær sem Hann vill refsa fyrir. Guð, hinn réttlati dómari, refsaði réttlátt fyrir syndir okkar en lagði refsingu syndarinnar á Jesú. Jesú átti það ekki skilið, en Hann valdi það sjálfviljugur. Og lofuð sé Guð fyrir að Hann gerði það!

j) Fyrst ber að taka eftir að Badawi viðurkennir að sáttargjöfin sé skýrlega kennd í Nýja testamentinu, að minnsta kosti í bréfum Páls. Hins vegar gefur Badawi Páli meiri heiður en honum ber. Þetta er ekki einungis pávænt, heldur einnig "jóhannesvænt", "lúkaskvænt", "mattíasvænt", "pétursvænt", "Jesúsvænt", "jóhannes-skírara-vænt" og "esíasvænt", því þetta er í orðum og ritum allra þessara manna. Við verðum þó að vera sammála Badawi um að samræmdur boðskapur Jesú, postula hans og spámanna Gamla testamentisins sé ósamrýmanlegur eðli Allah í Kóraninum.

k) Maðurinn, sem er ætíð að leita að hagstæðu samkomulagi, fórnar aldrei meðvitað einhverju æðra fyrir eitthvað æðra. En vegir Guðs eru ekki vegir mannsins. Guð fórnaði Jesú fyrir okkar sakir og Jesús var æðri. En Badawi, sem sér í kenningu Biblíunnar um krossfestinguna aðeins hræðilega, heimskulega hörmung (" "), sér ekki hina dásamlegu, sigursælu sönnun upprisu.

l) Jesús framdi ekki sjálfsvíg því að kjósa að dvelja áfram og verða píslarvottur er ekki sjálfsvíg. Muslimsku hadítarnir kenna að sá sem fremur sjálfsvíg fer til helvítis. Ef Badawi trúir því að kjósa að dvelja áfram á stað þar sem viss dauði bíður sé sjálfsvíg, og sendir einhvern til helvítis, væri Badawi þá reiðubúinn að segja að Husain, sonur Ali, væri í helvíti fyrir að neita að gefast upp þrátt fyrir ómögulegar líkur?

m) Fyrir Badawi verður það annaðhvort Guð eða maður, ef einhver neitar að trúa á holdgerðina eins og kennd er í Biblíunni. En Biblían (þar á meðal Páll) kennir skýrt að Jesús var fullkomlega Guð og fullkomlega maður. Ef Badawi vill gagnrýna kristni er það eitt mál. En hann ætti ekki að gagnrýna eitthvað sem er ekki kristni og gefa ranga ímynd um að þetta sé kristni.

Band #4 Synd og sætta 4 og 5

a) Í endurtekningu sinni neitar Badawi einfaldlega að trúa því sem Páll og aðrir ritningarhöfundar segja um syndargreiðslu Krists.

b) Badawi vísar sífellt til "nýsköpunar" Páls, sérstaklega með tilvísun í Filippíbréfið 2. Hann ræðst á guðdóm Krists eins og Filippíbréfið 2:6 kennir.

c) Til að ráðast á sætmælingu Jesú bendir Badawi á að Jesús hafi verið syndari á sama stigi og aðrir hreinir menn. Hann nefnir bók Donnie Moinham um að Jesús hafi verið syndari.

d) Hann segir að Jesús hafi verið "syndalaus" að vissu leyti, rétt eins og allir spámennirnir, þar á meðal Múhameð, voru syndlausir, en Jesús þurfti samt að takast á við mannlega veikleika. Þess vegna var Jesús ekki fullkomlega syndalaus eins og Guð.

e) Badawi segir að hver sem var af spámönnunum hefði getað gert það sem Jesús gerði í freistingu sinni í eyðimörkinni gegn djöflinum (Lúk. 4 og Matt. 4).

f) Badawi segir að Jesús og Múhameð hafi ekki verið eins góðir og Guð er.

g) Þar sem Mohammed var meiri spámaður og síðasti postuli og blóðfórn hans var ekki nauðsynleg, var fórn Jesú það heldur ekki.

a) Badawi getur annaðhvort reynt að ráðast á áreiðanleika hinna varðveittu ritninga (og við höfum þegar fjallað um það), eða hann getur haldið því fram að frumfjórðungarnir hafi verið falskar. Þetta kemur mjög nálægt því að neita því sem Múhameð sagði um að kristnir menn ættu ritningarnar, því samkvæmt hefðbundinni íslamskri kenningu spilltu kristnir menn ritningum sínum, en ekki að þeir hafi aldrei átt þær frá upphafi.

b) Aftur, ef Páll, Pétur, Jóhannes, Jesús og Jesaja koma allir með mjög svipaða "nýjung", þá var "nýjungasmiðurinn" hinn sameiginlegi uppspretta allra þessara: Guð.

c) Á móti Badawi höfum við Múhameð sjálfan. Múhameð sagði að ólíkt öllum öðrum mönnum hafi Satan ekki snert Jesú í móðurkviði.

d) Badawi hefur enga stoð fyrir þessu, nema nokkrar múslimskar hadítar. Múslimar ættu að vera varkárari við að vísa til hadítanna, þar sem þeir vitna í súrur sem þeir segja að hafi áður verið í Kóraninum en voru fjarlægðar.

e) Muslimaheimildir eru ósammála. Þær viðurkenna að "spámaðurinn" Adam hafi syndgað og að spámaðurinn Jónas hafi þvert á Guð.

Málið snýst ekki um að Jesús hafi gert kraftaverk sem ekki er skráð í Kóraninum en Mohammed gerði. Badawi reynir að draga úr virðingu Jesú vegna þess að hann er einfaldlega hneykslaður á hinni sönnunarlega fornu biblíu­kenningu um að Jesús sé Guð.

f) Jesús var mjög varkár í notkun orðsins "góður", og sagði: "Enginn er góður nema Guð einn." En í Jóhannesarguðspjallinu (10:11 ) kallaði Jesús sig skýrt "góði hirðirinn".

g) Skoðum nánar "annaðhvort-eða" rök Badawi. Badawi gerir ráð fyrir fyrsta atriðinu og dregur þá ályktun að hið síðara sé rangt. Í þessu tilviki, ef þú gerir ráð fyrir að hið síðara sé satt, þá er hið fyrsta rangt. Ef 1.500 ára saga gyðinga og Nýja testamentið kenna að blóðfórn hafi verið nauðsynleg, en Mohammed sagði ranglega að svo væri ekki, þá var Mohammed rangur spámaður Guðs. Við erum sammála Badawi um að annar hvors tveggja hluta sé sönn en hinn verði mjög, mjög falskur.

Hljóðupptaka #5a Synd og sáttargjöf, krossfesting 1

a) Jesús var ekki algjörlega syndlaus, segir Badawi. Hann heldur því fram að Jesús sé eins og hinir spámennirnir.

b) Badawi segir að einkarétt tungumál sem notað er í Biblíunni, einkum hjá Jóhannesi (dæmi: Jóhannesarguðspjallið 14:6; 1. og 2. Jóhannesarbréf), sé ekki sanngjarnt né réttlátt af ýmsum ástæðum, svo sem:

b1) Þeir sem aldrei heyrðu

b2) Börn sem deyja

b3) Þeir sem lifðu fyrir Jesú

b4) Aðrir guðhræddir og einlægir trúarmenn, o.s.frv.

c) Badawi segir að guðleg sannleikur sé ekki háður skilyrðum heldur bindandi. Auðvitað kjósa Badawi að trúa því.

a) Kóraninn segir að Jesús sé syndalaus; og Badawi reynir að endurskilgreina orðin. Margir múslimar í dag myndu ekki vera sammála Badawi. Þeir myndu segja að Jesús sé algjörlega syndalaus og að Mohammed hafi verið það líka.

b1) Badawi þarf að vita um Rómverjabréfið 4:15 og5:12 g að synd er ekki talin þar sem engin lög eru. Guð dæmir alla sanngjarnt, þó að við höfum öll brugðist jafnvel samkvæmt eigin mælikvarða (Rómverjabréfið 2). Hins vegar, rétt eins og Guð gat bjargað Enóki, Abrahami og öðrum í gegnum Jesú en áður en Jesú kom, er Guð nægilega máttugur og vitur til að bjarga í gegnum Jesú öllum þeim sem ætlaðir voru til himnaríkis.

b2) Biblían segir að Guð sé réttlátur og miskunnsamur. Varðandi ungbörn bendir Biblían í 2. Samúelsbók til þess að ungbörn sem deyja fari til himnaríkis.

b3) Heldur Badawi virkilega að hvorki Nýja testamentið né nokkur kristinn maður trúi því að Abraham, Móse, Davíð og aðrir séu í helvíti vegna þess að þeir lifðu fyrir Krist? Við getum ekki trúað því að Badawi haldi slíku fram um kristna menn.

b4) Guð er réttlátur gagnvart öllum, en jafnvel hinum dyggu faríseum sagði Jesús að ef þeir trúðu ekki að hann væri sá sem hann sagðist vera, myndu þeir deyja í syndum sínum.

Jóhannesarguðspjallið 8:24;12:47 –48;6:45 . Sjá einnig Postulasöguna3:23 .

c) Ég er ekki viss um hvort Badawi sé meðvitaður um múslimska guðfræði hér, sem segir einnig að börn sem vita ekki nóg til að trúa neinu um Múhameð, Allah eða Kóraninn fari til himnaríkis.

