İslam Öğretileri (Jamal A. Badawi)
Paket 6: Kur'an - En Büyük Mucize (16 kaset)
a) Peygamber Muhammed, Hadislerde kendi sözlerini kullanmıştır: “İslami sözlerin kelimesi kelimesine aktarılması gerekmez”
b) Müslümanların evrensel kardeşliği
c) Muhammed’in [iddia edildiği üzere] okuma yazma bilmediği
d) Cebrail, Muhammed’e gelerek ona peygamberlik yapmasını söyledi.
e) Cebrail, Kuran’ı kelimesi kelimesine Muhammed’e getirdi
f) İddiaya göre Kuran için sadece üç olasılık vardır:
Aslında Muhammed tarafından yazılmış olması
Yazar o değil, ancak Kuran'ı başka birinden öğrenmiş
Muhammed ya da başka hiçbir insan yazarı değildir; sadece Allah'tan gelmiştir (Kuran bir mucizedir)
a) Müslümanlar genel olarak hadislerde bazı hatalar olduğu konusunda hemfikirdir, ancak çoğu Müslüman, Kuran’ın kelimesi kelimesine cennetteki Kuran levhalarıyla aynı olduğuna inanır (Sura 85:20-22). Çoğu Müslüman, Kuran’ın Allah’tan geldiğine, ancak ebedi ve yaratılmamış olduğuna inanır.
b) Muhammed’in ilk takipçileri, onun ölümünden sonra kanlı iç savaşlar çıkardılar. Örneğin, Aisha’nın 3.000 kişilik ordusu, Deve Savaşı’nda (M.S. 656) Ali ile savaştı. Ali ile Muaviye, Siffin Savaşı’nda (M.S. 657) karşı karşıya geldi. Bundan sonra Ali, bir Müslüman tarafından suikasta kurban gitti ve Müslümanların çoğu Muaviye ile onun yozlaşmış oğlunu takip etti. Günümüz Müslümanları, kardeşlik kavramını bir hayli unutmuş görünüyor. M.S. 683'te Abdülmalik, Mekke'yi yağmalayarak bir isyanı bastırdı. Kabe'de bir yangın çıktı ve en kutsal siyah taş çatladı. Günümüzde Pakistan ve Sudan'da Müslüman camileri silahlı saldırılara maruz kalmakta ve yakılmaktadır. Şii Müslümanlar, yaklaşık on yıl önce Kabe çevresindeki bölgeyi kısa bir süreliğine ele geçirdiler.
c) Muhammed’in tamamen okuma yazma bilmeyen biri olup olmadığı ya da yazamayıp yazamadığı belirsizdir. Bir antlaşma yaparken bazı kelimeleri doğru bir şekilde çizip silmiştir. Ayrıca bir tüccar olarak muhtemelen biraz okuyabilirdi.
d) Cebrail olarak adlandırılan bu melek gibi görünen varlık, aslında Muhammed’i fena halde dövdü. Muhammed, kendisinin şeytan tarafından ele geçirilmiş olabileceğini düşündü ve intihar etmeyi bile düşündü. Ancak karısı ve bu varlık, Allah’ın ondan hoşnutsuz olmadığını ona ikna ettiler.
e) Kelimesi kelimesine aynı olsa bile, günümüzde değiştirilmiştir. Sahih Müslim, cilt 2, hadis no. 2286, s. 500, 501’de, Kuran’ın kaybolmuş bir suresinin bir kısmının metni yer almaktadır. Buhari, cilt 6, kitap 61, bölüm 3, hadis no. 509, s. 477-478’de de, bazı kişilerin vefat etmesiyle birlikte, yalnızca onların bildiği Kuran bölümlerinin kaybolduğu belirtilmektedir. Halife Osman, herkesin elindeki Kuran’ları teslim etmesini emretti ve standartlaştırılmış bir Kuran’ı yeniden bastırdı. Ancak günümüzde Şiiler ve Sünniler’in elindeki Kuran’lar birbirinden biraz farklıdır.
f) Badawi, Kur’an için neden sadece bu üç olasılığın olduğunu düşünüyor? 22:52. ayeti göz ardı edemeyiz: “Senden önce hiçbir peygamber ya da elçi göndermedik ki, o bir arzu beslediğinde Şeytan o arzuya bir miktar (boşluk) katsın; ancak Allah, Şeytan’ın kattığı her şeyi geçersiz kılacak ve Allah, ayetlerini teyit edecek (ve yerleştirecektir);…” Dört erken dönem tarihçi, orijinal Yıldız Suresi’ndeki bir ayetin Şeytan’dan ilham aldığını söylüyor. Şeytan’ın çok daha fazlasına ilham vermiş olabileceğini kim söyleyebilir? Beşinci bir olasılık ise, bunun Şeytan’ın ilhamı ile Muhammed’in duydukları ve Muhammed’in uydurduklarının bir birleşimi olmasıdır. Örneğin, Muhammed’in karısıyla evlenebilmesi için Zeyd’e karısından boşanmasını emreden sure, Muhammed’den gelmiş olabilir.
Muhammed’in asil niyetleri vardı
Söylediği her şeyin Allah’tan geldiğini iddia etmedi
Muhammed, “gece gündüz” en “iğrenç” suçun ya da kötülüğün “Tanrı aleyhine yalan uydurmak” olduğunu iddia etmiştir (Sura 6:93)
Yalan söylemek kendisine ve takipçilerine bu kadar büyük sıkıntı yaratacakken, Muhammed neden yalan söylesin ki?
Badawi, İsa’nın Hıristiyanlar tarafından 'aşırı övüldüğünü’ söylüyor
a) Muhammed gerçekten de “büyük saygı görüyordu”. Sahih Müslim, cilt 4:5758 (s. 1247)’de, “Vücudundan, bir parfümcünün koku kesesi gibi özel bir serinlik ya da koku yayıldığı” belirtilir. (Ayrıca bkz. el-Tabari’nin Tarihi, cilt 6, s. 80)
Buhari Hadisleri, cilt 3, hadıs 495’te şöyle denmektedir: “Allah, fetihler yoluyla peygamberi zengin kıldığında...” Savaş ganimetlerinin beşte biri hazineye konulurdu ve Sahih Muslim, cilt 2, hadıs 2348’de Muhammed’in ailesinin de bundan pay aldığı belirtilmektedir.
b) Muhammed, Kuran’da yer alanların Allah’tan geldiğini iddia etti ve onun diğer eylemlerini ve öğretilerini kaydeden hadisler, günümüzde insanların uymak ve uymadıkları takdirde ölümle sonuçlanabilecek Müslüman Hukuku’nun (Şeriat) temelini oluşturmaktadır.
c) Muhammed’in, Allah aleyhine yalan uydurmanın bir suç olduğunu söylediği kayıtların sayısı, muhtemelen Hıristiyanlara, Yahudilere ve diğer gayrimüslimlere karşı savaş açılmasını söylediği kayıtların sayısından daha azdır.
d) Muhammed ayrıca şöyle demiştir: “…İyi haberler uydurarak ya da iyi sözler söyleyerek insanlar arasında barış sağlayan kimse yalancı değildir.” Buhari, cilt 3:857, s. 533.
Muhammed, Mekke halkının kendisinin putlarına karşı olmadığını düşünmelerini sağlamak için orijinal Yıldız Suresi’ni okurdu. Medine’deki Yahudi kabileleriyle ittifak kurar, daha sonra bu Yahudi kabilelerini (zırhlarını ve diğer değerli eşyalarını geride bırakarak) kaçmaya zorlar ve başka bir kabileden 700-1.000 Yahudi erkeği kafasını keserken, kadınları ve çocukları köle olarak tutardı.
e) Bu, Müslümanların Mesih’in kendisinin öğretisini reddettikleri kilit bir noktadır. “İsa şöyle haykırdı: 'Bana iman eden, yalnızca bana iman etmez, beni gönderen O’na da iman eder. Beni gören, beni gönderen O’nu görür. Ben dünyaya ışık olarak geldim; bana iman eden hiç kimse karanlıkta kalmasın diye.’” (Yuhanna 12:44-46) İsa’nın “Bana iman eden” dediğine dikkat edin. Bu arada, bu metin günümüzde Bodmer II Papirüsünde (s. 66) (M.S. yaklaşık 175 veya M.S. 125-150 yıllarına ait) ve ayrıca M.S. 175-200 veya M.S. 175-225 yıllarına ait Bodmer 14/15 Papirüsünde (s. 75) korunmuştur. Örnek olarak verebileceğimiz başka pek çok ayet daha vardır, ancak asıl mesele şudur: İslam, İsa’nın öğretisine inanmayı reddeder.
Muhammed “yalan söylemedi veya gerçekleri değiştirmedi”
Muhammed, 23 yıl boyunca Kuran’ı vahyetti
Kur’an’da yanlış olduğu kanıtlanabilecek hiçbir şey yoktur.
Muhammed, Meryem Ana hakkında yeni bilgiler verdiği için bir peygamberdir
a) Muhammed, Allah’ın bile takipçileri arasındaki münafıkları aldatmak için aldatıcı bir kılıkta geleceğini söylemiştir. Bu, Sahih Müslim cilt 1:349, s. 115’te yer almaktadır. Eğer Muhammed, tanrısının insanları doğrudan aldattığına inanıyorsa, yararlı göründüğü durumlarda neden kendisi de aldatmasın ki?
b) Aslında, el-Tabari’nin Tarihi, cilt 6, s. 60-61’de, erken dönem İslam alimlerinin bu konuda fikir ayrılığına düştükleri görülmektedir. Sürenin 20 ile 23 yıl arasında olduğu belirtilse de, 23 yıl olması daha olasıdır.
c) Bir yandan, Sura 4:82 şöyle der: “Kur’an üzerinde derinlemesine düşünmüyorlar mı? Eğer o, Allah’tan başka birinden olsaydı, içinde pek çok çelişki bulurlardı.”
