Nisan 2013 sürümü
Lübnan'da 1.000 yıllık geçmişi olan gizemli bir din olan Dürzi inancını çok az kişi bilir. Druse, Duruz, Duroz ve Tevhid inancı olarak da adlandırılan bu inanca bugün, çoğunlukla Suriye, Lübnan ve İsrail'de yaklaşık 750.000-800.000 kişi mensuptur. Dürziler kendilerine Muwahhidun (Tek Tanrıcılar) derler. Muhammed’in Tanrı’dan geldiğine inanmalarına rağmen, Yahudi ya da Hıristiyan olamayacakları gibi Müslüman olarak da kabul edilemezler. Kökenlerini anlamak için, zaman içinde geriye, Mısırlı Fatımi halifelerinin dönemine gitmeliyiz.
Fatimid Halifeleri Hanedanı
İlk birkaç halifenin (Emevi Hanedanı olarak bilinen) ardından, yozlaşmış Abbasiler, Müslüman dünyasına iktidarın insanı yozlaştırdığını adeta kanıtlamışlardı. Bazıları, belki de halifeliğin sonuçta Muhammed’in soyundan gelenlere geçmesi gerektiğini düşünebilir. Abbasilerin ardından, Kuzey Afrika’dan hüküm süren ve daha sonra Mısır’ı merkez alan Fatımiler geldi. Adlarını, hükümdarların Muhammed’in ilk eşi Hatice’nin kızı Fatıma’nın soyundan gelmelerinden almıştır. Abdurrahman, Fatıma ile evlenmek için giysilerle yüklü 100 deve ve 10.000 dinar teklif etmiş, Osman da aynı şeyi teklif etmişti; ancak Muhammed, onu fakir bir adam olan Ali bin Ebu Talib ile evlendirdi. Dindar Şii Müslümanlar, Fatima hakkında pek çok efsaneye inanırlardı. Bu efsanelere göre, Hatice hamileyken Kureyşliler yardım etmedi; bunun üzerine cennetten dört kadın yardım etmek için yeryüzüne indi: İbrahim’in eşi Sara, Asiye, Meryem ve Musa’nın eşi olduğu iddia edilen Safira. İddiaya göre Fatima hiç adet görmedi; sol uyluklarından doğum yaparken, Meryem ise sağ uyluklarından İsa’yı doğurdu. Fatima, cennetin hurisi oldu. Cennetteki tüm Müslümanlar, istedikleri kadar huriyi eş olarak alabileceklerdir; ancak Ali’nin Fatima’dan başka bir eşi olmayacaktır. Bazıları, Fatima’ya duyulan saygı ile Roma Katoliklerinin Meryem Ana’ya duydukları saygı arasında bir benzerlik görmektedir. Fatima, 12 İmamcı Şiiler tarafından “babasının annesi” olarak adlandırılmıştır (İslam Ansiklopedisi, cilt 2, s. 845-846); bu, belki de on ikinci imamin adının Muhammed olacağına dair bir kehanet olarak yorumlanabilir.
Diriliş gününde Fatima, Muhammed’den sonra cennete giren ilk kişi olacaktır. Sünni hadis kaynağı Buhari, cilt 4, kitap 56, bölüm 24, no. 819-820, s. 527’de de bu belirtilmektedir. Cebrail, onun devesini Allah’ın tahtına götürecektir. Orada devesinden inecek ve Allah’tan, oğulları Hasan ve Hüseyin’in ölümlerinden sorumlu olanlara adalet göstermesini isteyecektir. Fatima, tüm takipçilerini cennete sokacak ve tıpkı Katoliklerin Meryem’e dua ettiği gibi, bazı İsmaililer de Fatima’ya dua ederler.
Bir yan not olarak, Katolik dininde “Fatima’nın Meryem Ana’sı” adlı bir görüm de vardır, ancak bunun konuyla hiçbir ilgisi yoktur.
İşte tüm Fatımi halifeleri
1. El-Mehdi Öbeydullah/Ubeydullah, H. 297/M. 909 – H. 322/4 Mart 933/934. M.S. 919-920 yıllarında ikinci denemesinde Abbasi Mısır’ını fethetti. Kendisinin Mehdi olduğunu iddia etti.