Bóla #5b Synd og sáluhjálp, krossfesting 1

d) Badawi segir að þar sem Jesús bað, geti hann ekki verið Guð, því þetta sýnir vanmátt hans, og vilji Jesú var frábrugðinn vilja Föðurins, sem þýðir að Jesús gæti ekki verið Guð, því þá væru til tveir guðlegir viljar. Þess vegna verða að vera til tveir guðir.

e) Badawi vísar til Barnabasarguðspjallsins, sem hann segir að hafi fundist í Austurríki, og sem segir að Jesús hafi ekki verið krossfestur heldur hafi einhver annar verið drepinn í hans stað. Barnabasarguðspjallið segir að englar hafi borið Jesú burt áður en krossfestingin átti sér stað. Júdas var krossfestur í hans stað. En ósamkvæmt segir í Barnabasarguðspjallinu, kafli 193, að Jesús muni einnig deyja og verða fljótt vakið upp.

f) Badawi hafnar messíaspáum í Gamla testamentinu sem vísa til Krists, sáluhjálpar hans eða krossfestingar. Hann segir sálmaskáldið í mörgum tilvikum hafa beðið um að verða frelsað frá ofbeldisfullum dauða, sem er andstætt krossfestingu. Badawi segir að Guð hefði bjargað Jesú.

g) Badawi nefnir Markúsarguðspjallið 15, Matteusarguðspjallið 6:27; Lúkasarguðspjallið 23; Jóhannesarguðspjallið 14; og Hebreabréfið 2 og 5 sem vísa til Sálms 22, en Badawi segir að rithöfundar Nýja testamentisins hafi rangt fyrir sér þar, því Sálmur 22 fjalli um Davíð og prófanir hans með Sál, en ekki um framtíðaratburð.

d) Badawi endurtekur það sem hann sagði áður í pakka 8, spólu 8, lið i. Aftur endurtekum við að það er óhugsandi að Jesús myndi neita að eiga samskipti við Guð föðurinn. Við getum í raun að hluta til verið sammála Dr. Badawi um að Jesús myndi ekki biðja til Guðs föður eins og rétttrúaðir múslimar almennt skilja bæn. Kristin bæn er ekki eins og formleg, trúarleg endurtekning múslima. Hún er samskipti.

e) Badawi hlýtur að vera mjög hrifinn af þessari sönnunarhæfu fölsun, þar sem hann endurtekur það sem hann sagði áður í pakka 8, spólu 3, lið d. Eftir tíma Múhameðs sköpuðu margir múslimar hundruð þúsunda falskra hadíta um Múhameð, þar á meðal að Múhameð hefði sagt að Ali brynni í helvíti. Fagnaðarerindi Barnabasar myndi falla undir flokk falsks hadítts eða jafnvel falskrar súru. Áhugavert er að hún neitar kenningum bæði í Kóraninum og Biblíunni.

f) Flestir múslimar trúa án efa því sem Kóraninn segir, að Jesús sé Messías. En Badawi vill draga úr því að Jesús sé Messías. Þetta er mjög áhugavert, því Barnabasarguðspjallið stangast á við Kóraninn þegar það segir að Jesús hafi EKKI verið Messías, heldur Múhameð. Í raun er ekki ein einasta súra í Kóraninum né hadít í Bukhari eða Sahih Muslim þar sem Múhameð lýsir sér sem Messías.

g) Þó að Sálmur 22 hafi hugsanlega verið skrifaður við erfiðar aðstæður, gengur lýsingin í Sálmi 22 langt út fyrir það sem Davíð þoldi.

Bóla #6 Krossfestingin 2 og 3

a) Badawi segir að rithöfundar Nýja testamentisins hafi verið "geðveikir fyrir spádóma"

b) Badawi segir að höfundar Nýja testamentisins hafi stöðugt rangtúlkað tilvitnanir úr Gamla testamentinu til að styðja órökstuddar staðhæfingar sínar um krossfestinguna og að Jesús væri Guð. Badawi vísar til Sálma 9, Sálma 10 og Sálma 21 til að segja að "þjónn Guðs" myndi verða frelsaður og ekki krossfestur, en hinir óguðlegu myndu hljóta bölvunina (5. Mósebók 21:23) og það myndi vera Júdas sem yrði krossfestur en ekki Jesús.

c) Badawi segir að Jesús hafi verið mjög elskaður af mörgum, svo Sálmur 69:21 geti ekki verið spádómur um hann vegna vers 4. Badawi ræðir einnig um syndir þess sem nefndur er í Sálmi 69, svo Jóhannes hafi haft rangt fyrir sér í Jóhannesarguðspjalli 19:28-29 þegar hann vísaði til Jesú. Badawi segir að Sálmur 69 snúist meira um Júdas en Jesú.

d) Badawi segir að Matteus geri staðreyndavillu í Matteusi 27:3-10 með því að vitna í Jeremía þegar hann var í raun að vitna í Sakaríasi 11:12-13 og því innihaldi Matteusarguðspjallsins mistök og því megi ekki treysta því.

a) Þó að þeir hafi aðeins verið "geðveikir" í sannleikann, geri ég ráð fyrir að sjónarmið Badawi um að þeir væru helteknir af biblíuspádómum um Jesú sé svipað og heljaráhyggjur sumra múslima af því að finna biblíuspádóma sem "sanna" Múhameð. Til dæmis, í þessari seríu, spólu 7, hluta d, reynir Badawi að útskýra hvernig Múhameð er spáð í Biblíunni.

b) Sálmar 9, 10 og 21 eru almennt ekki taldir af kristnum sem sönnun þess að Jesús hafi verið spáð í Gamla testamentinu. Í staðinn eru taldir Jesaja 53; Jesaja 7:14; Jesaja 9:6; Sálmur 22; Míka 5:2; 1. Mósebók 49:10 og Daníel 9.

c) Að Jesús hafi verið ákaflega elskaður af fylgjendum sínum stangast ekki á við þá staðreynd að hann hafi einnig verið ákaflega hataður af mörgum öðrum. Jafnvel Dr. Badawi getur gert betur en þetta!

Einnig er Sálmur 69 ekki fyrst og fremst messíaslegur.

d) Þegar Matteus kynnir spádóminn um Júdas í Gamla testamentinu var hann í raun að vitna í Jeremía 32:6-9 og Sakaríás 11:12-13. Jeremías nefnir einnig postulínsreit í Jeremía 18:2, 19:2,11, en Matteus er ekki að færa nákvæma tilvitnun úr neinum þeirra. Matteus er einfaldlega að vitna í þá spámenn sem voru vinsælli, sem var algengt á þeim tíma. Matteus gerði hið sama fyrr í Matteusi 5:2 þar sem hann vitnaði í Míka 5:2 og 2 Samúel 5:2. Badawi er sá sem villist og má ekki treysta.

Bandupptaka #7 Krossfestingin 4 og 5

a) Enn og aftur segir Badawi að Matteus sé "geðveikur fyrir spádómum"

b) Badawi reynir að afneita mörgum spádómum um Jesú í Gamla testamentinu sem ósönnum.

c) Badawi talar um hvernig spáð er um Múhameð í Biblíunni.

a) Matteus vitnar reyndar í margar spádómar um Jesú (og engar um Múhameð þar sem engar eru til). Badawi byrjar að segja okkur hvernig ritmenn Biblíunnar séu helteknir af spádómum, byrjar í spólu 5, lið f, og heldur áfram til enda þessarar spólu. Þetta hlýtur að vera mikilvægur punktur fyrir hann.

b) Badawi segir áheyrendum sínum ekki frá því að:

b1) Gamla testamentið spáði að Kristur myndi deyja (Jesaja 53:5-10, Sálmur22:16 ; Daníel9:26 ; Sakarías12:10 ) og Jesús uppfyllti allar spádóma Gamla testamentisins um fyrstu komu Messías. (sbr. Matteus 4:14-16;5:17 -18;8:17 ; Jóhannes5:25 -26;5:39 )

b2) Jesús spáði og tilkynnti opinberlega komandi dauða sinn mörgum sinnum (Jóhannesarguðspjallið2:19 -21; Lúkasarguðspjallið10:10 -11; Matteusarguðspjallið12:40 ; Markúsarguðspjallið 8:31; Matteusarguðspjallið 17:22-23).

b3) Öll spádómarnir um upprisu hans, bæði í Gamla testamentinu (sbr. Sálmur16:10 ; Jesaja 26:18; Daníel 12:2) og í Nýja testamentinu (sbr. Jóhannesarguðspjallið2:19 –21; Matteusarguðspjallið12:40 ;17:22 –23) byggja á þeirri staðreynd að hann myndi deyja. Aðeins sá sem deyr getur risið upp.

c) Badawi virðist vilja láta okkur trúa því að sönnunargögnin um að Gamla testamentið spái fyrir um Jesú séu mjög veikburða, en sönnunargögnin um að Gamla testamentið og guðspjöllin spái fyrir um Múhameð séu mjög sterk. Jafnvel flestir aðrir múslimar reyna ekki að þvinga Biblíuna til að spá fyrir um Múhameð.

Hljóðupptaka #8a Krossfestingin 6 og 7

a) Badawi segir að ef eitthvað er frá Guði, þá megi það ekki innihalda mótsagnir.

b) Badawi segir að Nýja testamentið hafi verið skrifað um árið 50 e.Kr.

c) Badawi er sammála um að hin fjögur kanónísku guðspjöllin fjalli um krossfestinguna, en hann segir frásagnirnar ekki samræmdar né áreiðanlegar.

d) Badawi vitnar í "marga biblíufræðinga" (svo sem Dennis Meinham og John Fenton) sem hafna ekta gildi Biblíunnar. Hann segir að Markús og Lúkas hafi ekki verið augna­viti og að Matteus og Jóhannes hafi í raun ekki verið skrifuð af hinum eiginlegu lærisveinum.

e) Þegar Badawi ræðst á Biblíuna kallar hann kristna sífellt "bræður".

a) Við erum sammála Badawi um að sannleikur sé ekki mótsagnakenndur. Hvað á Dr. Badawi hins vegar að gera við hin fjölmörgu ógilda versin í Kóraninum? Um 200 vers eru talin af ýmsum múslimum vera ógild. Í Sahih Muslim hadítum er skráð súrur sem voru teknar úr Kóraninum. Jafnvel óógild hlutina innihalda margar mótsagnir og ósamræmi. Til dæmis uppgötvaði Zul-Karnaim ekki "sannleikann" um að sólin sest í leðjuðu lindi í Súru 18:85-86. Kóraninn segir að jörðin hafi verið sköpuð á 6 dögum í súru 7:54; 10:3; 11:7; 25:29. En það tók 8 daga í súru 41:9-12. Um ógildingu versanna er talað í súru 2:106 sem og í Sahih Muslim bindi 1:1433 bls. 330.