9:68,21:51 -71; 29:16,17; 37:97,98 ayetlerinde İbrahim’in Nimerod’un ateşinden kurtarıldığı belirtilmektedir. Nimerod, Nuh’tan kısa bir süre sonra ve İbrahim’den çok önce yaşamıştır. Bu hikâye, Midraş Rabba’daki benzer bir Yahudi masalından alınmış gibi görünmektedir.
Esther’in zamanındaki (M.Ö. 500) Persli bakan Haman, nasıl olur da Musa’nın zamanında (M.Ö. 1450) Mısır’da çalışarak (M.Ö. 2500’den önce) Babil Kulesi’ni inşa etmiş olabilir ki? Surah 27:4-6, 28:38, 29:39, 40:23-24, 36-37’de belirtildiği gibi? Bu da yine bir başka “Muhammed ve Fransız-Kanadalılar” sorunudur.
Sura19:28 ’de belirtildiği gibi, aynı Meryem (İbranice ve Arapça’da Mariam), İsa’nın annesi ve Musa’nın (MÖ ~1450) kız kardeşi değildi. Mesih’in bakireden doğumu bağlamında, Sura 19:28’de şöyle denmektedir: “Ey Harun’un kız kardeşi! Baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi!”
Biri bunları nasıl karıştırabilir? Bir Müslüman yorumcu, bunun nedeninin Meryem ve kuzeni Elizabet’in rahip bir aileden gelmeleri ve dolayısıyla ataları Harun’un kız kardeşleri olmaları olduğunu belirtir. Oysa Meryem, Harun’dan değil Yahuda’dan gelmişti ve burada hitap edilen kişi Meryem’di. Öyleyse, Her Şeyi Bilen Tanrı burada hata yapmadıysa, kim yaptı?
18:85-86 ayetlerinde, Zul-Qarnain adlı bir hükümdarın batan güneşi takip ettiği ve güneşin çamurlu bir pınarın sularına battığını gördüğü belirtilir. Oysa güneşin çamurlu bir pınara batmadığını biliyoruz.
İlk iman eden kimdi: İbrahim (Sure6:14 ) mi, yoksa Musa (Sure 7:143) mı? Eğer onlar Muhammed’den önce Müslüman idilerse, ya Kuran olmadan Müslümanlardı ya da Allah’ın Kuran’ı kaybolmuş ya da tahrif edilmişti.
d) Muhammed, Meryem hakkında geçmişe dair yeni iddia edilen bilgiler verirken, bunları uydurma kaynaklardan almış olabilir. Elbette, birisi sahte peygamberlik bilgisi verirse, o kişi sahte peygamberdir. Muhammed ayrıca Yahudiler hakkında “yeni” bilgiler de verdi; burada “yeni” derken, daha önce hiçbir Yahudi’nin bunu bilmediği kastedilmektedir. Muhammed, Yahudilerin 'Uzair’e (Ezra) taptıklarını söylemiştir (9:30 . Sure, Sahih Muslim cilt 1:352, s. 117; Buhari cilt 9:532, s. 395; cilt 6:105, s. 86).
Tarihsel bir dipnot olarak, Riccoldo da Montecroce, M.S. 1300 yılında Kuran’a yönelik bir eleştiri yazmıştı.
Birçok insan “gözyaşları içinde” Muhammed’e inanır
Muhammed’in, zaman içinde yüz milyonlarca insanın hayatını etkileyebilecek bir şey ortaya koyması mümkün değildir.
Muhammed, her zaman başkalarıyla çevriliyse, başkalarından nasıl bir şeyler öğrenebilirdi?
a) İnsanların inandığını sadece Muhammed’in biyografi yazarlarından (hem tarihçilerden hem de hadis yazarlarından) duyarız. Dört erken dönem biyografi yazarı da, Muhammed’in Mekke’de Yıldız Suresi’ni (53. Sure) okuduğunda hem putperestlerin hem de Müslümanların eğildiğini belirtmiştir. Bu olay, Mekke halkının Muhammed’den kendi tanrılarına da tapınmasını istemesinin hemen ardından gerçekleşmiştir ve Yıldız Suresi’nin orijinal metninde, Allah’ın üç kızının şefaatine umut bağlanması gerektiği belirtilmiştir.
Kardeşleri ve kocaları Müslüman saldırılarına karşı kendilerini savunurken öldürüldüğünde, diğerleri şüphesiz “gözyaşları içinde inandılar”.
b) Buda ve Konfüçyüs, her biri sonunda yüz milyonlarca insanı etkileyen birer öğretiler ortaya koydu. Karl Marx ise milyonlarca kişiyi daha etkileyen kötü bir öğretinin yaratıcısı oldu. Popüler olması, bir şeyin doğru olduğu anlamına gelmez. Aslında Kutsal Kitap, son günlerde birçok insanın “Babil” adı verilen aldatıcı bir sahte dine katılacağını söyler.
c) Aisha’ya göre, Muhammed’in eşi Hatice, Muhammed’i kendisine İncil’i Arapça okuyan bir Hıristiyan’a götürmüştü. (Buhari cilt 4:605; Sahih Müslim cilt 1:301 s. 98)
El-Tabari’nin Tarihi, cilt 7, s. 167’de, el-Vakidi’nin Muhammed’in “Zayd [bin] Sabit’e, 'Kitabımı değiştirmelerinden korkuyorum’ diyerek Yahudilerin Kitabı’nı incelemesini emrettiğini” aktardığı belirtilmektedir.
“Anas’ın rivayetine göre: İslam’ı kabul eden bir Hıristiyan vardı; o, Bakara Suresi’ni ve Âl-i İmrân Suresi’ni okurdu ve Peygamberimiz için (vahiyleri) yazardı. Daha sonra tekrar Hıristiyanlığa döndü ve şöyle derdi: 'Muhammed, benim onun için yazdıklarımdan başka bir şey bilmez.’ Sonra Allah onu vefat ettirdi ve insanlar onu gömdü,…” Buhari, cilt 4:814, s. 523.
Belki İncil’in bazı kısımları bozulmamış olabilir, ancak Kur’an-ı Kerim saf ve temizdir.”
İncil ile Kur’an arasında benzerlikler varsa, bunun nedeni her ikisinin de aynı Tanrı’dan gelmesidir.
Müslümanlar, Musa, Davud ve İsa’ya, günümüz İncillerinde kaydedilen mevcut metinlerdeki haliyle değil, orijinal halleriyle inanırlar.
İncil güvenilir değildir ve Barnabas İncili gibi başka kaynaklar da vardır.
Badawi, Yaratılış 1:26’daki “Tanrı’nın suretinde” ifadesinden hoşlanmaz
Badawi, Tanrı’yı insana benzeyen bir şekilde gösteren hiçbir İncil ayetini sevmez (teofani yok).
Peygamberlerin günahkar olarak gösterilmesinden hoşlanmaz. Harun, Süleyman ve İbrahim, İncil’in söylediği gibi kötü şeyler yapmadılar.
a) Müslümanlarla, ya bizim İncil’imizin ya da Kuran’ın Tanrı’nın sözünün tahrif edilmiş hali olduğu konusunda hemfikir olabiliriz, ancak onlara hangisinin tahrif edildiğini nasıl ayırt edebileceklerini sormalıyız. Sura 5:46-48’de İsa’ya İncil ve Tevrat’ın öğretildiği belirtilmektedir. Ölü Deniz Parşömenleri arasında İsa’nın zamanından kalma Tevrat kitaplarının birçok kopyası bulunmaktadır. Kur’an’daki pek çok şeyi reddediyorlar; öyleyse neden Kur’an’ı reddedip İncil’i okumuyorlar? İncil’deki sözde çelişkiler adresinde (diğer yerlerin yanı sıra) www.BibleQuery.org adresinde yanıtlanmıştır; ancak Kur’an’da, güneşin çamurlu bir pınara batması gibi gerçek çelişkiler bulunmaktadır.
b) Bu arada, Malezyalı Müslümanlar Kuran’daki Tanrı ile İncil’deki Tanrı’nın aynı olduğunu reddediyorlar. Yahudiler ve Hıristiyanlar Tanrı’ya “Baba” derken, İslam Tanrı’nın bir baba olduğunu reddediyor. İslam, İsa’nın “Oğul Tanrı” olduğunu reddediyor ve Kutsal Ruh’un Tanrı olduğunu da reddediyor. Üçlü Birlik’in hangi kısmı İslam ile ortak noktaya sahiptir?
Muhammed, Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi Tanrı’ya tapanlara karşı savaşılmasını emretmiştir. Eğer Müslümanlar gerçekten aynı Tanrı’ya taptıklarına inanıyor olsalardı, kiliseleri kapatmayı ve Hıristiyanları öldürmeyi bırakarak bunu kanıtlayabilirlerdi.
c) Musa ve Davut hakkında elimizdeki en eski kayıtlar, Ölü Deniz Parşömenleri’ndeki kutsal metinlerdir. İslam bunları reddettiği için, Müslümanların bu iddiayı destekleyecek hiçbir dayanağı yoktur.
d) Dr. Badawi’nin Barnabas İncili’ni tavsiye etmesine şaşırdım. Bu kitapta Mesih’in İsa değil Muhammed olduğu söylenirken, Kuran’da Mesih’in İsa olduğu belirtilir. Barnabas İncili Yunanca değil İtalyanca yazılmıştır; Dante’den alıntılar içermesi bile Orta Çağ dönemine ait olduğunu ele vermektedir ve “Kudüs’e yelken açmak” gibi bariz hatalar içermektedir. İspanya’daki Müslümanlar başka sahte metinler de yazmışlardır ve Dr. Badawi, görünüşe göre, Ölü Deniz Parşömenleri ve Yeni Ahit’in erken dönem el yazmalarına tercih olarak kanıtlanmış bir sahteciliği tercih etmektedir.
e) Bizler fiziksel görünüş olarak değil, karakter bakımından sonsuz Tanrı ile bazı benzerlikler taşıyan sınırlı varlıklar olarak Tanrı’nın suretindeyiz.
f) Yine, Dr. Badawi, Mesih’in zamanından kalma Ölü Deniz Parşömenleri’nde yazılanları inkar etmektedir.