2. El-Ka’im bi-emri Allah (Ebu’l-Kasım), H. 334’te (18 Mayıs 945) vefat etti.
3. Mansur (Ebu Tahir İsmail), 952 yılının 3/19 tarihinde vefat etti.
4. Mu’izz lidin Allah (Ebu Tamim Ma’ad), 952-976. Hükümdarlığa başladığında 22 yaşındaydı
5. El-Aziz, 976-996 yılları arasında halife olarak görev yaptı; Suriye’yi fethetti
6. El-Hakim bi’amr Illahi, 996 - 1021.
7. el-Zahir, 1021-1036 yılları arasında halife olarak hüküm sürdü.
8. el-Müsta’nsir, M.S. 1036-1094, zayıf bir hükümdarlık dönemi.
9. el-Musta’li, 1094-1101 yılları arasında halife
10. el-Amr, M.S. 1101-1130
11. el-Hafız, M.S. 1130-1140 yılları arasında hüküm sürdü.
12. el-Zafr, M.S. 1149-1154
13. el-Fa’iz, M.S. 1154-1160 yılları arasında hüküm sürdü.
14. Al-’Adid, son Fatımi halifesi, M.S. 1160-1171, Selahaddin ve Abbasi ordusu tarafından tahttan indirildi.
El-Hakim
El-Hakim bin-Amr Allah, M.S. 985'te doğdu ve 11 yaşındayken (M.S. 996) altıncı Fatımi halifesi oldu. el-Hakim, zalimliği, hoşgörüsüzlüğü, tiranlığı ve M.S. 1021 yılının Şubat ayında tek başına yürürken gizemli bir şekilde ortadan kaybolmasıyla kötü şöhretliydi. Hristiyanlara ve Yahudilere karşı baş zulümcuydu, ancak annesi Rusya kökenli bir Hristiyandı. Birçok kişi onu çılgın bir İsmaili Şii olarak görür. Öte yandan, başkaları tarafından da saygı duyulur.
Birisi bir keresinde, her kötü şeyin iyi bir gerekçesi olduğunu söylemişti. *Dini Bilgi Ansiklopedisi*’nin 277-278. sayfalarında belirtildiği üzere, “Onun eylemleri, zaman zaman zalimce görünse de, akıl almaz nitelikteydi ve bu eylemlerin yaratıcı sembolizmi yalnızca imam Hamza tarafından biliniyordu” diye inanılıyordu.
Ünlü matematikçi Alhazen (1038’de vefat etti), Nil Nehri’nin taşmasını düzenleyecek bir makine icat edebileceğini iddia etmişti. Hakim (1021’de vefat etti) bunu gerçekleştirmesi için onu Mısır’a davet etti. Alhazen geldiğinde bunun imkânsız olduğunu görünce, Hakim vefat edene kadar deli numarası yaptı.
Hakim’e Yönelik Zulmün Zaman Çizelgesi
1003 Bir kiliseyi yıktı ve yerine Rashid Camii’ni inşa etti
1004 Hristiyanları ve Yahudileri siyah kemer ve türban takmaya zorladı
1005 El-Hakim bir Şiiydi; ilk halifelere ve peygamberin sahabelerine lanetler yağdırdı ve bunların camilere yazılmasını emretti.
1007 Bu yazıtların camilere kazınmasını iptal etti. Şarap, genelevler, köle şarkıcı kızlar, müzik aletleri, şarkıcılar ve müzisyenlere karşı yasaları önce yasakladı, sonra gevşetti.
Kadınların dışarı çıkmasını yasakladı. El-Hakim, ayakkabıcıların kadınlar için ayakkabı yapmasını yasakladı. (Zaten dışarı çıkmalarına gerek olmamalıydı.)
Bir noktada el-Hakim, kendisini görünür bir Tanrı olarak tapınmayı da içeren şekilde destekçilerini teşvik etti. Dürzi inancı, bu destekçilerden biri olan İsmail el-Darazi / ad- -Darazi’nin adını almıştır. Daha sonraki Dürzi teolojisine göre, Tanrı’nın on enkarnasyonu vardı ve el-Hakim bunlardan sonuncusuydu; bu bilgi, The Encyclopedia of Missions, cilt 1, s. 341’de (Funk and Wagnalls, 1891) yer almaktadır.
Abu Bakr, A’isha ve Mu’awiya’nın sevdiğine inandığı için belirli bir sebzeyi yasakladı.