Við gætum skoðað Súru 17:1 og fleira, en nóg er að segja að Badawi ætti að beita prófi sínu á Kóraninn.

b) Við vitum ekki nákvæmlega hvaða ár hin ýmsu hlutar voru skrifaðir, en Badawi hefur rétt fyrir sér varðandi bréf Páls, en guðspjöllin eru líklega nokkru síðar.

c) Því virðist sem fjórar frásagnirnar, auk frásagna veraldlegra sagnfræðinga, sýni að minnsta kosti fram á að Jesús hafi verið dæmdur og krossfestur.

d) Badawi virðist gjarnan vitna í ekki-kristna sem kristna eða biblíufræðinga, eins og hann gerir í pakka 8, spólu 1, lið d; spólu 6, lið c; spólu 7, lið c; spólu 10, lið c; spólu 11, h.

Við viðurkennum að ekki-kristnir geti verið biblíufræðingar, en Dr. Badawi ætti að benda á að þeir séu ekki-kristnir, fremur en að láta hlustandann gera ráð fyrir því að svo sé.

e) Af hverju kallar Badawi okkur bræður án þess að fordæma stríðsglaða múslima sem ekki sanna múslima? Á hinn bóginn er einlægt ósk okkar sú að Dr. Badawi og við séum í raun bræður, að Dr. Badawi kynnist gleði hins sanna Jesú og öðlist eilíft líf.

Band #8b Krossfestingin 6 og 7

f) Badawi segir söguna af krossfestingu í guðspjöllunum ósamræmda. Badawi segir guðspjöllin ekki vera ekta vegna mismunandi "útgáfa" eða frásagna í guðspjöllunum sem varða:

f1) Smurning Jesú

f2) Atburðir síðustu kvöldmáltíðarinnar

f3) Síðasta nóttin og handtaka Jesú

f4) Réttarhöld Jesú

f5) Krossfestinguna

f6) Grafreist

f7) Hvað varð um Júdas?

f8) Upprisa

f) Ef hann vill segja að það að kynna mismunandi smáatriði sé ósamræmi, þá er það hans skilgreining. Að kynna mismunandi smáatriði þýðir þó ekki að þau séu ósamræmdar. Auðvitað, ef við segjum að allt sé samræmt, er það sanngjarnt að krefjast þess að við sýnum samræmið.

Hér er fullkomlega samræmd frásögn af krossfestingunni. Atriði merkt tölustöfum verða að koma á eftir hvoru öðru, en atriði merkt stöfum geta verið í hvaða röð sem er.

P24. Í Betaníu, sex dögum fyrir páska, sækir Jesús veislu í húsi Símonar mölva til heiðurs honum, þar sem María þjónaði. Jesús er smurður í annað sinn af Maríu með pint af nardus, sem kostaði eins árs laun, úr alabasturskál. (Athugið að hér er um að ræða bæinn þar sem Lazarus bjó, ekki húsið.) Júdas Ískaríot og lærisveinarnir kvarta. Mt 26:6-13; Mk 14:3-9; Jn 12:1-11

P25. Júdas talar við presta. Mt 26:14-16; Mk 14:10-11; Lk 22:3-6

P26. Á fyrsta degi hátíðar ósýrðra brauða (fimmtudag), undirbúa þeir síðustu kvöldverðinn Mt 26:17-19; Mk 14:12-16; Lk 22:7-13

P27. Jesús þvær fætur lærisveina sinna Jn 13:1-18

P28. Í stóru herbergi á efri hæð (Mk14:15 ), taka þeir þátt í Drottins kvöldmáltíð. Mt 26:20-29; Mk 14:17-25; Lk 22:14-23; 1 Kor11:23 -26

P29. Jesús segir að Júdas muni svíkja hann Jn 13:18-28a

P30. Nýja boðorðið sem Jesús gefur um að elska hver annan Jn 13:31-35

P31. Í miðri síðustu kvöldmáltíðinni fer Júdas. Jn 13:28b-30

P32. Annaðhvort við síðustu kvöldmáltíðina eða skömmu síðar kemur upp önnur deila um hver sé mesti. Lk 22:24-30

P33a1. Eftir að Júdas fór, á leiðinni til Olíufjallsins, spáir Jesús að Pétur muni afneita sér þrisvar sinnum Mt 26:30-35; Mk 14:26-31; Lk 22:31-38; Jn 13:36-38

P33a2. Í Getsemane-garðinum á Olíufjalli. Mt 26:36-46; Mk 14:32-43a; Lk 22:39-46

P33b. Frá síðustu kvöldmáltíðinni til Olíufjallsins talar Jesús. Jn 14:1-16:33

P34. Bæn Jesú fyrir handtöku. Jn 17:1-26

P35. Eftir að Jesús lýkur bæn sinni, fara þeir yfir Kidrónardalinn og inn í ólífugarð. Jn 18:1

P36. Handtaka. Mt 26:47-56; Mk 14:43b-52; Lk 22:47-53; Jn 18:2-11

P37a1. Í/við lóð æðsta prestsins er Jesús dreginn fyrir Sanhedrín. Mt 26:57-68; Mk 14:53-65; Lk 22:66-71; Jn 18:12-14; Jn 18:19-23

P37b. Í forgarðinum neitar Pétur Kristi þrisvar sinnum. Mt 26:69-75; Mk 14:66-72; Lk 22:54-62; Jn 18:15-18; Jn 18:25-27

P37c. Á Akeldama hengir Júdas sig. (tómið rofnaði annaðhvort áður en hann dó eða eftir að hann dó) Mt 27:1-10; Post 1:18-19

P37a2. Hermenn gera grín að Jesú, berja hann og hylja augu hans. Lk 22:63-65

P38. Réttarhöld Jesú fyrir Pílatusi. Mt 27:11-14; Mk 15:1-15; Lk 23:1-6; Jn 18:28-37

P39. Jesús sendur til Heródesar. Lk 23:7-11a

P40. Jesús sendur aftur til Pílatusar. Lk 23:11b-12

P41. Pílatus ávarpar mannfjöldann og sleppir Barabbas. Mt 27:15-26; Lk 23:13-25; Jn 18:38-40

P42. Rómverskir hermenn húðstrýkja Jesú og klæða hann í fjólubláan skarlatskápu og þyrnkrónu. Mt 27:27-31a; Mk 15:16-20a; Jn 19:1-3

P43. Pílatus gengur aftur út til Gyðinga. Jn 19:4-15

P44. Jesús er leiddur burt til krossfestingar. Mt 27:31b; Mk 15:20b; Lk 23:26a; Jn 19:16

P45. Jesús bar [í fyrstu] sitt eigið kross. Jn 19:17a

P46. Símon [þá] er látinn bera kross Jesú. Mt 27:32; Mk 15:21; Lk 23:26b

P47. Jesús segir: "Dætur Jerúsalem, grátið ekki yfir mér, heldur grátið yfir ykkur sjálfum og börnum ykkar…" Lk 23:28-31

P48a. Á Golgata klukkan þriðju [9:00am ], er Jesús krossfestur. Mt 27:33; Mk 15:22,25; Lk 23:33; Jn 19:16b-22

P48b. Rituðu þrítyngda skjalið yfir höfuð Jesú. Mt 27:37; Mk 15:26; Lk 23:38

P48c. Tveir glæpamenn eru krossfestir við hlið Jesú. Mt 27:38; Mk 15:27; Lk 23:32-33

P49a. Jesús segir: "Faðir, fyrirgef þeim…". Lk 23:34a

P49b. Sumir bjóða Jesú drykk en hann synjar. Mt 27:34; Mk 15:23

P49c. Varpað var hlutkesti um klæðin hans. Mt 27:35-36; Mk 15:24; Lk 23:34b; Jn10:23 –24

P50a. Jesús sagði: "Kona, hér er sonur þinn"; "Hér er móðir þín". Jn 19:25-27

P50b. Aðrir segja: "Hann bjargaði öðrum; bjargi hann sér sjálfur…". Mt 27:40-43; Mk 15:29-30; Lk 23:35a

P50c. Prestarnir spotta Jesú líka. Mk 15:31-32; Lk 23:35b

P50d. Hermenn gera grín að Jesú á krossinum. Lk 23:36-37

P50e. Þjófurinn vinstra megin móðgar Jesú. Mt 27:44; Lk 23:39

P51. Þjófurinn til hægri verndar Jesú. Lk 23:40-43a

P52. Jesús segir "…í dag munt þú vera með mér í paradís". Lk 23:43b

P53a. Jesús segir: "Guð minn, Guð minn, hvers vegna hefur þú yfirgefið mig?" Mt 27:45-47; Mk 34-36

P53b. Jesús segir: "Ég þyrst." Og í annað sinn er honum boðið drykk úr svamp. Mt 27:48; Jn 19:28-29

P53c. Sumir bíða til að sjá hvort Elijas komi. Mt 27:49

P53d. Frá um sjöttu til níundu stundu hættir sólin að skína. Mk 15:33; Lk 23:44-45

P54. Jesús segir: "Það er fullkomnað." Jh 19:30

P55. Rétt áður en hann deyr segir Jesús: "Faðir, í hendur þínar fel ég anda minn." Lk 23:46a

P56. Jesús deyr. Mt 27:50; Mk 15:37; Lk 23:46b

P57a. Á þeim tíma rifnaði forhengi musterisins í tvennt. Mt 51a; Mk 15:38-39, (einnig Thales 52 e.Kr.)

P57b. Jarðskjálfti varð, gröfur opnuðust og dauðir menn rísu upp. Mt 51b-53.

