< Pochodzenie islamu

Aby naprawdę zrozumieć pochodzenie islamu, trzeba poznać realia przedislamskiej Arabii, postać Mahometa oraz wczesną historię islamu. Archeologia, Koran i hadisy dostarczają wielu informacji, o których wiele osób może nie wiedzieć.

Mekka przed Mahometem

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wyglądała Mekka przed narodzinami Mahometa? Musiało to być fascynujące miejsce, ponieważ stanowiło centrum handlowe i tygiel różnych kultur. Przybywali tam kupcy wyznający wiele różnych religii. Plemię Kurajszytów z Mekki czciło Hubala, Al-ilaha oraz trzy córki Al-ilaha. Czarna skała spadła z nieba cieszyła się wielkim szacunkiem i została umieszczona w rogu Ka’by. Ka’ba była centrum kultu 360 bożków, zgodnie z „Bukhari”, tom 3, „ ”, księga 43, rozdział 33, nr 658, str. 396 oraz tom 5, księga 59, rozdział 47, nr 583, str. 406. Encyklopedia islamu (pod redakcją Eliade’a), str. 303 i nast., podaje, że przed nadejściem islamu ludzie modlili się pięć razy dziennie w kierunku Mekki i pościli przez część dnia przez cały miesiąc. Kurajszyci pościli 10. dnia miesiąca Muharram. Mahomet również to nakazał, ale później stało się to dobrowolne (Bukhari, tom 5, księga 58, rozdział 25, nr 172, str. 109), a także Bukhari, tom 6, księga 60, rozdział 24, nr 31, str. 25.

Przedislamscy Arabowie odbywali pielgrzymki („Umra”) do Mekki. Fiqh us-Sunnah, tom 5, str. 122, oraz Buchari, tom 2, księga 26, rozdział 33, nr 635, str. 371–372 podają, że uważali oni nieodbycie „Umry” za jeden z największych grzechów na ziemi. W Mekce przykrywali Ka’bah tkaniną (Fiqh, tom 5, str. 131), a przed nadejściem islamu obchodzili święty miesiąc, w którym nie toczono wojen (Bukhari, tom 2, księga 23, rozdział 96, nr 482, str. 273).

Pochodzenie słowa „Allah”

Ogólnie rzecz biorąc, słowo „Allah” było prawdopodobnie skrótem arabskiego Al-ilah, co oznacza „boga”. Zarówno arabscy chrześcijanie, jak i poganie używali słowa Ilah na określenie Boga. Nawet współczesne arabskie i indonezyjskie Biblie używają słowa „Allah” na określenie Boga. W przeszłości podobne bliskowschodnie słowo el oznaczało „boga” – prawdziwego lub fałszywego – w językach ugarickim, kananejskim i hebrajskim. Przed pojawieniem się Mahometa Ka’ba, w której znajdowało się 360 bożków, nazywana była Beit-Allah, czyli „Domem Allaha”. Ojciec Mahometa, który zmarł przed jego narodzinami, nosił imię „Abdullah”, co oznacza „niewolnik Allaha”. Ponadto plemię Żydów nosiło nazwę „Abdullah bin Salam” (Bukhari, tom 5, księga 59, rozdział 13, nr 362, str. 241).

W szczególności wśród bożków czczonych w Mekce jeden nazywał się po prostu „Allah”. Ten konkretny bożek był plemiennym bogiem Kurajszytów i miał trzy konkretne córki. W porównaniu z czterema z pięciu filarów islamu mieszkańcy Mekki przed pojawieniem się Mahometa pościli tego samego dnia, dawali jałmużnę swoim bliskim, modlili się w kierunku Mekki oraz odbywali pielgrzymki („Umrah”) do Mekki. Istniało również wiele różnic, jednak niektórzy podziwiają ciągłość tych niezmienionych praktyk, wspólnych z pogańskim kultem plemienia Kurajszytów.

Jak pokaże poniższa sekcja, podobnie jak konkretny grecki bożek Zeus prawdopodobnie wywodził się od ogólnego słowa oznaczającego Boga (theos), podobna sytuacja miała miejsce w przypadku przedislamskich Arabów.

Wyznawcy Allaha

Wiele ludów prymitywnych czciło boga słońca i boginię księżyca. Arabowie z Zachodu wyróżniali się tym, że czcili boga księżyca i jego żonę, boginię słońca. Istnieją przedislamskie posągi przedstawiające jego symbol: półksiężyc. Wygląda on dokładnie tak samo jak półksiężyc muzułmanów szyickich, z tym wyjątkiem, że szyici dodali do niego małą gwiazdkę. Według „Encyklopedii islamu” (s. 303) Jemeńczycy/Sabejczycy mieli boga księżyca. Być może plemię Kurajszytów przejęło tego boga właśnie od nich.