Kabuklu deniz ürünlerini ve pulları olmayan balıkları yemeyi yasakladı. Satranç oynamayı yasakladı (Sahih Muslim’in öğrettiği gibi) ve tüm köpeklerin öldürülmesini emretti.
El-Hakim, Kahire’deki Yahudi mahallesinin tamamını yakıp kül etti.
Halk, kendisinin ilahi olduğunu ilan ederek İslam’ı terk ettiğine dair bir bildiri yaydıktan sonra, el-Fustat kasabasını yakmıştır. İddiaya göre el-Hakim, kasabanın yanışını izleyerek eğlenmiştir.
1007 Kudüs’teki Palmiye Pazarı alayını yasakladı
1008 Mısır’daki kiliselerin ve manastırların mallarına el koydu
1009 Hıristiyanları ve Yahudileri haç ve çan takmaya zorladı. Kahire’de iki, Şam’da bir kiliseyi yıktı ve mezarlıklarını tahrip etti. Hıristiyan yetkililere işkence uyguladı.
1009/1010 Kudüs’teki Kutsal Kabir Kilisesi’ni yıktı (gelecekteki Haçlılar bunu unutmayacaktı). Kahire’de Epifani kutlamalarını yasakladı ve Hıristiyan manastırlarını yıktı.
1010 Hıristiyanların Rab’bin Sofrası’nda şarap kullanmasını yasakladı.
1011-1012 El-Hakim bir kasap dükkanının önünden geçerken bir kasap bıçağı kapıp yardımcılarından birini öldürdü.
1011-1012 Haçların sergilenmesini yasakladı.
1012-1013 Hıristiyanların ata binmesi yasaklandı. Kiliseleri ve manastırları yıktı; yalnızca Sina'daki manastırı bağışladı.
1012-1013 Tebaasını kendisine boyun eğmeye ve ona “Efendimiz” diye hitap etmeye zorladı.
1013 İslam’a geçtiği iddia edilen bazı Hıristiyanlar, evlerinde hâlâ Rab’bin Sofrası’nı kutluyorlardı. O bunu öğrendi, ancak buna izin verdi. “ ” Hıristiyanları lehine fermanlar çıkardı; bir manastırı yeniden inşa etti, birçok kiliseyi ve bunların mülklerini eski haline getirdi. İslam’a geçen bazı Hıristiyanların Hıristiyanlığa geri dönmelerine izin verdi.
El-Hakim ayrıca bazı Müslüman ibadetlerini de yasakladı. Muhammed’in ağlamamalarını emrettiği için kadınların cenazelerde ağlamasını yasakladı.
1021 yılında, Şubat ayında bir gece Al-Hakim bir tepeye yürüyüşe çıktı ve iz bırakmadan ortadan kayboldu. Hamza, onun tekrar geleceğini söyledi. (Bu, 12. imamın yeniden ortaya çıkacağına dair inanca benzemektedir.)
"The Perennial Dictionary of World Religions" (s. 230) kitabında, el-Hakim'in Tanrı gibi tapınılmak istemesinin, Fatımi Hanedanlığı'nı zayıflatmada kilit bir faktör olduğu belirtilmektedir.
Hamza, el-Muktana ve Dürzi Kutsal Yazıları
O zamandan beri Dürziler, el-Hakim’i görünür Tanrı olarak tapınmaktadırlar. El-Hakim’in veziri olan Hamza bin 'Ali ibn Ahmed, bir Farslı mistik, el-Hakim’in ilk kozmik ilkeyi yaratan mutlak Tek Olan olarak tapınılmasını sağlamaya yardımcı oldu. Dürzi düşüncesinde Hamza, Tanrı’nın yarattığı ilk varlıktır. Dürzi takvimi, Hamza’nın Kahire’deki camide el-Hakim’in görünür Tanrı olduğunu alenen ilan ettiği 1016/1017 yılı (H. 408) ile başlar.
Rasahl/Rasa’il al-Hikma (“Hikmet Mektupları”) olarak adlandırılan Dürzi kutsal kitabı, esas olarak el-Muqtana (kozmik içkinlik) tarafından kaleme alınmıştır. Kitapta ayrıca el-Hakim, Hamza ve diğer kişilerin yazdığı mektuplar da yer almaktadır.