P58a. Hermenn brjóta fótleggja þjófa, en ekki Jesú. Jn 19:31-37

P58b. Hundraðhöfðinginn segir vissulega að þetta hafi verið réttlátur maður. Lk 23:47-49

P58c. Hundraðhöfðinginn segir: "Þessi var sannarlega sonur Guðs!" Mt 27:54

P58d. Margar konur horfðu á. Mt 27:55-56

P59. Um kvöldið biður Jósef frá Arimatía Pílatus um lík Jesú. Mt 27:57-58; Jn 19:38

P60a. Í gröf Jósefs Arimatíu grafa Jósef og Nikódemos líkama Krists og steinn er rúllaður fyrir gröfina. Mt 27:59-61; Mk 15:42-47; Lk 23:50-54; Jn 19:39-42

P60b. Áður en hvíldardagurinn hófst sækja konurnar krydd. Lk 23:55-56

P60c. Pílatus samþykkir að hermenn verði varðmenn við gröfina. Mt 27:62-65

P61. Þeir settu innsigli á gröfina og settu varðlið. Mt 27:66

R1a. Þegar hvíldardagurinn var liðinn, lögðu Maríu Magdalenu, hina Maríu [móður Jakobs], Sölamé og konurnar af stað til gröfarinnar. Mt 28:1b; Mk 16:1-3; Lk 24:1; Jn 20:1

R2a. Jarðskjálfti varð þegar engillinn hristi steininn burt. Varðmennirnir urðu eins og dauðir menn. Mt 28:2-4

R2b. Engillinn kastaði steininum burt. Mk 16:4; Lk 24:2

R1b. Enginn líkami fannst, og tveir "menn" tala við konurnar. Lk 24:3-8; Jn 20:2

R3. Um morguninn er Jesús reis, birtist engill konum og segir þeim að segja lærisveinunum að fara til Galileu. Mt 28:5-7; Mk 16:5-8

R4a. Á meðan konurnar voru að flýta sér til baka birtist Jesús einnig fyrir þeim og segir þeim að segja lærisveinunum að fara til Galileu. Mt 28:8-10

R4b1. Þegar konurnar sneru aftur frá gröfinni, trúa lærisveinarnir þeim ekki. Lk 24:9-11

R4b2. Pétur og Jóhannes hlaupa að gröfinni, Jóhannes kemur fyrstur. Lk 24:12; Jn 20:3-9

R4b3. Síðan snúa lærisveinarnir aftur heim til sín [í Jerúsalem]. Jh 20:10

R4c. Varðmennirnir segja prestunum frá; prestar múta þeim. Mt 28:11-15

R4d. Meðan María grét, birtast tveir menn og síðan Jesús Maríu Magdalenu. Mk 16:9-11; Jn 20:11-18

R5. Sama daginn á veginum til Emmaus birtist Jesús tveimur lærisveinum (ekki úr hinum ellefu). Hann dvelur hjá þeim til kvölds. Mk 16:12; Lk 24:13-29

R6. Strax hlupu hinir tveir lærisveinarnir aftur til Jerúsalem (7 mílur í burtu) og sögðu ellefu lærisveinunum frá. Mk 16:13; Lk 24:33-35

R7. Í Jerúsalem, sama kvöld og Jesús reis upp, á meðan tveir þeirra eru að tala við lærisveinana, birtist Jesús í fyrsta sinn tíu lærisveinum. Jh 20:19-23

R8. Aðrir lærisveinar segja Tómasi að þeir hafi séð Jesú. Jn 20:25

Bóla #9 Krossfestingin 8, Upprisa 1

a) Badawi segir að Jesús geti ekki bæði beðið til Guðs og dáið fyrir syndir heimsins á sama tíma – hann segir að hvorugt geti verið satt á sama tíma.

b) Badawi segir að lærisveinar Jesú hefðu aldrei flúið eins og guðspjöllin segja. Badawi spyr: Ef Pétur notaði sverð sitt, af hverju var hann þá ekki handtekinn? Ef lærisveinarnir flúðu, hefðu þeir ekki verið vitni að krossfestingunni og upprisu.

c) Badawi segir að guðspjöllin í Nýja testamentinu séu ekki ekta og ekki skrifuð af þeim sem voru næst Jesú.

d) Badawi líkar ekki að guðspjöllin segi að Jesús hafi risið upp frá dauðum.

e) Badawi líkar ekki "frávikum" milli guðspjallanna og hann segir að það geri þau ósannindi og fölsun.

a) Að Jesús hafi ekki átt samskipti við Guð er alvöru vandamál í huga Badawi. Hann nefnir það einnig í Pakka 8, spólu 8, lið i, og í þessum pakka (9), spólu 5, lið d. Við getum verið sammála um að Jesús, sem var Guð, hafi ekki framkvæmt neinar múslimskar rakah-bænir.

En er það virkilega líklegt að Jesús hafi aldrei reynt að eiga samskipti við föðurinn?

b) Miðað við ótta þeirra, hvers vegna myndu lærisveinarnir ekki flýja í veikleikastund? Það væri erfitt að handtaka Pétur ef sönnunin um eyra þrælsins væri horfin og Pétur hefði engu að síður flúið. Þeir myndu verða vitni að krossfestingunni því þeir flúðu ekki langt. Margir myndu sjá krossfestinguna og þeir gætu blandast auðveldlega í mannfjöldann.

c) Badawi tekst hins vegar ekki að leggja fram sönnunargögn um neinar fornar handritgerðir af svonefndum lærisveinum Jesú sem gætu staðfest fullyrðingar hans um að Jesús hafi hvorki verið krossfestur né risið upp frá dauðum. Það besta sem Badawi getur gert er að vísa til miðaldafölsu, á ítölsku af öllu því. (Ítölska var ekki til á tímum Jesú.) Badawi segir einfaldlega: "Augljósvitni voru ekki þar." (en þá – hvar voru þau?)

d) Badawi hefur enga grundvöll fyrir að hafna upprisu, nema orð mannsins sem hann vill fylgja til grafar: Múhameðs.

e) Hins vegar, ef við tökum 10 greinda múslima nemendur og biðjum hvern þeirra um að skrifa tveggja blaðsíðna sögu um Múhameð, munu skrifuðu sögurnar þeirra passa fullkomlega saman? Ef svo er ekki, þýðir það þá að það sem þeir allir segja um Múhameð sé ósatt? Í dómsal er litið til sönnunarreglna.

Hljóðupptaka #10a Upprisa 2 og 3

a) Badawi trúir einfaldlega ekki neinu sem Nýja testamentið segir um atburði, kenningar o.s.frv. sem stangast á við fyrirfram gefnar skoðanir hans.

b) Badawi ræðst gegn frásögnum guðspjallanna um upprisu:

b1) Af hverju myndi María Magdalenu vilja fjarlægja lík Jesú?

b2) Hvers vegna hélt María að Jesús væri garðyrkjumaðurinn? Badawi segir að Jesús hafi dulbúið sig.

b3) Þegar Jesús segir að hann hafi enn ekki stigið til föður síns, þá þýðir það að hann hafi ekki enn dáið.

b4) Jesús sagði að hann myndi stíga upp til Guðs ykkar og Guðs míns. Badawi segir að það sanni að Jesús gæti ekki verið Guð.

b5) Badawi segir að Jesús gæti ekki aftur orðið hold eftir dauða sinn því það myndi þýða að hindúismi og kenningar hans um endurfæðingu gætu verið réttar.

b6) Badawi segir að guðspjöllin séu í samræmi um að Jesús hafi spáð fyrir um dauða sinn og upprisu og að lærisveinarnir hafi ekki trúað því á þeim tíma, en Badawi segir að það sé ólíklegt að lærisveinarnir hafi ekki trúað því og segir að þetta sé líklega ekki rétt frásögn.

a) Maður vildi spyrja Badawi: eftir að hverri andmælum hér, og á öðrum hljóðupptökum hans, er svarað fullnægjandi, myndi hann þá trúa?

b1) Einföld lestur guðspjallanna sýnir að María kom til að vefja líkama Jesú almennilega með kryddum. Hún var ekki að hugsa um að draga líkamann neitt.

b2) Hún var svo hissa að hún gat ekki hugsað sér að þessi maður væri Jesús. Að þekkja ekki hver hann var strax var sennilega ekki kraftaverk. Frekar, í daufu morgunljósi, gæti maður hulinn klæði ekki svo auðveldlega verið þekktur sem Jesús, sem Jesaja 53 segir að hafi litið út eins og venjulegur maður.

b3) Badawi hefur rangt fyrir sér hér. Ef hann hefði rétt fyrir sér, væri Jesús að segja: "Haltu mér ekki, því ég er enn á lífi." Ascended þýðir uppstigninn. Til að sanna tilgátu sína þarf Badawi að finna dæmi þar sem ascended merkir einfaldlega að deyja. Annars getur hver sem er skilgreint hvaða orð sem er til að merkja hvað sem er.

b4) Nei, því orðið "Guð" hefur mismunandi merkingu í Biblíunni: stundum vísar það til Guðs Föður eins og hér, stundum til Jesú, stundum til Heilags Anda, og stundum til Þrenningarinnar. Í Hebreum 1:8-9 vísar orðið "Guð" í föðurinn í annað sinn sem það er notað og í Jesú í fyrsta sinn. Á sama hátt í Jóhannesarguðspjallinu 1:1 vísar það í föðurinn í fyrsta sinn sem það er notað og í Jesú í annað sinn.

b5) Þetta er áhugavert vegna þess að íslam og Kóraninn sjálfur segja að fólk muni rísa upp líkamlega. Kannski víkur Badawi aðeins frá íslam hér. Súra 2:243 segir: "…Allah sagði við þá: 'Dáið'. Síðan lét hann þá lifna við aftur."

b6) Hann viðurkennir að guðspjöllin séu samræmd í:

a) Spádómur um dauða Jesú

b) Spádómur um upprisu Jesú

c) Spá um að lærisveinarnir myndu flýja

En hann segir að þetta sé rangt, eingöngu á þeirri forsendu að að hans mati hefðu lærisveinarnir ekki flúið.

Badawi hafnar einhverju eingöngu vegna þess að það fellur ekki að forúðrum hans.

Spóli nr. 10b Upprisa 2 og 3

c) Badawi segir að kristnir menn hafi bætt efni við síðar, eftir á, í sögur Jósefusar.

d) Badawi vitnar í Nikódemusarguðspjallið þar sem segir að Jesús, eftir dauða sinn, hafi farið til helvítis, sótt Adam, Abrahám og aðra spámenn og leitt þá til Paradísar. Badawi segir að þetta sé jafn mótsagnakennt og frásagnirnar í guðspjöllunum.

e) Upprisu frásögnin af Jesú er bara goðsögn og ekki sönn.

c) Að minnsta kosti voru nokkur orðasambönd sennilega bætt við í sírískri þýðingu Jósefusar. Hins vegar vitum við það vegna þess að við getum staðfest það með því að bera það saman við aðra arabíska þýðingu á Jósefusi.

d) Einhver gæti líka vitnað í fölsuðu hadítana, en það myndi ekki segja meira um hinn ekta Múhameð en Guðspjall Nikódemusar segir um hinn ekta Jesú.

e) Upprisa Jesú er vel skjalfestur sannleikur í fornri sögu. Fyrir utan rit höfunda Biblíunnar er hún tilgreind af:

Klemens frá Róm 97/98 e.Kr.