Elimizde İsa’nın okuduğu Tevrat vardır ve Kuran, Allah’ın İsa’ya Tevrat’ı ve İncil’i verdiğini iddia ettiğine göre (5:45 -48. ayetler), İslam yanlıştır.
g) Adem, Şeytan’ın ayartmalarına kapıldı
Sura 20:120-121 “Fakat Şeytan ona kötülük fısıldadı: 'Ey Adem1’ dedi.” “Sonuç olarak, ikisi de ağaçtan yediler… Böylece Adem itaatsizlik etti.”
2:26 Suresi (Adem unutkan değildi, ancak yoldan saptı.)
“Bu, Rablerinden gelen gerçektir; ancak inançsızlar şöyle der: 'Allah bu benzetmeyle ne demek istiyor?’ Bununla O, pek çok kişiyi saptırır, pek çok kişiyi de doğru yola iletir; ancak O, yoldan sapanları saptırmaz.”
Sura 7:19-23 “Ey Adem! … bu ağaca yaklaşma, yoksa zarar ve günaha düşersin.’ “Böylece [Şeytan] hileyle onların düşüşüne neden oldu… utançları ortaya çıktı… Kendi ruhlarımıza haksızlık ettik…” (Ayrıca bkz. Buhari cilt 6, kitap 60, bölüm 3, no. 3, s. 3 “…Adem günahını hatırlayacak.”
Nuh günah işledi ve terbiye edildi
Sura 11:45-57 “Nuh, Rabbine dua etti ve şöyle dedi: 'Ey Rabbim! Şüphesiz oğlum da ailemden!’” … O da şöyle dedi: “Ey Nuh! O, ailenden değildir; çünkü davranışı haksızlıktır, öyleyse benden bunu isteme…” Nuh şöyle dedi: “Ey Rabbim! Bilgim olmayan bir şey için Üçü’nden istemekten korkarak sana sığınırım; eğer beni bağışlamaz ve bana merhamet etmezsen, gerçekten de mahvolurum!”
Musa, Mısırlıyı öldürerek günah işledi ve ardından Allah’tan af diledi
28. Sûre, 15-16. ayetler: “Musa, yumruğuyla ona vurdu ve onu öldürdü. 'Bu, şeytanın işidir…’ dedi. Sonra şöyle dua etti: 'Ey Rabbim! Ben gerçekten kendime haksızlık ettim! Öyleyse beni bağışla.’ Bunun üzerine (Allah) onu bağışladı…”
Yunus (Zunun), günah işlediğini ve suçlu olduğunu kabul etti
Sura 21:87: “Ve öfkeyle ayrılan Zunun’u hatırlayın… karanlığın derinliklerinden haykırdı: 'Senden başka ilah yoktur: Üçlü’ne hamdolsun: Ben gerçekten haksızlık ettim!’”
Sûre 37:142 “Sonra büyük balık onu yuttu; o da kınanacak işler yapmıştı.
İbrahim, Allah’ın affına muhtaç hataları olduğunu kabul eder
Sura 26:82: [İbrahim konuşuyor] “Ve umarım, kıyamet gününde hatalarımı kim bağışlayacak?”
Muhammed bir günahkârdı ve Allah’tan af diledi
Sura 48:1-2 “Şüphesiz biz sana (Ey Muhammed) büyük bir zafer verdik ki, Allah geçmişteki ve gelecekteki günahlarını bağışlasın, sana lütfunu tamamlasın ve seni doğru yola yönlendirsin.” (The Meaning of the Glorious Koran, Marmaduke Pickthall çevirisi, New American Library, NY, N.D.).
Sura 40:55 “Öyleyse sabırla sebat et; zira Allah’ın vaadi gerçektir; ve günahın için af dile…”
Muhammed, Allah’tan geçmiş ve gelecekteki günahlarını bağışlamasını diledi. Buhari, cilt 8:407, s. 269.
Buhari cilt 9:532 (s. 400) 'da, cennetteki İsa’nın, Muhammed’in geçmiş ve gelecekteki günahlarının Allah tarafından bağışlandığını söylediği belirtilmektedir.
Ara Not: İsa’nın Eşsiz Günahsızlığı
A. Yusuf Ali, 1997 baskısı “Kutsal Kur’an” adlı Çeviri ve Yorum kitabında, 1277. sayfadaki 4428 numaralı dipnotta şöyle belirtir: “Her ölümlü, doğası ve manevi aydınlanma derecesine göre, Allah’ın kusursuz standardına ulaşamaz (Sura 16:61) ve bu nedenle Allah’tan af dilemelidir.” Muhammed’in sadece bir ölümlü insan olduğunu belirten Sura 18:110’a bakınız: “Ben de sizin gibi bir insanım…”
a) Hadisler, Muhammed’in günahkâr bir insan olduğunu gösterir
Buhari cilt 1:19 “Ey Allah’ın Elçisi! Biz senin gibi değiliz. Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlamıştır.”
Buhari cilt 1:711 “…Ey Allah! Beni günahlarımdan (hatalarımdan) ayır… beni günahlardan arındır… günahlarımı sil.”
Buhari cilt 1:781 “… Ey Allah! İnsanları bağışla.”
Buhari cilt 8:319 “Ebu Hureyre’den rivayet edildi: Allah’ın Elçisi’nin şöyle dediğini duydum: “Allah’a yemin ederim ki, günde yetmiş defadan fazla Allah’tan af diliyorum ve O’na tövbe ediyorum.”
Buhari cilt 8:407 “Günahlarımı bağışla… Kasıtlı olarak, cehaletle ya da ciddiyetle işlediğim hatalarımı bağışla. Açıkça ya da gizlice işlediğim geçmişteki ve gelecekteki günahlarımı bağışla.”
Ayrıca bkz. Musa Eş’ari, s. 809 (Muhammed bir günahkârdır) ve s. 768 (Adem’in her oğlu bir günahkârdır.)
b) Arapça kelime oyunu yok
“Bağışlama”nın “koruma” anlamına geldiğini söylemek, Kur’an veya hadislerin bağlamında kesinlikle geçerli değildir. Sûre 40:7 bu iddiayı çürütür; çünkü Arapça, “bağışlama” ve “koruma” kelimelerini farklı roller ve anlamlarda kullanır. Arapça dilinin kendisi, “koruma” kelimesinin bu şekilde yorumlanmasına izin vermez. Geçmişte işlenmiş günahlardan nasıl koruma isteyebilirsiniz ki! Sûre 48:2?
c) İncil, İsa’nın günahsız olduğunu söyler
İbraniler 4:15 “Çünkü bizim zayıflıklarımızı anlayamayan bir baş rahibimiz yok; aksine, bizim gibi her yönden denenmiş, ancak günahsız olan bir baş rahibimiz var.”
Yuhanna8:46 “Aranızdan hanginiz beni günah işlemekte suçlayabilir? Eğer doğruyu söylüyorsam, neden bana inanmıyorsunuz? Tanrı’ya ait olan herkes, Tanrı’nın sözlerini işitir. Sizin işitmemenizin sebebi, Tanrı’ya ait olmamanızdır.”
Hem Hristiyanlık hem de İslam’a göre İsa günahsızdır (3:45 . Sure; Sahih Müslim, cilt 4:5837 (s. 1261), Buhari, cilt 4:641, s. 426 ve Buhari, cilt 4:506 (s. 324).
Kuran, hadisler ve İncil’in açıkça belirttiği gibi, İsa’nın günahsız ve kusursuz olabilmesi için sıradan bir insandan daha fazlası olması gerekiyordu.
Sadece beden almış Tanrı, hayatı boyunca tek bir günah bile işlemeden yaşayabilirdi. Yuhanna 1:1,14 şöyle der: “Başlangıçta Söz vardı; Söz, Tanrı ile birlikteydi ve Söz, Tanrı’ydı… Söz beden oldu ve aramızda yaşadı.”
Filipililer 2:5-11 açıkça şöyle der: “Mesih İsa’da olan zihni siz de kendinizde bulundurun: O, Tanrı’nın özünde var olmasına rağmen, Tanrı ile eşit olmayı bir ganimet saymadı; aksine, kendini boşalttı, bir kulun biçimini aldı ve insan suretinde yaratıldı. Dış görünüşü bir insan gibi olan O, kendini alçalttı ve ölüme, hatta çarmıhta ölüme kadar itaat etti. Bu nedenle Tanrı O’nu en yüksek yere yükseltti ve O’na tüm isimlerin üstünde bir isim verdi; böylece gökte, yeryüzünde ve yer altında her diz İsa’nın adı önünde çöksün ve her dil, Baba Tanrı’nın yüceliği için İsa Mesih’in Rab olduğunu itiraf etsin.” (tümü BSB)
d) Arapça Kuran’a göre İsa kusursuz, saf, kutsal ya da hatasızdı.
d1) Sûre 19:19 “O dedi ki: 'Hayır, ben sadece Rabbinden bir elçiyim; sana kutsal bir oğul bahşedileceğini müjdelemek için.’ (Yusuf Ali çevirisi)
d2) Buradaki “kutsal” kelimesi, Kur’an’da sadece bir başka yerde daha geçmektedir; o da Musa’nın “Masum birini mi öldürdün…” dediği 18. Sûre, 74. ayettir. Bu bağlamda “masum” kelimesi, “suçsuz” veya “suç işlememiş” anlamına gelir. Benzer şekilde, 19. Sûre, 19. ayette İsa için de anlam aynıdır.
d3) Sahih el-Buhari, cilt 4, hadis 506: “Ebu Hureyre’den rivayet edildiğine göre: Peygamber şöyle buyurdu: 'Her insan doğduğunda Şeytan, vücudunun her iki yanına iki parmağıyla dokunur; ancak Meryem oğlu İsa hariçtir. Şeytan ona dokunmaya çalıştı ama başaramadı; çünkü onun yerine plasentaya dokundu.’”