El-Muqtana ortadan kaybolduğundan beri Dürziler “dini yaymaya yönelik bir din” olmamıştır.
Dürzi Kateşizmi’ndeki 44. soruda, Alevilerin al-Hakim’e tapınmayıp onun yerine Ali’ye tapındıkları için Dürzilerden ayrıldıkları belirtilmektedir.
Hamza’nın Dürzi İnancının Yedi Sütunu
1. (Sözlerde doğruluk) Diğer Dürzilere karşı doğruyu söyle. Ancak, kendini veya topluluğunu savunmak için kâfirlere yalan söylemek caizdir. Müslümanlara karşı Müslüman, Hıristiyanlara karşı Hıristiyan gibi görünmenin ve inandıkları şey hakkında yanlış şeyler söylemenin sakıncası olmadığını düşünürler.
2. (Uyanıklık) Birbirinizi (gerekirse güç kullanarak da) koruyun ve birbirinize yardım edin
3. Dürzi olmayan İslam dahil olmak üzere, önceki tüm dinlerden mutlak vazgeçme.
4. İnanmayanlardan tamamen uzak durun.
5. El-Hakim’i görünür tek Tanrı olarak kabul edin. (Buna, Tanrı’nın önceki diğer tezahürlerini de kabul etmek dahildir)
6. Tam bir teslimiyet; Tanrı’nın yaptıklarına razı olmak
7. Al-Hakim’in dönüşüne kadar Tanrı’nın veya onun temsilcilerinin emirlerine boyun eğerek tam itaat.
Diğer Dürzi İnançları
El-Hakim, Dürzi inancının merkezinde yer alır. O, ilahi birliğin tezahürü olan el-vahda olarak adlandırılır. Bazı İsmaililer gibi, Dürziler de Tanrı’nın birçok (belki de 70) enkarnasyonu olduğuna inanırlar. Gerçek İsa, Kozmik Zekâ’nın bir enkarnasyonuydu, ancak Muhammed değildi. El-Hakim, Tanrı’nın son enkarnasyonuydu.
Kozmik Roller: İsmaililer gibi, Dürziler de beş kozmik ilkeye (hudud) inanırlar. Dürziler, bu rolleri üstlenen beş insan olduğuna inanırlar.
'Akl (gerçek Adem / kozmik zeka) rolünü Hamza ibn Ali üstlenmiştir
Nafs al-Kulliyya (evrensel ruh / kozmik benlik) rolünü İsmail ibn Muhammed el-Tamimi üstlendi.
Kalima (söz / kozmik ifadeler) rolünü Muhammed ibn Wahb el-Kuraşi üstlendi.
Sabiq (sağ kanat / öncü / kozmik emsal) rolünü Salam ibn 'Abd al-Wahhab üstlenmiştir
Tali (sol kanat / takipçi / kozmik yakınlık) rolünü Baha’ al-Din al-Muqtana üstlendi.
Buna ek olarak, dais (misyonerler), ma’dhunlar (vaizler), mukasirler (ikna ediciler) ve geri kalan gerçek inananlar da vardı.
Ayrıca, evrenin kötü tarafı için el-Hakim tarafından yaratılmış beş sahte kozmik ilke de vardı. Ancak el-Hakim, son günlerde bunlardan vazgeçecektir.
Müslüman Bayramları: Çoğu Müslüman bayramını kutlarlar, ancak Ramazan’ı tutmazlar ve Mekke’ye Hac yolculuğuna çıkmazlar.
Maddi dünya, İlahi Zekâ’nın bir “ayna”sı ya da yayılımıdır.
Önceki tüm dinler yanlış değildir; bunlar sadece gerçek dinin “türleri”dir ve alegorik olarak yorumlanmalıdır. Hem İncil hem de Kuran Tanrı’dan ilhamla yazılmıştır, ancak artık bunlara uyulmamaktadır. Dürziler
Evlilik: Ayrıca evlilikte karı ve kocanın eşit olması gerektiğine inanırlar.