Papías 110–130 e.Kr.

Ignatius dó árið 107 eða 116 e.Kr.

Polycarp dó um 163 e.Kr.

Irenaeus 120/140–202 e.Kr.

Didache 120-150 e.Kr.

Justin Martýr 138-165 e.Kr.

Theophilus frá Antiokíu 168–181/188 e.Kr.

Aðrir

Badawi þarf að finna heimildir sem neita upprisu, utan miðaldarsvika.

Er valkostur Badawi rökréttari??? Maður gæti ranglega haldið að synjun Badawi á upprisu væri vegna almennrar efahyggju. En svo er ekki, því Badawi (og flestir múslimar) telja að Jesús hafi í raun verið krossfestur, en Allah hafi kraftaverkalega skipt honum út fyrir einhvern annan (venjulega talið vera Júdas) og kraftaverkalega gefið þeim líkamlega svipgerð Jesú, sem blekkti ekki aðeins óvini Jesú heldur einnig trygga fylgjendur hans.

Hljóðupptaka nr. 11 Rætur "Guðs holdgerðar" 1 og 2

a) Badawi vitnar í frjálslynda og vantrúaða sem gagnrýna Biblíuna.

b) Badawi segir að hugmyndin um að Jesús sé "Guð holdgerður" byggist á forngengrum ættbálkasögnum, goðsögnum, heiðnum trúarbrögðum og heimspeki.

c) Badawi telur upp margar sögur, til dæmis sögur um Baal og sólarguði, búddískar sögur, og segir að goðsagnir hafi engan sögulegan grundvöll. Auðvitað var einu sinni talið að Hetítar væru biblíuleg goðsögn, en nú eru þeir vel skjalfestir.

d) Badawi virðist ómeðvitaður um líkinda-fallasleikann í rökfræði.

a) Okkur er í lagi að Badawi vitni í fólk með ólíkar trúaruppfærslur, en við höfum vandamál þegar Badawi kallar þau ranglega kristinn eða gefur í skyn að þau séu kristinn.

b) Ef einhver vill ræða ættbálkasögur og þjóðsögur, er hægt að byggja mun sterkari rök fyrir hringgöngu um Ka'abann, pílagrímsförum og tilbeiðslu Allah (þar með talið dætra hans) fyrir tímabil Mohammeds. Ef Gamla testamentið er frá tímum Abrahams og Jesú (og það er það), þá er vandamál Badawi ekki aðeins tengt þessari kenningu, heldur einnig sú hugsun að Guð hafi mistekist að varðveita alla Biblíuna.

c) Ef maður leitar nógu fast, erum við viss um að maður geti fundið líkingar og eftirlíkningar við nánast hvað sem er. Við vitum ekki hvort Badawi sé meðvitaður um þá fjölmörgu nútímafræðigreinar sem tengja kenningar íslams við eldri zoroastrisma og villitrúarlegar kristnar sekta.

d) Ef fjarlæg líkindi sanna ekkert, þá hefur hann engan málstað. Ef meðallíkindi sýna afritun úr heiðnum heimildum, þá hefur Dr. Badawi einmitt hrekkt Kóraninn!

Band #12 Rætur "Guðs holdgerðar" 3 og 4

a) Badawi viðurkennir að guðspjöllin kenni það sem þau kenna en hann segir að þessar biblíulegu kenningar komi frá goðsögnum.

b) Badawi leggur fram Samarítu­kenninguna sem heldur því fram að Samarítar trúðu ekki neinu í Biblíunni eftir Jósúa og væru undir áhrifum ýmissa heiðingjalegra trúarbragða. Svokallaðir höfundar guðspjallanna voru undir þessum samarítu­áhrifum sem einnig höfðu tengsl við trúarkerfi tengd okkultistinum Símoni galdramanninum (Postulasagan 8:9-25).

c) Badawi viðurkennir skýrt hvað Nýja testamentið kennir um margt – krossfestingu, upprisu, að Jesús sé "Sonur Guðs", að Jesús sé Guð o.s.frv. en hann trúir engu af þessu.

d) Badawi viðurkennir að hann verði að gera ráð fyrir að Biblían sé röng ef Kóraninn á að teljast sönn.

a) Svipaðar goðsagnir hafa fundist fyrir sumar sögur í Kóraninum, til dæmis um Jesú sem talaði sem barn. Badawi þarf að finna dæmi, ekki um goðsagnir, heldur um goðsagnir sem voru til áður en viðkomandi hluti Nýja eða Gamla testamentisins var skrifaður. Jafnvel þar sem goðsagnir með svipaðar kenningar eru til, eins og um alheims flóð, væri eðlilegt að fólk kæmi með sögur til að reyna að útskýra hamfarir.

b) Samarítar og sadúsear (trúarlegir frjálslyndir) viðurkenndu ekki rit spámannanna, svo sem Jesaja, Davíð, Sálómón o.fl. Badawi mistókst að sýna fram á hvernig guðspjallaskrifararnir hefðu á nokkurn hátt orðið fyrir áhrifum frá samarítum. Hann nefnir Símon galdramann, sennilega vegna þess að hann er samaríti, en tengir það ekki við neitt sem guðspjallaskifararnir (eða í því skyni Mohammed) sögðu.

c) Hann trúir því ekki vegna "fyrri guðfræðilegrar skuldbindingar" við Kóraninn, en að minnsta kosti sjáum við öll að Nýja testamentið kennir þessar kenningar.

d) Þetta er í raun mikilvægur punktur sem Badawi viðurkennir. Eftir að hafa lesið Biblíuna eins mikið og hann virðist hafa gert, er hann sammála því að ef Biblían er frá Guði og boðskapur hennar varðveittur án verulegrar spillunar, þá hlýtur Kóraninn að vera falskur. Biblían þarf að vera spillt til þess að nokkur möguleiki sé á að Kóraninn sé sannur.

Bandsjá #13 Rætur "Guðs holdgerðar" 5 og 6

a) Badawi segir að sögulegar kristnar kenningar hafi verið trúverðugar í fornum tíma en ekki nú.

b) Badawi segir að Símon Sefna úr Postulasögunni 8 (samarítískur maður) hafi kynnt holdgerðarkenningar í kristni.

c) Badawi leggur fram fleiri kenningar um rætur kristni, svo sem um "guðlega menn" og "valdadýrkun" sem áttu sér stað um það leyti sem kristni hófst, og að höfundar Nýja testamentisins hafi einfaldlega fallið fyrir þeirri hugmynd að Jesús væri "guðmaður". "Rökvísi" Badawi segir honum að kenna beri um saknæma tengingu eða tímaramma.

a) Á ensku er til slangurorðtak sem lýsir skoðun Dr. Badawi: Þetta er eins og potturinn kallar ketilinn svartan. Badawi viðurkennir að hadítarnir séu yfirvaldsheimildir. Í hadítunum er sagt frá því að Múhameð hafi klofið tunglið í tvennt, að Gabríel hafi meitt Múhameð líkamlega, að Múhameð hafi verið galdraður, og að til séu ógildar súrur í Kóraninum. Frjálslyndir sem hafna sögulegum kristnum kenningum hafna yfirleitt meyjarfæðingu og syndleysi Krists, en Badawi viðurkennir þessi atriði, sem og að Jesús hafi unnið mörg kraftaverk. Reyndar beinist andstaða hans ekki svo mjög að kraftaverkum Jesú, heldur að krossfestingunni, upprisu, þrenningunni og því að Jesús sé kallaður Guð.

b) Það er jafn fáránlegt og að segja að "Dr. Badawi hafi sagt Múhameð hvað skyldi setja í Kóraninn." Flestir postularnir hittu aldrei Símon galdramann, og Jesús tók við tilbeiðslu sem Guð og var kallaður Guð löngu fyrir Símon galdramann. Dr. Badawi þarf að gera betur en að "fiska" eftir andmælum án nokkurra sönnunargagna.

c) Maníkir, sómakúltur og nokkrar dulartrúarhreyfingar gátu sprottið upp á öldum fyrir og eftir Krist. Auðvitað komu fram undarlegar útgáfur af íslam, óþekkjanlegar fyrir marga múslima, eftir Móhameð líka. Það sýnir þó ekkert um íslam eða Móhameð, og erfitt er að skilja hvers vegna Dr. Badawi telur að það sýni nokkuð um snemma kristni.

Guð sem stjórnandi kemur fyrir bæði í Gamla testamentinu og í Kóraninum, svo "stjórnendadýrkun" eftir kristni og fyrir íslam væri eitthvað sem maður gæti sakað íslam um að hafa lánað sér frá, en ekki kristni. Við munum hins vegar ekki saka íslam um að hafa lánað sér frá lítt þekktum stjórnendadýrkunum, þar sem við höfum engin sönnunargögn um það. Það væri einfaldara, og hann hefði getað gert færri upptökur, ef Dr. Badawi hefði einungis sakað kristni um það sem hann hefur einhverjar sannanir fyrir.

Band nr. 14 Rætur "Guðs holdgerðar" 7 og 8

a) Badawi elskar að segja "sumir fræðimenn segja" og reynir síðan að draga þá ályktun af því að kristni byggist á grískum og helenískum heimildum sem rekja má frá Filó til Páls, einkum með gríska orðinu logos.

b) Badawi reynir að tengja villitrúarkenningar úr Enoch-bókinni við ritin í Biblíunni.

c) Badawi endurtekur umfjöllun sína um Herbert W. Armstrong í pakka 8, spólu 1, lið d. Badawi kallar Herbert W. Armstrong fræðimann og segir að Jesús hafi verið bara maður – Súra 9:30.

d) Hann nefnir heiðin uppruna jóla og páska.

a) Auðvitað er hugmyndin um að Guð hafi orð til staðar í grískri heimspeki. Auðvitað, löngu fyrir klassísku Grikkina, segir 1. Mósebók 1 að Guð skapaði með orði sínu.

Að auki gleymdi Badawi, í hrifningu sinni til að saka kristni, að Kóraninn segir einnig að Jesús sé orð Allah.

b) Enoch-bókin hefur líklega eitthvað satt í sér, rétt eins og hver sem er getur skrifað bók fullri af lygi og sett nokkra versu úr Biblíunni inn í hana líka.