Allah miał trzy córki o imionach Lat, 'Uzza i Manat. Pewnego razu „prorok Allaha” poszedł na kompromis i stwierdził w Koranie (Sura 53:19), że „należy mieć nadzieję na ich wstawiennictwo”. Innymi słowy, powiedział, że powinniśmy liczyć na pomoc tych trzech bożków.

Wyznawcy Mahometa musieli być zdumieni, że to powiedział. Później Mahomet zmienił zdanie i stwierdził, że oszukał go szatan. Ponieważ popełniono błąd, wersety te zostały „uchylone” lub usunięte. Często nazywa się je „wersetami szatańskimi”. Ciekawe jest to, że w surze 13:39; 16:101; tom 2:106 Allah posiada tak zwane „wersety uchylenia”. Sura 41:37 wspomina z dezaprobatą o czcicielach słońca i księżyca.

Podsumowując, Mekka w czasach Mahometa była miastem bardzo kosmopolitycznym. Sabejczycy oraz plemię Mahometa, Kurajszyci, czcili księżycowego bożka o imieniu Al-ilah lub Allah oraz jego trzy córki. Koran nakazuje nie czcić bożków, jednak muzułmańscy uczeni przyznają, że Mahomet pierwotnie umieścił wersety mówiące, iż należy pokładać nadzieję w wstawiennictwie córek Allaha.

Mahomet jako mąż

Sura 4:3 mówi, że mężczyźni mogą mieć co najwyżej cztery żony, choć Sura 33:50 przewiduje wyjątek dla Mahometa. Według muzułmańskiego uczonego Ali Dashtiego, poniżej wymieniono żony i konkubiny Mahometa.

1. Chadidża bint Khuwailid (zmarła jako pierwsza) 13. Asma z Saby

2. Sawda/Sauda bint Zam’a 14. Zaynab z Khozayma

3. Aisza/’A’isza/Aesha (w wieku 8–9 lat) 15. Habla

4. Omm/Umm Salama/Salaim 16. Asma z Noman

5. Hafsa —niewolnice / konkubiny —

6. Zaynab/Zainab bint Jahsh 17. Maria, chrześcijanka

7. Jowayriya / Juwairiya (jeńczyni) 18. Rayhana

8. Omm/Umm Habiba —niejasny związek

9. Safiya/Saffiya, córka Huyai (jeńczyni) 19. Omm Sharik

10. Maymuna/Maimuna z Hareth 20. Maimuna

11. Fatima/Fatema (przez krótki czas) 21. Zaynab/Zainab III

12. Hend/Hind (wdowa) 22. Khawla

Mahomet poślubił Safiyę po zabiciu jej męża oraz mężczyzn z plemienia Banu Quraiza (Bukhari, tom 2, księga 14, rozdział 5, nr 68, str. 35; Bukhari, tom 4, księga 52, rozdział 74, nr 143, str. 92; oraz Bukhari, tom 4, księga 52, rozdział 168, po nr 280, str. 175–176).

W Arabii Saudyjskiej wybuchła afera, ponieważ zagraniczne kobiety, które przybyły tam jako pomoc domowa, były przymusowo wykorzystywane jako niewolnice seksualne. Nie można jednak oskarżać saudyjskich mężczyzn, którzy to robią, o hipokryzję. Zgodnie z ich tradycją religijną zmuszanie niewolnic do seksu jest moralnie dopuszczalne. Zob. Buchari, tom 3, księga 34, rozdział 111, nr 432, s. 237; tom 3, księga 34, rozdział 113, po nr 436, s. 239–240; tom 5, księga 59, rozdział 31, nr 459, str. 317; tom 8, księga 76, rozdział 3, nr 600, str. 391; Sahih Muslim, tom 2, księga 8, rozdział 560, nr 3571, str. 732–733.

Londyński „Economist” (6 Jan 1990 ) poinformował, że muzułmanie w Sudanie zniewalają kobiety i dzieci z plemienia Dinka. Specjalne wydanie magazynu „Newsweek” poświęcone niewolnictwu, zatytułowane „May 4, 1992 ”, również doniosło, że muzułmanie nadal zniewalają osoby czarnoskóre, podobnie jak gazeta „Austin American Statesman” na stronie2/2/1996 . Artykuł „Slavery’s Shameful Return to Africa” („Haniebny powrót niewolnictwa do Afryki”) opublikowany w magazynie „Reader’s Digest” z marca 1996 r., str. 77–81, stanowi poruszającą relację o ucisku.