Hidâr (Yeşil Olan). Sufiler gibi onlar da Hidâr’a önem verirler. Hidâr’a ait olduğu varsayılan bir türbeleri vardır. Hidâr, Buhari’nin 1. cilt, 3. kitap, 44. bölüm, 124. hadis, s. 90-93’te, Musa’nın ziyaret ettiği ve Musa’nın bilmediği Tanrı hakkındaki şeyleri bilen biri olarak bahsedilmiştir. Bir Dürzi bana, onun Vaftizci Yahya (Nafs al-Kulliyya, Evrensel Ruh) olduğuna inandıklarını söyledi.
Aşağıdaki kaynağa göre, İsa ve Kutsal Ruh aynı kişiliktir:
http://ismaili.net/~heritage/mirrors/7_other_drouz/drouz.html. Ayrıca Dürzilerin, İsrail’in kayıp kabilelerinden geldiklerini iddia ettikleri belirtilmektedir. Dürzilerin Sokrates, Platon ve Aristoteles’i de peygamberler olarak gördükleri de belirtilmektedir.
Reenkarnasyon: Dürziler, insanların mükemmelliğe ulaşıp yıldızlara yükselene kadar reenkarne olduklarına inanırlar. Bu, Alevi öğretisiyle bazı benzerlikler taşır. Hinduizm’den farklı olarak, Dürziler erkeklerin sadece erkek olarak, kadınların da sadece kadın olarak reenkarne olduğuna inanırlar.
Çin’de de gizli bir Dürzi topluluğu olduğuna inanılır.
Kıyamet: Dürzilere yönelik zulüm doruk noktasına ulaştığında, el-Hakim, M.S. 1033’te ortadan kaybolan Hamza ve el-Muqtana ile birlikte geri dönecektir. El-Hakim dünyayı fethedecek ve bugün Çin’de olduğu iddia edilen gizli Dürzi cemaati, Suriye’dekilerle yeniden birleşecektir. Mekke’yi, ardından Kudüs’ü fethedecekler ve tüm dünya Dürzi inancını kabul edecektir.
Uygulamalar: Hem erkeklerin hem de kadınların günlük namazlara katılmaları gerektiğine inanırlar. (Sünni İslam hadislerine göre kadınlar adet dönemlerinde namazdan kaçınmalıdır.) Dürziler uyarıcı maddelerden, tütünden ve şaraptan uzak dururlar. Hırsızlık ve intikamın yanlış olduğuna inanırlar.
Gizlilik: Müslüman dünyasındaki Ghulat mezhepleri gibi, güvenlik için gerekli olduğunda Dürzi olduklarını saklamaya inanırlar. Ayrıca, görünüşte egemen dine uymalarına izin verilirken, kendi inançlarını gizlice uygulamalarına da izin verilir. Bu nedenle, başka ülkelerdeki Dürziler kendilerini Suriyeli Hıristiyan veya Sünni Müslüman olarak tanıtabilirler.
Dini ibadetler, dinlenme günlerinin başlangıcı olan Perşembe akşamları yapılır (The Perennial Dictionary of World Religions, s. 230; Encyclopaedia Britannica, s. 684).
İnisiye Olanlar/İnisiye Olmayanlar: 15. yüzyıldan beri Dürziler, Aleviler gibi, bir iç grup olan inisiye olanlar (“Uqqal”/“Aql”, zeka/bilgeler anlamına gelir) ve inananların geri kalan çoğunluğundan (“Juhhal”/“Jahil”, cahiller anlamına gelir) oluşur. Cahiller, inisiye olanların maddi ihtiyaçlarını karşılar. Encyclopaedia Britannica’ya göre, inisiye olanların oranı yaklaşık %15’tir.
Erkek inisiye üyeler genellikle beyaz bir kemerin altına siyah bir cüppe giyerler. Başlık olarak, etrafında beyaz bir şerit bulunan kırmızı bir fes takarlar.
Kadınlar peçe takmak zorundadır; genellikle siyah peçe ve kırmızı terlik giyerler. Aslında, birçok Dürzi kadın, Dürzi olmayan kadınların huzurunda bile peçesini çıkarmaz. Çok eşlilik yasaktır ve hem kadınlar hem de erkekler boşanma davası açabilir. Dini törenlerde erkeklerle birlikte yer alırlar, ancak yarı saydam siyah bir peçe ile ayrılırlar. Eskiden kadınlar ipek, brokar, altın veya gümüş takamazlardı, ancak günümüzde genellikle takmaktadırlar.
Yasalar: Genel olarak Dürziler, Hanefi Müslüman hukuk sistemini takip ederler. Hanefiler, en yaygın Sünni mezhebidir.