Að auki er Enoch-bókin samsett bók, með fimm mismunandi köflum sem líklega voru skrifaðir af ólíkum höfundum.

c) Þegar Badawi kallar Herbert W. Armstrong kristinn fræðimann, "gleymdi" hann að nefna að Armstrong var villutrúarmaður. Hann var kristinn jafnmikið og þeir sem tilbeina Múhameð eru múslimar.

d) Milli Grikkja, Rómverja og Þjóðverja var einhvers konar hátíð nánast á hverjum degi ársins. Nú fellur páskarnir saman við gyðinglegu páskana, svo það er ekki heiðið. Jól voru aldrei heiðin hátíð. Hún skarast við rómversku hátíðina Saturnalia, en það var líklega vegna þess að þrælum var veitt tímabundið frelsi þá, og margir fyrstu kristnir menn í Róm voru þrælar. Badawi virðist aftur sjá heiminn "með einu auga", þar sem hann nefnir ekki að Mekkabúar fyrir Múhameð hafi haldið þeim hátíðum sem nú eru kallaðar "muslimskar" hátíðir og iðkað fjóra af fimm stoðum íslams.

Bandsjá #15 Íslamsk sýn á spurninguna um dulargátuna

a) Badawi segir að Biblían sé röng og fyrir múslima er sannleikurinn:

a1) Þú getur ekki vitað að þú sért frelsaður fyrr en í lokin

a2) Þú verður að öðlast hjálpræði hjá Allah með góðum verkum, ekki bara með trú á Jesú og hjálpræði fyrir náð eins og Biblían kennir, samkvæmt Badawi.

a3) Allah fyrirgefur ekki þeim sem hafa "félaga" með Guði (þ.e. trúa á þrenninguna)

a4) Badawi segir að tvær skilyrði séu fyrir frelsun:

a4a) Þú verður að hafa réttan trúarhug til Guðs (engin "félagar Guðs")

a4b Þú verður að hafa góðverk

b) Badawi segir: "Múslimar eru ekki uppteknir af synd og sáluhjálp eins og kristnir."

c) Badawi segir að þrenningin byggist á ógrundaðri "reynslu".

a1) Fyrir múslima, jafnvel Mohammed skalf við tilhugsunina um pyntingar sínar í gröfinni samkvæmt Sahih Muslim bindi 1:1214 bls. 290. Badawi hefur að vissu leyti rétt fyrir sér varðandi trúarbrögð sem menn hafa búið til til að ná til himins.

En börn Guðs hafa Guðs loforð um að Hann muni varðveita þau í sinni styrk.

a2) Fyrir múslima og fólk í öðrum trúarbrögðum gerir þú góðverk til að verða frelsað með eigin fyrirhöfn. Fólk í ýmsum trúarbrögðum vonast til að geta sagt Guði: "Ég á skilið að komast í himnaríki þitt." Kristnir gera góðverk ekki til að verða frelsaðir, heldur af þakklæti fyrir fyrirhafningu Guðs til að frelsa mann. Við krefjumst ekki þess að Guð frelsi okkur, heldur erum þakklát fyrir náð og miskunn hans við það.

a3) Ef Jesús sjálfur birtist þeim og segir þeim að Guð sé Faðirinn, Sonurinn og Heilagur Andi, myndu þeir þá hafna Jesú?

a4a) Þú verður að trúa rétt á grundvallaratriðum. Þú mátt ekki neita né hafna Þrenningunni, því Þrenningin er sönn.

a4b) Enn og aftur heldur Badawi að eigin góðu verk geti bjargað þér. Nei, engin góðverk nokkurs manns eru næg til að bjarga þér. Já, Guð vill að þú gerir góðverk, en það er náð og miskunn Guðs sem bjargar þér; ekki þín eigin verðleikar.

b) Í ljósi lögleiðingar nauðgana í múslimaríkjum og ofbeldis, jafnvel gegn öðrum múslimum, er það öruggt að segja að Badawi hafi rétt fyrir sér: margir múslimar eru ekki mjög uppteknir af synd og sáluhjálp.

c) Þrenningin byggir á orði Guðs. Ef hann er ósammála þrenningunni, gæti hann að minnsta kosti sýnt kristnum mönnum þann kurteisi að kynna nákvæmlega ástæðurnar fyrir því hvers vegna kristnir menn hafa trúað á þrenninguna og þjáðst fyrir hana.

Bandupptaka #16 Vald og ekta ritninga 1 og 2

a) Badawi er sammála því að okkar Biblía og hans Kóran geti ekki báðir verið sannir.

b) Biblían er sagður vera full af mótsögnum en Kóraninn ekki.

c) Badawi segir að Biblían sé mannavöldug vegna þess að hún segir ekki alltaf "Guð sagði".

d) Badawi ræðst harkalega á Nýja testamentið og vitnar í tímaritið Vaknið! frá Vottum Jehóva til að beita frekari árásum á kristni.

e) Badawi nefnir afritunarvillur í Biblíunni og ættartölur Jesú sem koma fyrir bæði í Lúkasi og Matteusi.

a) Við erum sammála um að Badawi hafi rétt fyrir sér í þessu; annar þeirra hlýtur að vera rangur.

b) Öllum þessum meinta mótsögnum sem við höfum heyrt er skýrt svarað á www.BibleQuery.org. Þvert á móti geta múslimar ekki útskýrt hvernig Múhameð fór næturferð til moskunnar í Jerúsalem (sem var ekki byggð fyrr en eftir dauða hans), hvernig Zul Qarnain uppgötvaði að sólin sest í leðjuðu lindi, hvernig jörðin var sköpuð á 6 dögum – nei, það var á 8 dögum – á þann hátt að ekki er hægt að samræma. Haman, sem lifði á tíma Esterar, ferðaðist ekki aftur í tímann til tíma Móse, o.s.frv.

c) Badawi reynir að koma í veg fyrir að Guð geti notað mannlega þætti í Biblíunni. En í raun og veru inniheldur Kóraninn skýrt nokkur vers sem Allah gat ekki sagt beint. Þó að það hrekji ekki Kóraninn, ógildar það röksemd Dr. Badawi.

d) Við getum einnig vitnað í það sem hindúar segja um íslam, en það myndi ekki ógilda íslam frekar en ef Dr. Badawi vitnaði í útgáfur Votta Jehóva myndi það ógilda kristni.

e) Jesús átti ekki eina heldur tvær ættarskrár. Líffræðileg ætt hans í gegnum Maríu er í Lúkasi, en lögmæti hans í gegnum stjúpföðurinn Jósef er í Matteusi. Það eru afritunarvillur í Kóraninum, sem og surur sem vantar.

Þetta er endi þessa bindis: Pakki 9

"Röð K. Jesús, elskaður sendiboði íslams – 2. hluti eftir Jamal A. Badawi

Íslamska upplýsingasjóðurinn. Halifax, Nova Scotia, Kanada

Vélritaðir hlutar

Súra2:36 "Þá lét Satan þá renna af (garðinum) og yfirgefa ástand (hamingju) sem þeir voru í. Við sögðum: 'Farið niður, allir (þið menn), með fjandskap ykkar á milli; jörðin verður ykkar dvalarstaður og framfærsla um tíma.'"

Í skýringu Jalalayn segir: "Við sögðum: 'Farið niður' til jarðar; það er að segja þið og afkvæmi yðar sem enn eru í yður. 'Milli yðar' merkir að sum afkvæmi yðar muni bera óvild í garð annarra vegna kúgunar yðar hver gagnvart öðrum."

Já, Guð tók við iðrun Adams og fyrirgaf honum (samkvæmt Kóraninum – sjá vers5:37 ), en hvorki Adam né afkomendur hans gátu snúið aftur til paradísar né einu sinni fundið hana aftur. Síðan þá hafa þjáningar, örvænting og óvinátta ráðið lífi mannsins.

'Abdullah Yusuf 'Ali skrifar um þennan vers: "Augljóslega er Adam fyrirmynd alls mannkyns og kynin fara saman í öllum andlegum málum."

Súra 7:172-173 segir: "Þegar Guð dró fram afkomendur Adams – úr lendum hans – og lét þá vitna um sjálfa sig (og sagði): 'Er ég ekki Drottinn yðar (sem annast og viðheldur ykkur)?' Þeir sögðu: 'Já!' Vissulega vitnum við! Þetta er til þess að þið segjið ekki á dómsdegi: 'Um þetta vorum við aldrei meðvituð.' Eða til þess að þið segjið: 'Föðurvorir á undan okkur tóku sér falska guði, en við erum niðjar þeirra eftir þá: ætlarðu þá að tortíma okkur vegna verka manna sem voru tilgangslausir?'"

Skýringar Jalalayn túlka þetta svo: "Hann [Guð] dró hvern og einn þeirra úr lendum annars aftur til Adams, kynslóð eftir kynslóð, í þeirri mynd sem þeir munu hafa þegar þeir fæðast. Þeir voru svo margir eins og maurar á Nu'man [fjalli] á daginn á 'Arafa. Hann reisti fyrir framan þá sönnunargögn um guðdóm sinn og setti í þá

heilann og lét þá vitna um sjálfa sig.

Skýringar Muhammad Farid Wagdi á þessum versum segja: "Munið að Guð yðar dró fram úr lendum sona Adams afkomendur þeirra í sama formi og þeir munu taka (við fæðingu) öld eftir öld og reisti fyrir framan þá sönnunargögn um guðdóm sinn og setti í heila þeirra getu til að þekkja þessi sönnunargögn. Þannig voru þeir lyftir upp á sama stig og þeir sem var sagt: "Er ég ekki Drottinn yðar?" Þeir sögðu: "Já." Þar af leiðandi gerði fullkomin þekking þeirra á því og djúpa rót þeirra í því þá, svo að segja, að vitnum, svo að þeir segi ekki á dómsdegi: "Um þetta (þ.e. þekkingu þeirra á Guði) vorum við aldrei meðvitaðir." Eða þeir segja: "Föðurvorir tóku sér fölsk guð, og við fylgdum þeim. Viltu tortíma okkur vegna gjörða gagnslausra manna?"