d4) Sahih al-Buhari, cilt 4, sayfa 641: “…Allah’ın Elçisi’nin şöyle dediğini duydum: 'Adem’in soyundan doğan hiç kimse yoktur ki Şeytan ona dokunmasın. Bu nedenle bir çocuk, Şeytan’ın dokunuşu yüzünden doğum anında yüksek sesle ağlar; Meryem ve onun çocuğu hariç…’”
d5) Erken dönem Müslüman yazılarında, Müslüman ilahiyatçılar bunun sonuçlarını fark etmeden önce İsa, “İslam’ın günahsız peygamberi” olarak gösterilirdi.
d6) İncil, İsa’nın kim olduğunu açıkça belirtir:
d6.1) 1. Petrus 2:22: “(Mesih İsa hakkında) O günah işlemedi ve ağzında hile bulunmadı.”
d6.2) 1. Yuhanna 3:5 “Ama biliyorsunuz ki Mesih, günahları ortadan kaldırmak için ortaya çıktı ve O’nda günah yoktur.”
d6.3) 2 Korintliler 5:21 “Tanrı, günah tanımayan O’nu [İsa’yı] bizim yerimize günah haline getirdi; böylece O’nda bizler Tanrı’nın doğruluğu olalım.” (BSB)
e) Eğer İslam doğruysa, neden hem Kuran’ın hem de İncil’in açık öğretilerini reddeden, peygamberlerin günahsızlığı doktrinini uydurmak zorunda olsun ki? Gerçeğin, yalanlar, sahtekarlıklar ve uydurmalarla desteklenmesine gerek yoktur.
İsa, Kendisinin Yol, Gerçek ve Yaşam olduğunu söyledi (Yuhanna 14:6), çünkü İsa, yaşayan ya da ölmüş tüm diğer peygamberlerden daha üstündür.
Öbür Dünya
Sure 9:72 “Allah, inanan erkeklere ve kadınlara, altından ırmaklar akan cennetler vaat etmiştir; orada kalacaklar ve ebedi mutluluğun bahçelerinde güzel konaklarda oturacaklardır; ancak en büyük mutluluk, Allah’ın rızasıdır: işte bu, en yüce mutluluktur.”
Sure 56:10-14: “Ve (imanda) önde gelenler, (ahirette de) önde olacaklardır. Bunlar, Allah’a en yakın olanlar olacaktır: Nimet bahçelerinde; eskilerden birtakım insanlar ve sonradan gelenlerden birkaçı.”
Sura 44:52-54: “Bahçeler ve pınarların arasında; ince ipek ve zengin brokar giysiler içinde, birbirlerine karşı oturacaklar; işte böyle; ve biz onları güzel, iri ve parlak gözlü eşlerle bir araya getireceğiz.”
Sura 55:56-58,72-74: “Orada, iffetli, bakışlarını saklayan, onlardan önce hiçbir erkek ya da cinin dokunmadığı (bakireler) olacaktır; öyleyse Rabbinizin nimetlerinden hangisini inkar edeceksiniz? - Yakut ve mercan gibi, …” “Bakışlarını saklayan eşler, (görkemli) çardaklarda, - öyleyse Rabbinizin nimetlerinden hangisini inkar edeceksiniz?”
56. Sûre, 17-18. ayetler: “Etraflarında, (tazeliği) hiç bozulmayan gençler, kadehler, (parlak) bardaklar ve berrak akan pınarlardan doldurulmuş kâselerle (hizmet edeceklerdir).”
Cennet Şarabı
Sura 47:15 (s. 1382 Abdullah Yusuf Ali) “…şarap nehirleri, içenlere neşe kaynağı…”
(Ayrıca bkz. Sura 76:21 ve Sura 83:25).
İslam’ın Cenneti, İncil’deki Cennet’ten Farklıdır
Vahiy 22:1-5 “Sonra melek bana, Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtından, şehrin ana caddesinin ortasından akan, kristal kadar berrak bir hayat suyu nehri gösterdi. Nehrin her iki yanında, on iki çeşit meyve veren ve her ay taze ürün veren bir hayat ağacı duruyordu. Ağacın yaprakları da ulusların şifası içindir. Artık hiçbir lanet olmayacak. Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtı şehrin içinde olacak ve O’nun kulları O’na tapınacaklar. O’nun yüzünü görecekler ve O’nun adı alınlarında yazılacak. Şehirde artık gece olmayacak ve lambanın ya da güneşin ışığına ihtiyaçları olmayacak. Çünkü Rab Tanrı onlara ışık tutacak ve onlar sonsuza dek hüküm sürecekler.” (BSB)
1 Korintliler 2:9 “Ancak, şöyle yazılmıştır: 'Gözün görmediği, kulağın duymadığı ve insanın aklının hayal edemediği şeyleri Tanrı, Kendisini sevenler için hazırlamıştır.’” (BSB) (Bkz. ayrıca Yeşaya 64:4)
1 Yuhanna 3:2 “Sevgili kardeşlerim, bizler şimdi Tanrı’nın çocuklarıyız ve ne olacağımız henüz açıklanmadı. Mesih göründüğünde O’na benzeyeceğimizi biliyoruz; çünkü O’nu olduğu gibi göreceğiz.” (BSB)
İslam’ın Cenneti, Duyusal Bir Sahte Ürün
Yuhanna 17 ve Vahiy gibi ayetlerin açıkça gösterdiği gibi, İsa’nın etrafında güzel kadınlara ihtiyacı yoktu ve İsa, öbür dünyada cinsel ilişkinin olmayacağını söyler – bkz. Matta 22:29-33.
Ara Bölümün Sonu
Kur’an asla İncil’e dayanmış olamaz.
Badawi, İncil’deki Tanrı’nın “insani kusurları olan bir kabile tanrısı” olduğunu söyler. - Cennet’te yılan yoktur, İsmail’in yerine koç vardır
O, kanla kefaret (Mesih’in kurbanı gibi) yerine, amellerle elde edilen doğruluğun üstünlüğüne inanır
Kur’an’da hayvan kurbanı yoktur (İbrahim ve İsmail’in koç kurbanını anma geleneği hariç)
Şefaatçilere gerek yoktur
Kuran’da ahiret, İncil’dekinden farklı bir şekilde tasvir edilir.
Badawi, İncil’de İshak’ın İbrahim’in “tek oğlu” olarak anılmasından hoşlanmaz (bkz. Sura 37)
İncil ile Kuran arasında birçok önemli tarihsel gerçek farklılık göstermektedir. (Meryem ve hurma ağacı, İsa - kil kuşlar vb.)
a) İkisinin temel mesajları çok farklı olduğu için, burada Badawi’nin bakış açısını anlayabiliriz. Daha önemsiz konularda ise isimler ve bazı tarihsel olaylar bakımından ortak noktalar vardır. Aisha’ya göre, Muhammed’in eşi Hatice, Muhammed’i kendisine İncil’i Arapça okuyan bir Hıristiyan’a götürmüştü. (Buhari cilt 4:605; Sahih Müslim cilt 1:301 s. 98)
“Anas’ın rivayetine göre: İslam’ı kabul eden bir Hıristiyan vardı; o, Bakara Suresi’ni ve Ali İmrân Suresi’ni okurdu ve Peygamberimiz için (vahiyleri) yazardı. Daha sonra tekrar Hıristiyanlığa döndü ve şöyle derdi: 'Muhammed, benim onun için yazdıklarımdan başka bir şey bilmez.’ Sonra Allah onu vefat ettirdi ve insanlar onu gömdü,…” Buhari cilt 4:814 s. 523.
b) Badawi’nin İncil hakkında ne kadar olumsuz şeyler söylemek isterse istesin, İsa’nın zamanından kalma Tevrat nüshaları, bugün elimizdeki İncil’lerdekilerle aynıdır. Kur’an-ı Kerim’in “5:46 ” suresinin 48. ayetinde İsa’ya Tevrat ve İncil’in öğretildiği belirtildiğine göre, Kur’an-ı Kerim’in bu konuda hatalı olduğu söylenebilir.
Badawi, Cennet Bahçesi’nde bir yılan olduğuna da inanamıyor; oysa o, aslında yılan kılığına girmiş Şeytan’dı.
Badawi’nin İbrahim’in kurbanıyla ilgili ne gibi bir sorunu olduğunu anlamak zordur; tabii ki sadece A. Yusuf Ali’nin Kur’an tercümesindeki s. 1357’deki dipnotunu okumuş değilse. 37. Sûre, 102-105. ayetler: İbrahim, ismi belirtilmeyen bir oğlunu (mutlaka İsmail olması gerekmez) kurban edecekti. Bu, ismi belirtilmeyen oğlunun rızasıyla gerçekleşti ve ancak İbrahim, oğlunu alnının üzerine secde ettirdikten sonra Allah, ismi belirtilmeyen başka bir kurban sağladı.
A. Yusuf Ali’nin dipnotunda, İncil’deki anlatımda İshak’ın rızasının alınmadığı belirtilmektedir. Aslında Yaratılış 22’de İshak başlangıçta neler olup bittiğini bilmiyordu; ancak yaşlı bir adamın odunları taşıyabilecek yaşta bir oğlu olması (Yaratılış 22:6), rızasının zımni olarak kabul edilebileceğini gösterebilir.
El-Tabari’nin 2. cildinin 68. sayfasında belirtildiği üzere, İshak [İshmael değil] neredeyse kurban edilecekken yedi yaşındaydı.