Eski Dürzi İnançları ile Yeni Dürzi İnançları: İslam Ansiklopedisi (E.J. Brill 1965) 2. cilt, s. 633’te, Dürzilerin uzun tarihi boyunca kapsamlı hiyerarşinin büyük bir kısmının ortadan kalktığı ve 'Abd Allah el-Tanukhi (885 H. / 1480 M. yılında vefat etti) dönemine gelindiğinde, Gnostik kozmoloji ve döngüsel kutsal tarihten oluşan yeni bir sistemin hakim olduğu belirtilmektedir. Dürzilerin bilgeler ve cahiller olarak ayrılması bu dönemde gerçekleşmiştir.
Yanlış bilgi: İnsanlar Dürziler hakkında çok az şey bildikleri için, onlar hakkında pek çok yanlış şey söylenmiştir.
Druzların, Dreux Kontu adlı bir Haçlı’nın soyundan geldikleri iddia edildi.
İddialara göre bir buzağı figürüne tapıyorlardı. Encyclopaedia Britannica (1972) 7. cilt, s. 711’de şöyle denmektedir: “Belki de bir buzağı figürü; ancak bunun Dürzilerle bağlantısı çok zayıftır ve rolü belirsizdir.” Ancak, bazı Dürzilerin bunun varlığını şiddetle reddettiği de eklenmektedir.
Dürzilerin, Hinduizmin bazı mezheplerine benzer şekilde ahlaka aykırı imgeleri olduğu iddia edilmiştir, ancak bu da yanlıştır.
Daha Sonraki Dürzi Tarihi
M.S. 1300. Mısır’ın Memlük Sultanı Maliku 'l-Ashraf, Dürzileri mağlup etti ve onları, en azından görünüşte Sünni İslam’a uymaya zorladı.
M.S. 1516. Dürzilerin Maan ailesi, Memlükler’e karşı verdiği mücadelede “Zalim” Selim’i destekledi.
Fakru’d-din Maan II döneminde zirveye ulaşan Dürziler, Türkler’in egemenliği altında Antakya, Palmira, Beyrut, Sayda, Lazkiye ve Trablus’u kontrol ediyordu. Maan II, Türkler’e karşı iki kez isyan başlattı ancak başarısız oldu.
Aralarında birçok iç savaş yaşandı; 1711’de Şehab Dürzileri, Ein/Ain Dara’da Türkleri ve diğer Dürzileri mağlup etti.
Lübnan’da sık sık iç savaşlar yaşandı. Dürziler, 1840 yılında Hasbeya’da ve4/30/1845 adresinde Hıristiyanları katletti. Dürziler ve Müslümanlar,7/9/1860 adresinde Şam’da 2.500 Maroniti katletmek için birleşti. Bundan sonra Fransızlar Lübnan’ı işgal etti. Dürziler 1930'da Mısırlılarla, 1852'de Türklerle savaştılar ve 1896'da Türkler tarafından mağlup edildiler. Turshun Dürzileri 1906'da Türklere karşı isyan girişiminde bulundular.
I. Dünya Savaşı sırasında Dürziler, Türkler’e karşı Lawrence ve İngilizlere yardım ettiler. Fransızlar taleplerini dinlemeyince, Dürziler7/25/1925 tarihinde Fransızlara karşı isyan ettiler ve nihayet 1927’de tamamen yenilgiye uğradılar. Daha fazla bilgi için bkz. The First Encyclopedia of Islam, cilt 2 (E.J. Brill), s. 1075-1076.
Benzerlikler, Ancak Derin Farklılıklar
Dürziler, Muhammed’i bir peygamber olarak saygı duymaları ve Kuran’ın Tanrı tarafından indirildiğine inanmaları bakımından ilginçtir; ancak inançları, Kuran’da öğretilenlerden çok farklıdır. Kendi inançlarının, Tanrı’nın Kuran’da verdiği “gerçeğin” yerine geçtiğine inanırlar.