'Abdullah Yusuf 'Ali segir í túlkun sinni: "Orðin í textanum vísa til niðja Adams; þ.e. til alls mannkyns, fædds sem ófædds, án tímamarka. Sæði Adams heldur tilveru Adams áfram og tekur við andlegri arfleifð hans. Mannkynið sem slíkt hefur sameiginlega vídd."

Ibn 'Abbas sagði: "Guð tók eið frá lendum Adams í Nu'mān; þ.e. 'Arafa. Hann dró fram alla niðja hans sem hann skapaði og dreifði þeim fyrir augum sínum eins og maura. Hann talaði við þá og sagði: 'Er ég ekki Drottinn yðar?' Þeir sögðu: 'Já, við vitnum!' Svo að þeir segi ekki á dómsdegi: 'Um þetta (þ.e. þekkingu Guðs) vorum við aldrei meðvitaðir.'

Ibn 'Abbas sagði einnig

"Í upphafi, þegar Guð kastaði Dam til jarðar, sendi hann hann í eyðimörk í landi Indlands. Þá nuddaði hann lendar sínar og dró fram alla þá sál sem hann ákvað að skapa til dómadags. Það gerðist í Nu'man sem er fyrir aftan fjallið 'Arafa. Guð talaði þá til þeirra og gerði þá fær­a um að tala. Hann tók af þeim eið um að þeir myndu tilbiðja hann og aldrei setja neitt jafnbært við hann. (Hann gerði það) eftir að hann hafði sett í þá heila, veitt þeim framfærslu og ákvarðað líftíma þeirra, þjáningar þeirra og svo framvegis. Síðan setti hann þá aftur í lendar Adams. Þannig mun dómurinn ekki koma fyrr en hver sá sem gaf eið sinn er fæddur. (Sjá einnig Al-Khazin II: 191.)

Abu Hurayra sagði einnig:

"Svo óhlýddi Adam og niðjar hans óhlýddu einnig. Adam gleymdi og át af trénu; niðjar hans gleymdu einnig. Adam syndgaði og niðjar hans syndguðu einnig!" (Vitnað eftir Tirmidhi og öðrum.)

"Það er augljóst af þessum versum, túlkunum og hefðum að múslimar viðurkenna Adam sem fulltrúa niðja sinna og að Kóraninn vísar til þess." (bls. 6)

Í Sahih al-Bukhari (bind. 3:1213 nr. 3156) er frekari sönnunargögn um sannleika þessarar túlkunar.

"Okkur var sagt með heimild Qays Ibn Hafasa … með heimild Múhameðs að Guð segi við þann sem þjáist minnst meðal helvítisbuða: 'Ef þú ættir allt auðæfi heimsins til að leysa (þig, myndir þú gera það?)' Hann sagði: 'Já.' Þá sagði Guð: "Ég bað um eitthvað mun auðveldara en þetta þegar þú varst enn í lendum Adams: Að þú skyldir ekki tengja aðra guði við Mig. En þú hafnaðir og tilbeiðir falska guði."

Hvað varð um þennan niðja sem lofaði að tilbiðja Guð og ekki að setja aðra jafnbærna við Hann, svo að hann mistókst að efna loforðið og braut eiðið sitt?

Endurtekur ekki allur mannkyn Adamspekið, þ.e. uppreisn gegn þekktri vilja Guðs?

Það er önnur hefð sem rekja má til Múhameðs, byggð á heimild 'Abdullah, sem segir:

"Þegar sál er ódauðlega drepin ber fyrsti sonur Adams (Kain) ábyrgð á hluta blóðs hennar (ábyrgð), því hann var fyrstur sem kvað á um morðárásir (al-Bukhari bindi 3:3157. Sjá einnig bindi 3:6473 og bindi 3:6890.)

Þannig, ef Kain var samkvæmt Muhammad siðferðilega ábyrgur fyrir hverri óréttlátlega dreptri sál, hvers vegna ætti Adam þá ekki að bera ábyrgð á að erfða fallna eðli mannsins til afkvæma sinna?

Súra 5:32 "Af þeim sökum ákváðum við fyrir Ísraelsmenn að hver sem dræpi mann – nema fyrir morð eða til að breiða út spjöllum á jörðinni – það væri eins og hann dræpi alla menn; og hver sem bjargaði mannslífi, það væri eins og hann bjargaði lífi alls þjóðarinnar."

'Ali útskýrir: "Að drepa eða reyna að drepa einstakling vegna þess að hann stendur fyrir ákveðnu hugmyndafari er að drepa alla sem styðja það hugmyndafar. Á hinn bóginn er að bjarga mannslífi í sömu aðstæðum að bjarga allri samfélaginu."

"Guð lét hann, sem ekki þekkti synd, verða að synd fyrir oss, svo að við megnum verða réttlæti Guðs í honum." (2 Korintubréf 5:21)

"Hann sjálfur bar syndir okkar í líkama sínum á trénu, svo að við gætum dáið frá synd og lifað til réttlætis." (1. Pétur 2:24)

"En þið vitið að Kristur birtist til að taka burt syndir, og í honum er engin synd." (1. Jóhannesarbréf 3:5)

"... án blóðtöku er ekki fyrirgefning." (Hebríum 9:22)

Kristur sjálfur sagði opinberlega: "Ástæðan fyrir því að faðirinn elskar mig er sú að ég legg líf mitt niður til þess að taka það aftur upp. (Jóhannesarguðspjallið 10:17-18).

Jóhannesar3:16 "Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn einkason, til þess að hver sem trúir á hann skuli ekki farast, heldur hafa eilíft líf."

- - - - -

Af hverju ég er ekki múslimi eftir Ibn Warraq. bls. 39-40

Samfélagið í for-íslamskri Mið-Arabíu var skipulagt í kringum ættbálkinn, og hver ættbálkur hafði sinn aðalgödd sem var tilbeðinn í föstu helgidómi jafnvel af flakkandi hirðingjum. Göddurinn bjó í steini og var ekki endilega í mannlegu líki. Stundum var hinn helgi steinn styttan eða einfaldlega stór steinn sem formið minnti á mann. Heiðnu Arabar töldu greinilega að steinninn sem þjónaði sem fetish væri gegndreifður guðdómlegu afli og hefði aftur á móti guðdómleg áhrif.

Nöfn tveggja hólanna, As Safa og al-Marwa, merkja stein, þ.e. líkneski. Heiðingjar hlupu milli hólanna til að snerta og kyssja Isaf og Naila, líkneskin sem þar voru staðsett, sem leið til að öðlast heppni og gæfu.

HINN HELGA SVARTA STEINNINN OG HUBAL

Við höfum sannanir fyrir því að svört steinar hafi verið tilbeiðnir á ýmsum svæðum arabíska heimsins; til dæmis nefnir Klemens frá Alexandríu, sem skrifaði um 190, að "Arabar tilbiðja stein," og vísar þar til hins svarta steins Dusares í Petra. Maximum Tyrius, sem skrifaði á annarri öld, segir, "Arabar heiðra einhvern guð sem ég veit ekki hvað heitir, sem þeir tákna með ferningslaga steini," vísar hann til Kaaba sem inniheldur Svarta steininn. Mikil forngerving hans er einnig staðfest af því að forn Persar segja að Mahabad og eftirmaður hans hafi skilið Svarta steininn eftir í Kaaba, ásamt öðrum helgigripum og myndum, og að steinninn hafi verið tákn Satúrnusar.

Í nágrenni Mekka eru ýmsir aðrir helgir steinar sem voru upphaflega fetisjar, "en hafa öðlast yfirborðslega muhammedíska sérstöðu með því að tengjast ákveðnum helgum persónum." [Noldeke Ancient Arabs bindi 1, bls. 659]

Svarti steinninn sjálfur er augljóslega loftsteinur og án efa dregur hann orðspor sitt af því að hann féll úr "himninum." Það er tvífalt kaldhæðnislegt að múslimar dýrki þennan stein sem engillinn Gabríel gaf Ísmael til að byggja Kaabann, því, eins og Margoliouth orðar það, "um vafasama ekta eðli, þar sem Svarti steinninn var fjarlægður af … karmiátum á fjórðu [múslimsku] öld og endurkominn af þeim eftir mörg ár: vafasamt er hvort steinninn sem þeir skiluðu var sá sami og steinninn sem þeir fjarlægðu."" [Margoliouth, Hugmyndir og dýrlingar nútímaíslam, bls. 241]

Hubal var tilbeðinn í Mekka og líkneski hans úr rauðum karneólíum var reist inni í Kaaba ofan á þurrum brunni sem fórnað var í. Mjög líklegt er að Hubal hafi verið mannlegur að vöxtum. Staða Hubals við hlið Svarta steinsins bendir til tengsla milli þeirra. Wellhausen telur að Hubal hafi upphaflega verið Svarti steinninn sem, eins og áður hefur komið fram, er eldri en líkneskið. Wellhausen bendir einnig á að Guð sé kallaður Drottinn Kaaba og Drottinn yfir svæði Mekka í Kóraninum. Spámaðurinn mótmælti þeim heiðri sem var sýndur í Kaaba guðdísunum al-Lat, Manat og al-Uzza, sem heiðnu arabarnir kölluðu dætur Guðs, en Muhammad lét þó hjá líða að ráðast á Hubal-dýrkunina. Af þessu dregur Wellhausen þá ályktun að Hubal sé enginn annar en Allah, "guð" mekkóskra. Þegar mekkóskir sigruðu spámanninn nálægt Medínu er sagt að leiðtogi þeirra hafi hrópað: "Húrra fyrir Hubal."

Við gangan kringum helgistað var mjög algengt athæfi sem stundað var á mörgum stöðum. Pilegríminn kysti eða klappaði líkneskinu oft á meðan hann gekk hringinn. Sir William Muir telur að sjö hringrásir reikistjarnanna um Kaabann "voru sennilega tákn um hringrás reikistjarnanna." [Muir The Life of Muhammad.] Þar sem Zwemer gengur svo langt að halda því fram að sjö hringrásir Kaaba, þrisvar sinnum hratt og fjórum sinnum hægt, hafi verið "eftirmynd af innri og ytri reikistjörnum." [Zwemer, The Influence of Animism on Islam, bls. 158]

Það er óumdeilt að Arabar "dýrkuðu sólina og önnur himintungl á tiltölulega seint tímabili" [Noldeke, Ancient Arabs bindi 1, bls. 660]. Stjörnumerkið Plejadirnar, sem átti að veita rigningu, kemur fram sem guðdómur. Það var til dýrkun á reikistjörnunni Venus ( ), sem var tilbeint sem mikil guðdómkona undir nafninu al-Uzza. …

Múslimskir siðir sem fólust í hlaupum milli Arafat og Muzdalifah og milli Muzdalifah og Mina urðu að fara fram eftir sólsetur og fyrir sólarupprás. Þetta var viljandi breyting sem Muhammad innleiddi til að bæla tengslin við heiðna sólarhátíð,… Mánadýrkun er einnig staðfest með eiginnöfnum fólks, svo sem Hilal, sem þýðir hálfmáninn, Qamar, sem þýðir máninn, o.s.frv.