Ünlü erken dönem Müslüman tarihçi Tabari, İshak’ın kurban edilmek üzere olduğunu savunan Müslüman otoriteler ile İsmail’in kurban edilmek üzere olduğunu savunanlar üzerine kapsamlı bir inceleme yapmıştır. Konuyu araştırdıktan sonra bu Müslüman alim, kurban edilmek üzere olan kişinin aslında İshak olduğu sonucuna varmıştır. On sayfalık tartışma için bkz. el-Tabari, cilt 2, s. 82-92.
c) Hayvan kurbanları Tanrı’dan gelmiyorsa, İbrahim o koçla ne yapıyordu? Musa neden Yahudilere 1.400 yıl boyunca kurban ettirdi? Bir Müslüman’ın, Muhammed’in orijinal mesajının, 200 yıl sonra Buhari’nin kaydettiğinin tam tersi olduğuna inandığını hayal edebiliyor musunuz? Peki, bir Hıristiyan’ın, İsa’nın orijinal mesajının, 65 yıl sonra yazılan kilise metinlerinin (1. Clement vb.) tam tersi olduğuna inandığını hayal edebiliyor musunuz?
d) Tanrı, Yahudilere 1.400 yıl boyunca kurban kesmelerini emretti. Bu durum, erken dönem Hıristiyan yazılarında, Ölü Deniz Parşömenleri’nde ve hatta Roma yazılarında belgelenmiştir.
Yahudilerden önce İbrahim de hayvan kurban ediyordu.
Yine de Badawi ve Müslümanlar, kendi yollarının daha üstün olduğunu “hissettikleri” için, burada Tanrı’nın kanıtlanmış mesajının %99’unu reddediyorlar. %100’ünü reddetmiyorlar, çünkü Müslümanlar hâlâ İbrahim ve İshak’ı anmak için hayvan kurban ediyorlar.
e) Şefaatçilere gerek yok mu, yoksa hiç gerek yok muydu?
Yahudiler, 1.400 yıl boyunca arabulucu olarak kurban sunan rahiplere sahipti.
Hıristiyanların ise, kefaret kurbanı olarak kendini feda eden Mesih, bizim şefaatçimizdir.
Müslümanlar ya Tanrı’nın bu sapmaları 2.000 yılı aşkın bir süre boyunca izin verdiğini söylemek zorundadırlar, ya da şefaatçilere ihtiyaç vardı ancak Muhammed bunu yürürlükten kaldırdı. Eğer kan kurbanları bir sapmaysa, o zaman İbrahim’in koç kurbanı ne olacak?
f) Öbür dünya nasıl görülür?
İslam’daki Cennet |
İncil’deki Cennet |
|---|---|
Sura 9:72 “Allah, inanan erkek ve kadınlara, altından nehirler akan bahçeler ve sonsuz mutluluğun bahçelerinde güzel konaklar vaat etmiştir; ancak en büyük mutluluk, Allah’ın rızasıdır: işte bu, en yüce mutluluktur.” |
Vahiy 22:1-5 “Sonra melek bana, Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtından, şehrin ana caddesinin ortasından akan, kristal kadar berrak bir hayat suyu nehrini gösterdi. Nehrin her iki yanında, on iki çeşit meyve veren ve her ay taze ürün veren bir hayat ağacı duruyordu. Ağacın yaprakları da ulusların şifası içindir. Artık hiçbir lanet olmayacak. Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtı şehrin içinde olacak ve O’nun kulları O’na tapınacaklar. O’nun yüzünü görecekler ve O’nun adı alınlarında yazılacak. Şehirde artık gece olmayacak ve lambanın ya da güneşin ışığına ihtiyaçları olmayacak. Çünkü Rab Tanrı onlara ışık tutacak ve onlar sonsuza dek hüküm sürecekler. ” |
56. Sûre: 10-14: “Ve (imanda) önde gelenler, (ahirette de) önde olacaklardır. Bunlar, Allah’a en yakın olanlar olacaktır: Nimet Bahçeleri’nde: eskilerden birtakım insanlar ve sonradan gelenlerden birkaçı.” |
1 Korintliler 2:9 (bkz. Yeşaya 64:4) “Ancak, şöyle yazılmıştır: 'Hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın duymadığı ve hiçbir aklın hayal edemediği şey, Tanrı’nın Kendisini sevenler için hazırladığı şeydir.’” |
Sûre 44:52-54 “Bahçeler ve pınarların arasında, ince ipek ve zengin brokar giysiler içinde birbirlerine karşı oturacaklar; işte böyle; ve biz onları güzel, iri ve parlak gözlü eşlerle birleştireceğiz.” |
1. Yuhanna 3:2 “Sevgili kardeşlerim, bizler şimdi Tanrı’nın çocuklarıyız ve ne olacağımız henüz açıklanmadı. Mesih göründüğünde O’na benzeyeceğimizi biliyoruz; çünkü O’nu olduğu gibi göreceğiz.” |
Sûre 55:56-58,72-74: “Orada, iffetli, bakışlarını saklayan, onlardan önce ne bir erkek ne de bir cin dokunmamış (bakireler) olacaktır; öyleyse Rabbinizin nimetlerinden hangisini inkar edeceksiniz? - yakut ve mercan gibi…” “Bakışlarını saklayan ( eşler), (güzel) çardaklarda, - öyleyse Rabbinizin nimetlerinden hangisini inkar edeceksiniz?” |
Yuhanna 17 ve Vahiy gibi ayetlerin açıkça gösterdiği gibi, İsa’nın etrafında güzel kadınlara ihtiyacı yoktu ve İsa, Matta 22:29-33’te ahirette evlilik ilişkisi olmayacağını açıkça belirtmiştir. |
Cennetteki şarap: Sura 47:15 (A. Yusuf Ali) “,,,şarap nehirleri, içenler için bir zevk…” (Ayrıca bkz. Sura 76:32 ve Sura 83:25) Sure 56:17-18: “Etraflarında, berrak akan pınarlardan doldurulmuş kadehler, (parlak) bardaklar ve fincanlarla, ebedi (tazeliğe sahip) gençler (hizmet edecek).” |
Cennette içki alemleri yoktur ama… Mezmurlar 4:6b-7 “Ey RAB, yüzünün ışığını üzerimize parlat. Kalbimi, tahıl ve yeni şarabın bol olduğu zamankinden daha fazla sevinçle doldurdun.” |
g) Sura 37, ismi belirtilmemiş bir oğula atıfta bulunur. İshak sadece vaat edilen tek oğul değildi, aynı zamanda İbrahim’in sahip olduğu tek oğluydu; zira İsmail, Yaratılış 21:8-21’de çoktan mirasından mahrum bırakılmış ve uzaklaştırılmıştı.
h) Bazıları aynıdır. Örneğin, İbrahim her ikisinde de tarihi bir şahsiyettir. Gemi inşa eden Nuh (7:59 -64. ayetler), hem 29:14. ayette hem de Yaratılış9:29 'de 950 yıl yaşamıştır.
İncil ve Kur’an’da ortak olan hikayelerin çoğunda, İncil daha fazla ayrıntı vermektedir. İncil’den farklı olarak Kur’an, İsa’nın bebekken konuştuğunu, kilden kuşları canlandırdığını vb. söyler. Elbette tüm “tarihsel gerçekler” mutlaka doğru değildir.
Badawi, Muhammed’in “okuma yazma bilmeyen bir adam” olduğunu ve bu nedenle Kuran’daki tüm bu şeyleri uydurmasının imkansız olduğunu büyük bir mesele haline getirir.
Kur’an’ın bilimsel olarak doğru, İncil’in ise doğru olmadığını göstermek için Müslüman savunucusu Maurice Baucille’in The Bible, Qur’an, and Science (İncil, Kur’an ve Bilim) adlı kitabından alıntı yapar.
Badawi, bilimsel olarak Nuh’un tufanının İncil’de anlatıldığı gibi evrensel olamayacağını, ancak tufanın Kuran’da belirtildiği gibi yalnızca Nuh’un halkını yok eden yerel bir tufan olduğunu belirtir.
a) Aisha’ya göre, Muhammed’in eşi Hatice, Muhammed’i kendisine İncil’i Arapça okuyan bir Hıristiyan’a götürmüştü. (Buhari cilt 4:605; Sahih Müslim cilt 1:301 s. 98)
“Anas’ın rivayetine göre: İslam’ı kabul eden bir Hıristiyan vardı; o, Bakara Suresi’ni ve Ali İmrân Suresi’ni okurdu ve Peygamberimiz için (vahiyleri) yazardı. Daha sonra tekrar Hıristiyanlığa döndü ve şöyle derdi: 'Muhammed, benim onun için yazdıklarımdan başka bir şey bilmez.’ Sonra Allah onu vefat ettirdi ve insanlar onu gömdüler,…” Buhari, cilt 4:814, s. 523.
“Ebu Hureyre’nin rivayetine göre: Peygamberimiz şöyle buyurdu: 'Eğer bir sinek, içinizden birinin içkisine düşerse, onu (içkiye) daldırsın; zira kanatlarından birinde hastalık, diğerinde ise o hastalığın tedavisi vardır.’ Buhari, cilt 4, hadıs no. 537, s. 338.
“Eğer bir sinek herhangi birinizin içkisine düşerse, onu (içkiye) daldırsın; zira kanatlarından birinde hastalık, diğerinde ise (o hastalığın) tedavisi (panzehiri) vardır(1). Dipnot (1) şöyle der: “Ayrıntılar için bkz. Hadis no. 673, cilt 7.” Buhari, cilt 4, bölüm 15, no. 531’den önce, s. 335.
“Ebu Hureyre’den rivayet edildiğine göre: Allah’ın Elçisi şöyle buyurdu: 'Eğer bir sinek herhangi birinizin kabına düşerse, onu tamamen (kabın içine) daldırıp sonra atın; zira kanatlarından birinde hastalık, diğerinde ise şifa (1) (bunun panzehiri), yani o hastalığın tedavisi vardır.’” Buhari, cilt 7, hadis no. 673, s. 452-453.
Badawi, ışık hızı ve yıldızlara olan mesafeye dayanarak dünyanın milyarlarca yıllık olduğunu iddia eder.
Badawi, galaksilerin “gazdan kaynaklandığını” söyler ve bunun Kuran’da 41. surede, göklerin “duman” olarak adlandırılmasıyla ve 21:30. ayette, göklerin ve yeryüzünün birbirine yapışık olduğu, ancak Allah’ın onları ayırdığı ya da “dağıttığı” ifadesiyle açıklandığını belirtir.