Müslümanlar gibi Dürziler de İsa’yı bir peygamber olarak kabul ederler ve İncil’in Tanrı tarafından verildiğine inanırlar; ancak hem Dürzilerin hem de Müslümanların inançları, İncil’de öğretilenlerden çok farklıdır. Bazı açılardan Dürziler, Müslümanlara kıyasla İncil’e daha yakındır; onlar, İsa’nın Tanrı’nın bir tezahürü olduğuna inanırlar. Bununla birlikte, al-Hakim’e tapınmamaları, Tanrı’nın başka tezahürlerine inanmamaları ve reenkarnasyona inanmamaları gibi diğer bazı açılardan Müslümanlar daha yakındır. Hem Dürziler hem de Müslümanlar, kurucularının ve kutsal kitaplarının İncil’deki gerçeğin yerine geçtiğine inanırlar. Görünüşe göre, “gerçek”lerinin Yeni Ahit’in temel mesajıyla çelişmesi onları rahatsız etmemektedir.
Gerçek Önemli mi?
Dürziler, savaş ve zulüm karşısında neredeyse bin yıldır geleneklerine sadık kalmalarıyla dikkat çekerler. El-Hakim’in ardındaki ruh, bununla gurur duymalıdır. Sadakati her zaman iyi bir erdem olarak görürseniz, o zaman İslam dünyasındaki Aleviler, Hinduizm dünyasındaki Thuggeeler ve Khondlar ile Hristiyanlık dünyasında Jim Jones’un Halk Tapınağı’nda can veren insanlar, en erdemli insanlardır.
Hayır, yanlış yönlendirilmiş sadakat bir erdem değildir. Yanlış yönlendirilmiş sadakat, aslında sadakatinizin olması gereken yere karşı sadakatsizlik ve ihanettir.
Dürzilerle İlgili İncil Ayetleri
“Ben, RAB, değişmem.” (Malaki 3:6a Berean İncil)
“İsa Mesih dün, bugün ve sonsuza dek aynıdır.” (İbraniler 13:8 Berean İncil)
“Ancak korkarım ki, tıpkı Havva’nın yılanın kurnazlığıyla aldatıldığı gibi, zihinleriniz de Mesih’e olan sade ve saf bağlılığınızdan saptırılabilir. Çünkü eğer biri gelip, bizim duyurduğumuzdan başka bir İsa’yı duyurursa ya da aldığınızdan başka bir ruhu ya da kabul ettiğinizden başka bir müjdeyi kabul ederseniz, bunu çok kolay bir şekilde hoş görürsünüz.” (2 Korintliler 11:3-4 Berean İncil)
“Mesih’in lütfuyla sizi çağıran O’ndan ne kadar çabuk uzaklaşıp, başka bir müjdeye yöneldiğinize hayret ediyorum — ki o, müjde bile değildir. Belli ki bazı kişiler sizi rahatsız ediyor ve Mesih’in müjdesini çarpıtmaya çalışıyor. Ancak biz ya da gökten gelen bir melek bile, size vaaz ettiğimiz müjdeye aykırı bir müjde vaaz etse, o kişi lanetlensin! Daha önce de söylediğimiz gibi, şimdi de tekrar söylüyorum: Eğer biri size aldığınız müjdeye aykırı bir müjde vaaz ediyorsa, o kişi lanetlensin!” (Galatyalılar 1:6-9 Berean İncil)
Kuzey Amerika’daki Dürziler’in www.Druze.com adresinde İngilizce bir web sitesi bulunmaktadır.
Kaynakça
Encyclopaedia Britannica. (1958) cilt 7.
Encyclopaedia Britannica (1972) cilt 7, s. 711.
İslam Ansiklopedisi’nde Dürzilerle ilgili çok sayıda makale bulunmaktadır. Ancak İslam Ansiklopedisi’nin, tümü E.J. Brill tarafından yayınlanmış olan birçok baskısı mevcuttur.
İlk İslam Ansiklopedisi
İslam Ansiklopedisi editörleri B. Lewis, Ch. Pellat ve J. Schacht. (1965)
İslam Ansiklopedisi Yeni Baskı. (1995)
Douglass, J.D. (genel editör) Din Bilgisi Ansiklopedisi, 2. baskı. Baker Book House. 1991.
Crim, Keith, Roger A. Bullard ve Larry D. Shinn (editörler) Dünya Dinleri Perennial Sözlüğü. Harper & Row. 1981. (830 sayfa)
http://ismaili.net/~heritage/mirrors/236_druz/win19b.html
Yazan: Steven M. Morrison, PhD.