Houtsma [Zwemer bls. 160] hefur bent á að steyping steina sem fór fram í Mina hafi upphaflega beinst að sóldjöflinum. Þessi skoðun fær aukinn trúverðugleika af því að heiðna pílagrímsförin áttu upphaflega sér stað samhliða haustjafndægi. Sóldjöfullinn er rekinn burt og harða valdatíð hans lýkur með sumrinu, sem er síðan fylgt dýrkun þrumuðsins í Muzdalifah, sem ber frjósemi.

Muzdalifah var staður eldtilbeiðslu. Muslímar sagnfræðingar vísa til þessa hóls sem hóls hins heilaga elds. Guð Muzdalifah var Quzah, þrumu­guðinn. Eins og Wensinck segir: "Eldur var kveiktur á hinum helga hól sem einnig var nefndur Quzah. Hér var staldrað við og þetta wukuf ber enn meiri líkindum við það á Sinaj, þar sem í báðum tilvikum birtist þrumuðinn í eldi. Enn fremur má gera ráð fyrir að hinn forni siður að valda sem mestri hávaða og öskra hafi upphaflega verið samkenningartákn til að kalla fram þrumur. [Zwemer bls. 159]

- - - - -

Af hverju ég er ekki múslimi eftir Ibn Warraq. bls. 35

"Verk Ignaz Goldziher og Henri Corbin um áhrif zoroastrismans á íslam; verk Geiger, Torrey og Katsch um áhrif gyðingdómsins; brautryðjandi verk Richard Bell um áhrif kristni; verk Wellhausen, Noldeke, Hurgronje og Robertson Smith um áhrif Sabíumanna og fyrir-íslamsku Arabíu; og verk Arthur Jeffery um erlenda orðaforða í Kóraninum, allt þetta sameinast til að fá okkur til að fallast á niðurstöður Zwemer um að íslam "er ekki uppfinning, heldur hræringur; ekkert nýtt er við það nema snilld Múhameðs í að blanda saman gömlum hráefnum í nýja alræði gegn kvillum mannkyns og þvinga það fram með sverði." [Islam: A Challenge to Faith eftir Samuel Zwemer, New York 1908]

"til dæmis í súru 113: "Í nafni hins miskunnsama og náðlega Guðs, Seg: 'Ég leita mér skjóls hjá Drottni dögunar, gegn illu því sem Hann hefur skapað; og gegn illu næturinnar þegar hún skellur á; og gegn illu galdrakvennanna sem blása í hnúta, og gegn illu öfundarmannsins þegar hann öfundar.'"

Íslam skuldar margar af sínum hjátrúarlegustu smáatriðum gömlu arabísku heiðnitrú, einkum í helgisiðum og athöfnum Mekkaförinnar (sjá súrur 2.153; 22.28-30; 5.1-4; 22.37). Við getum einnig fundið leifar heiðninnar í nöfnum ákveðinna forna guða (súru ; 53.19,20; 71.22,23): í hégóma sem tengist jinnum; og í fornum þjóðsögum eins og sögum um Ad og Thamud.

- - - - -

Af hverju ég er ekki múslimi eftir Ibn Warraq. bls. 36-37

Fyrstu fimm dagarnir [Hajj-pílagrímsförin]

Þegar pílagríminn kemur fyrst að stað nokkrar mílur fyrir utan Mekkah, undirbýr hann sig svo að hann sé í ástandi helgra hreinlætis eða helgidómsástands. Eftir að hafa klæðst einföldum pílagrímsklæðum og framkvæmt nauðsynlegar hreinlætisathafnir og bænir, gengur pílagríminn inn í helga svæðið í Mekkah, þar sem hann er ætlast til að forðast að drepa dýr, uppræta plöntur, beita ofbeldi og stunda kynlíf. Hann framkvæmir frekari hreinlætisathafnir og bænir í hinni helgu mosku í Mekk, al-Masjid al-Haram; síðan kyssir hann hinn helga Svarta stein, sem er festur í austurhorni Kaaba, teninglaga byggingarinnar í miðju þakslausa garðsins við hina helgu mosku.

Pílagrímurinn snýr sér síðan til hægri og gengur Kaabann sjö sinnum í kringum hann, þrisvar sinnum í hraða gangi og fjórum sinnum í hægum gangi. Í hvert sinn sem hann gengur um Kaabann snertir hann Jamaníuhorninu, þar sem annar heillsteinn er innbyggður, og kyssir einnig hinn helga Svarta steininn.

Pílagrímurinn heldur síðan áfram til Maqam Ibrahim (staður Abrahams), þar sem sagt er að Abraham hafi beðið til Kaaba. Hann framkvæmir tvær frekari bænir og snýr aftur að Svörtu steininum og kyssir hann. Nálægt er hinn helgi brunnur Zem Zem, þar sem samkvæmt múslimskri hefð drukku Hagar og Ísmael í eyðimörkinni. Pílagrímarnir halda áfram til girðingar sem kallast al-Hijr, þar sem múslimar trúa að Hagar og Ísmael séu grafnir, og þar sem sagan segir að Múhameð hafi sjálfur sofið á nóttinni fyrir kraftaverkferð sína frá Mekkku til Jerúsalem.

- - - - -

Af hverju ég er ekki múslimi eftir Ibn Warraq. bls. 36-37

Sjötta til tíunda dagur

Pílagrímurinn yfirgefur hina helgu mosku um eina af tuttugu og fjórum hliðum hennar. Utan við hann gengur hann upp hinn hóflega hól sem kallast Mt. As Safa, á meðan hann les vers úr Kóraninum. Hann hleypur síðan sjö sinnum frá toppi As Safa að tindinum á al-Marwah, endurtekur ýmsar bænir. Þetta … athæfi minnir á meintar leit Hagar að vatni í eyðimörkinni.

Þetta er sjötta dagurinn í pílagrímsförinni; kvöldið er varið í Mekka þar sem hann gengur aftur um Kaabann. Á sjöunda degi hlustar hann á prédikun í stóru mosku , og síðan, á áttunda degi, heldur hann til Mina, þar sem hann framkvæmir venjulega athafnir múslimsku helgisiðanna og dvelur þar um nóttina. Á níunda degi, eftir morgunbænir, heldur pílagríminn til fjallsins Arafat þar sem athöfnin "að standa" (wuquf, á arabísku) er framkvæmd. Samkvæmt múslimskri hefð hittust Adam og Eva hér eftir fall þeirra úr Paradís. Hér endurtekur pílagrímurinn venjulegar bænir og hlustar á enn eina prédikun um iðrun. Hann flýtir sér síðan (arabíska orðið merkir "troð") til Muzdalifah, staðar milli Mina og Arafat, þar sem hann þarf að vera kominn fyrir sólsetursbænina.

Næsti dagur, tíundi dagurinn, er fórnardagurinn, sem er haldinn um allan múslimaleikinn sem Id 'i-Azha. Snemma morguns í Muzdalifah biðja dýrkendum bænir sínar og halda síðan áfram til þriggja súlna í Mina. Pílagrímurinn kastar sjö steinum á hverja þessara súlna, athöfnin kallast ramyu 'r rijam, steinkast. "Með því að halda smásteininum milli þumals og vísifingurs hægri handar kastar pílagrímurinn honum á fjarlægð ekki minni en fimmtán fet og segir: "Í nafni Guðs hins almáttuga geri ég þetta og í hatursglóð gagnvart djöflinum og skömm hans." Eftir­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­�

Múslimar réttlæta þessa sérstöku hégóma sem tákn um að Abraham hafnaði djöflinum, sem reyndi að hindra hinn mikla ættföður í að uppfylla guðlega skipaða skyldu sína um að fórna hinum ákaflega elskaða syni sínum Ísmaeli. Fórnarlambs- eða geitfórn minnisvarðar einfaldlega hina guðlegu skiptingu hrúts fyrir fórn Abrahams.

Heiðnu uppruna Hajj-pílagrímsförinnar

Yfir tíu daga tímabil

1) Heimsækið og kyssnið helgan svartan stein

2) Snertið Yamani-horninu þar sem annar steinn er innfelldur

3) Snúa aftur og kyssja svarta steininn aftur

4) Klifra upp steinóttan hól sem kallast Mount As Safa að klettóttri tindinum Al-Marway

5) Snúðu aftur að stein-Kaabunni og gangið í kringum hana þar sem hinn helgi steinn er.

6) Á níunda degi klifra múslimar upp steinóttan og klettóttan Arafatfjall til að framkvæma athafnir.

7) Á tíunda degi, "Dagur fórnarlambsins", fara múslimar til þriggja steinstoða í Mina og safna 21 steini til að kasta á steinstoðurnar, sjö steinum á hverja stoð.

Dýrkun dauðrar trúar ("steindauð")

1) Lygi landslagsins er þurrt og ófrjósamt

2) Kaaba er gerð úr steini

3) Að kyssast við "helgan" svartan stein

4) Að kasta "steinum" á djöfulinn.

5) Í Jerúsalem, múslimahofið "Hrúturinn á kúpunni"

6) Í Medínu heimsækja múslimar gröf Fatimu (dóttur Múhameðs), gröf Múhameðs, gröf frænda Múhameðs og aðrar grafir.

7) Múslimar dýrka stöðugt dauða og líflausa hluti, svo sem steina og gröfur. Þetta sýnir táknrænt líflausan eðli þessa trúarbragðs. Íslam er líflaus og dauð trú þegar kemur að sannri og lifandi tengingu við lifandi Guð alheimsins.

eftir Steven M. Morrison, PhD.