Mahomet Dobrobytu

Mahomet wraz ze swoimi ludźmi napadał na karawany. Bukhari, tom 3, księga 37, rozdział 8, nr 495, str. 280, mówi: „Kiedy Allah uczynił proroka bogatym dzięki podbojom...” Jedna piąta wszystkich łupów wojennych trafiała do skarbca, a w Sahih Muslim, tom 2, księga 5, rozdział 401, nr 2348, str. 519, czytamy, że rodzina Mahometa miała w tym swój udział. Pierwszym najazdem rabunkowym muzułmanów jest tzw. najazd na Nakhla. Podczas tradycyjnego miesiąca rozejmu jego zwolennicy zasadzili się na karawanę, zabijając jedną osobę, zniewalając pozostałych i zabierając łupy. Sam Mahomet poprowadził drugi najazd pod Badr. Mahomet powiększył swoje bogactwo, atakując żydowską osadę Khaibar. On i jego lojalni ludzie zdobyli łupy oraz żony (czy Mahomet potrzebował kolejnej żony?) 700–1000 żydowskich mężczyzn z plemienia Banu Quraiza, których ścięli po tym, jak ci się poddali.

Mahomet – grzesznik

Podczas gdy Biblia mówi, że Jezus był bezgrzeszny, oto co Koran i hadisy Buchariego mówią o Mahomecie. W surze 40:55 i 48:1–2 Allah nakazuje Mahometowi prosić o przebaczenie za swój grzech (lub słabość). Ludzie nie potrzebują przebaczenia za słabości fizyczne, ale za moralne. W „Sahih Muslim”, tom 1, księga 4, rozdział 268, nr 1695, str. 373, napisano, że Mahomet modlił się: „Zgrzeszyłem przeciwko sobie i wyznaję swój grzech. Wybacz mi wszystkie moje grzechy…”. Bukhari, tom 1, księga 2, rozdział 13, nr 19, str. 23; tom 1, 12, 57, nr 781, str. 434; tom 6, 60.3, nr 3, str. 4; tom 8, 75.3, nr 319, str. 213 oraz tom 8, 75.62 przed nr 407, str. 271, również wspominają o grzechach Mahometa. Konkretne rzeczy, o których mowa w Bukhari, tom 1.4.70, nr 234, str. 147–148; Bukhari, tom 8.82.1, nr 794, 795, str. 520, to amputowanie ludziom rąk i nóg, wypalanie im oczu oraz skazywanie ich na śmierć z pragnienia po odcięciu kończyn. Zobacz: Buchari, tom 8, rozdział 82, sekcja 3, nr 796, rozdział 4, str. 797; Buchari, tom 6, rozdział 150, przed nr 198, str. 158–159, a także „Fiqh us-Sunnah”, tom 1, str. 133.

Prawdopodobnie zgodzisz się, że są to poważne grzechy. Skoro Mahomet tak postępował, bardzo pilnie potrzebował przebaczenia. Ciekawe pytanie brzmi: „kto dokładnie płaci cenę za twój grzech?”. Jezus powiedział, że On zapłacił okup za nasze grzechy. Islam nie naucza, że ktokolwiek zapłacił tę cenę. W jaki sposób płaci się za twój grzech, czy też Allah po prostu przymyka oko na niektóre grzechy, a na inne nie?

Niektórzy mogą sądzić, że niegodziwość nie ma znaczenia, o ile ktoś nazywa siebie muzułmaninem. W tym stuleciu muzułmanie zabijają chrześcijan i dokonują masakr całych wiosek w Sudanie, Nigerii i Indonezji. Kiedy tak zwani chrześcijanie mordowali muzułmanów, ludzie mogli wskazać, że postępują wbrew charakterowi Chrystusa. Kiedy muzułmanie zabijają chrześcijan, którzy czczą Prawdziwego Boga, nigdy nie słyszałem, by ktokolwiek powiedział, że postępują wbrew charakterowi Mahometa.

Wybaczcie mi tę bezpośredniość, ale muzułmanie zabijający czcicieli Boga powinni przestać. Kiedy muzułmanie usprawiedliwiają te zabójstwa tym, że ich prorok też tak postępował, wówczas ludzie zaczynają zastanawiać się nad swoim prorokiem, swoim Allahem, który unieważnia swoje słowo, oraz nad początkami islamu.

Rozważmy Proroka bez grzechu

W przeciwieństwie do Mahometa istnieje Ktoś, kto

twierdził, że jest prorokiem Boga,

spełnił setki proroctw i ich implikacji,

nigdy nie przebaczył, ponieważ nie miał grzechu, który mógłby przebaczyć

nigdy nie zabił ani nie zagroził życiu podróżnego,

wysokie standardy moralne (nigdy nie zezwalał na seks pod przymusem),

obiecał ponieść karę za twoje grzechy,

cierpiał i umarł za was, a

nie ma grobu, gdyż zmartwychwstał.

Tym człowiekiem jest Jezus Chrystus. Chrześcijanie nie mówią o Jezusie: „niech spoczywa na Nim pokój Boży”, Jezus jest Księciem Pokoju; pokój Boży już na Nim spoczywa. Mam raczej nadzieję, że odkryjesz, jak sprawić, by pokój i miłość Chrystusa zamieszkały w twoim sercu.

Więcej artykułów znajdziecie na stronie www.MuslimHope.com.

Niech Bóg was błogosławi.