39. Sura:21,7:57 vb. ayetler yağmur, bulutlar, su ve rüzgâr hakkında açık ifadeler içerir.
Surah 16:68-69’da bahsedilen “arı dansı” ve Kur’an’da gölgelerden söz edilir.
Badawi, tüm bu hususların Kuran’ın başka bir kaynaktan alınmadığını kanıtladığını belirtmektedir.
İnsan üremesi, Surah 86:6-7’de bahsedilmektedir
Badawi’nin surelerden alıntılarla verdiği daha fazla cinsel eğitim
Badawi, Kuran’ın çevirilerinde hatalar olduğunu söylüyor; bunlara, argümanlarını desteklemek için kullanmak istediği bazı metinleri çarpıtan A. Yusuf Ali’nin çevirisi de dahildir.
Kur’an, kendisinden önce gelen diğer kitaplara benzemez
Kur’an-ı Kerim son derece belagatlidir.
Kur’an, “Arapçanın güzelliğiyle” yazılmıştır. (Sura 20:113)
Kur’an’ın “sihiri”.
Sonsuz meydan okuma - on sure ya da sadece bir sure uydurmak. Badawi bunun imkansız olduğunu söylüyor. Badawi burada hadislerden bahsetmiyor.
a) İncil de öyle değildir, ama bu konuda Shakespeare ya da Hafız’ın Divanı da öyle değildir. Farklılık ilahi ilhamın kanıtı olmasa da, Kur’an’ın sadece yok edilmiş İslam öncesi şiir kitaplarından ibaret olup olmadığını tespit edemeyiz.
b) Bazı kısımlar dilbilgisi açısından yanlıştır; örneğin 49:9. surede İranlı akademisyen Ali Dashti, öznenin “iki taraf” olması nedeniyle “savaşmaya başladılar” fiilinin çoğul değil, ikili formda olması gerektiğini göstermektedir. Ayrıca şöyle der: “Kur’an, yorumların yardımı olmadan eksik ve tam olarak anlaşılamayan cümleler içerir: yabancı kelimeler, alışılmadık Arapça kelimeler ve normal anlamlarından farklı şekilde kullanılan kelimeler; cinsiyet ve sayı uyumu gözetilmeden çekimlenen sıfatlar ve fiiller; bazen hiçbir şeye atıfta bulunmayan, mantıksız ve gramer kurallarına aykırı şekilde kullanılan zamirler; ve kafiyeli pasajlarda genellikle özneyle ilgisiz olan yüklemler.” (Ali Dashti, Yirmi Üç Yıl: Muhammed’in Peygamberlik Hayatı Üzerine Bir İnceleme.
c) “İslam alimi C.G. Pfander, 'Kur’an’ın edebi üslubunun Arapça yazılmış diğer tüm kitaplarınkinden üstün olduğu, önyargısız Arapça alimlerinin hiçbir şekilde genel görüşü değildir’ diye belirtmektedir. Örneğin, 'bazıları, Kur’an’ın belagat ve şiir açısından Mu’allaqat’ı, Magamat’ı veya Hariri’yi aştığından şüphe duymaktadır; ancak Müslüman topraklarda çok az kişi böyle bir görüşü dile getirecek kadar cesurdur.’ C.G. Pfander. The Balance of Truth. W. St. Clair Tisdall tarafından gözden geçirilmiş ve genişletilmiş, s. 264. (Geisler ve Saleeb’in Answering Islam kitabından alıntı.)
d) Muhammed’in hayatında sihir unsurları olmuş olsa bile, bu Kur’an’ın Allah’tan geldiğini kanıtlamaz, aksine çürütür. “Aişe’nin rivayetine göre: Peygamber’e sihir yapıldı, öyle ki aslında yapmadığı bir şeyi yapıyormuş gibi hissetmeye başladı. Bir gün uzun süre (Allah’a) dua etti ve sonra şöyle dedi: 'Allah’ın bana kendimi nasıl iyileştireceğimi ilham ettiğini hissediyorum.’...” Buhari, cilt 4, no. 490, s. 317. Ayrıca bkz. cilt 4:400, s. 267; cilt 8:89, s. 56-57; cilt 8:400, s. 266-267; cilt 7:658-660, s. 441-443.
e) Kur’an’daki bir sureden daha güzel veya daha etkileyici on sure yaratmak mümkün müdür? Bir bakalım. İşte Kur’an’dan kısa bir sure, A. Yusuf Ali’nin çevirisinde 109. sure.
“De ki: Ey iman etmeyenler! Ben, sizin taptığınız şeye tapınmam; siz de benim taptığım şeye tapınmazsınız. Ben, sizin tapmaya alıştığınız şeye tapınmayacağım; siz de benim taptığım şeye tapınmayacaksınız. Sizin yolunuz size, benim yolum bana.”
Buradaki anlam şudur: Müslümanlar ve kâfirler birbirlerinin taptığı şeye tapmazlar ve birbirlerinin tapmak istediği şeye de tapmazlar; öyleyse her birinin kendi yolu olsun. Bu arada bu, kâfirlere karşı savaş açılmasını emreden surelerle çelişmektedir. Eğer bir Müslüman, bunun belirli bir bağlamda olduğu için anlamının farklı olduğunu söylerse, o zaman bu sure, özel bir bağlama dair hiçbir ipucu vermemesi bakımından yetersizdir. Her neyse, bakalım bunu aşabilecek miyiz? Bunun gibi ya da daha iyi bir sure olup olmadığına gelince, dört örneğe bakalım: İsa’dan, Pavlus’tan, Muhammed’den ve hatta Şeytan’dan. Bunların hepsi ya bu sureyi aşıyor ya da bir zamanlar Kuran’da sure olarak kabul ediliyordu.
e1) “Size yeni bir emir veriyorum: Birbirinizi sevin. Ben sizi sevdiğim gibi, siz de birbirinizi sevmelisiniz. Birbirinizi severseniz, herkes sizin Benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır. Birbirinizi severseniz, tüm insanlar sizin Benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır.” (Yuhanna 13:34-35 BSB)
e2) “Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Kıskançlık etmez, övünmez, kibirli değildir. Kaba değildir, bencil değildir, kolayca öfkelenmez, kötülükleri hesaba katmaz. Sevgi kötülükten zevk almaz, ancak hakikatten sevinç duyar.” (1. Korintliler 13:4-6 BSB)
e3) Ebu Harb b. Ebu’l-Asvad, babasından rivayetle, Ebu Musa el-Aş’ari’nin şöyle dediğini aktardı: “…Eskiden, uzunluğu ve sertliği bakımından (Bara’at Suresi’ne) benzeyen bir sure okurduk. Ancak onu unuttum; içinden hatırladığım şu kısım hariç: 'Adem’in oğluna iki vadi dolusu servet verilse bile, o üçüncü bir vadi arzu ederdi ve Adem’in oğlunun midesini tozdan başka hiçbir şey doyurmazdı.’ (Sahih Müslim, cilt 2, no. 2286, s. 500, 501)
İşte, görünüşe göre Muhammed/Allah tarafından yazılmış, ancak günümüzde “Kuran dışı” bir sure olarak kabul edilen bir “sure”.
e4) Muhammed’in en az dört erken dönem biyografi yazarına göre Şeytan tarafından uydurulduğu söylenen 53. Sûre’nin 19-20. ayetlerinin orijinal hali.
“Lat’ı, Uzza’yı ve üçüncüsü olan Manat’ı gördünüz mü? Bunlar, şefaatine güvenilen yüce aracılardır.”
Badawi, Kur’an’ın “üslubunu” ve “güzelliğini” taklit edebilecek olan varsa, bunu yapması için yaptığı meydan okumayı yineler.
Badawi, Kuran’ın insan eserleriyle bir türlü karıştırılamayacak bir “hissi” barındırdığını söyler.
Badawi, “üslup”, “güzellik”, “belagat” ve Hadislerdeki sözler ile Kuran’dakiler arasında büyük bir fark olduğunu kabul eder.
Kur’an’ın benzersizliği, 2:183. ayette olduğu gibi ve cinayete karşı kurallarda da görülür; örneğin, öldürülen kişinin ailesi katili affederse, katil idam cezasından muaf tutulabilir. Bazı durumlarda affedilme, maddi tazminat vb. yoluyla da sağlanabilir. Badawi, bunun benzersiz olduğunu ve yalnızca İslam hukukunda bulunduğunu söylüyor.
İnsanlar Kur’an’ın aynı eski metinlerinde “yeni anlamlar” bulurlar – Badawi, bunun benzersiz olduğunu söyler.
“Kur’an’ın daha iyisi olamaz.” Kur’an’ın düzyazısı, kafiyeleri, şiiri ve edebiyatı “eşsizdir.”
Badawi, Müslüman savunucusu Ahmad Deedat’ı övüyor.
a) Peki ya Kur’an’dan nesh edilen ayetler ne olacak? Örneğin, “Eskiden, birbiriyle bağlantılı olarak indirilmiş bir Kur’an ayetini okurduk, ancak daha sonra bu ayet nesh edildi. Ayet şöyleydi: 'Bizim adımıza halkımıza şunu iletin: Rabbimizle buluştuk, O bizden razı oldu ve bizi de O’nun rızasına kavuşturdu.’” Buhari, cilt 5, kitap 59, no. 416, s. 288. Ayrıca bkz. el-Tabari’nin Tarihi, cilt 7, s. 156.
b) Badawi’nin “hisler” yoluyla aktarıldığı iddiası, Mormonların Mormon Kitabı hakkındaki “hisler” iddialarına benziyor. Bu arada, Mormonizm, Tanrı’nın eşleriyle cinsel ilişkiye girdiğini söyler. Kuşkusuz, Kur’an, Müslümanların ondan önce savunduğu tüm kutsal kitaplardan çok farklı bir his uyandırır.
c) Elbette bir üslup farkı vardır: Hadisler şiir biçiminde değildir, Kuran ise şiir biçimindedir. Ancak Hadisler ve Kuran, Sünni Müslüman hukuk sistemi olan Şeriat’ın temelini oluşturur ve Badawi’nin fark ettiği üslup ve belagat farklılıklarına bakılmaksızın, insanlar Hadislerdeki sözlere göre yaşar ve ölür; dolayısıyla bu tartışmalı bir konudur.
d) Evet, bu durum benzersizdir ve Musa’nın Kanunuyla çelişmektedir. İslam hukukunda, bir katilin kurbanın ailesine ödeme yapacak kadar parası varsa, zengin katiller serbest kalabilir.
e) Örneğin Sufiler ve Aleviler, Kuran’da sürekli olarak radikal derecede yeni anlamlar bulurlar. Bu durum Badawi’nin savını doğrulasa da, bu anlamlar muhtemelen Badawi’nin kastettiği şeyler değildir. Bunun yerine, modern (şeriat karşıtı) Müslümanların Kuran’da yürürlükten kaldırılmış her türlü ayeti nasıl bulduklarını ilginç buluyorum. Oysa muhafazakar Müslümanlar, bunların hangi yüzyılda yürürlükten kaldırıldığına dair mesajı hiç almamış gibi görünüyor.
f) Hangi Kuran? Günümüz Kuran’ında iyileştirilebilecek noktalar vardır:
Gerçekler açısından: Bir dizi gerçek hatası bulunmaktadır. Örneğin, 17:1. ayette Allah’ın bir gece Muhammed’i muhteşem bir yolculukla Kudüs’teki camiye (Mescid-i Aksa) götürdüğü söylenmektedir. Muhammed’in yaşamı boyunca Kudüs’te bir cami yoktu. Orada bir Yahudi tapınağı da yoktu.
Ahlaki açıdan: Birçok kişi, Sura 9:29’da ahlaki bir eksiklik görmektedir: “İman etmeyenlerle savaşın… onlar Kitap Ehli [Hıristiyanlar ve Yahudiler] olsalar bile, boyun eğdiklerini kabul ederek cizye vergisini ödemeyi gönülden kabul edene kadar.”
Her ne olursa olsun, Muhammed’in zamanındaki orijinal Kuran üzerinde değişiklikler yapıldı ve çeşitli ayetler ile sureler nesh edildi.
Eğer biri, “Muhammed yazdı, öyleyse Muhammed’in onu değiştirme hakkı vardı” derse, bu, onun Allah’tan gelmediği anlamına gelir.”
Muhammed’in ölümünden sonra Kur’an, Osman tarafından standart hale getirildi ve iki sure eksik olan Ubeyd’in Kur’an’ının daha eski bir versiyonu ortadan kaldırıldı.
h) Badawi, Ahmed Deedat’ı övüyor. Görünüşe göre Suudi Arabistan Kralı Faysal da Deedat’ı takdir ediyordu. Ancak bir İslami makale, Deedat’ın “ ” bir kahraman ve inancın savunucusu olarak övülmesinin, başkalarının gördüğünün tam tersi olduğunu belirtiyor. İşte bunun bazı nedenleri.
h1. Deedat, İslam hakkında bildiklerinin çoğunu Bahai olan Joseph Perdu’dan öğrendiğini kabul etmektedir.
h2. Deedat, Rashad Khalifa’yı, 19 sayısının numerolojisini kullanarak günümüz Kuran’ındaki 9. Sura’nın son iki ayetini sahte olarak “ortaya çıkarması” nedeniyle büyük bir “İslam hizmetkarı” olarak nitelendiriyor.
h3. Rashad Khalifa, görünüşe göre Kuran’ın yanı sıra Hadis’e de inananları “sahte Müslümanlar” ve “putperestler” olarak nitelendiriyor.
h4. Çoğu Müslüman, İsa’nın çarmıhta olmadığını düşünürken, Deedat ise İsa’nın çarmıhta olduğunu ancak ölmediğini, sadece bayıldığını savunur.
Deedat’ın bu sözleri ilk elden ağzından duyduğumuzun altını çizmek gerekir. Aksine, bunlar (artık aktif olmayan) Müslüman web sayfasında yer alan ifadelerdir: http://media.isnet.org/antar/etc/DeedatBalance.html (8/31/2001 ). (Bu sayfa yaklaşık olarakAugust 11, 2003 tarihinde kullanımdan kaldırılmıştır.)
Kaset #14 Kur’an’ın Dilbilimsel Mucizesi - 3. ve 4. Bölümler: Somut örnekler
Kur’an-ı Kerim, 3. ve 5. surelerde insanların ebeveynleri yüzünden gerçeği reddettiklerini belirtir.
Kur’an kafiyeli ifadeler kullanır.
Badawi, Kuran’ın bazı yerlerde tekrarlara yer verdiğini kabul eder – örneğin, 6:151 ve17:31 surelerindeki ayetler neredeyse aynıdır, ancak kelimeler tersine çevrilmiş veya değiştirilmiştir (“çocukları öldürmek”).
Badawi, İslam cennetinde “Hiç çaba sarf etmenize gerek yok, her şey size gelir” der.
Badawi, Kuran’ın bugün tam olarak Muhammed ve melek Cebrail’in talimatına uygun şekilde mevcut olduğunu söylüyor.
2. Sure (İnek Suresi), 286 ayetle en uzun suredir ve 80'den fazla farklı durumu ele alan bu sure, küçük parçalar halinde vahyedilerek tamamlanması 9 yıl sürmüştür.
Kur’an, hadislerdeki peygamberin sözlerinden farklıdır.
Badawi, Kuran’da katı bir kronolojik sıra olmadığını kabul eder.
Badawi, Kuran derleyicisinin hatalarını önemsememektedir; ancak hadislerde bahsedilen bu sorunlara karşı herhangi bir çürütme sunmamaktadır.
a) Bu doğrudur. Allah’a itaat ederek babasının dinini ve hatta evini terk eden cesur bir adam, Allah’ın dostu İbrahim’di. Müslümanlardan Allah’a boyun eğmelerini ve aynısını yapmalarını istiyoruz.
b) İslam öncesi Arap şairler de kafiye kullanırdı; şiirlerinin bir kısmı müstehcen ve putperestti. O zamandan beri pek çok şair kafiye kullanmıştır. Ancak açıkçası, Dr. Badawi’nin neden kafiyeleri bir mucizenin kanıtı olarak sunma gereği duyduğunu anlayamıyorum. Belki de aksi takdirde kanıtlar çok yetersiz kalır.
c) Bazı Müslümanlar, İncil’lerin tek değil dört tane olması nedeniyle doğru olamayacağını söylemeyi severler. Ancak dört farklı bakış açısıyla anlatılan bir biyografi, o biyografinin yanlış olduğunu kanıtlamadığı gibi, Kur’an’daki tekrarlara ve bazı farklılıklara da, bunun Tanrı’dan gelmediğinin kanıtı olmadığı konusunda Dr. Badawi ile hemfikir olabiliriz.
d) Müslüman cenneti, sınırsız alkolün aktığı, her şehit için 72 bakire bulunan (bu, Müslüman kadınlara pek de çekici gelmiyor) ve temelde şehvet dolu bir yerdir. Yozlaşmış Abbasi halifelerini (ki bunlardan biri alkol dolu bir havuzda boğuldu) kim suçlayabilir ki? Görünüşe göre tek istedikleri, Müslüman cennetinin tadını biraz erken çıkarmaktı?
e) “Sonra Allah bize, daha sonra nesh edilen ayetlerden birini indirdi.” Buhari, cilt 5, no. 416, s. 288.
“Anas bin Malik’ten rivayet edildi: ... Bi’r-Ma’una’da şehit olanlarla ilgili, eskiden okuduğumuz bir Kur’an ayeti indirilmişti, ancak bu ayet daha sonra nesh edildi. Ayet şöyleydi: 'Halkımıza, Rabbimizle buluştuğumuzu, O’nun bizden razı olduğunu ve bizi de O’nun razı kıldığını haber verin.’” Buhari, cilt 4, no. 69, s. 53. Ayrıca bkz. el-Tabari’nin Tarihi, cilt 7, s. 156.
Nasıh edilen ayetlere ilişkin diğer kaynaklar şunlardır: Buhari, cilt 4, no. 57, s. 45; Buhari, cilt 4, no. 299, s. 191; Buhari, cilt 5, no. 416, s. 288; ve Buhari, cilt 5, no. 421, s. 293; bunların hepsi aynı ayet hakkında aynı şeyi tekrarlamaktadır.
Bu terim, bir süredir Muhammed’in “nasıh edilen” ya da metin dışına çıkarılan iki ayetini tanımlamak için kullanılmaktadır.
İslam öncesi Arabistan’da Allah, al-Lat, al-Uzza ve Manat adında üç kızı olan bir tanrıydı.
Sûre 53:19-20 “Al-Lat, al-Uzza ve Manat’ı, üçüncüyü, diğerini düşündünüz mü?”
-aslen bunu şunun izlediği
“Bunlar, şefaatine güvenilebilecek yüce aracılardır.”
vs.
“Erkekler sizindir, kadınlar O’na mı ait? Bu gerçekten de adaletsiz bir bölüşüm olurdu.”
Bir zamanlar Muhammed taviz vermiş ve Sura 53:19’da Allah’ın kızları hakkında “onların şefaatinden ümit edilirdi” demişti. Başka bir deyişle, Muhammed bu üç putun yardımını ummamız gerektiğini söylemişti. Muhammed’in takipçileri onun bunu söylemesine şaşırmışlardı. Muhammed daha sonra fikrini değiştirerek Şeytan’ın kendisini aldattığını söyledi. Bu ayetler nesh edildi ya da metinden çıkarıldı.
Allah’ın Surah 13:39; 16:101; 2:106’da “nasıh edilen ayetler” olarak adlandırılan ayetlere nasıl sahip olabileceğini okumak ilginçtir.
Muhammed’in dört farklı erken dönem Müslüman biyografi yazarı, Şeytani Ayetler hakkında şunları yazmıştır:
1. İbn Cerir el-Tabari (M.S. 923’te vefat etti), İslam’ın önde gelen alimlerinden biriydi. Kur’an tefsiri yazmış ve İslam tarihi üzerine 39 ciltlik bir eser kaleme almıştır.
2. El-Vahidi/Vakidi (M.S. 823’te vefat etti), Asbab al-Nuzul’u kaleme almıştır. 15 ciltlik bir eser yazmıştır.
3. İbn Sa’d/Sa’ad (845 yılında vefat etti), el-Vahidi’nin eserinden haberdardı.
4. İbn İsaç/İshak (M.S. 767 veya 773), “Sirat Rasulallah” (Allah’ın Peygamberinin Hayatı) adlı eseri kaleme almıştır.
Ayrıca Kur’an-ı Kerim ve Buhari Hadislerinden şu çıkarımlarda bulunabiliriz:
Şeytan’ın kışkırtmalarına karşı direniş - Sûre 53:19-26; 17:73-75
Buhari (870 yılında vefat etti) cilt 6, no. 385 - hem putperestler hem de Müslümanlar secde ettiler.
Bu konu hakkında daha fazla bilgi için “Allah’ın Kızları” başlıklı makaleye bakınız: www.answering-islam.org/Qur’an/miracle/satanicverses.htm ve www.answering-islam.org/Responses/ Saifullah/sverses.htm.
f) Dolayısıyla, İnek Suresi’nin parça parça indirilmiş olması, bütünsel bir yapıdan ziyade parça parça bir yaratılışı işaret eder.
g) Badawi bunu söylemekte haklıdır, zira birçok hadis Kuran’la çelişmektedir. Kuran, Muhammed’in (Kuran’ı okumak dışında) hiçbir mucize gerçekleştirmediğini söylerken, hadisler ayı ikiye bölmek ve suikastçılarından birinin kırık bacağını iyileştirmek dahil olmak üzere birçok mucizeyi aktarmaktadır.
h) Sûrelerin kronolojik bir sırası olmamakla kalmaz, bazı sûrelerin içindeki farklı bölümler de farklı zamanlarda indirilmiş olabilir. Acaba Kur’an, farklı bölümlerin aynı sûre içinde karıştırıldığı şekilde Muhammed’in elindeyken “eksik” miydi? Osman’ın standartlaştırdığı metin ile daha önceki versiyonlar arasında bazı farklılıklar görebiliriz; ancak Osman, geri kalan Kur’an nüshalarını yakarak izlerini örtbas etmeye çalıştığı için, bu farklılıkların sadece küçük bir kısmını görebiliyoruz.
i) Yine de tüm hataları Kuran derleyicilerine yükleyemezsiniz, çünkü hadislere göre Kuran’ın bazı kısımları kaybolmuştur ve “değişmez” Kuran’ın bazı kısımları, Muhammed’in hayattayken bile nesh edilmiştir.
Badawi, Kuran’ın surelerinin tek seferde tek bir yerde değil, parça parça indirildiğini söylüyor.
Badawi, peygamber Muhammed’in 23 yıllık vahiy süresinin 13 yılının Mekke’de, 10 yılının ise Medine’de gerçekleştiğini belirtir.
Badawi, Kuran’ın vahiy sürecinin “parça parça” gerçekleşmesinin, Kuran’ın “önceden var olduğunu” kanıtladığını söylüyor.
Badawi, 82 surenin Mekke’de, 20 surenin ise Medine’de indirildiğini belirtir; ancak Badawi, 12 surenin nereden geldiği konusunda – Mekke mi yoksa Medine mi – alimler arasında görüş ayrılığı olduğunu da kabul eder.
Badawi, Kuran’daki “karışık” surelerin ve ayetlerin, Kuran’ın Tanrı’dan geldiğini kanıtladığına inanmaktadır. Örnekler:
1) Badawi, 5. surenin Medine’de indirildiğini, ancak 5:3 ayetinin (daha sonra) Mekke’de indirildiğini belirtmektedir.
2) Badawi, 6. surenin Mekke’de indirildiğini, ancak6:20 ’in (daha önce) Medine’de indirildiğini belirtmektedir.
a) Badawi bu konuda haklıdır. Farklı sureler farklı zamanlarda indirilmiştir ve bir surenin bazı bölümleri farklı zamanlarda indirilmiş olabilir; bu durum, sanki bir “iyileştirme” ya da düzenleme süreciymiş gibi görünmektedir.
b) Aslında tarihçiler, Muhammed’in peygamberliğinin 20 yıl, 23 yıl ya da 25 yıl sürdüğünü belirtmektedir; bu da Muhammed’e dair gerçekler konusunda Badawi’nin bize inandırmaya çalıştığından daha az kesinlik olduğunu göstermektedir. Bu konuda daha fazla bilgi için Tabari’nin Tarihi’ne bakınız.
c) Edebiyatın çoğunda, parça parça yazılma biçimi, eserin kendiliğinden ortaya çıktığını gösterir. Örneğin, Muhammed’in Zeynep’le evlenebilmesi için Zeyd’in karısı Zeynep’ten (Cahş’ın kızı) boşanması yönündeki vahiy, Kuran’ın önceden var olduğunu nasıl kanıtlar? (Bkz. Sura 33:36-38)
d) Bazı surelerin içinde farklı zamanlarda indirilmiş ayetler bulunmaktadır. İbn İshak, Tabari ve diğer tarihçilere dayanarak bazı surelerin indirilme zamanlarını biliyoruz. Görünüşe göre Badawi de bunu anlıyor; dolayısıyla bu konuda bir ihtilaf yoktur. Ancak, Osman Kur’an’ı tek tip hale getirip diğer nüshaların yakılmasını emrettiğine göre, bu kadar çok delil yok edilmişken buna ne kadar önem verebilirsiniz?
Badawi, farklı zaman dilimlerinde Mekke veya Medine’de indirilmiş çeşitli sure ve ayetleri sıralamaya devam eder.
Dr. Badawi, yorumlarında A. Yusuf Ali’nin çevirisine atıfta bulunur.
Badawi, Mekke ve Medine’ye ait sure ve ayetlerin birbirine karışmış olmasından bahsederken “Bunlar nasıl bir araya gelebilir?” diye sorar ve ardından şu sonuca varır:
“Bu bir mucizedir!” (Tanrı’dan geldiği ima edilmektedir). Dolayısıyla Kuran bir mucizedir.
d) Badawi, Kuran’ın Tanrı’dan geldiğini çünkü:
1) Kur’an, tek bir Tanrı’nın olduğunu ve O’nun teslimiyet ve sevgi içinde iyi olmayı emrettiğini söyler.
2) Kur’an, erdem, mantık, ahlak, felsefe ve doğru yaşam tarzıyla doludur.
3) Kur’an, dünya tarihindeki diğer hiçbir kitaptan daha fazla hayatı değiştirmiş veya dönüştürmüştür.
a) Sadece bazı surelerin yazıldığı zaman dilimini biliyoruz. Bazı surelerin bölümlerinin farklı zamanlarda indirildiğini ve daha sonra bir araya getirildiğini biliyoruz; bazı surelerde ise ayetlerin ne zaman indirildiğini bilmiyoruz.
b) A. Yusuf Ali’nin çevirisinin dipnotlarında, Sünnilerin bugün kabul ettiği versiyonun yanı sıra Kuran’ın başka versiyonlarından da bahsedilmektedir.
c) Derleme “mucizesi” Muhammed’in zamanında değil, Osman’ın zamanında gerçekleşti. Örneğin, Ubayy’ın Kuran versiyonunda bugünkü versiyona göre iki sure eksiktir.
d1) Kur’an, Allah’a tapanlarla (Yahudiler ve Hıristiyanlar) dostluk kurmamanızı söyler. Allah’a tapanlara karşı savaş açılmasını emreder.
d2) Kur’an ve hadislerdeki İslami ahlak kuralları, birçok açıdan Hıristiyan ahlak kurallarından çok daha “gevşektir”. Örneğin, bir askerin evlenmediği esir kadınlarla cinsel ilişkiye girmesi caizdir (4:24 . sure). Geçici evlilik eskiden herkes için caizdi ve Şiiler ile bazı Sünniler’e göre hâlâ caizdir. Zimmiler (Müslüman bir devletin koruması altındaki gayrimüslimler) öldürülürse, cennette güzel kokuları alamayacak olmaları dışında herhangi bir ceza uygulanmaz. Eşini dövmek (Sahih Müslim, cilt 2, hadıs 2127’de belirtildiği gibi, ona acı verecek şekilde dövmek dahil). Ayrıca, nazardan korunmak, Müslüman erkeklerin sarı giymemesi veya satranç oynamaması gibi konularda Hıristiyan ahlakından daha katıdırlar.
d3) Hayır, Sünni İslam kurallara vurgu yapar, hayatın dönüşümüne değil.
İnanç sahiplerinin sayısına göre, hâlâ Müslümanlardan daha fazla Hıristiyan vardır. Ancak bazı Müslümanlar, Endonezya ve Sudan’da Hıristiyanları katlederek bunu değiştirmeye çalışıyor gibi görünüyor.
Tüm Müslümanları sayamazsınız. İnsanların tüm dinlerinde ikiyüzlüler bolca bulunur. Örneğin İslam’da, eşcinsellik Arap Yarımadası’nın güneydoğusunda yaygındır ve şarap içmek Aleviler tarafından, hatta birçok Şii ve Sünni Müslüman tarafından da yapılmaktadır.
Bu cildin sonu: Paket VI
“J Serisi. İslam’ın Kaynakları - Kuran, En Büyük Mucize” Jamal A. Badawi
İslam Bilgi Vakfı. Halifax, Nova Scotia, Kanada
Yazan: Steven M. Morrison, PhD.